. She cannot get her recitations ri

. She cannot get her recitations right, and she becomes even more confused when her arithmetic (a subject she believed to be unchanging and solid) fails her. Every attempt to establish a familiar basis of identity creates only the sense of being lost — absolutely lost. Alice becomes, to the reader, a mistreated, misunderstood, wandering waif. Trapped in solitude, she finds herself lapsing into soliloquies that reflect a divided, confused, and desperate self.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

. เธอไม่สามารถได้รับการก่อขวาของเธอและเธอก็จะกลายเป็นความสับสนมากยิ่งขึ้นเมื่อเธอเลขคณิต (เรื่องที่เธอเชื่อว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงและของแข็ง) ไม่เธอ ความพยายามที่จะสร้างพื้นฐานที่คุ้นเคยของตนทุกคนเพียง แต่จะสร้างความรู้สึกของการสูญเสีย - หายไปอย่างแน่นอน อลิซกลายเป็นผู้อ่านที่ทำร้ายเข้าใจผิดคนจรจัดที่หลงทาง ติดอยู่ในความสันโดษเธอพบว่าตัวเองผ่านพ้นไปเป็นที่สะท้อนให้เห็นถึง soliloquies แบ่งสับสนและสิ้นหวังในตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

. เธอไม่สามารถรับขวาของเธอ recitations และเธอจะยิ่งสับสนเมื่อเธอเลขคณิต (เรื่องเธอเชื่อว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง และแข็ง) ล้มเหลวเธอ ทุกความพยายามที่จะสร้างพื้นฐานที่คุ้นเคยของตนสร้างความรู้สึกของการสูญเสีย-สูญหายอย่างแน่นอน อลิซกลายเป็น การอ่าน mistreated, misunderstood หลง waif ติดอยู่ในความสันโดษ เธอพบว่าตัวเองที่ lapsing ใน soliloquies ที่สะท้อนตนเองถูกแบ่ง สับสน และหมดหวัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

.... เธอไม่สามารถได้รับสิทธิแบ่งหมวดหมู่คำสอนของเธอและเธอจะกลายเป็นความสับสนมากยิ่งขึ้นเมื่อบวกลบคูณหารของเธอ(ขึ้นอยู่ที่เธอเชื่อว่าจะไม่เปลี่ยนแปลงและแข็งแรง)ไม่เธอ มีความพยายามทุกครั้งในการสร้างพื้นฐานความคุ้นเคยของรหัสประจำตัวเท่านั้นที่จะสร้างความรู้สึกของการสูญเสียอย่างแท้จริงหายไป อลิซจะกลายเป็นผู้อ่านที่ใช้งานไม่ถูกต้องเข้าใจที่คนไม่มีถิ่นฐานเร่ร่อน ติดอยู่ในอยู่คนเดียวเธอพบว่าตัวเองเป็นอันตกไป Blonde ที่สะท้อนถึงแบ่งออกเป็นความสับสนที่ตัวเองและสิ้นหวัง