n olden times every sound still had

n olden times every sound still had its meaning and significance.
When the smith's hammer resounded, it cried, "Strike away, strike
away." When the carpenter's plane grated, it said, "Here goes, here
goes." If the mill wheel began to clack, it said, "Help, Lord God,
help, Lord God." And if the miller was a cheat and set the mill
a-going, it spoke high german, and first asked slowly, "Who is
there? Who is there?" And then answered quickly, "The miller,
the miller." And at last quite in a hurry, "He steals bravely,
He steals bravely, three pecks in a bushel."

At this time the birds also had their own language which every
one understood. Now it only sounds like chirping, screeching, and
whistling, and sometimes like music without words. It came into
the birds' mind, however, that they would no longer be without a
ruler, and would choose one of themselves to be their king. One
alone among them, the green plover, was opposed to this. He
had lived free and would die free, and anxiously flying hither
and thither, he cried, "Where shall I go? Where shall I go?" He
retired into a solitary and unfrequented marsh, and showed himself
no more among his fellows.

The birds now wished to discuss the matter, and on a fine may
morning they all gathered together from the woods and fields,
eagles and chaffinches, owls and crows, larks and sparrows, how
can I name them all. Even the cuckoo came, and the hoopoe, his
clerk, who is so called because he is always heard a few days
before him, and a very small bird which as yet had no name,
mingled with the band. The hen, which by some accident had
heard nothing of the whole matter, was astonished at the great
assemblage. What, what, what is going to be done, she cackled.
But the cock calmed his beloved hen, and said, only a lot of
rich people, and told her what they had on hand. It was
decided that the one who could fly the highest should be king.
A tree-frog which was sitting among the bushes, when he heard
that, cried a warning, no, no, no, no, because he thought that
many tears would be shed because of this. But the crow said, caw,
caw, and that all would pass off peaceably.

It was now determined that on this fine morning they should at
once begin to ascend, so that hereafter no one should be able
to say, I could easily have flown much higher, but the evening
came on, and I could do no more. On a given signal, therefore,
the whole troop rose up in the air. The dust ascended from the
land, and there was tremendous fluttering and whirring and
beating of wings, and it looked as if a black cloud was rising
up. The little birds were soon left behind. They could go no
farther, and fell back to the ground. The larger birds held
out longer, but none could equal the
eagle, who mounted so high that he could have plucked the eyes
out of the sun. And when he saw that the others could not get
up to him, he thought, why should you fly still higher. You are
the king, and began to let himself down again. The birds beneath
him at once cried to him, you must be our king, no one has flown
so high as you. Except me, screamed the little fellow without a
name, who had crept into the breast-feathers of the eagle. And
as he was not at all tired, he rose up and mounted so high that
he reached heaven itself. However, when he had gone as far as
this, he folded his wings together, and called down with clear
and penetrating voice, I am king. I am king.
You, our king, cried the birds angrily. You have managed it
by trick and cunning. So they made another condition. He
should be king who could go down lowest in the ground. How
the goose did flap about with its broad breast when it was once
more on land. How quickly the cock scratched a hole. The
duck came off the worst of all, for she leapt into a ditch,
but sprained her legs, and waddled away to a neighboring pond,
crying, cheating, cheating. The little bird without a name,
however, sought out a mouse-hole, slipped down into it, and
cried out of it with his small voice, I am king. I am king.
You our king, cried the birds still more angrily. Do you
think your cunning shall prevail. They determined to keep him
a prisoner in the hole and starve him out. The owl was placed
as sentinel in front of it, and was not to let the rascal out
if she had any value for her life. When evening was come and all
the birds were feeling very tired after the exertion of so much
flying, they went to bed with their wives and children.
The owl alone remained standing by the mouse-hole, gazing
steadfastly into it with her great eyes. Then she, too, grew
tired and thought to herself, you might certainly shut one eye,
you will still watch with the other, and the little villain
shall not come out of his hole. So she shut one eye,
and with the other looked straight at the mouse-hole. The
little fellow put his head out and peeped, and wanted to slip
away, but the owl came forward immediately, and he drew his head
back again. Then the owl opened the one eye again, and shut the
other, intending to shut them in turn all through the
night. But when she next shut the one eye, she forgot to open
the other, and as soon as both her eyes were shut she
fell asleep. The little fellow soon observed that, and slipped
away.
From that day forth, the owl has never dared to show herself by
daylight, for if she does the other birds chase her and pluck her
feathers out. She flies out only by night, but hates and
pursues mice because they make such ugly holes. The little
bird, too, is very unwilling to let himself be seen,
because he is afraid it will cost him his life if he is caught.
He steals about in the hedges, and when he is quite safe, he
sometimes cries, I am king, and for this reason, the other
birds call him in mockery, king of the hedges. No one, however,
was so happy as the lark at not having to obey the little
king. As soon as the sun appears, she ascends high in the air
and cries, ah, how beautiful that is. Beautiful that is.
Beautiful'beautiful. Ah, how beautiful that is.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

