Mangrove forest is a productive eco

Mangrove forest is a productive ecosystem and constitutes
a natural barrier against storm surges and strong
winds. It serves as nursery and feeding grounds for
many commercially important aquatic species. During
the past 32 years (1961–1993), social and economic development
have caused severe destruction of mangrove
forests in Thailand. The existing mangrove forest area in
Thailand has decreased more than 50% in the past 32
years (Kongsangchai, 1995). Changes of the areas are
shown in Table 9. The deterioration of mangroves in the
past and at present is approximately 6.2 thousand ha/
year. The major causes are economic, political, and social
pressures which can be separated into many activities
as show in Table 10. It is clearly seen that the
conversion of mangrove forests to shrimp farming is
one of the most severe problems and has tremendous
impacts on the coastal ecosystem. For example the
removal of tree-cover, loss of nutrient-supply from the
forest to the sea, obstruction of tidal flushing and fresh
water runoff, coastal erosion and the discharge of waste
from ponds lead to change in the natural equilibrium
and ultimately to the ecosystem destruction. Human
activities can directly cause catastrophic mortality on
reefs through dredging, dynamite fishing, and/or pollution.
ONEB (1992) reported on the status of the coral
reefs in the Thai waters during the period of 1987–1992
that only 36% remained in good condition, 33% in fair
condition, 30% in poor condition (Table 11). It is expected
that the destruction of the coral reefs will be
more severe if preventive measures are not promptly
taken.
The rapid expansion of the marine fishery industry
since the early 1960s has put tremendous pressure on the
available resources in the Gulf of Thailand. The exploitation
of fish resources in the Gulf of Thailand has
exceeded maximum sustainable level and caused adversely
affects on the fish stocks in the Gulf, resulting in
the drastic decrease from about 300 to 30 kg/h. However,
another serious problem affecting fish resources is
pollution, especially in the inner Gulf of Thailand. It is
evident that the increasingly deteriorating conditions in
the marine environment of the inner Gulf of Thailand
have threatened the existence of several economically
important organisms in the area. Thus, better management
of marine resources is a prerequisite to any improvement
to the existing situation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ป่าชายเลนเป็นระบบนิเวศที่มีประสิทธิภาพ และถืออุปสรรคธรรมชาติ กับพายุกระชาก และแข็งแกร่งลม เป็นเรือนเพาะชำและบริเวณให้อาหารสำหรับพันธุ์สำคัญในเชิงพาณิชย์น้ำมาก ในระหว่างการ32 ปีที่ผ่านมา (1961 – 1993), พัฒนาสังคม และเศรษฐกิจมีสาเหตุรุนแรงทำลายป่าชายเลนป่าไม้ในประเทศไทย พื้นที่ป่าชายเลนที่มีอยู่ในประเทศไทยลดลงมากกว่า 50% ในอดีต 32ปี (Kongsangchai, 1995) เปลี่ยนแปลงของพื้นที่แสดงในตาราง 9 เสื่อมสภาพของโกรฟส์ในการในอดีต และปัจจุบันมีประมาณ 6.2 พันฮา /ปี สาเหตุหลักคือเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมความดันซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นกิจกรรมต่าง ๆดังที่แสดงในตาราง 10 จะเห็นได้อย่างชัดเจนที่จะแปลงของป่าชายเลนการทำฟาร์มกุ้งหนึ่งในปัญหารุนแรงมากที่สุด และมีมากส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศชายฝั่ง ตัวอย่างเอาต้นไม้ปก ขาดทุนการจัดหาสารอาหารจากการป่าทะเล อุดตันหน้าลบและสดน้ำ การกัดเซาะชายฝั่ง