In the second letter, Walton bemoan

In the second letter, Walton bemoans his lack of friends. He feels lonely and isolated, too sophisticated to find comfort in his shipmates and too uneducated to find a sensitive soul with whom to share his dreams. He shows himself a Romantic, with his “love for the marvellous, a belief in the marvellous,” which pushes him along the perilous, lonely pathway he has chosen. In the brief third letter, Walton tells his sister that his ship has set sail and that he has full confidence that he will achieve his aim.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในจดหมายที่สอง วัลตัน bemoans ขาดเพื่อน เขารู้สึกโดดเดี่ยว และแยก ซับซ้อนเกินไปที่จะพบ shipmates ของเขา และตามีตามาเกินไปหาจิตวิญญาณสำคัญที่แบ่งปันความฝันของเขา เขาแสดงเองแสนโรแมนติก เขา "ความรักมกราคม ความเชื่อในการมกราคม ที่ผลักดันเขาไปตามทางเดินน่ากลัว โลนลี่ที่เขาเลือก ในสามอักษรย่อ วัลตันบอกน้องว่า เรือของเขามีตั้งเซล และว่า เขามีความมั่นใจเต็มที่ว่า เขาจะบรรลุจุดมุ่งหมายของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในจดหมายฉบับที่สองวอลตันอาวรณ์เขาขาดเพื่อน เขารู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวที่มีความซับซ้อนเกินไปที่จะพบความสะดวกสบายในโจรสลัดของเขาและได้รับการศึกษาเกินไปที่จะหาจิตวิญญาณที่มีความสำคัญกับผู้ที่จะแบ่งปันความฝันของเขา เขาแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นโรแมนติก, กับ "ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่เชื่อในความมหัศจรรย์" ซึ่งผลักดันให้เขาเต็มไปด้วยอันตรายตามทางเดินเหงาเขาได้เลือก ในจดหมายฉบับที่สามสั้นวอลตันน้องสาวของเขาบอกว่าเรือของเขาได้ออกเดินทางและบอกว่าเขามีความมั่นใจเต็มว่าเขาจะบรรลุจุดมุ่งหมายของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในจดหมายสอง วอลตัน bemoans เขาขาดเพื่อน เขารู้สึกเหงาและโดดเดี่ยว ซับซ้อนเกินไปที่จะพบความสะดวกสบายใน shipmates ของเขาและด้วยการศึกษาหาอ่อนไหวจิตใจกับผู้ที่จะแบ่งปันความฝัน เขาแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นโรแมนติกกับความรักของเขาสำหรับความเชื่อในที่งดงาม มหัศจรรย์ " ที่ผลักดันให้เขาไปตามทางเดินเหงานั่นเอง เขาได้เลือกในจดหมายฉบับที่สามบทสรุป วอลตัน บอกน้องสาวว่า เรือของเขาได้ออกเรือ และเขามั่นใจว่า เขาจะบรรลุจุดประสงค์ของเขา