The Kirchhoff–Love theory of plates

The Kirchhoff–Love theory of plates is a two-dimensional mathematical model that is used to determine the stresses and deformations in thin plates subjected to forces and moments. This theory is an extension of Euler-Bernoulli beam theory and was developed in 1888 by Love[1] using assumptions proposed by Kirchhoff. The theory assumes that a mid-surface plane can be used to represent a three-dimensional plate in two-dimensional form.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทฤษฎี Kirchhoff – รักแผ่นเป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์แบบสองมิติที่ใช้ในการกำหนดความตึงเครียดและ deformations ในแผ่นบาง ๆ ที่อยู่ภายใต้การบังคับและช่วงเวลา ทฤษฎีนี้เป็นส่วนขยายของทฤษฎี Bernoulli ออยเลอร์ลำ และได้รับการพัฒนาใน 1888 ด้วยความรัก [1] โดยใช้สมมติฐานที่เสนอ โดย Kirchhoff ทฤษฎีที่ถือว่า สามารถใช้เครื่องบินกลางผิวถึงแผ่นสามมิติในแบบฟอร์มที่สอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎี Kirchhoff รักของแผ่นเป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์สองมิติที่ใช้ในการตรวจสอบความเครียดและพิการในแผ่นบางภายใต้กองกำลังและช่วงเวลา ทฤษฎีนี้เป็นส่วนขยายของออยเลอร์-Bernoulli ทฤษฎีคานและได้รับการพัฒนาในปี 1888 โดยความรัก [1] โดยใช้สมมติฐานที่เสนอโดย Kirchhoff ทฤษฎีสันนิษฐานว่าเครื่องบินพื้นผิวกลางสามารถใช้แทนแผ่นสามมิติในรูปแบบสองมิติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และความรักที่เคอร์ชอฟฟ์ทฤษฎีของแผ่นเป็นแบบจำลองคณิตศาสตร์สองมิติที่ใช้ในการตรวจสอบความเครียดที่มีในบางแผ่นภายใต้แรงและช่วงเวลา ทฤษฎีนี้เป็นส่วนขยายของออยเลอร์ทฤษฎี Bernoulli คานและถูกพัฒนาขึ้นในระดับนานาชาติ โดยความรัก [ 1 ] ใช้สมมติฐานที่เสนอโดยเคอร์ชอฟฟ์ .ทฤษฎีที่ถือว่า ระนาบพื้นผิวกลางสามารถใช้แสดงแผ่นสามมิติในรูปแบบสองมิติ