n สมัยโบราณทุกเสียงยังคงมีความหมายและความสำคัญของมัน.
เมื่อค้อนของสมิ ธ ดังก้องก็ร้องไห้ "ตีไปตี
ไป. " เมื่อเครื่องบินของช่างไม้ขูดก็กล่าวว่า "นี่จะไปที่นี่
ไป. " ถ้าล้อโรงงานเริ่มที่จะเสียงกระทบกันก็กล่าวว่า "ความช่วยเหลือ, พระเจ้า
ช่วยพระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้า. " และถ้ามิลเลอร์เป็นโกงและตั้งโรงงาน
ไปก็พูดเยอรมันและถามแรกช้า "คือใคร
มีใครอยู่ที่นั่น? " และจากนั้นก็ตอบได้อย่างรวดเร็ว "มิลเลอร์
มิลเลอร์ ". และที่สุดท้ายที่ค่อนข้างรีบ "เขาขโมยอย่างกล้าหาญ
เขาขโมยอย่างกล้าหาญสามจิกในบุชเชล. " ในเวลานี้นกยังมีภาษาของตนเองซึ่งทุกใครเข้าใจ ตอนนี้มันเสียงเท่านั้นเช่นเจี๊ยบ, ร้องเสียงกรี๊ดและผิวปากและบางครั้งก็ชอบเพลงที่ไม่มีคำ มันเข้ามาในใจของนก แต่ที่พวกเขาจะไม่มีอีกต่อไปโดยไม่ต้องไม้บรรทัดและจะเลือกหนึ่งในตัวเองที่จะเป็นกษัตริย์ของพวกเขา หนึ่งคนเดียวในหมู่พวกเขาโตสีเขียวก็ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ เขาเคยอาศัยอยู่ฟรีและจะตายฟรีและใจจดใจจ่อบินมาที่นี่และที่นั่นเขาร้องว่า "ฉันจะไปที่ไหนฉันจะไป?" เขาเกษียณเป็นโดดเดี่ยวและมีคนมาไม่บ่อยบึงและแสดงให้เห็นว่าตัวเองไม่มากในหมู่พวกเขา. นกตอนนี้อยากจะหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้และในเดือนพฤษภาคมปรับตอนเช้าพวกเขาทั้งหมดมารวมกันจากป่าและทุ่งนานกอินทรีและ chaffinches นกฮูกและกา , จาบและนกกระจอกวิธีฉันสามารถตั้งชื่อพวกเขาทั้งหมด แม้แต่นกกาเหว่ามาและนกหัวขวานของเขาพนักงานที่ถูกเรียกเช่นนี้เพราะเขาจะได้ยินเสมอเมื่อไม่กี่วันก่อนที่เขาและนกขนาดเล็กมากซึ่งยังไม่มีชื่อ, ผสมกับวงดนตรี ไก่ซึ่งโดยอุบัติเหตุบางคนได้ยินอะไรของเรื่องทั้งประหลาดใจที่ดีการชุมนุม อะไรอะไรสิ่งที่จะทำได้เธอ cackled. แต่ไก่สงบไก่ที่รักของเขาและกล่าวว่าเพียงจำนวนมากของผู้คนที่หลากหลายและบอกเธอว่าสิ่งที่พวกเขามีอยู่ในมือ มันก็ตัดสินใจว่าเป็นผู้หนึ่งที่สามารถบินได้สูงที่สุดจะได้เป็นกษัตริย์. ต้นไม้กบซึ่งกำลังนั่งอยู่ในหมู่พุ่มไม้เมื่อเขาได้ยินเสียงที่ร้องเตือน, no, no, no, no เพราะเขาคิดว่าหลายคนจะน้ำตา จะหลั่งเพราะเรื่องนี้ แต่กากล่าวว่ากา, CAW และที่ทุกคนจะผ่านไปอย่างสันติ. มันถูกกำหนดในขณะนี้ว่าในเช้าวันนี้ดีพวกเขาควรที่ครั้งหนึ่งจะเริ่มขึ้นเพื่อที่ว่าต่อไปนี้จะไม่มีใครควรจะสามารถที่จะบอกว่าผมได้อย่างง่ายดายได้บิน เพิ่มสูงขึ้นมาก แต่ตอนเย็นมาและฉันจะทำไม่มาก สัญญาณที่ได้รับดังนั้นทหารทั้งลุกขึ้นไปในอากาศ ฝุ่นละอองจากการขึ้นครองที่ดินและมีการกระพืออย่างมากและหึ่งและการเต้นของปีกและมันดูราวกับว่าเมฆสีดำสูงขึ้นขึ้น นกน้อยถูกทิ้งเร็ว ๆ นี้ที่อยู่เบื้องหลัง พวกเขาอาจจะไปไม่ไกลออกไปและกลับลงไปที่พื้นดิน นกขนาดใหญ่ที่จัดขึ้นออกอีกต่อไป แต่ไม่มีใครสามารถเท่ากับนกอินทรีที่ติดตั้งอยู่สูงมากที่เขาจะได้ถอนสายตาออกจากดวงอาทิตย์ และเมื่อเขาเห็นว่าคนอื่น ๆ ไม่ได้รับขึ้นอยู่กับเขาเขาคิดว่าทำไมคุณควรจะบินยังคงสูง ท่านเป็นพระมหากษัตริย์และเริ่มที่จะปล่อยให้ตัวเองลงมาอีกครั้ง