The palace guards apprehended the a

The palace guards apprehended the assassins.

But the assassins hid poison under their tongues. They swallowed it, blood dripped out of their mouths and they died.

The emperor commanded the palace guards to investigate who was responsible for the assassination attempt. Then the emperor ordered the imperial physicians to follow him to his chamber because Pei Zhang was injured.

During the banquet Pei Zhang wasn’t sitting near the emperor but he flew to save the emperor the moment he heard assassins entered the palace. But an assassin’s sword stabbed Pei Zhang’s body while he was protecting the emperor.

Inside the emperor’s chamber, many imperial physicians surrounded the unconscious Pei Zhang.

‘If anything happens to seventh prince, I’ll bury all of you together with him,’ the emperor threatened.

Consort Mu stood near the bed and she cried at the sight of her unconscious son.

The empress feigned concern for Pei Zhang’s life. But her heart regretted Pei Zhang didn’t die immediately after being stabbed. It also feared Pei Zhang would wake up and his bond with the emperor would grow stronger enough for the emperor to make Pei Zhang the crown prince instead of Pei Lam.

Pei Lam stood beside his mother and he was in deep thought about the situation.

Consort La was holding a sleeping Pei Khan in her arms. Pei Khan stirred in his sleep when he heard the emperor’s loud voice. Pei Khan raised his head from his mother’s chest, he didn’t see anyone wanted to harm him and continued to sleep on his mother’s chest.

Pei Jin was gaging everyone’s expressions. He noticed Pei Khan was startled by the emperor, Pei Khan’s head raised and laid back on Consort La’s chest to sleep. Then he looked at the tired Yan Shi Ning who stood beside him and his heart beckoned Pei Zhang to wake up so that he and Yan Shi Ning could go home to bathe and sleep.

Pei Jin wasn’t worried about Pei Zhang’s life. He knew if Pei Zhang died that easily then he wasn’t Pei Zhang. Also, the assassins that entered the palace that night were strange.

The assassins were too familiar with the palace surroundings and chose a night when the imperial families were gathered and unarmed. It meant the person who hired the assassins was someone who knew the palace surroundings and when was a good opportunity for an ambush attack. Even if he was beaten to death, he wouldn’t believe that everyone in the emperor’s chamber was innocent.

Pei Jin’s eyes swept over the emperor, empress, the emperor’s consorts, princes and imperial physicians. But he didn’t discover anything unusual about their expressions.

‘Seventh prince is saved by his ancestor’s good deeds,’ the head imperial physician said. ‘His body is stable and he’ll recover after resting for a period.’

The emperor and Consort Mu sighed in relief but the empress smiled coldly.

‘Xiao Zhang is injured, he can stay here while he’s recovering,’ the emperor said.

Everyone was shocked by the emperor’s words. When a prince who wasn’t the crown prince was allowed to remain in the palace had a significant meaning.

The emperor’s eyes swept over everyone in his chamber. Finally he looked at Yan Shi Ning and nodded his head. ‘It’s late, everyone can leave.’

Under the full moon, Pei Jin hugged Yan Shi Ning inside the horse carriage. She didn’t struggle and felt safe being protected by him. His words of reassurance after the attack echoed in her heart, ‘don’t be scared, I’m here.’

Yan Shi Ning wasn’t scared as long as she had Pei Jin. Whether she was a six-year-old being bullied, a twelve-year-old being chased by fierce dog or an eighteen-year-old being attacked… as long as he was with her, he would always protect her with his life.

Yan Shi Ning’s eyes stung. She knew clearly the scoundrel who always bullied her was the only one who truly cared about her and was good to her.

‘Why are you crying?’ Pei Jin asked and searched for a handkerchief to wipe Yan Shi Ning’s tears.

Yan Shi Ning silently wrapped her arms around Pei Jin’s neck and hugged him tightly.

Yan Shi Ning startled Pei Jin. It was the second time Yan Shi Ning initiated a hug. The first time was many years ago. That day she was chased by a fierce dog and the moment she saw him she cried and hugged him.

Pei Jin gently patted Yan Shi Ning’s back. ‘Wife, what do you want to do by falling on my chest?’

Yan Shi Ning heard Pei Jin’s teasing tone and she bit his neck.

