AbstractThis study utilized qualita

Abstract
This study utilized qualitative means to gain a better understanding of the experiences of
faculty members from a school of education, college of arts and sciences, and K-12 urban
educators as they worked across academic disciplines to create and implement a
collaborative secondary urban teacher fellowship program. This study is meant to inform the
larger field of urban education on pathways to successful collaboration between universities
and K-12 urban schools, as well as between education and content area faculties at the
university level engaged in teacher preparation reform efforts.
INTRODUCTION
The purpose of this research study is to more deeply understand the experiences of school of
education faculty members, college of arts and sciences faculty members, and K-12 urban
educators collaborating across academic disciplines to develop and implement a graduate level
urban teaching fellowship experience at an independent liberal arts institution.
This work is informed by theories on collaboration in university teaching, collaborative
reform in teacher education, and culturally responsive practice. University teaching has long
been thought of as a solitary endeavor (Anderson, 1996), yet many faculty members have
discovered the benefits of being part of a group. Johnston (1997) notes that collaborative efforts
lead faculty to experience more success with different curricula, various approaches to teaching
and extended learning for themselves and their students. Briggs (2007) finds that curricular
collaboration undertaken in a community of practice (Wenger, 1998; Wenger, McDermott &
Snyder, 2002) creates a context in which ongoing program renewal occurs. However, while
collaboration between faculty members is often featured in education program descriptions,
many of these programs do not describe the nature of that collaboration (Brownell et. al., 2005).
Stein and Short (2001) found several barriers for collaboration between university faculties,
including: negative attitudes, worry of hidden agendas, lack of interpersonal skills, and lack of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อการศึกษานี้ใช้วิธีการเชิงคุณภาพเพื่อการเข้าใจประสบการณ์ของคณาจารย์จากโรงเรียนการศึกษา วิทยาลัยศิลปะ และวิทยาศาสตร์ และ K-12 เมืองความเป็นพวกเขาทำงานข้ามสาขาวิชาที่ศึกษาเพื่อสร้าง และใช้เป็นครูเมืองรองร่วมสามัคคีธรรมสูตร ตั้งใจศึกษาเพื่อแจ้งให้ทราบขนาดใหญ่เขตการศึกษาเมืองบนทางเดินเพื่อความสำเร็จร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยและ K-12 เมือง โรงเรียน เช่นระหว่างคณะพื้นที่ศึกษาและเนื้อหาที่จะระดับมหาวิทยาลัยร่วมในความพยายามปฏิรูปการเตรียมครูแนะนำ วัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัยนี้จะลึกซึ้งยิ่งเข้าใจประสบการณ์ของโรงเรียนศึกษาคณาจารย์ วิทยาลัยคณาจารย์ศิลปะและวิทยาศาสตร์ และ K-12 เมืองความร่วมมือระหว่างสาขาวิชาที่ศึกษาการพัฒนา และใช้ในระดับบัณฑิตศึกษาประสบการณ์สอนสามัคคีธรรมที่เมืองที่มีสถาบันอิสระศิลปศาสตร์ งานนี้ได้รับแจ้งจากทฤษฎีบนความร่วมมือในมหาวิทยาลัยที่สอน ทำงานร่วมกันการปฏิรูปวิชาชีพครู และปฏิบัติตอบสนองต่อวัฒนธรรม มีมหาวิทยาลัยสอนยาวนานการคิดเป็นแข่งขันปัจเจก (แอนเดอร์สัน 1996), แต่มีหลายคณาจารย์ค้นพบประโยชน์ของการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม จอห์นสตัน (1997) บันทึกความร่วมมือที่ความพยายามนำคณะประสบความสำเร็จเพิ่มเติม ด้วยหลักสูตรต่าง ๆ วิธีการต่าง ๆ การเรียนการสอนและเรียนรู้เพิ่มเติมสำหรับตัวเองและนักศึกษา บริกส์ (2007) พบว่าเสริมความร่วมมือในการดำเนินการในชุมชนปฏิบัติ (Wenger, 1998 Wenger แม็กเดอมอตต์ &Snyder, 2002) สร้างบริบทการต่ออายุโปรแกรมอย่างต่อเนื่องเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม ขณะที่ความร่วมมือระหว่างคณะมักจะได้ที่โดดเด่นในคำอธิบายของโปรแกรมการศึกษาโปรแกรมเหล่านี้มากมายอธิบายธรรมชาติของที่ทำงานร่วมกัน (Brownell et. al., 2005)สไตน์และสั้น (2001) พบอุปสรรคต่าง ๆ ร่วมกันระหว่างคณะมหาวิทยาลัยรวม: ทัศนคติลบ กังวลซ่อนวาระ ขาดทักษะมนุษยสัมพันธ์ และขาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการเชิงคุณภาพที่จะได้รับความเข้าใจที่ดีขึ้นของประสบการณ์ของ
คณาจารย์จากโรงเรียนการศึกษา, วิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์, K-12 ในเมือง
การศึกษาที่พวกเขาทำงานในสาขาวิชาการการสร้างและใช้
ครูร่วมกันในเมืองรอง โปรแกรมการคบหา การศึกษาครั้งนี้จะหมายถึงการแจ้ง
ข้อมูลขนาดใหญ่ของการศึกษาในเมืองบนทางเดินที่จะประสบความสำเร็จการทำงานร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัย
และ K-12 โรงเรียนในเมืองรวมทั้งระหว่างการศึกษาและคณะพื้นที่เนื้อหาที่
ระดับมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมในความพยายามปฏิรูปการเตรียมครู.
บทนำ
วัตถุประสงค์ของ การศึกษาวิจัยนี้คือการทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นประสบการณ์ของโรงเรียนของ
อาจารย์การศึกษาวิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์คณาจารย์และ K-12 ในเมือง
การศึกษาการทำงานร่วมกันทั่วทั้งสาขาวิชาการในการพัฒนาและดำเนินการจบการศึกษาระดับ
ประสบการณ์การเรียนการสอนการคบหาในเมืองที่มีแนวคิดเสรีนิยมที่เป็นอิสระ สถาบันศิลปะ.
งานนี้ได้รับแจ้งจากทฤษฎีเกี่ยวกับการทำงานร่วมกันในการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยที่ทำงานร่วมกัน
ในการปฏิรูปการศึกษาของครูและการปฏิบัติตอบสนองทางวัฒนธรรม การเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยมีความยาว
ได้คิดว่าเป็นความพยายามโดดเดี่ยว (Anderson, 1996), อาจารย์หลายคนยังได้
ค้นพบประโยชน์ของการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม จอห์นสัน (1997) ตั้งข้อสังเกตว่าความพยายามร่วมกัน
นำคณะจะได้สัมผัสกับความสำเร็จมากยิ่งขึ้นด้วยหลักสูตรที่แตกต่างกันวิธีการต่าง ๆ เพื่อการเรียนการสอน
และขยายการเรียนรู้สำหรับตัวเองและนักเรียนของพวกเขา บริกส์ (2007) พบว่าหลักสูตร
การทำงานร่วมกันดำเนินการในชุมชนของการปฏิบัติ (Wenger, 1998; Wenger, McDermott และ
ไนเดอร์, 2002) สร้างบริบทที่ต่ออายุโปรแกรมอย่างต่อเนื่องเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามในขณะที่
การทำงานร่วมกันระหว่างคณะกรรมการเป็นที่โดดเด่นมักจะอยู่ในรายละเอียดโปรแกรมการศึกษา
หลายโปรแกรมเหล่านี้ไม่ได้อธิบายลักษณะของการทำงานร่วมกันที่ (บราวเนลและ. al., 2005).
สไตน์และสั้น (2001) พบอุปสรรคหลายอย่างสำหรับการทำงานร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัย ปัญญา
รวมถึงทัศนคติเชิงลบกังวลของวาระซ่อนขาดทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและการขาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทคัดย่อ การศึกษาใช้วิธีการเชิงคุณภาพ
ได้รับความเข้าใจที่ดีขึ้นของประสบการณ์ของ
คณาจารย์จากโรงเรียนการศึกษาวิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์และภาคบังคับเมือง
นักการศึกษาขณะที่พวกเขาทำงานข้ามสาขาวิชา เพื่อสร้าง และใช้ร่วมกันในระดับฝึกหัดครู
โปรแกรม การศึกษานี้มีขึ้นเพื่อแจ้งให้ทราบ
ขนาดใหญ่ของเมืองเขตการศึกษากระบวนการความร่วมมือที่ประสบความสำเร็จระหว่างมหาวิทยาลัยและโรงเรียนในเมือง
ภาคบังคับ รวมทั้งระหว่างการศึกษาและพื้นที่เนื้อหาของอาจารย์ในระดับมหาวิทยาลัย ร่วมในการเตรียมครู