นกใต้เขาร้องไห้ในวันที่ครั้งหนึ่งเขาคุณจะต้องเป็นพระมหากษัตริย์ของเราไม่มีใครได้บินสูงเพื่อเป็นคุณ ยกเว้นฉันกรีดร้องเพื่อนเล็ก ๆ น้อย ๆ โดยไม่ต้องชื่อผู้ที่ได้คืบคลานเข้ามาขนนมของนกอินทรี และขณะที่เขากำลังไม่เหนื่อยเลยที่เขาลุกขึ้นและติดตั้งสูงเพื่อให้เขาไปถึงสวรรค์ตัวเอง แต่เมื่อเขาได้ไปไกลเท่านี้เขาพับปีกของเขาร่วมกันและเรียกว่าลงด้วยความชัดเจนเสียงและเจาะผมกษัตริย์ ฉันกำลังกษัตริย์. คุณกษัตริย์ของเราร้องไห้นกโกรธ คุณมีการจัดการมันโดยเคล็ดลับและมีไหวพริบ ดังนั้นพวกเขาจึงทำเงื่อนไขอื่น เขาควรจะเป็นพระมหากษัตริย์ที่จะลงไปต่ำสุดในพื้นดิน วิธีห่านไม่พนังเกี่ยวกับเต้านมกว้างเมื่อมันเป็นครั้งเดียวเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่ดิน วิธีการอย่างรวดเร็วไก่รอยขีดข่วนหลุม เป็ดออกมาเลวร้ายที่สุดของทั้งหมดเพราะเธอกระโจนลงไปในคู, แต่แพลงขาของเธอและ waddled ไปบ่อใกล้เคียง, ร้องไห้, โกง, โกง นกน้อยไร้ชื่อแต่ขอออกเมาส์หลุมลื่นลงในนั้นและร้องไห้ออกมาจากมันด้วยเสียงเล็ก ๆ ของเขาผมกษัตริย์ เราเป็นกษัตริย์. คุณพระมหากษัตริย์ของเราร้องไห้นกยังคงมากขึ้นด้วยความโกรธ คุณคิดว่าคุณไหวพริบจะเหนือกว่า พวกเขามุ่งมั่นที่จะให้เขาเป็นนักโทษในหลุมและอดเขาออก นกฮูกถูกวางเป็นแมวมองในด้านหน้าของมันและไม่ได้ที่จะปล่อยให้คนพาลออกถ้าเธอมีค่าใด ๆ สำหรับชีวิตของเธอ เมื่อตอนเย็นมาและนกมีความรู้สึกเหนื่อยมากหลังจากการออกแรงมากของการบินที่พวกเขาเดินไปที่เตียงกับภรรยาและลูก ๆ ของพวกเขา. นกฮูกยังคงยืนอยู่คนเดียวโดยใช้เมาส์หลุมจ้องเขม้นกับตาที่ดีของเธอ จากนั้นเธอก็เกินไปเติบโตเหนื่อยและคิดกับตัวเองอย่างแน่นอนคุณอาจจะปิดตาข้างหนึ่งคุณจะยังคงดูกับคนอื่น ๆ และคนร้ายเล็ก ๆ น้อย ๆจะไม่ออกมาจากหลุมของเขา ดังนั้นเธอจึงปิดตาข้างหนึ่งและกับคนอื่น ๆ มองตรงไปที่หลุมเมาส์ เพื่อนเล็ก ๆ ใส่หัวของเขาออกมาและ peeped และอยากที่จะลื่นออกไป แต่นกฮูกมาข้างหน้าทันทีและเขาดึงหัวของเขากลับมาอีกครั้ง แล้วนกฮูกเปิดตาข้างหนึ่งอีกครั้งและปิดอื่น ๆ ที่ตั้งใจจะปิดพวกเขาในทางกลับกันตลอดคืน แต่เมื่อเธอต่อไปปิดตาข้างหนึ่งเธอลืมที่จะเปิดอื่น ๆ และเร็วที่สุดเท่าที่ดวงตาทั้งสองข้างของเธอถูกปิดเธอผล็อยหลับไป เพื่อนเล็ก ๆ น้อย ๆ เร็ว ๆ นี้พบว่าและเล็ดรอดออกไป. มาจากวันนั้นนกฮูกที่ไม่เคยกล้าที่จะแสดงตัวเองด้วยเวลากลางวันถ้าเธอจะไล่นกชนิดอื่น ๆ ของเธอและเธอถอนขนออก เธอบินออกโดยเฉพาะกลางคืน แต่เกลียดและแสวงหาหนูเพราะพวกเขาทำให้หลุมที่น่าเกลียดเช่น เล็ก ๆ น้อย ๆนกเกินไปจะไม่เต็มใจมากที่จะปล่อยให้ตัวเองจะเห็นเพราะเขากลัวว่ามันจะทำให้เขาเสียชีวิตถ้าเขาถูกจับ. เขาขโมยเกี่ยวกับในการป้องกันความเสี่ยงและเมื่อเขามีความปลอดภัยมากเขาบางครั้งร้องไห้ผม กษัตริย์และด้วยเหตุนี้ที่อื่น ๆเรียกเขาว่านกในถ้อยคำกษัตริย์แห่งการป้องกันความเสี่ยง ไม่มีใคร แต่ก็มีความสุขเพื่อให้เป็นความสนุกสนานที่ไม่ต้องเชื่อฟังน้อยกษัตริย์ ทันทีที่ดวงอาทิตย์ปรากฏเธอเชื่อมในอากาศสูงและร้อง ah, วิธีการที่สวยงามที่เป็น ที่สวยงามที่เป็น. Beautiful'beautiful โอ้วิธีการที่สวยงามที่เป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