Pei Jin felt Yan Shi Ning’s soft warm lips on his skin and immediately his little brother woke up. He wrapped his arms around her waist. Her teeth let go of his neck, he looked at her beautiful face under the moonlight that shone through the window and his lips leaned closer to her lips.

Suddenly the horse carriage halted.

‘Ninth prince, mistress, you’re home,’ the groomsman said.

Yan Shi Ning saw the frustration on Pei Jin’s face and she laughed.

Pei Jin hit Yan Shi Ning’s bottom. ‘Don’t worry, tonight will be a long night.’

Yan Shi Ning immediately stopped laughing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยามพาเข้าใจกาฬแต่กาฬซ่อนพิษใต้ลิ้นของพวกเขา พวกเขากลืนกิน dripped เลือดออกมาจากปากของพวกเขาและพวกเขาเสียชีวิตจักรพรรดิสั่งให้เจ้าหน้าที่พาไปตรวจสอบที่รับผิดชอบในความพยายามลอบสังหาร แล้ว จักรพรรดิสั่งแพทย์อิมพีเรียลตามเขาในห้องของเขาเนื่องจากพีอีไอจางได้รับบาดเจ็บในระหว่างงานเลี้ยง พีอีไอจางไม่ได้นั่งใกล้จักรพรรดิ แต่เขาบินเพื่อบันทึกช่วงเวลาที่เขาได้ยินกาฬป้อนวังจักรพรรดิ แต่ดาบฆาตกรแทงเนื้อพีอีไอจางในขณะที่เขาได้ปกป้องจักรพรรดิภายในห้องหอ แพทย์อิมพีเรียลมากมายล้อมรอบเตียวพีอีไอสติ'ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเจ็ด ฉันจะฝังทั้งหมดของคุณกับเขา จักรพรรดิขู่หมู่มเหสียืนใกล้เตียง และเธอร้องในสายตาของลูกชายของเธอจนหมดสติจักรพรรดินีที่ feigned กังวลชีวิตพีอีไอจาง แต่หัวใจของเธอ regretted พีอีไอจางไม่ได้ตายทันทีหลังจากถูกแทง มันยังกลัวจางพีอีไอจะตื่น และพันธบัตรของเขากับจักรพรรดิจะเติบโตแข็งแกร่งพอสำหรับจักรพรรดิเพื่อให้พีอีไอเตียวยุพราชแทนลำพีอีไอพีอีไอลำยืนข้างแม่ของเขา และเขาคิดลึกเกี่ยวกับสถานการณ์สมเด็จพระมเหสีลาได้จับคันพีอีไอนอนในอ้อมแขนของเธอ พีอีไอขันกวนในการนอนหลับของเขาเมื่อเขาได้ยินเสียงของจักรพรรดิ พีอีไอคันยกศีรษะจากอกของแม่ของเขา เขาไม่ได้ดูใครอยากทำร้ายเขา และยังคงนอนบนหน้าอกของแม่พีอีไอจินถูก gaging นิพจน์ของทุกคน เขาสังเกตเห็นพีอีไอคันถูก startled โดยจักรพรรดิ พีอีไอคันหัวยก และวางไปบนหน้าอกมเหสีลานอน เขามองหนิง Shi Yan เหนื่อยที่ยืนอยู่ข้างเขา และหัวใจของเขา beckoned เตียวพีอีไอจะปลุกให้เขาและหนิง Shi Yan สามารถไปอาบน้ำ และนอนหลับพีอีไอจิไม่ได้ห่วงชีวิตพีอีไอจาง เขารู้ว่าถ้าพีอีไอจางเสียชีวิตที่ง่าย ๆ แล้วไม่จางพีอีไอ ยัง กาฬที่ป้อนวังคืนได้แปลกกาฬถูกเกินไปคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมวัง และเลือกคืนเมื่อครอบครัวอิมพีเรียลถูกรวบรวม