In Panel B, we examine the effects

In Panel B, we examine the effects of the four components of the creditor rights index across different leverage quantiles. To
save space, we report results only for the coefficient estimates on the components of creditor rights; however, the regressions
control for the same set of variables as in Panel A. The results show that the coefficient estimates on the components of the
creditor rights index tend to be more negative at high leverage levels than at low leverage levels, with the differences in
coefficients significant at the 1% level. This negative relation is most pronounced for No Management Stay (i.e., the component that
best captures demand-side forces): while the coefficient estimate is only −0.007 at a low leverage quantile of 0.2, it is even more
negative at −0.062 at a high leverage quantile of 0.8. The negative relation is weaker for Secured Creditor Paid First (i.e., the
component that is least related to demand-side forces), given that its negative effect decreases as we move from quantile 0.6 to
quantile 0.8.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในแผง B เราตรวจสอบผลกระทบของส่วนประกอบที่สี่ของดัชนีสิทธิเจ้าหนี้ข้าม quantiles เลเวอเรจที่แตกต่างกัน ถึงประหยัดพื้นที่ เรารายงานผลเฉพาะสำหรับการประเมินค่าสัมประสิทธิ์ส่วนสิทธิเจ้าหนี้ อย่างไรก็ตาม การแสดงการควบคุมสำหรับตัวแปรในแผง A. ชุดเดียวกัน ผลแสดงว่า สัมประสิทธิ์การประเมินในองค์ประกอบของการดัชนีสิทธิเจ้าหนี้มักจะ เป็นลบมากขึ้นในระดับเลเวอเรจที่สูงกว่าที่ระดับ leverage ต่ำ มีความแตกต่างในค่าสัมประสิทธิ์มีนัยสำคัญที่ระดับ 1% ความสัมพันธ์เชิงลบนี้เป็นสุดเด่นชัดสำหรับการไม่มีการจัดการอยู่ (เช่น คอมโพเนนต์ที่ดีที่สุดจับกองกำลังด้านความต้องการ): ในขณะที่การประเมินค่าสัมประสิทธิ์ เพียง −0.007 ที่การ quantile ต่ำเลเวอเรจที่ 0.2 มันเป็นมากขึ้นลบที่ −0.062 ที่การ quantile เลเวอเรจสูง 0.8 ความสัมพันธ์ทางลบเป็นอ่อนสำหรับค้ำประกันเจ้าหนี้จ่ายครั้งแรก (เช่น การส่วนประกอบที่น้อยที่สุดที่เกี่ยวข้องกับกองกำลังด้านความต้องการ), ระบุว่าผลกระทบเชิงลบลดลงขณะที่เราย้ายจาก quantile 0.6 ไปquantile 0.8

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในแผง B, เราตรวจสอบผลกระทบของสี่องค์ประกอบของดัชนีสิทธิของเจ้าหนี้ทั่ว quantiles ยกระดับที่แตกต่างกัน เพื่อ
ประหยัดพื้นที่เรารายงานผลเฉพาะสำหรับประมาณการค่าสัมประสิทธิ์กับองค์ประกอบของสิทธิเจ้าหนี้; แต่การถดถอย
ควบคุมชุดเดียวกันของตัวแปรเช่นในพาเนลของผลการศึกษาพบว่าค่าสัมประสิทธิ์การประมาณการเกี่ยวกับส่วนประกอบของ
ดัชนีสิทธิของเจ้าหนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นลบมากขึ้นในระดับที่สูงกว่าการใช้ประโยชน์ในระดับภาระหนี้สินที่ต่ำมีความแตกต่างใน
ค่าสัมประสิทธิ์อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 1% นี้ความสัมพันธ์เชิงลบจะออกเสียงมากที่สุดสำหรับการบริหารจัดการไม่มีการเข้าพัก (เช่นส่วนประกอบที่
ดีที่สุดจับกองกำลังด้านอุปสงค์): ในขณะที่ประมาณการค่าสัมประสิทธิ์เป็นเพียง -0.007 ที่ quantile ภาระหนี้สินที่ต่ำ 0.2 ก็จะยิ่ง
ติดลบ -0.062 ที่ quantile ยกระดับสูง 0.8 ความสัมพันธ์เชิงลบจะลดลงสำหรับเจ้าหนี้ที่มีหลักประกันเงินครั้งแรก (เช่น
องค์ประกอบที่เกี่ยวข้องอย่างน้อยถึงความต้องการด้านกองกำลัง) ที่ได้รับผลกระทบเชิงลบของมันลดลงในขณะที่เราย้ายจาก quantile 0.6
quantile 0.8

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในแผง B เราศึกษาผลของสี่ส่วนประกอบของสิทธิเจ้าหนี้ดัชนีข้าม quantiles ประโยชน์ที่แตกต่างกัน เพื่อประหยัดพื้นที่ เรารายงานผลเท่านั้น สำหรับค่าประเมินส่วนประกอบของสิทธิเจ้าหนี้ ; อย่างไรก็ตาม , สังกะสีควบคุมชุดเดียวกันของตัวแปรที่เป็นแผง . . ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าค่าประเมินในองค์ประกอบของดัชนีสิทธิเจ้าหนี้มักจะเป็นเชิงลบมากขึ้นในระดับที่สูงกว่าในระดับต่ำ จากบริษัท มีความแตกต่างในสัมประสิทธิ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 1% ความสัมพันธ์เชิงลบนี้จะเด่นชัดมากที่สุดเพราะไม่มีการบริหารจัดการอยู่ เช่น ส่วนประกอบที่ที่ดีที่สุดครอบคลุมด้านบังคับ ) ในขณะที่ค่าประมาณคือ− 0.007 ที่ควอนไทล์ leverage ต่ำ 0.2 , มันเป็นมากกว่าลบที่− 0.062 ที่ยกระดับสูงควอนไทล์ 0.8 . ความสัมพันธ์เชิงลบจะแข็งแกร่งที่มีความปลอดภัยสำหรับเจ้าหนี้จ่ายก่อน ( เช่นส่วนประกอบที่เป็นอย่างน้อยที่เกี่ยวข้องกับด้านการบังคับ ) ให้ลดผลกระทบเชิงลบของตามที่เราย้ายจาก 0.6 ควอนไทล์ควอนไทล์ 0.8 .