L. Euler (1707-1783) introduced the

L. Euler (1707-1783) introduced the notation i = p
−1 [3], and visualized complex numbers
as points with rectangular coordinates, but did not give a satisfactory foundation for
complex numbers. Euler used the formula x + iy = r(cos  + i sin ), and visualized the
roots of zn = 1 as vertices of a regular polygon. He defined the complex exponential, and
proved the identity

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

L. ออยเลอร์ (1707-1783) แนะนำสัญกรณ์ที่ฉัน = p−1 [3], และ visualized ซ้อนเป็นจุดที่มีพิกัด แต่ไม่ได้ให้รากฐานเป็นที่พอใจจำนวนเชิงซ้อน ออยเลอร์ใช้สูตร x + iy = r (cos + ฉันบาป), และ visualizedรากของ zn = 1 เป็นจุดยอดของรูปหลายเหลี่ยมปกติ เขากำหนดซับซ้อนเนน และพิสูจน์ตัวตน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ออยเลอร์แอล (1707-1783) แนะนำสัญกรณ์ i = พี
-1 [3]
และมองเห็นตัวเลขที่ซับซ้อนเป็นจุดที่มีพิกัดฉาก
แต่ไม่ได้ให้รากฐานที่น่าพอใจสำหรับตัวเลขที่ซับซ้อน ออยเลอร์ใช้สูตร x + IY r = (cos? + i บาป?)
และมองเห็นรากของZn = 1 เป็นจุดของรูปเหลี่ยมปกติ
เขากำหนดชี้แจงซับซ้อนและได้รับการพิสูจน์ตัวตน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

L . ) ( 1707-1783 ) แนะนำสัญกรณ์ = P
− 1 [ 3 ] และปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนตัวเลข
เป็นจุดด้วยระบบพิกัดฉาก แต่ไม่ได้ให้พื้นฐานที่น่าพอใจสำหรับ
ตัวเลขที่ซับซ้อน ออยเลอร์ใช้สูตร x = R ( เพราะผมก็  บาป  ) และมองเห็น
รากของ Zn = 1 เป็นจุดของรูปหลายเหลี่ยมปกติ เขานิยามซับซ้อนเอกซ์โพเนนเชียลและ
พิสูจน์ตัวตน