Non-discrimination. It has two majo

Non-discrimination. It has two major components: the most favoured nation (MFN) rule, and the national treatment policy. Both are embedded in the main WTO rules on goods, services, and intellectual property, but their precise scope and nature differ across these areas. The MFN rule requires that a WTO member must apply the same conditions on all trade with other WTO members, i.e. a WTO member has to grant the most favorable conditions under which it allows trade in a certain product type to all other WTO members.[45] "Grant someone a special favour and you have to do the same for all other WTO members."[29] National treatment means that imported goods should be treated no less favorably than domestically produced goods (at least after the foreign goods have entered the market) and was introduced to tackle non-tariff barriers to trade (e.g. technical standards, security standards et al. discriminating against imported goods).[45]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบ่งแยกไม่ มีคอมโพเนนต์หลักที่สอง: กฎประเทศ (MFN) สุด favoured และนโยบายรักษาชาติ ทั้งสองถูกฝังอยู่ในกฎองค์การหลักเกี่ยวกับสินค้า บริการ และทรัพย์สินทางปัญญา แต่ขอบเขตชัดเจนและธรรมชาติของตนแตกต่างกันในพื้นที่เหล่านี้ กฎ MFN ต้องให้สมาชิกองค์การต้องใช้เงื่อนไขเดียวกันทั้งหมดค้ากับสมาชิกองค์การอื่น ๆ เช่นสมาชิกองค์การได้ให้เงื่อนไขดีที่จะช่วยให้การค้าในบางผลิตภัณฑ์ชนิดสมาชิกองค์การอื่น ๆ [45] "ให้คนโปรดปรานเป็นพิเศษ และคุณต้องทำสำหรับสมาชิกองค์การอื่นๆ" [29] รักษาชาติหมายความ ว่า สินค้าที่นำเข้าควรถือว่าไม่น้อยพ้องต้องมากกว่าสินค้าที่ผลิตในประเทศ (อย่างน้อยหลังจากต่างประเทศสินค้าป้อนตลาด) และถูกนำมาใช้เล่นงานอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษีการค้า (มาตรฐานทางเทคนิคเช่น al. และมาตรฐานความปลอดภัยเหยียดพวกผิวกับสินค้านำเข้า) [45]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่เลือกปฏิบัติ มันมีสองส่วนหลัก: ประเทศชื่นชอบมากที่สุด (MFN) กฎและนโยบายการรักษาชาติ ทั้งสองจะฝังตัวอยู่ในกฎระเบียบขององค์การการค้าโลกหลักในสินค้าบริการและทรัพย์สินทางปัญญา แต่ขอบเขตของพวกเขาได้อย่างแม่นยำและธรรมชาติที่แตกต่างกันทั่วพื้นที่เหล่านี้ กฎ MFN ต้องการให้สมาชิกองค์การการค้าโลกต้องใช้เงื่อนไขเดียวกันเกี่ยวกับการค้าทั้งหมดที่มีสมาชิกองค์การการค้าโลกอื่น ๆ เช่นการเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลกมีที่จะให้เงื่อนไขที่ดีที่สุดซึ่งจะช่วยให้การค้าในประเภทของผลิตภัณฑ์บางอย่างที่จะเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลกอื่น ๆ ทั้งหมด. [45 ] "ให้สิทธิ์คนที่ชอบเป็นพิเศษและคุณจะต้องทำเช่นเดียวกันสำหรับสมาชิกองค์การการค้าโลกอื่น ๆ ." [29] การรักษาแห่งชาติหมายความว่าสินค้าที่นำเข้าควรได้รับการปฏิบัติในเกณฑ์ดีไม่น้อยกว่าสินค้าที่ผลิตในประเทศ (อย่างน้อยหลังจากสินค้าจากต่างประเทศได้เข้า ตลาด) และได้รับการแนะนำที่จะแก้ไขปัญหาอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษีการค้า (เช่นมาตรฐานทางเทคนิคมาตรฐานความปลอดภัย et al. กีดกันสินค้านำเข้า). [45]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่เลือกปฏิบัติ มันมีองค์ประกอบสองส่วนหลัก : ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง ( MFN ) กฎแห่งชาติและการรักษานโยบาย ทั้งสองจะอยู่ในหลัก WTO กฎระเบียบในสินค้า บริการ และทรัพย์สินทางปัญญา แต่ขอบเขตที่ชัดเจนของพวกเขาและธรรมชาติที่แตกต่างกันในพื้นที่เหล่านี้ MFN กฎต้องว่า สมาชิก WTO จะต้องใช้เงื่อนไขเดียวกันในการค้ากับสมาชิก WTO อื่นๆ เช่นสมาชิก WTO ได้ให้เงื่อนไขที่ดีที่สุดภายใต้ซึ่งจะช่วยให้การค้าในสินค้าบางประเภทให้สมาชิก WTO อื่น [ 45 ] " ให้ใครเป็นพิเศษได้ และคุณก็ต้องทำแบบเดียวกันสำหรับทุกคนอื่น ๆ WTO สมาชิก" [ 29 ] ชาติรักษา หมายความว่า การนำเข้าสินค้าควรปฏิบัติไม่น้อยกว่าที่ผลิตในประเทศ ซึ่งสินค้า ( อย่างน้อยหลังจากสินค้าต่างประเทศเข้าตลาด ) และแนะนำแก้ไขปัญหาอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษีเพื่อการค้า ( เช่นเทคนิค มาตรฐาน ความปลอดภัย มาตรฐาน et al . ต่อต้านสินค้านําเข้า ) [ 45 ]