4. Conclusion and RecommendationAs

4. Conclusion and Recommendation
As a result of the study, the test made to measure the relationship between students mathematical problem
solving skills and mathematic anxiety resulted a coefficient correlation as r=-.28. The low level of relationship
between these two variables is transparent. Again viewing the significance between the two variables the p value has
been found as 0.001 and this indicates a low but significant relationship. A similar result had been discovered by
Uysal (2007) where 2nd level (6 to 8 grades) primary education students’ anxiety and problem solving skills were
measured in the study.
In the past years different studies were administered by researchers (Çakmak & HevedanlÕ, 2005) where family
behaviours effect students anxiety levels.
Also, a study undertaken by Ta÷ (2000) was in class where students’ anxiety points and teacher attitudes, on the
other hand Newstead (1998), Weber (2005), Bland (2004) and Ku & Sullivan (2002) pledged studies on students
anxiety points are effected through the methods teachers use for teaching results were found.
It is considered that if the reaserch consists of more student than studied work group then more effective results
can be obtained.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. สรุปและข้อเสนอแนะผลการศึกษา การทดสอบทำการวัดความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนแก้ปัญหาทักษะและความวิตกกังวลทางส่งผลให้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เป็น r =-. 28 ความสัมพันธ์ในระดับต่ำระหว่างสองตัวแปรเหล่านี้จะโปร่งใส อีกครั้ง ดูความสำคัญระหว่างตัวแปรสองค่า p ได้ถูกพบเป็น 0.001 และบ่งชี้ความสัมพันธ์ต่ำ แต่ที่สำคัญ ผลคล้ายถูกค้นพบโดยUysal (2007) ที่ 2 (เกรด 6-8) ระดับประถมศึกษานักเรียนความวิตกกังวลและทักษะการแก้ปัญหาได้วัดในการศึกษาในปีผ่านมา การศึกษาแตกต่างกันถูกดูแล โดยนักวิจัย (Çakmak & HevedanlÕ, 2005) ครอบครัวพฤติกรรมผลกระทบระดับความวิตกกังวลของนักเรียนการศึกษาที่ดำเนินการ โดย Ta÷ (2000) เป็นชั้นที่คะแนนความวิตกกังวลของนักเรียนและครูทัศนคติ ในการอื่น ๆ มือ Newstead (1998), เวเบอร์ (2005), บา (2004) และคูแอนด์ซัลลิแวน (2002) บริจาคการศึกษานักเรียนคะแนนความวิตกกังวลเป็นผลถึงวิธีการครูใช้สอนผลพบว่าที่ถ้า reaserch ประกอบด้วยนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้นกว่ากลุ่มงานศึกษาแล้วผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นสามารถได้รับการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. สรุปและคำแนะนำ
อันเป็นผลมาจากการศึกษาการทดสอบทำเพื่อวัดความสัมพันธ์ระหว่างนักเรียนปัญหาทางคณิตศาสตร์
ทักษะการแก้และความวิตกกังวลทางคณิตศาสตร์ส่งผลให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เป็น r = -. 28 ระดับต่ำของความสัมพันธ์
ระหว่างทั้งสองตัวแปรที่มีความโปร่งใส ดูอีกครั้งอย่างมีนัยสำคัญระหว่างสองตัวแปรค่าพีได้
รับการค้นพบเป็น 0.001 และแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ในระดับต่ำ แต่มีความหมาย ผลที่คล้ายกันได้รับการค้นพบโดย
Uysal (2007) ที่ระดับ 2 (6-8 เกรด) ความวิตกกังวลของนักเรียนระดับประถมศึกษาและทักษะการแก้ปัญหาที่ถูก
วัดในการศึกษา.
ในปีที่ผ่านมาการศึกษาที่แตกต่างกันได้รับการบริหารงานโดยนักวิจัย (Cakmak และHevedanlÕ, 2005) ที่ครอบครัว
พฤติกรรมผลนักเรียนระดับความวิตกกังวล.
นอกจากนี้ยังมีการศึกษาที่ดำเนินการโดยตา÷ (2000) อยู่ในชั้นเรียนที่นักเรียน 'คะแนนความวิตกกังวลและทัศนคติของครูใน
มืออื่น ๆ Newstead (1998), เวเบอร์ (2005) รสชาติ (2004 ) และ Ku & ซัลลิแวน (2002) ให้คำมั่นที่ศึกษาเกี่ยวกับนักเรียน
คะแนนความวิตกกังวลมีผลด้วยวิธีการใช้ครูผู้สอนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์การเรียนการสอนของเขาถูกพบ.
ก็ถือว่าว่าถ้า Reaserch ประกอบด้วยนักเรียนมากกว่ากลุ่มงานการศึกษาแล้วผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น
สามารถรับได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 .
สรุปและข้อเสนอแนะ ผลจากการศึกษา การทดสอบวัดให้ความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษา
ทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ และก่อให้เกิดความวิตกกังวลคณิตศาสตร์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์และ r = - . 28 ระดับความสัมพันธ์ระหว่างสองตัวแปรนี้
โปร่งใส อีกครั้งดูความสัมพันธ์ระหว่างสองตัวแปรที่ได้พบว่าค่า P
0001 และบ่งชี้ว่า ความสัมพันธ์ต่ำ แต่ที่สำคัญ ผลที่คล้ายกันได้รับการค้นพบโดย
uysal ( 2007 ) ที่ชั้น 2 ( 6 ถึง 8 คะแนน ) ระดับประถมศึกษานักเรียนความกังวลและทักษะการแก้ปัญหา เป็นวัดในการศึกษา
.
ในปีที่ผ่านมาการศึกษาที่แตกต่างกัน ศึกษาโดยนักวิจัย ( Ç akmak & hevedanl Õ , 2005 ) ที่ครอบครัว
พฤติกรรมผลนักเรียนความวิตกกังวล ระดับ
นอกจากนี้การศึกษาที่ดำเนินการโดยทา÷ ( 2000 ) อยู่ในระดับที่นักเรียนความกังวลจุดและทัศนคติครู บนมืออื่น ๆ
Newstead ( 1998 ) เวเบอร์ ( 2005 ) , หวาน ( 2004 ) และ KU &ซัลลิแวน ( 2545 ) ได้ศึกษาจุดความกังวลนักศึกษา
มีผล ผ่านวิธีการสอนครูใช้ผล พบ .
ก็ถือว่าถ้า reaserch ประกอบด้วยนักเรียนกว่าเรียนทำงานกลุ่มแล้ว
ผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นสามารถรับ