destruction of goods and loss of va

destruction of goods and loss of value. Whatever the merchants were willing to pay the ruler—that is, all issues of transfer—are modeled here as part of the tax.
Game 1: Informationally Isolated Traders: Bilateral Reputation Mechanism. The first model represents the situation of merchants who travel alone or in small groups with no social or economic organization. The traders remain unaware of how the city has treated other merchants. Only intertemporal linkages between each ruler-merchant transaction are considered. Although this model is surely too extreme to be fully descriptive, it highlights the difficulties faced by individual merchants negotiating with the city on their own but able to condition their future transactions on past conduct.
In this game, knowing only the history of his own decisions and his own past treatment by the city, a trader must decide whether to bring his goods to the city in each period. A strategy for the trader is a sequence of functions mapping this history into decisions about whether to offer his goods for trade in that period. Similarly, the city must decide the property of which traders to abuse under various conditions. A strategy for the city is a sequence of functions identifying a (measurable) subset of the current traders for the city to abuse as a function of who shows up to trade currently and the full past history of the game.
Readers familiar with either the economics of reputations or the theory of repeated games will recognize that the repetition of the interactions between the city and the individual traders creates the possibility for reputations to be created that enforce good behavior by the city. The idea is that a trader who is abused once might refuse to return to the city, reducing the city’s profits. The effectiveness of this threat depends on both the frequency of trade and the periodic value of the individual merchant's trade in the city. If the frequency of trade is sufficiently high and the volume sufficiently low so that the value of the repeat business of any individual trader to the city is high, the simple reputation mechanism can be effective in providing the city with incentives to protect individual rights. In the analysis, however, when the volume of trade rises to the efficient level the value of repeat business falls to zero, so the usual conclusions of the Folk theorem of repeated games do not apply at the efficient level.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การทำลายสินค้าและเสียค่า สิ่งร้านค้าได้ยินดีจ่ายไม้บรรทัด — คือ ทุกปัญหาของการโอนย้าย – จะจำลองนี่เป็นส่วนหนึ่งของภาษีเกมที่ 1: แยกต่างหากผู้ค้า Informationally: กลไกทวิภาคีชื่อเสียง แบบแรกแสดงถึงสถานการณ์ของพ่อค้าที่เดินทางคนเดียว หรือกลุ่มองค์กรทางสังคม หรือเศรษฐกิจไม่ ผู้ค้ายังคงไม่รู้ว่าเมืองได้รับร้านค้าอื่น ๆ จะพิจารณาเฉพาะ intertemporal เชื่อมโยงระหว่างแต่ละธุรกรรมของร้านค้าไม้บรรทัด แม้ว่ารูปแบบนี้ก็เกินไปมากจะอธิบายทั้งหมด ไฮไลท์ความยากลำบากกับพ่อค้าแต่ละที่เจรจากับเมืองจรรยาบรรณของตนเองแต่ได้เงื่อนไขของธุรกรรมในอนาคตในอดีตในเกมนี้ รู้ประวัติศาสตร์ของการตัดสินใจของเขาเองและเขาเองรักษามา โดยเมือง ผู้ประกอบการต้องตัดสินใจว่า จะนำสินค้าของเขาการเมืองในแต่ละรอบ กลยุทธ์สำหรับผู้ประกอบการที่เป็นลำดับของฟังก์ชันแมปนี้ประวัติเป็นตัดสินใจว่าจะให้สินค้าของเขาสำหรับการค้าที่ ในทำนองเดียวกัน เมืองต้องกำหนดคุณสมบัติของผู้ค้าที่โจมตีภายใต้เงื่อนไขต่าง ๆ กลยุทธ์สำหรับเมืองเป็นลำดับของฟังก์ชันระบุชุดย่อย (วัด) ของผู้ค้าปัจจุบันสำหรับเมืองลุเป็นฟังก์ชันของผู้แสดงเพื่อค้าในปัจจุบันและเต็มเลยประวัติศาสตร์ของเกมผู้อ่านที่คุ้นเคยกับทฤษฎีเกมซ้ำหรือเป็นเศรษฐศาสตร์ของย่อมจะรู้ว่า การซ้ำซ้อนของการโต้ตอบระหว่างผู้ค้าแต่ละเมืองสร้างสามารถย่อมจะสร้างที่บังคับใช้ลักษณะการทำงานที่ดี โดยเมือง ความคิดคือการ ที่ผู้ประกอบการที่ถูกครั้งเดียวอาจปฏิเสธที่จะกลับไปยังเมือง ลดกำไรของ ประสิทธิผลของการคุกคามนี้ขึ้นอยู่กับความถี่ของการค้าและค่างวดของการค้าของพ่อค้าแต่ละแห่ง ถ้าความถี่ของการค้าจะสูงเพียงพอ และปริมาณต่ำเพียงพอเพื่อให้มูลค่าของธุรกิจใด ๆ ผู้ประกอบการแต่ละเมืองซ้ำสูง กลไกเรื่องชื่อเสียงจะมีประสิทธิภาพในการให้สิ่งจูงใจเพื่อป้องกันสิทธิของแต่ละเมือง ในการวิเคราะห์ อย่างไรก็ตาม เมื่อปริมาณการค้าเพิ่มขึ้นระดับมีประสิทธิภาพของซ้ำอยู่กับศูนย์ ดังนั้นบทสรุปของทฤษฎีบทพื้นบ้านเกมซ้ำปกติใช้ในระดับมีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทำลายของสินค้าและการสูญเสียของมูลค่า ไม่ว่าร้านค้าที่มีความเต็มใจที่จะจ่ายเงินผู้ปกครองที่เป็นปัญหาทั้งหมดของการถ่ายโอนจะถูกสร้างแบบจำลองที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของภาษี.