และอาวุธ หมายความว่า ผู้ว่าจ้างกาฬถูกคนที่รู้สภาพแวดล้อมวังและเมื่อมีโอกาสที่ดีสำหรับการมาโจมตี แม้เขาถูกตีตาย เขาจะไม่เชื่อว่า ทุกคนในหอของจักรพรรดิเป็นผู้บริสุทธิ์ตาพีอีไอจิที่กวาดผ่านจักรพรรดิ จักรพรรดินี ห้องพระ ปริ๊นซ์ และแพทย์อิมพีเรียล แต่เขาไม่พบอะไรผิดปกติเกี่ยวกับนิพจน์ของพวกเขาแพทย์อิมพีเรียลหัวกล่าวว่า 'เจ้าชายเจ็ดถูกบันทึก ด้วยความดีของบรรพบุรุษของเขา 'ร่างกายของเขามีเสถียรภาพ และเขาจะกู้คืนหลังจากการพักผ่อนสำหรับรอบระยะเวลา'จักรพรรดิและมเหสีมูถอนหายใจในบรรเทา แต่จักรพรรดินีที่ยิ้ม coldly'จางเสี่ยวได้รับบาดเจ็บ เขาสามารถพักที่นี่เขาจะฟื้นตัว กล่าวว่า จักรพรรดิคนตกใจกลัวคำของจักรพรรดิความผิด เมื่อเจ้าที่ยุพราชไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในวังมีความหมายสำคัญตาของจักรพรรดิที่กวาดผ่านทุกคนในห้องของเขา สุดท้ายเขามองหนิง Shi Yan และ nodded หัวของเขา 'มันจะสาย ทุกคนสามารถปล่อย'ภายใต้พระจันทร์เต็มดวง พีอีไอจิ hugged นิง Shi Yan ภายในรถม้า เธอไม่ได้ต่อสู้ และรู้สึกปลอดภัยการป้องกัน โดยเขา คำ reassurance หลังจากการโจมตีของเขาได้พูดย้ำในหัวใจของเธอ 'ไม่ได้กลัว ฉันนี่"ยานชิหนิงไม่กลัวตราบใดที่เธอมีพีอีไอจิ ว่าเธอเป็นหกปีเป็นอะไร เป็นสิบสองปีถูกตามไล่ล่าสุนัขดุร้ายหรือมีจำนวนปีการโจมตี...ตราบใดที่เขากับเธอ เขาจะปกเธอกับชีวิตของเขาตานิงยานชิมา เธอรู้อย่างชัดเจน scoundrel ที่จะมาเอาเปรียบเธอเป็นผู้ดูแลเกี่ยวกับเธอ และก็เธออย่างแท้จริง'เหตุคุณร้องไห้" พีอีไอจิถาม และค้นหาผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาย่านชิหนิงยานชิหนิงห่อแขนรอบคอพีอีไอจิ้นเงียบ ๆ และ hugged เขาแน่นหนิง Shi Yan startled พีอีไอจิ มันเป็นครั้งที่สองที่หนิง Shi Yan เริ่มต้นคำฮัก ครั้งแรกเป็นเวลาหลายปีที่ผ่านมา วันที่เธอถูกตามล่าสุนัขดุเดือดและขณะที่เธอเห็นเขาเธอร้อง และ hugged เขาพีอีไอจิ patted นิง Shi Yan กลับเบา ๆ 'ภรรยา คุณต้องการทำ โดยอยู่บนหน้าอกของฉัน "ยานชิหนิงได้ยินจิพีอีไอของล้อเล่นเสียง และเธอบิตคอของเขาพีอีไอจิรู้สึกหนิง Shi Yan นุ่มริมฝีปากอุ่นบนผิวหนังของเขา และทันทีที่น้องน้อยตื่นขึ้น เขาห่อแขนของเขารอบเอวของเธอ ฟันของเธอปล่อยคอเขา เขามองใบหน้าของเธอสวยงามใต้แสงจันทร์ที่ shone ผ่านหน้าต่าง และริมฝีปากของเขาเองใกล้ชิดกับริมฝีปากของเธอทันใดนั้นรถม้ายกเลิก' เจ้าชายเก้า เล็ก คุณบ้าน groomsman กล่าวว่ายานชิหนิงเห็นเสียงหน้าพีอีไอจิ และเธอหัวเราะพีอีไอจิตีล่างหนิง Shi Yan 'ไม่ต้องกังวล คืนนี้จะเป็นค่ำคืนที่ยาวนาน'ยานชิหนิงทันทีหยุดหัวเราะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยามพระราชวังจับมือสังหาร. แต่มือสังหารซ่อนพิษภายใต้ลิ้นของพวกเขา