ResultsPreliminary experiments were

Results
Preliminary experiments were conducted to calibrate the instrumentation used
in this study and to determine the amount of particles needed for reliable detection.
We used dilutions prepared from purchased silicon dioxide (SiO2) standards
(Postnova Analytics) with a known particle size, 70 nm, and a starting concentration of 25 mg/ml of particles suspended in aqueous surfactant. With the available light scattering detector, reliable quantification of the standard could be obtained with as few as 7 × 1010 particles per injected sample, which is equivalent to 25 μg of particle mass. Based on these data, our subsequent experimental work used tissue samples containing 1–2 mg of particles. Using particle aliquots greater than 40 times the limit of detection enabled robust quantification in the experiments to develop nanoparticle recovery protocols.
To allow comparison of the SdFFF results to established techniques, we performed fluorescence microscopy and TEM on particle-treated cell culture samples treated with rhodamine-labeled SiO2 particles and prepared by enzyme digestion for SdFFF analysis. Figure 1A shows the starting 70-nm rhodamine labeled particles in aqueous surfactant visualized using TEM. The TEM confirms that the manufacturer’s size is correct. Figure 1B demonstrates the interaction of 70-nm rhodamine labeled particles with Human Aortic Endothelial Cells (HAECs). This image shows localization of the nanoparticles to the cells and formation of micron sized aggregates which are visible by light microscopy. During the first step of our SdFFF particle analysis procedure, the cells are collected, lysed and treated with Proteinase K to digest proteins. Figure 1C shows a microscopy image of the cell debris and aggregated fluorescent particles at this stage of the isolation process. A sample after the final cleanup prior to FFF analysis was analyzed via fluorescence microscopy, however the particles were well dispersed, and not visible, by lightmicroscopy (data not shown). Figure 1D shows a TEM image of these particles after final cleanup and dried onto a grid. The particles are aggregated and coated by residual organic material. SdFFF separation of the particles form soluble components yields the monodispersed particles can be seen by TEM (data not shown) [19]. These rhodamine-labeled SiO2 particles have the same manufacturer, and nominal size and surface functionalization as the unlabeled SiO2 particles usedfor the SdFFF experiments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลลัพธ์การทดลองเบื้องต้นได้ดำเนินการปรับเทียบเครื่องมือวัดที่ใช้ในการศึกษานี้ และ เพื่อกำหนดจำนวนของอนุภาคที่จำเป็นสำหรับตรวจสอบความน่าเชื่อถือเราใช้ dilutions เตรียมจากมาตรฐานซื้อซิลิกอนไดออกไซด์ (SiO2)(วิเคราะห์ postnova) มีขนาดอนุภาคที่รู้จัก 70 nm และความเข้มข้นเริ่มต้นของ 25 mg/ml ของอนุภาคที่ถูกระงับใน surfactant อควี ด้วยเครื่องตรวจจับแสง scattering มี นับความน่าเชื่อถือของมาตรฐานสามารถดึง มีน้อย 7 × 1010 อนุภาคต่ออย่างฉีด ซึ่งจะเท่ากับ 25 μg ของอนุภาคมวล ตามข้อมูลเหล่านี้ งานทดลองต่อมาใช้ตัวอย่างเนื้อเยื่อที่ประกอบด้วย 1 – 2 