The Story of the Hoe by Master Chen

The Story of the Hoe
by Master Cheng Yen
Translated by C.Y. Tien
A farmer plowed the land with a hoe day after day, year after year. The work was hard, but the harvest was plentiful. And yet, one day he couldn't help but ask himself, "Why am I working so hard? Life is meaningless and boring! Where is my life heading?"

Shortly afterwards, a monk came to his house to ask for alms. The monk looked free and happy, which deeply impressed the farmer. Being a monk and living an unencumbered life seemed admirable. Yes, what a good idea! The farmer cheerfully made up his mind to give up everything and become a monk.

As soon as he left his house, he suddenly felt how empty his hands were. He was so used to holding a hoe in his hands to work that without the hoe he now felt a little lost. Therefore, he went back to his house, picked up his hoe, and tried hard to think of what he could do with it. It was a fine hoe. The shaft was smooth and shiny from daily use. It would be heartbreaking to throw it away.

"OK, then," he thought, "I'll wrap it up and put it away." He found a secure place in the house to hide it. Now everything was settled. With his mind at ease, the farmer left his house at last.

The farmer did all he could to fulfill the requirements to be a true monk. However, he could hardly resist thinking of his hoe whenever he came across green paddies. Every now and then, he would rush back home just to feel the hoe and then return to the temple.

Time passed by quickly. After seven or eight years, he felt that something was missing. "Why haven't I fulfilled my dream of becoming a free, happy monk after having tried very hard to cultivate my morality? There is something I haven't let go of. Now it's time to get rid of my burden!" He rushed back home, picked up the hoe and threw it into a lake. Splash, there it went! "I won! I succeeded!" he couldn't resist crying out loud.

Just at that moment, a king, leading his victorious army, happened to pass by. He overheard the cry and went to ask the monk, "What did you win? Why are you so cheerful?" "I have conquered the devils in my heart. I have let all my burdens go."

