The light that we see everyday is o

The light that we see everyday is only a fraction of the total energy emitted by the sun incident on the earth. Sunlight is a form of "electromagnetic radiation" and the visible light that we see is a small subset of the electromagnetic spectrum shown at the right.

The electromagnetic spectrum describes light as a wave which has a particular wavelength. The description of light as a wave first gained acceptance in the early 1800's when experiments by Thomas Young, François Arago, and Augustin Jean Fresnel showed interference effects in light beams, indicating that light is made of waves. By the late 1860's light was viewed as part of the electromagnetic spectrum. However, in the late 1800's a problem with the wave-based view of light became apparent when experiments measuring the spectrum of wavelengths from heated objects could not be explained using the wave-based equations of light. This discrepancy was resolved by the works of [1] in 1900, and [2] in 1905. Planck proposed that the total energy of light is made up of indistinguishable energy elements, or a quanta of energy. Einstein, while examining the photoelectric effect (the release of electrons from certain metals and semiconductors when struck by light), correctly distinguished the values of these quantum energy elements. For their work in this area Planck and Einstein won the Nobel prize for physics in 1918 and 1921, respectively and based on this work, light may be viewed as consisting of "packets" or particles of energy, called photons..

Today, quantum-mechanics explains both the observations of the wave nature and the particle nature of light. In quantum mechanics, a photon, like all other quantum-mechanical particles such as electrons, protons etc, is most accurately pictured as a "wave-packet". A wave packet is defined as a collection of waves which may interact in such a way that the wave-packet may either appear spatially localized (in a similar fashion as a square wave which results from the addition of an infinite number of sine waves), or may alternately appear simply as a wave. In the cases where the wave-packet is spatially localized, it acts as a particle. Therefore, depending on the situation, a photon may appear as either a wave or as a particle and this concept is called "wave-particle duality". A wave-packet, or photon is pictured as used in PVCDROM below.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แสงที่เราเห็นทุกวันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของพลังงานรวมที่ออกมาจากเหตุการณ์ดวงอาทิตย์บนโลก แสงแดดเป็นรูปแบบของ "คลื่น" และมองเห็นแสงที่เราเห็นคือ ชุดย่อยขนาดเล็กของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าที่ปรากฏที่ด้านขวาสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าอธิบายแสงเป็นคลื่นซึ่งมีความยาวคลื่นเฉพาะ คำอธิบายของแสงเป็นคลื่นได้รับยอมรับใน 1800's ต้นที่เมื่อทดลอง โดย Thomas Young, François Arago, Fresnel ฌองโอกุแสดงให้เห็นว่าผลกระทบของสัญญาณรบกวนในคานแสง แสดงว่า แสงทำคลื่นแรก โดย 1860's สาย ไฟถูกแสดงเป็นส่วนหนึ่งของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม ใน 1800's ปลาย ปัญหา ด้วยมุมมองที่ใช้คลื่นแสงกลายเป็นชัดเจนเมื่อทดลองวัดสเปกตรัมของความยาวคลื่นจากวัตถุอุ่นอาจไม่สามารถอธิบายโดยใช้สมการตามคลื่นของแสง ความขัดแย้งนี้ถูกแก้ไขได้ โดยการทำงานของ [1] 1900 และ [2] พ.