Livestock today represent the large

Livestock today represent the largest biomass of terrestrial vertebrate species [1,2]. This is a
consequence of rapid changes in human demography and eating habits, which have led to substantial
increases in livestock production. These have accelerated during the last few decades; a
period sometimes referred to as the livestock revolution [3,4], which has been characterized by
i) shifts to vertically-integrated, market-oriented production, ii) a decreasing importance of
ruminants in comparison to monogastric species, such as pigs and poultry, iii) large-scale
industrial production closer to urban consumption centers, iv) an increase in the use of cerealbased
feed, and v) an increase in the global volume of trade in live animals and livestock products
[3,4]. The increase in stocks and productivity has been particularly marked for monogastric
species, most especially chickens and pigs. Between 1960 and 2010, the global stocks of
chickens and pigs increased by factors of 5 and 2.5, respectively [5]. During the same period,
annual meat output per animal increased from 1.7 to 4.0 kg per bird for chickens, and from
60.9 to 111.2 kg per head for pigs. Combining those estimates of stocks and productivity, global
production of chicken and pig meat increased by factors of 11.5 and 4.3, respectively over a
period of 50 years. During the same period, the human population rose only by a factor of 2.3,
from 3.0 to 6.9 billion [6]: a comparatively modest increase. This massive growth in chicken
and pig meat production has been achieved largely by intensifying production through increasing
animal densities, constructing larger production units, increasing efficiency of the processing
infrastructure, using more concentrated feeds, increasing mechanization and the
widespread use of pharmaceuticals such as antimicrobials and vaccinations [4].
However, the proportion of animals raised in intensive production systems is extremely variable
between countries, depending largely on their levels of economic development, and this
represents an important distinction to make in order to understand the impacts and benefits of
livestock production.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปศุสัตว์ในวันนี้เป็นตัวแทนของชีวมวลที่ใหญ่ที่สุดของสายพันธุ์ที่เลี้ยงลูกด้วยนมบก [1,2] นี้เป็น
ผลมาจากการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในประชากรมนุษย์และนิสัยการรับประทานอาหารที่ได้นำไปสู่การที่สำคัญ
เพิ่มขึ้นในการผลิตปศุสัตว์ เหล่านี้มีการเร่งในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา;
ระยะเวลาที่บางครั้งเรียกว่าการปฏิวัติปศุสัตว์ [3,4] ซึ่งได้รับการที่โดดเด่นด้วย
i) การเลื่อนไปในแนวตั้งแบบบูรณาการการผลิตที่มุ่งเน้นตลาด ii) ความสำคัญลดลงของ
สัตว์เคี้ยวเอื้องในการเปรียบเทียบกับสายพันธุ์กระเพาะเดี่ยวเช่นหมูและ สัตว์ปีก iii) ขนาดใหญ่
อุตสาหกรรมการผลิตที่ใกล้ชิดกับศูนย์การบริโภคในเมือง iv) การเพิ่มขึ้นของการใช้งานของ cerealbased
อาหารและ V) การเพิ่มขึ้นของปริมาณทั่วโลกของการค้าสัตว์มีชีวิตและผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์
[3,4] การเพิ่มขึ้นของหุ้นและการผลิตที่ได้รับการทำเครื่องหมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกระเพาะเดี่ยว
สายพันธุ์มากที่สุดโดยเฉพาะไก่และสุกร ระหว่าง 1960 และ 2010, หุ้นทั่วโลกของ
ไก่และสุกรที่เพิ่มขึ้นจากปัจจัย 5 และ 2.5 ตามลำดับ [5] ในช่วงเวลาเดียวกัน
การส่งออกเนื้อสัตว์ประจำปีต่อสัตว์เพิ่มขึ้น 1.7-4.0 กิโลกรัมต่อนกไก่และจาก
60.9 ไป 111.2 กิโลกรัมต่อหัวสำหรับสุกร รวมที่ประมาณไว้ของหุ้นและการผลิตระดับโลก
ผลิตไก่และเนื้อหมูเพิ่มขึ้นจากปัจจัย 11.5 และ 4.3 ตามลำดับในช่วง
ระยะเวลา 50 ปี ในช่วงระยะเวลาเดียวกันประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นเพียงโดยปัจจัยที่ 2.3,
from 3.0-6900000000 [6]: เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับ นี้การเจริญเติบโตมากในไก่
และการผลิตเนื้อสัตว์หมูได้รับความสำเร็จโดยส่วนใหญ่ที่ทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นผ่านการผลิตที่
มีความหนาแน่นของสัตว์, การสร้างหน่วยการผลิตขนาดใหญ่, การเพิ่มประสิทธิภาพของการประมวลผล
โครงสร้างพื้นฐานโดยใช้ฟีดที่มีความเข้มข้นมากขึ้นและเพิ่มการใช้เครื่องจักรกลและ
การใช้อย่างแพร่หลายของยาเช่นยาต้านจุลชีพและ การฉีดวัคซีน [4].