The king saw that the monk was really happy and free from earthly burdens and delusions. The king thought to himself, "Now I've won the war. Victory is mine. But am I really happy? I took lands that didn't belong to me. It is not real victory." Then and there, the king realized that although he had won the war, he was not a real winner, but a common person burdened with life's vexations. He realized that in order to become a real winner and a saint, you have to conquer the devils in your heart.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องราวของจอบ โดยหลักเช็งเยน โดยเทียน C.Y.กสิกร plowed แผ่นดิน ด้วยจอบตลอดวัน ปี งานยาก แต่เก็บเกี่ยวได้อุดมสมบูรณ์ และยัง วันหนึ่งที่เขาไม่สามารถช่วยแต่ขอให้ตนเอง "ทำไมฉันทำ งานหนักดังนั้น ชีวิตมีความหมาย และน่าเบื่อ ที่เป็นชีวิตของฉันหัวข้อ"ในไม่ช้าหลัง พระมาขอข้าวบ้านของเขา พระที่ดูฟรี และมีความ สุข ที่ประทับใจชาวนาอย่างลึกซึ้ง สงฆ์ และชีวิตมีชีวิต unencumbered ประจักษ์อีกครั้ง ใช่ สิ่งความคิดที่ดี เกษตรกร cheerfully ขึ้นจิตใจของเขาให้ทุกอย่าง และกลายเป็น พระทันทีที่เขาออกจากบ้านของเขา เขาก็รู้สึกมีมือว่างวิธี เขาถูกใช้ให้ถือจอบในมือของเขาดังนั้นการทำงานที่ไม่ มีจอบเขาตอนนี้รู้สึกว่าหายไปเล็กน้อย ดังนั้น เขากลับไปที่บ้านของเขา รับจอบของเขา และพยายามคิดว่า สิ่งที่เขาสามารถทำได้ด้วยยาก ก็ดีจอบ เพลาไม่เรียบ และเงางามจากการใช้ชีวิตประจำวัน มันจะ heartbreaking ต้องทิ้งมันไป"ตกลง แล้ว เขาคิดว่า "ฉันจะตัดขึ้น และย้ายเก็บ" เขาพบทางบ้านเพื่อซ่อน ตอนนี้ทุกอย่างได้แล้ว ด้วยจิตใจของเขาที่ง่าย ชาวนาซ้ายบ้านของเขาในที่สุดชาวนาได้ทั้งหมดที่เขาสามารถเพื่อตอบสนองความต้องการจะเป็นพระจริง อย่างไรก็ตาม เขาอาจไม่ต่อต้านคิดจอบของเขาเมื่อเขามาในนาเขียว ทุกขณะนี้แล้ว เขาจะวิ่งกลับบ้านจะรู้สึกจอบแล้วคืนที่วัดเวลาผ่านไปโดยเร็ว หลังปีที่เจ็ด หรือแปด เขารู้สึกว่า สิ่งขาดหายไป "ทำไมไม่ฉันตอบสนองความฝันของฉันกลายเป็น พระฟรี ความสุขหลังจากมีพยายามอย่างหนักเพื่อปลูกฝังศีลธรรมของฉัน มีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันไม่ได้ปล่อยของ ขณะนี้ เป็นเวลาที่จะกำจัดของภาระของฉัน" เขาวิ่งกลับบ้าน หูจอบ และโยนลงในทะเลสาบ สาด มีมันไป "ข้าชนะแล้ว ผมประสบความสำเร็จ "เขาไม่สามารถต้านทานร้องไห้ดัง ๆเพียงในช่วงเวลานั้น กษัตริย์ ผู้นำกองทัพชัยชนะ เกิดขึ้นคล้อยหลัง เขาตก overheard ร้อง และไปไหว้พระ "ว่าคุณชนะหรือไม่ เหตุใดคุณจึงร่าเริง" "ฉันได้เอาชนะปีศาจที่ในหัวใจของฉัน ฉันจะให้ภาระของฉันไป"พระมหากษัตริย์เห็นว่า พระสงฆ์คือสุข และปลอดจากภาระเอิร์ทลี่และ delusions พระราชาคิดว่า ตนเอง "ตอนนี้ฉันชนะสงคราม ชัยชนะเป็นของผม แต่ผมมีความสุขจริง ๆ ผมเอาดินแดนที่ไม่ได้เป็นของฉัน มันไม่ได้ชัยชนะที่แท้จริง" ประการ พระมหากษัตริย์ตระหนักว่าแม้ว่าเขาชนะสงคราม เขาไม่ได้เป็นผู้ชนะที่แท้จริง แต่คนทั่วไปเป็นภาระกับ vexations ของชีวิต เขารู้ว่า การเป็น ผู้ชนะที่แท้จริงและนักบุญ คุณต้องพิชิตปีศาจในใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื่องราวของจอบ
โดยนายเฉิงเยน
แปลโดย CY Tien