พวกเขากลืนกินมันเลือดไหลออกมาจากปากของพวกเขาและพวกเขาจะตาย. จักรพรรดิสั่งให้ทหารองครักษ์ในการตรวจสอบที่เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับความพยายามในการลอบสังหาร จากนั้นจักรพรรดิสั่งแพทย์จักรพรรดิที่จะทำตามเขาไปที่ห้องของเขาเพราะจางเป่ยได้รับบาดเจ็บ. ในช่วงที่จัดเลี้ยงจางเป่ยไม่ได้นั่งใกล้พระมหากษัตริย์ แต่เขาบินไปบันทึกจักรพรรดิในขณะที่เขาได้ยินสังหารเข้าไปในพระราชวัง แต่ดาบฆาตกรแทงร่างกายเป่ยจางขณะที่เขากำลังปกป้องพระมหากษัตริย์. ภายในห้องของจักรพรรดิแพทย์จักรพรรดิหลายล้อมรอบหมดสติเป่ยจาง. ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าชายเจ็ดฉันจะฝังทุกท่านร่วมกันกับเขา ' จักรพรรดิขู่. หม่อมหมู่ที่ยืนอยู่ใกล้เตียงและเธอร้องไห้เมื่อเห็นลูกชายของเธอหมดสติ. คุณหญิงแกล้งกังวลสำหรับชีวิตของจางเป่ย แต่หัวใจของเธอเสียใจเป่ยจางไม่ได้ตายทันทีหลังจากที่ถูกแทง นอกจากนี้ยังกลัวจางเป่ยจะตื่นขึ้นมาและพันธบัตรของเขากับจักรพรรดิจะเติบโตพอที่แข็งแกร่งสำหรับจักรพรรดิที่จะทำให้จางเป่ยมกุฎราชกุมารแทนลำเป่ย. ลำเป่ยยืนอยู่ข้างๆแม่ของเขาและเขาก็อยู่ในความคิดลึกเกี่ยวกับสถานการณ์. พระราชสวามี La ถือเป่ยข่านนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเธอ เป่ยข่านขยับในการนอนหลับของเขาเมื่อเขาได้ยินเสียงดังของจักรพรรดิ เป่ยข่านยกศีรษะของเขาออกมาจากหน้าอกของแม่ของเขาเขาก็ไม่เห็นใครต้องการที่จะเป็นอันตรายต่อเขาและยังคงนอนหลับอยู่บนหน้าอกของแม่ของเขา. เป่ยจินก็เป็นประกันการแสดงออกของทุกคน เขาสังเกตเห็นเป่ยข่านก็ต้องสะดุ้งจักรพรรดิหัวเป่ยข่านยกขึ้นและกลับมาวางบนหน้าอกของพระราชสวามีลาไปนอน จากนั้นเขาก็มองไปที่เหนื่อยยันชิหนิงที่ยืนอยู่ข้างเขาและหัวใจของเขากวักมือเรียกเป่ยจางจะตื่นขึ้นมาเพื่อให้เขาและแยนชิหนิงจะกลับบ้านไปอาบน้ำและการนอนหลับ. เป่ยจินก็ไม่ได้กังวลเกี่ยวกับชีวิตของจางเป่ย เขารู้ว่าถ้าเป่ยจางเสียชีวิตที่ง่ายแล้วเขาก็ไม่ได้จางเป่ย นอกจากนี้มือสังหารที่เข้ามาในพระราชวังในคืนนั้นแปลก. สังหารเกินไปคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมพระราชวังและเลือกคืนเมื่อครอบครัวของจักรพรรดิที่ถูกรวบรวมและปราศจากอาวุธ มันหมายถึงบุคคลที่ได้รับการว่าจ้างมือสังหารเป็นคนที่รู้สภาพแวดล้อมที่พระราชวังและเมื่อเป็นโอกาสที่ดีสำหรับการซุ่มโจมตี แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปสู่ความตายเขาจะไม่เชื่อว่าทุกคนในห้องของจักรพรรดิเป็นผู้บริสุทธิ์. ตาเป่ยจินกวาดเหนือจักรพรรดิจักรพรรดินีภริยาของจักรพรรดิเจ้าชายและแพทย์ของจักรพรรดิ แต่เขาไม่ได้ค้นพบอะไรผิดปกติเกี่ยวกับการแสดงออกของพวกเขา. 