ทำได้เพียงรับมือและปรับตัวกับมันเพียงเท่านั้น
มันทั้งสวยงามและก็โหดร้ายได้ในเวลาเดียวกัน และมันก็สามารถที่จะกลืนกินใครต่อใครที่หลงไปในคลื่นลม หรือกระทั่งความสวยงามที่หลอกล่อให้เราจมหายไปกับความเงียบสงบของมันเอง
เช่นเดียวกันกับจิตใจของเรา ที่มันแปรผันไปได้เสมอ ตามสภาพแวดล้อมที่มากระทบ ถ้าชีวิตของเราเป็นเรือที่ท่องไป โดยมีจิตใจเป็นทะเล ชีวิตแทรกตัวไปตามคลื่นลมของความรู้สึก บ่อยครั้งที่เรืออ่อนแอเกินไปต่อพายุและยอมแพ้ต่อจิตใจของตัวเอง แน่นอนว่าเรือที่ใหญ่พอและกัปตันผู้อดทนต่อสภาพทะเลที่เปลี่ยนไปมาก็น่าจะมีโอกาสพาชีวิตรอดพ้นจากเล่ห์เหลี่ยมของจิตใจตนเองได้