For contemporary Chinese, the word

For contemporary Chinese, the word "茶" (pinyin: chá) has come to commonly denote the drink that is derived from Camellia sinensis, the tea plant (茶樹/茶树, pinyin: cháshù). Prior to the 8th century BC, the tea was known collectively under the term "荼" (pinyin: tú) along with a great number of other bitter plants. The great similarity of the two characters are notable with the exception of an additional horizontal stroke in 荼. The character is made up of the "艸" (pinyin: cǎo) radical in its reduced form of "艹" and the word "余" which gives the phonetic cue. The plant was later more distinctly identified and was called "檟苦荼" (pinyin: jiǎkǔtú, literally "'evergreen shrub' of bitter 'bitter plant'"), or in simplified forms "苦荼" (pinyin: kǔtú) or "荈" (pinyin: chuǎn).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับจีนร่วมสมัย คำ "茶" (pinyin: chá) มาเพื่อใช้แทนเครื่องดื่มที่ได้จากต้นชา ต้นชา โดยทั่วไป (茶樹/茶树 pinyin: cháshù) ก่อนก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชาถูกเรียกโดยรวมภายใต้คำว่า "荼" (pinyin: tú) พร้อมหมายเลขดีของพืชอื่นขม เฉพาะตัวที่สองมากจะโดดเด่นยกเว้นมีเส้นแนวนอนเพิ่มเติมใน荼 ตัวละครถูกสร้างขึ้น "艸" (pinyin: cǎo) รุนแรงแบบ "艹" และคำ "余" ซึ่งแสดงสัญลักษณ์การออกเสียงลดลง โรงงานได้ในภายหลังระบุอย่างเห็นได้ชัดมากขึ้น และถูกเรียกว่า "檟苦荼" (pinyin: jiǎkǔtú อักษร "'เอเวอร์กรีนพุ่มไม้' ของขม 'ขมพืช' "), หรือ ในรูปแบบภาษา "苦荼" (pinyin: kǔtú) หรือ "荈" (pinyin: chuǎn)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำหรับร่วมสมัยของจีนคำว่า "茶" (พินอิน: chá) ได้มาโดยทั่วไปหมายถึงเครื่องดื่มที่ได้รับมาจาก Camellia sinensis, พืชชา (茶樹 / 茶树, พินอิน: ชาซุ) ก่อนที่จะศตวรรษที่ 8, ชาเป​​็นที่รู้จักรวมภายใต้คำว่า "荼" (พินอิน: tú) พร้อมด้วยจำนวนมากของพืชอื่น ๆ ที่มีรสขม ความคล้ายคลึงกันที่ดีของตัวละครทั้งสองมีความโดดเด่นด้วยข้อยกเว้นของจังหวะแนวนอนเพิ่มเติมใน荼 ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นจาก "艸" (พินอิน: cǎo) รุนแรงลดลงในรูปแบบของ "艹" และคำว่า "余" ซึ่งจะช่วยให้คิวออกเสียง พืชที่ถูกระบุในภายหลังมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและถูกเรียกว่า "檟苦荼" (พินอิน: jiǎkǔtúอักษร "'ไม้พุ่มป่าดิบของขม' พืชขม") หรือในรูปแบบที่เรียบง่าย "苦荼" (พินอิน: kǔtú) หรือ "荈 "(พินอิน: chuǎn)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับจีนร่วมสมัย คำว่า " 茶 " ( พินอิน : Ch . kgm ) ได้มาโดยทั่วไปหมายถึงเครื่องดื่มที่ได้มาจากต้นชา พืชชา ( 茶樹 / 茶树พินอิน : Ch , Sh . kgm ù ) ก่อนศตวรรษที่ 8 , ชาเป็นที่รู้จักโดยรวมภายใต้คำว่า " 荼 " ( พินอิน : T ú ) พร้อมกับหมายเลขที่ดีของพืชอื่น ๆขมความเหมือนของ 2 ตัวละครเด่นด้วยข้อยกเว้นของเส้นแนวนอนเพิ่มเติมใน荼 . ตัวละครที่สร้างขึ้นจาก " 艸 " ( พินอิน : C ǎ O ) ที่รุนแรงในรูปแบบของ " การลด艹 " และคำว่า " 余 " ซึ่งทำให้คิวการออกเสียงทางสัทศาสตร์ โรงงานใหม่เพิ่มเติมอย่างชัดเจนระบุ และถูกเรียกว่า " 檟苦荼 " ( พินอิน : Ji ǎ K T úǔ ,อักษร " 'evergreen ขมขมพืชไม้พุ่ม ' ' ' " ) , หรือในรูปแบบ " 苦荼ง่าย " ( พินอิน : K ǔ T ú ) หรือ " 荈 " ( พินอิน : ชูǎ N )