มิลลิกรัมของอนุภาค ใช้มากกว่า 40 ครั้งจำนวนตรวจพบอนุภาค aliquots เปิดนับประสิทธิภาพในการทดลองพัฒนา nanoparticle กู้คืนโพรโทคอลTo allow comparison of the SdFFF results to established techniques, we performed fluorescence microscopy and TEM on particle-treated cell culture samples treated with rhodamine-labeled SiO2 particles and prepared by enzyme digestion for SdFFF analysis. Figure 1A shows the starting 70-nm rhodamine labeled particles in aqueous surfactant visualized using TEM. The TEM confirms that the manufacturer’s size is correct. Figure 1B demonstrates the interaction of 70-nm rhodamine labeled particles with Human Aortic Endothelial Cells (HAECs). This image shows localization of the nanoparticles to the cells and formation of micron sized aggregates which are visible by light microscopy. During the first step of our SdFFF particle analysis procedure, the cells are collected, lysed and treated with Proteinase K to digest proteins. Figure 1C shows a microscopy image of the cell debris and aggregated fluorescent particles at this stage of the isolation process. A sample after the final cleanup prior to FFF analysis was analyzed via fluorescence microscopy, however the particles were well dispersed, and not visible, by lightmicroscopy (data not shown). Figure 1D shows a TEM image of these particles after final cleanup and dried onto a grid. The particles are aggregated and coated by residual organic material. SdFFF separation of the particles form soluble components yields the monodispersed particles can be seen by TEM (data not shown) [19]. These rhodamine-labeled SiO2 particles have the same manufacturer, and nominal size and surface functionalization as the unlabeled SiO2 particles usedfor the SdFFF experiments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการทดลองเบื้องต้นได้ดำเนินการในการสอบเทียบเครื่องมือวัดที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้และเพื่อตรวจสอบปริมาณของอนุภาคที่จำเป็นสำหรับการตรวจสอบความน่าเชื่อถือ. เราใช้เจือจางที่เตรียมจากซื้อซิลิคอนไดออกไซด์ (SiO2) มาตรฐาน(Postnova Analytics) ที่มีขนาดอนุภาคที่รู้จักกัน 70 นาโนเมตร และความเข้มข้นเริ่มต้นของ 25 mg / ml ของอนุภาคแขวนลอยในน้ำลดแรงตึงผิว ด้วยเครื่องตรวจจับกระเจิงแสงที่มีอยู่ปริมาณที่เชื่อถือได้ของมาตรฐานที่อาจจะได้รับกับไม่กี่เท่า 7 × 1,010 อนุภาคต่อตัวอย่างฉีดซึ่งเทียบเท่ากับ 25 ไมโครกรัมต่อมวลของอนุภาค บนพื้นฐานของข้อมูลเหล่านี้ทดลองงานของเราที่ตามมาใช้ตัวอย่างเนื้อเยื่อที่มี 1-2 มิลลิกรัมของอนุภาค ใช้ aliquots อนุภาคมากกว่า 40 ครั้งขีด จำกัด ของการตรวจสอบการเปิดใช้งานปริมาณที่แข็งแกร่งในการทดลองเพื่อพัฒนาโปรโตคอลการกู้คืนอนุภาคนาโน. หากต้องการให้มีการเปรียบเทียบผลการ SdFFF เทคนิคที่จัดตั้งขึ้นเราดำเนินกล้องจุลทรรศน์เรืองแสงและ TEM ในเซลล์อนุภาครับการรักษาตัวอย่างวัฒนธรรมรับการรักษาด้วย rhodamine อนุภาค -labeled SiO2 และจัดทำขึ้นโดยการย่อยอาหารเอนไซม์สำหรับการวิเคราะห์ SdFFF 1A รูปที่แสดงให้เห็นว่าเริ่มต้น rhodamine 70 นาโนเมตรอนุภาคที่มีข้อความในน้ำมองเห็นลดแรงตึงผิวโดยใช้ TEM TEM ยืนยันว่าขนาดของผู้ผลิตที่ถูกต้อง รูปที่ 1B แสดงให้เห็นถึงการทำงานร่วมกันของ rhodamine 70 นาโนเมตรที่มีข้อความที่มีอนุภาคเซลล์มนุษย์เลือด Endothelial (HAECs) ภาพนี้แสดงให้เห็นว่าการแปลของอนุภาคนาโนเพื่อเซลล์และการก่อตัวของมวลขนาดไมครอนซึ่งสามารถมองเห็นได้จากกล้องจุลทรรศน์ ในระหว่างขั้นตอนแรกของขั้นตอนการวิเคราะห์อนุภาค SdFFF ของเราเซลล์จะถูกเก็บรวบรวม lysed และรับการรักษาด้วย Proteinase K เพื่อย่อยโปรตีน รูปที่ 1C แสดงให้เห็นภาพการใช้กล้องจุลทรรศน์ของเศษเซลล์และอนุภาคเรืองแสงที่รวบรวมในขั้นตอนของกระบวนการแยกนี้ ตัวอย่างหลังจากการทำความสะอาดครั้งสุดท้ายก่อนที่จะมีการวิเคราะห์ FFF วิเคราะห์ผ่านกล้องจุลทรรศน์เรืองแสง แต่อนุภาคก็แยกย้ายกันดีและมองไม่เห็นโดย lightmicroscopy (ไม่ได้แสดงข้อมูล) รูปที่ 1D แสดงให้เห็นภาพ TEM ของอนุภาคเหล่านี้หลังจากการทำความสะอาดและแห้งสุดท้ายบนตาราง อนุภาคที่มีการรวบรวมและการเคลือบผิวด้วยสารอินทรีย์ที่เหลือ SdFFF แยกอนุภาครูปแบบส่วนประกอบที่ละลายน้ำได้ผลตอบแทนถัวเฉลี่ยอนุภาค monodispersed สามารถเห็นได้โดย TEM (ไม่ได้แสดงข้อมูล) [19] เหล่านี้ rhodamine ติดฉลากอนุภาค SiO2 มีผู้ผลิตรายเดียวกันและขนาดระบุและ functionalization พื้นผิวเป็นอนุภาคที่ไม่มีป้ายกำกับ SiO2 usedfor การทดลอง SdFFF

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลการทดลองเบื้องต้น มีวัตถุประสงค์เพื่อ
สอบเทียบเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษา
และปริมาณของอนุภาคที่จำเป็นสำหรับการตรวจสอบที่เชื่อถือได้
เราใช้เจือจางที่เตรียมจากซื้อซิลิคอนไดออกไซด์ ( SiO2 ) มาตรฐาน
( postnova Analytics ) กับคนรู้จักอนุภาคขนาด 70 นาโนเมตร และเริ่มต้น ความเข้มข้น 25 มิลลิกรัม / มิลลิลิตร อนุภาคแขวนลอยในสารละลายสารลดแรงตึงผิวกับสามารถตรวจจับแสงกระจาย ปริมาณที่เชื่อถือได้ของมาตรฐานอาจจะได้กับเพียง 7 × 1010 อนุภาคต่อฉีดตัวอย่าง ซึ่งเท่ากับ 25 μกรัมของมวลของอนุภาค จากข้อมูลเหล่านี้ งานทดลองของเราที่ตามมาใช้ตัวอย่างเนื้อเยื่อที่มี 1 – 2 มิลลิกรัมของอนุภาคการใช้อนุภาคเฉยๆมากกว่า 40 ครั้ง ขีดจำกัดของการตรวจหาปริมาณการใช้งานที่แข็งแกร่งในการทดลองเพื่อพัฒนาโปรโตคอลสำหรับการกู้คืน .
ให้เปรียบเทียบ sdfff ผลลัพธ์ที่จะสร้างเทคนิคเราใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องผ่านในการเพาะเลี้ยงเซลล์และอนุภาคอนุภาคซิลิกอนไดออกไซด์จากตัวอย่างการติดป้าย และเตรียมโดยเอนไซม์ย่อยสำหรับการวิเคราะห์ sdfff . รูปที่ 8 แสดงการเริ่มต้น 70 nm จากอนุภาคในสารละลายของสารลดแรงตึงผิวที่ใช้ป้ายภาพเต็มๆ . เต็มๆ ยืนยันว่าขนาดของผู้ผลิต ที่ถูกต้องรูป 1B แสดงให้เห็นถึงปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์จากป้าย 70 nm ที่มีอนุภาคของเยื่อบุเซลล์ ( haecs ) ภาพนี้แสดงให้เห็นการแปลของอนุภาคนาโนในเซลล์ และการก่อตัวของไมครอนขนาดมวลรวม ซึ่งสามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องจุลทรรศน์แสง ในระหว่างขั้นตอนแรกของกระบวนการวิเคราะห์อนุภาค sdfff เซลล์จะถูกเก็บรวบรวม ,lysed และรักษาด้วยโปรตีน k ที่ย่อยโปรตีน รูปแสดงภาพในกล้องจุลทรรศน์ของเศษเซลล์รวมอนุภาคและเรืองแสงในขั้นตอนของกระบวนการแยก ตัวอย่างหลังล้างครั้งสุดท้ายก่อนการวิเคราะห์การวิเคราะห์ทางจุลทรรศน์เรืองแสงที่ใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตามอนุภาคกระจายตัวดี และไม่สามารถมองเห็นได้ โดย lightmicroscopy ( ข้อมูลไม่แสดง )รูปแสดงภาพแบบ 1D ของอนุภาคเหล่านี้หลังจากการทำความสะอาดขั้นสุดท้ายและแห้งลงบนตาราง อนุภาคมีมวลและเคลือบด้วยวัสดุอินทรีย์ที่เหลือ sdfff แยกอนุภาคแบบส่วนประกอบปริมาณผลผลิตอนุภาค monodispersed สามารถเห็นได้โดย TEM ( ข้อมูลไม่แสดง ) [ 19 ] จากป้าย พ่นอนุภาคเหล่านี้มีผู้ผลิตเดียวกันและขนาดปกติ และผิว functionalization เป็นอนุภาคที่ใช้ในการทดลอง sdfff SiO2 ใกล้เคียง