เกษตรกรไถที่ดินกับจอบวันหลังจากวันปีแล้วปีเล่า การทำงานเป็นเรื่องยาก แต่การเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์ และยังวันหนึ่งเขาไม่สามารถช่วย แต่ถามตัวเองว่า "ทำไมฉันกำลังทำงานอย่างหนัก? ชีวิตมีความหมายและน่าเบื่อ! ที่ไหนคือชีวิตของฉันมุ่งหน้า?" หลังจากนั้นไม่นานพระภิกษุสงฆ์มาที่บ้านของเขาที่จะออกบิณฑบาต พระภิกษุสงฆ์มองฟรีและมีความสุขซึ่งสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งเกษตรกร เป็นพระภิกษุสงฆ์และการใช้ชีวิตที่ปราศจากภาระผูกพันดูเหมือนน่าชื่นชม ใช่สิ่งที่เป็นความคิดที่ดี! เกษตรกรที่ทำมีความสุขขึ้นใจของเขาที่จะให้ขึ้นทุกอย่างและกลายเป็นพระภิกษุสงฆ์. ทันทีที่เขาออกจากบ้านของเขาเขาก็รู้สึกว่าว่างเปล่ามือของเขามี เขาถูกนำมาใช้เพื่อที่จะถือจอบในมือของเขาในการทำงานว่าไม่มีจอบตอนนี้เขารู้สึกว่าหายไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ดังนั้นเขากลับไปที่บ้านของเขาหยิบขึ้นมาจอบของเขาและพยายามอย่างหนักที่จะคิดว่าสิ่งที่เขาจะทำอย่างไรกับมัน มันเป็นจอบดี เพลาเป็นเรียบและเงางามจากการใช้ชีวิตประจำวัน มันจะปวดใจที่จะโยนมันออกไป. "OK แล้ว" เขาคิดว่า "ฉันจะตัดมันขึ้นมาและนำมันออกไป." เขาพบว่าสถานที่ที่ปลอดภัยในบ้านที่จะซ่อนมัน ตอนนี้ทุกอย่างถูกตัดสิน ด้วยความคิดของเขาที่ความสะดวกชาวนาออกจากบ้านของเขาที่ผ่านมา. เกษตรกรทำทุกอย่างที่เขาสามารถทำได้เพื่อตอบสนองความต้องการที่จะเป็นพระภิกษุสงฆ์ที่แท้จริง แต่เขาแทบจะไม่สามารถต้านทานความคิดของจอบของเขาทุกครั้งที่เขามาในนาสีเขียว ทุกขณะนี้แล้วเขาจะรีบกลับบ้านเพียงเพื่อให้รู้สึกจอบแล้วกลับไปวัด. เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วโดย หลังจากที่เจ็ดหรือแปดปีที่ผ่านมาเขารู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไป "ทำไมฉันยังไม่ได้เติมเต็มความฝันของผมที่จะกลายเป็นฟรีพระภิกษุสงฆ์ที่มีความสุขหลังจากที่ได้พยายามอย่างหนักที่จะปลูกฝังคุณธรรมของฉันได้อย่างไรมีบางอย่างที่ผมไม่ได้ปล่อยให้ไปของ. ตอนนี้มันถึงเวลาที่จะได้รับการกำจัดภาระของฉัน!" เขารีบวิ่งกลับบ้านหยิบจอบและโยนมันลงไปในทะเลสาบ Splash มีมันไป! "ฉันได้รับรางวัล! ผมประสบความสำเร็จ" เขาไม่สามารถต้านทานร้องไห้ออกมาดัง ๆ . เพียงแค่ในขณะนั้นกษัตริย์นำกองทัพชัยชนะของเขาที่เกิดขึ้นจะผ่านโดย เขาได้ยินเสียงร้องและไปขอให้พระภิกษุสงฆ์ "สิ่งที่คุณไม่ชนะหรือไม่ทำไมคุณมีความร่าเริงเพื่อ?" "ฉันได้เอาชนะปีศาจในหัวใจของฉัน. ฉันได้ให้ภาระทั้งหมดของฉันไป." พระราชาเห็นว่าพระภิกษุสงฆ์ที่มีความสุขมากและปลอดจากภาระทางโลกและความหลงผิด กษัตริย์คิดกับตัวเองว่า "ตอนนี้ผมเคยได้รับรางวัลสงคราม. ชัยชนะเป็นของฉัน. แต่ผมมีความสุขจริงๆ? ผมเอาดินแดนที่ไม่ได้เป็นของฉัน. มันไม่ได้เป็นชัยชนะที่แท้จริง." แล้วและมีกษัตริย์ตระหนักว่าถึงแม้เขาจะได้รับรางวัลสงครามเขาไม่ได้เป็นผู้ชนะที่แท้จริง แต่คนทั่วไปภาระกับ vexations ชีวิต พระองค์ทรงตระหนักว่าในการที่จะกลายเป็นผู้ชนะที่แท้จริงและนักบุญคุณจะต้องพิชิตปีศาจในหัวใจของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่องของจอบโดยอาจารย์เชงเยน
แปลโดย c.y. เตียน
ชาวนาไถดินด้วยจอบ วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า มันเป็นงานที่หนัก แต่การเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์ แล้ววันนึง เขาไม่สามารถช่วย แต่ถามตัวเองว่า " ทำไมฉันต้องทำงานหนัก ? ชีวิตจะไม่มีความหมาย และน่าเบื่อ ที่เป็นชีวิตของฉันไป ?