และการปล่อยของเสียจากบ่อนำไปเปลี่ยนแปลงสมดุลธรรมชาติและการทำลายระบบนิเวศ มนุษย์กิจกรรมสามารถทำรุนแรงตายโดยตรงในปะการังผ่าน dredging คนไฟบินประมง และ/หรือมลพิษONEB (1992) รายงานสถานะของปะการังแนวปะการังในน่านน้ำไทยช่วงปี 1987-1992ว่า เพียง 36% ยังคงอยู่ในสภาพที่ดี 33% ในงานเงื่อนไข 30% ในสภาพที่ดี (ตาราง 11) คาดว่าว่า จะเป็นการทำลายปะการังรุนแรงมากขึ้นหากมาตรการไม่ทันทีดำเนินการการขยายตัวอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมประมงทะเลเนื่องจากช่วง 1960s มีดันมหาศาลในการทรัพยากรที่มีในอ่าวไทย เอารัดเอาเปรียบทรัพยากรปลาในอ่าวไทยได้เกินระดับสูงสุดอย่างยั่งยืน และเกิดจากการกระทบมีผลกับหุ้นปลาในอ่าว ในรุนแรงลดลงจากประมาณ 300 ไป 30 kg/h อย่างไรก็ตามอีกปัญหาที่รุนแรง affecting ปลาทรัพยากรมลภาวะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านในของอ่าวไทย มันเป็นเห็นได้ชัดว่า การเสื่อมสภาพมากขึ้นเงื่อนไขในสภาพแวดล้อมทางทะเลของอ่าวไทยภายในมีคุกคามการดำรงอยู่ของหลายอย่างสิ่งมีชีวิตที่สำคัญในพื้นที่ ดังนั้น การจัดการที่ดีทรัพยากรทางทะเลเป็นช่วงเวลาการปรับปรุงใด ๆสถานการณ์ที่มีอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ป่าชายเลนเป็นระบบนิเวศที่มีประสิทธิผลและถือว่า
เป็นกำแพงธรรมชาติกับคลื่นพายุและแข็งแรง
ลม มันทำหน้าที่เป็นสถานรับเลี้ยงเด็กและพื้นที่สำหรับการให้อาหาร
สัตว์น้ำจำนวนมากที่สำคัญในเชิงพาณิชย์ ในช่วง
ที่ผ่านมา 32 ปี (1961-1993) การพัฒนาทางสังคมและเศรษฐกิจ
ได้ก่อให้เกิดการทำลายล้างที่รุนแรงของป่าชายเลน
ป่าไม้ในประเทศไทย พื้นที่ป่าชายเลนที่มีอยู่ใน
ประเทศไทยได้ลดลงกว่า 50% ในปีที่ผ่านมา 32
ปี (Kongsangchai, 1995) การเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ที่จะ
แสดงในตารางที่ 9. การเสื่อมสภาพของป่าชายเลนใน
อดีตและในปัจจุบันจะอยู่ที่ประมาณ 6,200 เฮกแตร์ /
ปี สาเหตุที่สำคัญคือเศรษฐกิจการเมืองและสังคม
ความกดดันซึ่งสามารถแยกออกเป็นกิจกรรมต่างๆมากมาย
เป็นแสดงในตารางที่ 10 จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า
การเปลี่ยนแปลงของป่าโกงกางที่จะเลี้ยงกุ้งเป็น
หนึ่งในปัญหาที่รุนแรงมากที่สุดและมีอย่างมาก
ส่งผลกระทบต่อ ระบบนิเวศชายฝั่งทะเล ยกตัวอย่างเช่น
การกำจัดของต้นไม้ครอบคลุมการสูญเสียสารอาหารที่อุปทานจาก
ป่าทะเล, การอุดตันของการล้างน้ำขึ้นน้ำลงและสด
น้ำที่ไหลบ่ากัดเซาะชายฝั่งและการปล่อยของเสีย
จากบ่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในสมดุลธรรมชาติ
และท้ายที่สุด การทำลายระบบนิเวศ มนุษย์
กิจกรรมโดยตรงอาจทำให้เกิดการเสียชีวิตในภัยพิบัติ
ผ่านแนวการขุดลอกตกปลาระเบิด, และ / หรือมลพิษ.
ONEB (1992) รายงานเกี่ยวกับสถานะของปะการัง
แนวปะการังในน่านน้ำไทยในช่วง 1987-1992
ว่ามีเพียง 36% ยังคงอยู่ในที่ดี สภาพ 33% ในงาน
สภาพ 30% ในสภาพที่น่าสงสาร (ตารางที่ 11) มันเป็นที่คาด
ว่าการทำลายแนวปะการังจะมี
ความรุนแรงมากขึ้นหากมาตรการป้องกันไม่ได้ทันที
ที่ถ่าย.
ขยายตัวที่รวดเร็วของอุตสาหกรรมประมงทะเล
ตั้งแต่ต้นปี 1960 ได้สร้างแรงกดดันอย่างมากต่อ
ทรัพยากรที่มีอยู่ในอ่าวไทย การใช้ประโยชน์
ของทรัพยากรปลาในอ่าวไทยได้
เกินระดับสูงสุดอย่างยั่งยืนและก่อให้เกิดผลเสีย
มีผลต่อปลาในอ่าวไทยส่งผลให้
ลดลงอย่างมากจากประมาณ 300-30 กิโลกรัม / ชั่วโมง แต่
อีกปัญหาที่รุนแรงส่งผลกระทบต่อทรัพยากรปลา
มลพิษโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านอ่าวไทย มันเป็น
ที่เห็นได้ชัดว่าเงื่อนไขที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นใน
สภาพแวดล้อมทางทะเลของอ่าวด้านในของประเทศไทย
ได้ถูกคุกคามการดำรงอยู่ของเศรษฐกิจหลาย
ชีวิตที่สำคัญในพื้นที่ ดังนั้นการจัดการที่ดี
ของทรัพยากรทางทะเลเป็นสิ่งที่จำเป็นในการปรับปรุงใด ๆ
กับสถานการณ์ที่มีอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ป่าชายเลนเป็นระบบนิเวศที่มีประสิทธิผลและถือเป็น
อุปสรรคธรรมชาติกับคลื่นพายุและลมแรง