'เจ้าชายเจ็ดจะถูกบันทึกไว้โดยการกระทำที่ดีที่บรรพบุรุษของเขา' หัวจักรวรรดิแพทย์กล่าวว่า ร่างกายของเขามีเสถียรภาพและเขาจะกู้คืนหลังจากที่วางอยู่เป็นระยะเวลา. จักรพรรดิและพระราชสวามีหมู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่คุณหญิงยิ้มอย่างเย็นชา. 'เสี่ยวเหวยได้รับบาดเจ็บเขาสามารถอยู่ที่นี่ในขณะที่เขาฟื้นตัว' จักรพรรดิกล่าวว่าทุกคนต่างก็ตกใจกับคำพูดของจักรพรรดิ เมื่อเจ้าชายที่ไม่ได้มกุฎราชกุมารได้รับอนุญาตให้อยู่ในพระบรมมหาราชวังมีความหมายอย่างมีนัยสำคัญ. สายตาของจักรพรรดิกวาดกว่าทุกคนในห้องของเขา ในที่สุดเขาก็มองไปที่ย่านชิหนิงและพยักหน้า 'มันเป็นช่วงปลายทุกคนสามารถออก. ภายใต้พระจันทร์เต็มดวงเป่ยจินหนิงยันกอดชิภายในรถม้า เธอไม่ได้ต่อสู้และรู้สึกปลอดภัยถูกป้องกันโดยเขา คำพูดของเขาความมั่นใจหลังจากการโจมตีก้องอยู่ในหัวใจของเธอ 'ไม่ต้องกลัวฉันอยู่ที่นี่.' ยันชิหนิงก็ไม่ได้กลัวตราบใดที่เธอมีเป่ยจิน ไม่ว่าเธอได้รับเป็นหกปีรังแกเป็นสิบสองปีไล่ตามสุนัขที่รุนแรงหรือเป็นสิบแปดปีโจมตี ... ตราบใดที่เขาอยู่กับเธอเขามักจะปกป้องเธอกับชีวิตของเขายันตาชิหนิงของต่อย เธอรู้ว่าตัวโกงอย่างชัดเจนที่มักจะรังแกเธอเป็นเพียงคนเดียวที่แท้จริงเกี่ยวกับการดูแลของเธอและเป็นสิ่งที่ดีกับเธอ. "ทำไมคุณจะร้องไห้? เป่ยจินถามและค้นหาผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตายันชิหนิงของ. ยันชิหนิงเงียบห่อแขนของเธอรอบคอเป่ยจินและกอดเขาไว้แน่น. ยันชิหนิงตกใจเป่ยจิน มันเป็นครั้งที่สองยันชิหนิงริเริ่มกอด เป็นครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน วันนั้นเธอถูกไล่ล่าโดยสุนัขที่รุนแรงและช่วงเวลาที่เธอเห็นเขาเธอร้องไห้และกอดเขา. เป่ยจินเบา ๆ ตบกลับมายันชิหนิงของ 'ภรรยาทำในสิ่งที่คุณต้องการจะทำโดยการตกบนหน้าอกของฉัน?' ยันชิหนิงได้ยินเสียงล้อเล่นเป่ยจินและเธอกัดคอของเขา. เป่ยจินรู้สึกยันชิริมฝีปากอบอุ่นหนิงของนุ่มบนผิวของเขาและทันทีที่น้องชายคนเล็กของเขาตื่นขึ้นมา เขาห่อแขนของเขารอบเอวของเธอ ฟันของเธอปล่อยให้ไปของลำคอของเขาเขามองไปที่ใบหน้าที่สวยงามของเธอภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างและริมฝีปากของเขาโน้มตัวใกล้ชิดกับริมฝีปากของเธอ. ทันใดนั้นรถม้าหยุด. 'เจ้าชายเก้าที่รักคุณอยู่ที่บ้าน' เพื่อนเจ้าบ่าวกล่าว. ยันชิหนิงเห็นแห้วบนใบหน้าเป่ยจินและเธอหัวเราะ. เป่ยจินกดปุ่มด้านล่างยันชิหนิงของ 'ไม่ต้องกังวลในคืนนี้จะเป็นคืนที่ยาวนาน. ยันชิหนิงทันทีหยุดหัวเราะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องครักษ์จับกุมคนร้าย