หลังจากนั้นไม่นาน พระเสด็จกลับพระราชวัง เพื่อขอบริจาคพระดูฟรี และมีความสุข ซึ่งประทับใจชาวนา การเป็นพระ และใช้ชีวิตโดยปราศจากภาระผูกพันชีวิตดูน่าชื่นชม ใช่ เป็นความคิดที่ดี ชาวนา , ตัดสินใจที่จะให้ขึ้นทุกอย่าง และเป็นพระ

ทันทีที่เขาออกจากบ้าน เขาก็รู้สึกว่าว่างเปล่า มือของเขาอยู่เขาเคยถือจอบในมือของเขาที่จะทำงานโดยไม่มีจอบ ตอนนี้เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย ดังนั้น เขากลับไปที่บ้านของเขา หยิบจอบของเขาและพยายามที่จะคิดว่าสิ่งที่เขาสามารถทำอะไรกับมัน มันคือจอบดี เพลาเรียบลื่น และเงาจากใช้ทุกวัน มันปวดใจจะโยนมันทิ้ง

" งั้น " เขาคิด " ผมห่อมันและใส่มันทันที" เขาได้พบสถานที่ที่ปลอดภัยในบ้านที่จะซ่อนมัน ตอนนี้ทุกอย่างลงตัวแล้ว กับเขาสบายใจ ชาวนาออกจากบ้านคนสุดท้าย . . .

ชาวนาทำทั้งหมดที่เขาสามารถที่จะตอบสนองความต้องการที่จะเป็นพระแท้ อย่างไรก็ตาม เขาแทบจะไม่สามารถต้านทานกำลังจอบเขา เมื่อไหร่ก็ตามที่เขามาในนาข้าวสีเขียว ทุกขณะนี้แล้ว เขาจะรีบกลับมาบ้านก็รู้สึกจอบ แล้วกลับวัด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเจ็ดหรือแปดปี เขารู้สึกว่ามีอะไรขาดหายไป " ทำไมฉันยังไม่ได้เติมเต็มความฝันของการเป็นฟรี , พระมีความสุข หลังจากพยายามอย่างหนักเพื่อปลูกฝังศีลธรรมของฉัน ? มีบางอย่างที่ยังไม่ปล่อย ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะกำจัดภาระของฉัน ! " เขารีบกลับบ้าน หยิบจอบ และโยนมันลงไปในทะเลสาบ สาด มัน ไป ! " ฉันชนะ ฉันทำสำเร็จแล้ว" เขาไม่สามารถต้านทานร้องไห้ออกมาดัง ๆ .

แค่ตอนนั้น กษัตริย์ ผู้นำกองทัพแห่งชัยชนะของเขา เพิ่งจะผ่านไป เขาได้ยินเสียงร้อง และถามพระว่า นายชนะ ทำไมคุณถึงมีความสุข ? " ฉันต้องเอาชนะปีศาจในจิตใจ ผมปล่อยภาระทุกอย่างของฉันไป "

พระราชาเห็นพระมีความสุขจริงๆ และฟรีจากภาระทางโลก และภาพลวงตาพระราชาคิดกับตัวเองว่า " ตอนนี้ฉันชนะสงคราม ชัยชนะเป็นของเรา แต่ฉันมีความสุขจริง ๆ เหรอ ฉันเอาที่ดินที่ไม่ได้เป็นของฉัน มันไม่ได้เป็นชัยชนะที่แท้จริง " แล้ว และมี ทรงตระหนักว่า แม้เขาจะเคยชนะสงคราม เขาไม่ได้เป็นผู้ชนะที่แท้จริง แต่คนธรรมดาหนักใจกับชีวิต vexations . เขาตระหนักว่า การเป็นผู้ชนะที่แท้จริง และนักบุญคุณต้องเอาชนะปีศาจในจิตใจของคุณ