มันทำหน้าที่เป็นสถานรับเลี้ยงเด็กและการให้เหตุผล
ชนิดน้ำในเชิงพาณิชย์ที่สำคัญมาก ระหว่าง
ที่ผ่านมา 32 ปี ( 1961 – 1993 ) , การพัฒนาทางสังคมและทางเศรษฐกิจได้ก่อให้เกิดการทำลายรุนแรง

ป่าชายเลนในประเทศไทย สภาพพื้นที่ป่าชายเลนใน
ประเทศไทยได้ลดลงกว่า 50% ในรอบ 32 ปี (
kongsangchai , 1995 ) การเปลี่ยนแปลงของพื้นที่เป็น
แสดงดังตารางที่ 9 การเสื่อมสภาพของป่าชายเลนใน
อดีตและปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 6.2 พันเฮกตาร์ /
ปี สาเหตุหลักคือ เศรษฐกิจ การเมือง และความกดดันทางสังคม
ซึ่งสามารถแยกออกเป็นหลายกิจกรรม
ตามที่แสดงในตารางที่ 10 จึงเห็นได้ว่า
การแปลงของป่าชายเลนเพื่อทำนากุ้ง คือ
หนึ่งในปัญหาที่รุนแรงมากที่สุด และมีผลกระทบอย่างมาก
ต่อระบบนิเวศชายฝั่ง ตัวอย่างเช่น
การกำจัดต้นไม้ปกคลุม , การสูญเสียของอุปทานสารอาหารจาก
ป่าทะเล การอุดตันของน้ำขึ้นน้ำลงล้างและน้ำท่าน้ำ
, การกัดเซาะชายฝั่ง และระบายของเสียจากบ่อตะกั่วเพื่อเปลี่ยน

ในสมดุลธรรมชาติและสุดท้ายกับระบบนิเวศถูกทำลาย กิจกรรมของมนุษย์โดยตรงสามารถทำให้เกิดการตายรุนแรง

แนวปะการัง โดยขุดลอก ไดนาไมต์ ตกปลา และ / หรือมลพิษ .
oneb ( 1992 ) รายงานเกี่ยวกับสถานภาพของแนวปะการังในน่านน้ำไทย
ช่วงปี 1987 – 1992
เพียง 36% ยังคงอยู่ในสภาพที่ดี ร้อยละ 33 ในเงื่อนไขที่ยุติธรรม
, 30% ในสภาพที่ยากจน ( ตารางที่ 11 ) คาดว่า
ที่ทำลายแนวปะการังจะ
รุนแรงมากขึ้นหากมาตรการป้องกันไม่ได้ทันที
.
การขยายตัวอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมประมง
ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษที่ 1960 ได้สร้างแรงกดดันอย่างมากต่อทรัพยากรที่มีอยู่
ในอ่าวไทย การเอารัดเอาเปรียบ
ของทรัพยากรปลาในอ่าวไทยมี
เกินระดับยั่งยืนสูงสุดและก่อให้เกิดผลเสีย
ปลาที่มีผลต่อหุ้นในอ่าวไทย ส่งผลรุนแรง
ลดลงจากประมาณ 300 ถึง 30 กิโลกรัมต่อชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ปัญหาอื่น มีผลต่อทรัพยากรปลา

เป็นมลพิษ โดยเฉพาะบริเวณอ่าวไทยตอนใน มันเห็นได้ชัดว่าเสื่อมสภาพมากขึ้น

สภาพสิ่งแวดล้อมทางทะเลในอ่าวไทยตอนใน
ได้คุกคามการดำรงอยู่ของหลายทางเศรษฐกิจ
สิ่งมีชีวิตที่สำคัญในพื้นที่ ดังนั้น การจัดการที่ดีของทรัพยากรทางทะเลเป็นสิ่งจำเป็นที่จะมีการปรับปรุง
กับสถานการณ์ที่มีอยู่