เกม 1: informationally ผู้ค้าแยก: กลไกทวิภาคีชื่อเสียง รุ่นแรกที่แสดงให้เห็นถึงสถานการณ์ของพ่อค้าที่เดินทางคนเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ที่ไม่มีองค์กรทางสังคมหรือเศรษฐกิจ ผู้ค้ายังคงไม่รู้ว่าเมืองที่ได้รับการรักษาร้านค้าอื่น ๆ เชื่อมโยงข้ามระหว่างแต่ละรายการไม้บรรทัด-ผู้ประกอบการค้าได้รับการพิจารณา แม้ว่ารุ่นนี้มีแน่นอนมากเกินไปที่จะพรรณนาอย่างเต็มที่ก็เน้นความยากลำบากที่ต้องเผชิญกับร้านค้าแต่ละเจรจากับเมืองของตัวเอง แต่สามารถที่จะปรับสภาพการทำธุรกรรมในอนาคตของพวกเขาในการดำเนินการที่ผ่านมา.
ในเกมนี้รู้เพียงประวัติศาสตร์ของการตัดสินใจของเขาเอง และการรักษาที่ผ่านมาของตัวเองโดยเมืองผู้ประกอบการต้องตัดสินใจว่าจะนำสินค้าของเขาไปยังเมืองในแต่ละช่วงเวลา กลยุทธ์สำหรับผู้ประกอบการเป็นลำดับของการทำแผนที่ฟังก์ชั่นประวัติศาสตร์ในการตัดสินใจนี้เกี่ยวกับว่าจะนำเสนอสินค้าของเขาสำหรับการค้าในช่วงที่ ในทำนองเดียวกันเมืองต้องตัดสินใจซึ่งทรัพย์สินของผู้ประกอบการค้าการละเมิดภายใต้เงื่อนไขต่างๆ กลยุทธ์สำหรับเมืองเป็นลำดับของฟังก์ชั่นการระบุ (ที่วัด) ส่วนหนึ่งของผู้ประกอบการค้าปัจจุบันสำหรับเมืองที่จะละเมิดเป็นหน้าที่ของผู้ที่แสดงให้เห็นถึงการค้าในปัจจุบันและประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาเต็มของเกม.
ผู้อ่านคุ้นเคยกับทั้งเศรษฐศาสตร์ ของชื่อเสียงหรือทฤษฎีของเกมซ้ำ ๆ จะรู้ว่าการทำซ้ำของการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างเมืองและผู้ค้าแต่ละรายจะสร้างความเป็นไปได้สำหรับชื่อเสียงที่จะสร้างที่บังคับใช้พฤติกรรมที่ดีเมือง ความคิดคือการที่เป็นผู้ประกอบการที่จะถูกทำร้ายครั้งเดียวอาจปฏิเสธที่จะกลับไปยังเมืองลดผลกำไรของเมือง ประสิทธิผลของภัยคุกคามนี้ขึ้นอยู่กับความถี่ของการค้าและมูลค่าระยะของการค้าผู้ประกอบการค้าของแต่ละคนในเมือง ถ้าความถี่ของการค้าอย่างเป็นสูงและปริมาณเพียงพอที่ต่ำเพื่อให้ค่าของธุรกิจซ้ำของผู้ประกอบการที่แต่ละคนได้ไปยังเมืองที่อยู่ในระดับสูงกลไกชื่อเสียงที่เรียบง่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพในการให้เมืองที่มีแรงจูงใจที่จะปกป้องสิทธิส่วนบุคคล ในการวิเคราะห์ แต่เมื่อปริมาณการค้าที่เพิ่มขึ้นให้อยู่ในระดับที่มีประสิทธิภาพมูลค่าของธุรกิจซ้ำตกลงไปที่ศูนย์ดังนั้นข้อสรุปตามปกติของทฤษฎีบทพื้นบ้านของเกมซ้ำ ๆ ใช้ไม่ได้อยู่ในระดับที่มีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การทำลายสินค้าและเสียค่า สิ่งที่ร้านค้าที่เต็มใจจะจ่ายไม้บรรทัดนั่นคือประเด็นทั้งหมดของการถ่ายโอนเป็น modeled ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของภาษี .
เกม 1 : informationally แยกผู้ค้า : ชื่อเสียงกลไกทวิภาคี รุ่นแรกที่เป็นสถานการณ์ของพ่อค้าที่เดินทางคนเดียวหรือในกลุ่มเล็ก ๆที่ไม่มีสังคม หรือเศรษฐกิจ องค์กรผู้ค้ายังคงไม่รู้ตัวว่าเมืองได้รับการรักษาร้านค้าอื่น ๆ เพียง intertemporal เชื่อมโยงระหว่างแต่ละไม้บรรทัดพ่อค้ารายการเป็นสำคัญ แม้ว่ารุ่นนี้แน่นอนเกินไปจะอธิบายอย่างเต็มที่ เน้นปัญหาที่เผชิญ โดยแต่ละร้านค้าเจรจากับเมืองของตนเอง แต่ได้ภาพธุรกรรมในอนาคตอดีต
ความประพฤติในเกมนี้ รู้แค่ประวัติของการตัดสินใจของเขาเอง และตัวของเขาเองในอดีต รักษาเมือง เจ้าตัวต้องตัดสินใจว่าจะนำสินค้าของเขาไปยังเมืองในแต่ละช่วงเวลา กลยุทธ์สำหรับผู้ประกอบการเป็นลำดับของฟังก์ชันแผนที่ประวัติศาสตร์นี้ในการตัดสินใจเกี่ยวกับว่าจะเสนอสินค้าของเขาเพื่อการค้าในยุคนั้น ในทํานองเดียวกันเมืองต้องตัดสินใจคุณสมบัติที่ผู้ค้าละเมิดภายใต้เงื่อนไขต่าง ๆ กลยุทธ์สำหรับเมืองเป็นลำดับของฟังก์ชั่นที่ระบุ ( วัด ) ย่อยของผู้ค้าในปัจจุบัน สำหรับเมืองที่จะใช้เป็นฟังก์ชันที่แสดงขึ้นเพื่อการค้าในปัจจุบันและอดีต ประวัติเต็มของเกม .
ผู้อ่านที่คุ้นเคยกับเศรษฐศาสตร์ย่อม หรือทฤษฎีของซ้ำเกมจะรับรู้ว่าคำปฏิสัมพันธ์ระหว่างเมืองและผู้ค้าแต่ละรายสร้างความเป็นไปได้สำหรับย่อมที่จะสร้างที่บังคับใช้พฤติกรรมที่ดีโดยเมือง ความคิดที่เจ้าตัวที่ถูกทารุณกรรมเมื่ออาจปฏิเสธที่จะกลับไปยังเมือง ลดผลกำไรของเมืองประสิทธิผลของการคุกคามนี้ขึ้นอยู่กับความถี่ของการค้าและมูลค่าการค้าในแต่ละงวดของพ่อค้าในเมือง ถ้าความถี่ของการค้าสูงเพียงพอและปริมาณเพียงพอต่ำมาก ค่าของการทำซ้ำธุรกิจของบุคคลใด ๆผู้ประกอบการในเมืองสูงกลไกเสียงง่ายสามารถมีประสิทธิภาพในการให้เมืองที่มีแรงจูงใจที่จะปกป้องสิทธิของแต่ละบุคคล ในการวิเคราะห์ อย่างไรก็ตาม เมื่อปริมาณการค้าที่เพิ่มขึ้นกับประสิทธิภาพระดับมูลค่าของธุรกิจซ้ำจะเป็นศูนย์ ดังนั้นข้อสรุปปกติพื้นบ้านของทฤษฎีบทของซ้ำเกมส์ไม่ใช้ระดับประสิทธิภาพ .