ศ. 2448 สมัย ของพลังค์เสนอว่า พลังงานรวมของแสงขึ้นเป็นองค์ประกอบของพลังงานจำแนกไม่ได้ หรือ quanta ของพลังงาน ไอน์สไตน์ ในขณะที่ตรวจสอบอิเล็ก (การปล่อยอิเล็กตรอนจากโลหะบางและอิเล็กทรอนิกส์เมื่อหลง โดยแสง), อย่างถูกต้องแตกต่างไปค่าขององค์ประกอบเหล่านี้ควอนตัมพลังงาน สำหรับการทำงานในพื้นที่นี้ ของพลังค์และไอน์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลฟิสิกส์ใน 1918 และ 1921 ตามลำดับ และจากงานนี้ แสงอาจจะดูว่าประกอบด้วยอนุภาคของพลังงานหรือ "เก็ต" เรียกว่า photons ...วันนี้ -ควอนตัมอธิบายทั้งการสังเกตธรรมชาติคลื่นและลักษณะอนุภาคของแสง ในควอนตัม ตัวเรา เช่นอนุภาคเครื่องกลควอนตัมอื่น ๆ เช่นอิเล็กตรอน โปรตอนฯลฯ เป็นได้อย่างถูกต้องมากที่สุดภาพเป็นแบบ "คลื่นแพคเก็ต" แพคเก็ตคลื่นถูกกำหนดเป็นชุดของคลื่นที่อาจโต้ตอบในลักษณะว่า คลื่นแพ็คเก็ตอาจใด ปรากฏ spatially ภาษาท้องถิ่น (ในคล้ายเป็นคลื่นสี่เหลี่ยมซึ่งเป็นผลมาจากการเพิ่มของจำกัดจำนวนของคลื่นไซน์), หรืออาจปรากฏขึ้นมาระหว่างเป็นคลื่นก็ ในกรณีที่คลื่นแพ็คเก็ตเป็น spatially เป็นภาษาท้องถิ่น มันทำหน้าที่เป็นอนุภาค ดังนั้น ตามสถานการณ์ โฟตอนอาจปรากฏเป็นคลื่น หรืออนุภาคการ และแนวคิดนี้เรียกว่า "ทวิภาวะอนุภาคคลื่น–" แพคเก็ตคลื่น หรือโฟตอนเป็นภาพที่ใช้ใน PVCDROM ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แสงที่เราเห็นในชีวิตประจำวันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของพลังงานทั้งหมดที่ปล่อยออกมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นดวงอาทิตย์บนแผ่นดินโลก แสงแดดเป็นรูปแบบของ "รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า" และแสงที่มองเห็นที่เราเห็นเป็นชุดย่อยเล็ก ๆ ของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าแสดงที่เหมาะสม. สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าอธิบายเป็นคลื่นแสงที่มีความยาวคลื่นเฉพาะ คำอธิบายของแสงเป็นคลื่นลูกแรกได้รับการยอมรับในช่วงต้นปี 1800 เมื่อการทดลองโดยโทมัสหนุ่มFrançois Arago และฌอง Augustin เฟรสแสดงให้เห็นผลกระทบในการรบกวนลำแสงแสดงให้เห็นว่าไฟที่ทำของคลื่น โดยแสงปลาย 1860 ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างไรก็ตามในช่วงปลายทศวรรษที่ 1800 เป็นปัญหาที่มีมุมมองที่ใช้คลื่นแสงก็เห็นได้ชัดเมื่อการทดลองการวัดสเปกตรัมของความยาวคลื่นจากวัตถุร้อนไม่สามารถอธิบายได้โดยใช้สมการคลื่นที่ใช้ของแสง ความแตกต่างนี้ได้รับการแก้ไขโดยการทำงานของ [1] ในปี 1900 และ [2] ในปี 1905 Planck เสนอว่าพลังงานทั้งหมดของแสงที่ถูกสร้างขึ้นจากองค์ประกอบพลังงานแยกไม่ออกหรือควอนตั้มของพลังงาน ไอน์สไตในขณะที่การตรวจสอบผลตาแมว (การเปิดตัวของอิเล็กตรอนจากโลหะบางชนิดและเซมิคอนดักเตอร์เมื่อตีด้วยแสง) ได้อย่างถูกต้องค่าความโดดเด่นขององค์ประกอบพลังงานควอนตัมเหล่านี้ สำหรับการทำงานของพวกเขาในพื้นที่นี้มักซ์พลังค์และไอน์สไตชนะรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1918 และ 1921 ตามลำดับและอยู่บนพื้นฐานของงานนี้แสงอาจจะมองว่าเป็นที่ประกอบด้วย "แพ็คเก็ต" หรืออนุภาคของพลังงานที่เรียกว่าโฟตอน .. วันนี้ quantum- กลศาสตร์อธิบายทั้งการสังเกตธรรมชาติของคลื่นและลักษณะอนุภาคของแสง ในกลศาสตร์ควอนตัมโฟตอนเหมือนอนุภาคควอนตัมกลอื่น ๆ เช่นอิเล็กตรอนโปรตอน ฯลฯ เป็นส่วนใหญ่ภาพได้อย่างถูกต้องเป็น "คลื่นแพ็คเก็ต" แพ็คเก็ตคลื่นถูกกำหนดให้เป็นคอลเลกชันของคลื่นที่อาจมีผลกระทบในลักษณะที่ว่าคลื่นแพ็คเก็ตอาจปรากฏเป็นภาษาท้องถิ่นสันนิฐานได้ (ในลักษณะคล้ายเป็นคลื่นสี่เหลี่ยมซึ่งเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนอนันต์ของคลื่นไซน์) หรือสลับกันอาจปรากฏเป็นเพียงคลื่น ในกรณีที่คลื่นแพ็คเก็ตเป็นภาษาท้องถิ่นเชิงพื้นที่จะทำหน้าที่เป็นอนุภาค ดังนั้นขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เป็นโฟตอนนี้อาจปรากฏเป็นทั้งคลื่นหรือเป็นอนุภาคและแนวคิดนี้เรียกว่า "คู่คลื่นอนุภาค" คลื่นแพ็คเก็ตหรือโฟตอนเป็นภาพที่ใช้ใน PVCDROM ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แสงที่เราเห็นทุกวัน เป็นเพียงเศษเสี้ยวของพลังงานทั้งหมดที่ออกมาจากดวงอาทิตย์ ที่เกิดขึ้นบนโลก แสงแดดเป็นรูปแบบของ " รังสี " คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและแสงที่เราเห็นเป็นส่วนหนึ่งของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดเล็กที่แสดงทางด้านขวา

สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าอธิบายว่าแสงเป็นคลื่นที่มีความยาวคลื่นเฉพาะรายละเอียดของแสงเป็นคลื่นแรกที่ได้รับการยอมรับในช่วงต้น 1800 เมื่อการทดลองโดย โทมัส ยัง ฟรองซัวส์ราโก และออกุสติน Jean Fresnel แสดงผลรบกวนในลำแสง ที่ระบุว่าแสงเป็นคลื่น โดยปลายปี 1860 แสงถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างไรก็ตามในปลายปี 1800 ปัญหาคลื่นตามมุมมองของแสงกลายเป็นชัดเจนเมื่อการทดลองการวัดสเปกตรัมของแสงจากวัตถุที่ร้อนไม่สามารถอธิบายการใช้สมการของคลื่นแสง ความขัดแย้งนี้ได้รับการแก้ไขโดยการกระทำ [ 1 ] ในปี 1900 และ [ 2 ] ในปี 1905 พลังค์ได้เสนอว่า พลังงานแสงถูกสร้างขึ้นจากองค์ประกอบหลายกลุ่มพลังงาน ,หรือ quanta ของพลังงาน ไอน์สไตน์ ในขณะที่การตรวจสอบปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ( ปล่อยอิเลคตรอนจากโลหะบางและเซมิคอนดักเตอร์ เมื่อโดนแสง ) ได้อย่างถูกต้องโดยค่าเหล่านี้ควอนตัมพลังงานธาตุ สำหรับการทำงานของพวกเขาในพื้นที่นี้ พลังค์และ Einstein ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปีพ.ศ. 2464 และ ตามลำดับ และจากงานนี้แสงอาจจะถูกมองว่าเป็น " แพ็กเก็ต " หรือ ประกอบด้วยอนุภาคของพลังงานที่เรียกว่าโฟตอน . .

วันนี้กลศาสตร์ควอนตัมอธิบายทั้งสังเกตธรรมชาติของคลื่นและอนุภาค ธรรมชาติของแสง ในกลศาสตร์ควอนตัม โฟตอน เหมือนทั้งหมดอื่น ๆอนุภาคควอนตัมเชิงกล เช่น อิเล็กตรอน โปรตอน ฯลฯ เป็นอย่างถูกต้องที่สุดภาพเป็นคลื่น " แพ็กเก็ต "คลื่นแพกเก็ตที่กำหนดไว้เป็นคอลเลกชันของคลื่นซึ่งอาจโต้ตอบในลักษณะแพ็กเก็ตคลื่นอาจปรากฏเปลี่ยนเป็น ( ในแฟชั่นที่คล้ายกันเป็นตารางคลื่นซึ่งผลลัพธ์จากการเพิ่มจำนวนอนันต์ของคลื่นไซน์ ) หรืออาจสลับกันปรากฏก็เป็นคลื่น ในกรณีที่เปลี่ยนแพ็คเก็ตคลื่นเป็นถิ่น มันทำหน้าที่เป็นอนุภาค ดังนั้นขึ้นอยู่กับสถานการณ์ โฟตอนอาจปรากฏเป็นคลื่นหรืออนุภาค และแนวคิดนี้เรียกว่า " คลื่นอนุภาคเทวภาวะ " คลื่นแพกเก็ตหรือโฟตอน เป็นภาพที่ใช้ใน pvcdrom ด้านล่าง