อย่างไรก็ตามสัดส่วนของสัตว์ที่เกิดขึ้นในระบบการผลิตอย่างเข้มข้นเป็นตัวแปรมาก
ระหว่างประเทศส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับระดับของการพัฒนาทางเศรษฐกิจและเรื่องนี้
แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างที่สำคัญที่จะทำให้เพื่อให้เข้าใจผลกระทบและประโยชน์ของ
การผลิตปศุสัตว์ .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปศุสัตว์วันนี้เป็นตัวแทนของชีวมวลที่ใหญ่ที่สุดของโลกของสัตว์มีกระดูกสันหลังชนิด [ 2 ] นี่คือผลของการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในประชากร
มนุษย์ และพฤติกรรมการกิน ซึ่งได้นำไปสู่รูปธรรม
เพิ่มขึ้นในการผลิตปศุสัตว์ เหล่านี้มีการเร่งในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ;
ระยะเวลาบางครั้งเรียกว่าการปฏิวัติปศุสัตว์ [ 4 ] ซึ่งมีลักษณะ
1 ) การบูรณาการในแนวตั้ง การผลิตที่มุ่งเน้นตลาด 2 ) การลดความสำคัญของการ monogastric
สัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด เช่น สุกร สัตว์ปีก และ 3 ) การผลิตอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
ใกล้ศูนย์การเมือง 4 ) การเพิ่มขึ้นของการใช้ cerealbased
อาหาร และ 5 ) การเพิ่มปริมาตรจำกัด การค้าในสัตว์มีชีวิตและผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์
[ 3 , 4 ]เพิ่มหุ้นและผลผลิตที่ได้รับโดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องหมายสำหรับ monogastric
ชนิด มากที่สุด โดยเฉพาะไก่และสุกร ระหว่าง 1960 และ 2010 , หุ้นทั่วโลกของไก่และสุกรเพิ่มขึ้นตามปัจจัย
5 และ 2.5 ตามลำดับ [ 5 ] ในช่วงระยะเวลาเดียวกัน
ปีเนื้อผลผลิตต่อสัตว์เพิ่มขึ้นจาก 1.7 4.0 กิโลกรัม ต่อ นก ไก่ และจากภายใน เพื่อ 111.2
กิโลกรัมต่อ หัวหมูรวมที่ประมาณการของหุ้น และประสิทธิภาพการผลิตของไก่และเนื้อสุกรทั่วโลก
เพิ่มขึ้นปัจจัย 11.5 และ 4.3 ตามลำดับมากกว่า
ระยะเวลา 50 ปี ในช่วงระยะเวลาเดียวกัน ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นเท่านั้น โดยปัจจัยที่สู
จาก 3.0 ถึง 6.9 พันล้าน [ 6 ] : เพิ่มเจียมเนื้อเจียมตัวเมื่อเทียบกับ ใหญ่นี้การเจริญเติบโตในไก่
และการผลิตเนื้อสุกรที่ได้รับความโดยส่วนใหญ่มาจากการผลิตผ่านการเพิ่มความหนาแน่นของสัตว์ขนาดใหญ่
สร้างหน่วยการผลิต , การเพิ่มประสิทธิภาพของการประมวลผล
โครงสร้างพื้นฐาน การใช้ความเข้มข้นมากขึ้นในอาหารเพิ่มขึ้น และใช้อย่างแพร่หลายของยา
เช่นยาต้านจุลชีพและการฉีดวัคซีน [ 4 ] .
อย่างไรก็ตามสัดส่วนของสัตว์เลี้ยงในระบบการผลิตแบบมีตัวแปรมาก
ระหว่างประเทศ ขึ้นอยู่กับส่วนใหญ่ในระดับของการพัฒนาทางเศรษฐกิจ และความแตกต่างนี้
เป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้เพื่อให้เข้าใจผลกระทบและประโยชน์ของ



การผลิตปศุสัตว์