แต่นักฆ่าซ่อนพิษใต้ลิ้นของพวกเขา พวกเขากลืนมันลงไป เลือดหยดออกมาจากปากของพวกเขา และพวกเขาจะตาย

จักรพรรดิสั่งให้องครักษ์เพื่อสืบหาว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบในการพยายามลอบสังหาร จากนั้นจักรพรรดิสั่งให้หมอหลวงไปตามเขาไปที่ห้องของเขาเพราะเพ่ยจางบาดเจ็บ

ในระหว่างงานเลี้ยงเป้ยจางไม่ได้นั่งใกล้จักรพรรดิแต่เขาบินลงไปช่วยฮ่องเต้ ทันทีที่เขาได้ยินนักฆ่าเข้ามาในวัง แต่ดาบของนักฆ่าแทงร่างของจางเพ่ยในขณะที่เขากำลังปกป้องจักรพรรดิ

ภายในห้องของจักรพรรดิ , แพทย์หลวงมากมายล้อมรอบสัญเพ่ยจาง

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับองค์ชายเจ็ดฉันจะฝังคุณ ด้วยกันกับเขา , ' จักรพรรดิขู่

พระสนมมูยืนอยู่ใกล้เตียงเธอร้องไห้เมื่อเห็นลูกชายหมดสติ

คุณหญิงแสร้งเป็นห่วงชีวิตของจางเพ่ย . แต่หัวใจเธอเสียใจที่เพ่ยจางไม่ได้ตายทันทีหลังจากถูกแทงมันยังกลัวเพ่ยจางจะตื่นและความสัมพันธ์ของเขากับจักรพรรดิจะเติบโตแข็งแกร่งพอสำหรับจักรพรรดิให้เพ่ยจางรัชทายาทแทน เพ่ยเพ่ยลำลำ

ยืนข้างๆแม่ของเขา และเขากำลังคิดหนักเกี่ยวกับสถานการณ์

พระสนมลาถูกจับนอนเพ่ยข่านในแขนของเธอ . เพ่ยข่านกวนในการนอนของเขาเมื่อเขาได้ยินเสียงของจักรพรรดิเสียงดังเพ่ยข่านยกศีรษะของเขาจากแม่ของเขาที่หน้าอก เขาไม่เห็นมีใครต้องการทำร้ายเขาและแม่ของเขายังคงนอนบนหน้าอก

เพ่ยจินวัดทุกคนสีหน้า เขาสังเกตเห็นเพ่ยข่านถูกตกใจโดยจักรพรรดิหัวของเพ่ยข่านยกวางกลับบนหน้าอกของ ลาไปนอนเขาดูเหนื่อย เหยียนฉือหนิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆและหัวใจของเขาเรียกร้องให้เพ่ยจางตื่นเพื่อที่เขาและ shi หนิงจะได้กลับบ้านอาบน้ำนอน

เพ่ยจินไม่ห่วงชีวิตของจางเพ่ย . เขารู้ว่าถ้าเพ่ยจางตายง่ายๆ เขาก็ไม่ได้ไป จาง นอกจากนี้ คนร้ายที่เข้าวังมา คืนนั้นมีอะไรแปลก ๆ .

นักฆ่าเกินไปคุ้นเคยกับวัง สิ่งแวดล้อม และเลือกคืนเมื่อครอบครัวอิมพีเรียลถูกรวบรวมและอาวุธ มันหมายถึงคนที่จ้างคนร้ายเป็นใครบางคน ที่รู้ว่าวังสิ่งแวดล้อม และเมื่อโอกาสที่ดีสำหรับการซุ่มโจมตีอยู่ แม้ว่าเขาจะถูกซ้อมจนตาย เขาไม่เชื่อว่าทุกคนในตำหนักของจักรพรรดิเป็นผู้บริสุทธิ์ .