แนะนำการปฏิรูปความพยายาม การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นเข้าใจประสบการณ์ของโรงเรียน
อาจารย์การศึกษาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์วิทยาลัยคณาจารย์และภาคบังคับเมือง
นักการศึกษาร่วมมือข้ามสาขาวิชา เพื่อพัฒนาระดับการศึกษาประสบการณ์ในเมืองฝึกหัดสอน

เป็นศิลปศาสตร์สถาบัน งานนี้แจ้งโดยทฤษฎีว่าด้วยความร่วมมือในการสอนมหาวิทยาลัยปฏิรูปร่วมกัน
ครูการศึกษาและการปฏิบัติการตอบสนองทางวัฒนธรรม .การสอนที่มหาวิทยาลัยได้นาน
ถูกคิดว่าเป็น การแข่งขันเดี่ยว ( Anderson , 1996 ) แต่อาจารย์หลายคน
ค้นพบประโยชน์ของการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม จอห์นสตัน ( 1997 ) บันทึกที่ร่วมมือ
นำคณะที่จะประสบความสำเร็จมากขึ้น ด้วยหลักสูตรที่แตกต่างกัน วิธีการต่างๆเพื่อการสอนและการเรียนรู้
ขยายตนเองและนักเรียนบริกส์ ( 2007 ) พบว่า หลักสูตร
ความร่วมมือแลกในชุมชนของการปฏิบัติ ( เวนเกอร์ , 1998 ; เวนเกอร์ McDermott &
, สไนเดอร์ , 2002 ) สร้างในบริบทที่ต่ออายุโปรแกรมต่อเนื่องเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม ในขณะที่
ความร่วมมือระหว่างอาจารย์มักแนะนำในคำอธิบายโปรแกรมการศึกษา ,
หลายโปรแกรมเหล่านี้ไม่ได้อธิบายลักษณะของความร่วมมือ ( บราวเนล et al . ,2005 ) .
Stein และสั้น ( 2001 ) พบอุปสรรคหลายความร่วมมือระหว่างคณะ มหาวิทยาลัย
รวมถึง : ทัศนคติทางลบ กังวลของระเบียบวาระ ขาดมนุษยสัมพันธ์ ขาด