ดวงตาของเพ่ยจิน กวาดกว่าจักรพรรดินีจักรพรรดิ , ที่มาของจักรพรรดิ เจ้าชายและอิมพีเรียล แพทย์ แต่เขาก็ไม่พบอะไรผิดปกติ เกี่ยวกับการแสดงออกของพวกเขา .

'seventh เจ้าชายก็ช่วยชีวิตเขาไว้บรรพบุรุษความดี ' หัวหลวง แพทย์กล่าวว่า ร่างกายของเขาจะมั่นคง และเขาจะหายดี หลังจากพักผ่อนเป็นระยะ '

จักรพรรดิและมเหสีมูถอนหายใจโล่ง แต่คุณหญิงยิ้มอย่างเย็นชา

'xiao จางบาดเจ็บ เขาสามารถอยู่ที่นี่ได้ ในขณะที่เขากำลังฟื้นตัว " องค์จักรพรรดิตรัส

ทุกคนตกใจกับคำพูดของจักรพรรดิ เมื่อองค์ชายที่ไม่ใช่องค์รัชทายาทเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในวังมีสำคัญ

ดวงตาจักรพรรดิกวาดเหนือทุกคนในห้องของเขาในที่สุด เขาก็มอง shi หนิงพลางพยักหน้า ' ดึกแล้ว ทุกคนสามารถไป '

ภายใต้พระจันทร์เต็มดวง เพ่ยจินกอด shi หนิงภายในรถม้า เธอไม่ได้ต่อสู้ และรู้สึกปลอดภัย ได้รับการปกป้องจากเขา คำพูดของความมั่นใจหลังจากการโจมตีที่ดังก้องอยู่ในใจของเธอ ' ไม่กลัวฉันมา '

shi หนิงไม่กลัว ตราบใดที่เธอมีเพ่ยจินไม่ว่าเธอจะเป็นวัย 6 ขวบถูกเพื่อนรังแก เด็ก 12 ขวบ ถูกสุนัขที่ดุร้ายหรือแปดขวบถูกโจมตี . . . . . . . ตราบใดที่เขาอยู่กับเธอ เขาจะปกป้องเธอด้วยชีวิต

shi หนิงหลับตาต่อย เธอรู้อย่างชัดเจน คนชั่วที่ชอบรังแกเธอเป็นคนเดียวที่ใส่ใจจริงๆเกี่ยวกับเธอ และก็ทำดีกับเธอ

'why ร้องไห้ทำไม ?' เพ่ยจินถามและหาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดคราบน้ำตาของ shi shi หนิงหนิง

เงียบห่อแขนของเธอรอบคอของเพ่ยจิน และกอดเขาแน่น

shi หนิงสะดุ้ง เพ่ยจิน มันเป็นครั้งที่สอง เหยียนซือหนิงเริ่มกอด ครั้งแรกหลายปีมาแล้ว วันนั้นที่เธอไล่ตามสุนัขที่ดุร้าย และทันทีที่เธอเห็นเขา เธอร้องไห้และกอดเขา

เพ่ยจินค่อยๆลูบหัวของเหยียนฉือหนิงกลับมา " ที่รัก คุณต้องการทำอะไร โดยร่วงลงบนหน้าอกผม '

shi หนิงได้ยินเพ่ยจินล้อเลียนเสียงและเธอกัดคอ

เพ่ยจินรู้สึก shi หนิงก็นุ่มอบอุ่น ริมฝีปากบนผิวของเขาและทันทีที่น้องชายของเขาตื่นแล้ว เขาห่อแขนของเขารอบเอวของเธอ ฟันของเธอไปจากคอของเขาเขามองดูใบหน้าของเธอสวยงาม ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง และริมฝีปากของเขาโน้มเข้ามาใกล้กับริมฝีปากของเธอ

จู่ๆ รถม้าหยุด

'ninth เจ้าชาย ท่านกลับมาแล้ว ' เพื่อนเจ้าบ่าวพูด

shi หนิงเห็นความยุ่งยากบนใบหน้าของเพ่ยจิน และก็หัวเราะ

เพ่ยจินกดปุ่ม shi หนิงอยู่ด้านล่าง ' ไม่ต้องห่วง คืนนี้จะเป็นคืนที่ยาวนาน . . .

shi หนิงทันทีหยุดหัวเราะ