N สมัยโบราณทุกเสียงยังคงมีความหมายและความสำคัญ .
เมื่อค้อนของธดังก้องไป มันร้อง " ตีไปตี
ออกไป " เมื่อเครื่องบินไม้ขูด มันบอกว่า " นี่ไง ที่นี่
ไป " ถ้าโรงสีล้อเริ่มพูดเร็ว มันบอกว่า " ช่วย พระเจ้าพระเจ้า
ช่วยพระเยโฮวาห์พระเจ้า . " และถ้ามิลเลอร์ถูกโกงและตั้งโรงสี
a-going ก็พูดภาษาเยอรมันสูงและถามช้าๆ " ใครคือ
ที่นั่น นั่นใคร ? " แล้วตอบได้อย่างรวดเร็ว " มิลเลอร์
มิลเลอร์ " และสุดท้ายค่อนข้างรีบ " เขาขโมยอย่างกล้าหาญ
เขาขโมยอย่างกล้าหาญ สามจิกในตะกร้า "

ตอนนี้นกมีภาษาของพวกเขาเอง ซึ่งทุก
หนึ่งเข้าใจ ตอนนี้ฟังดูเหมือน . . . . และ
ผิวปาก และบางครั้งชอบเพลงโดยไม่คำ มันเข้ามา
นก ' จิตใจ อย่างไรก็ตามว่าพวกเขาจะไม่อยู่โดยไม่
ไม้บรรทัด และจะเลือกหนึ่งของตนเองเป็นกษัตริย์ของพวกเขา หนึ่ง
คนเดียวในหมู่พวกเขา นกหัวโตเขียว คัดค้านเรื่องนี้ เขาจะตาย
ยังมีชีวิตอยู่ฟรีและฟรี และใจจดใจจ่อและบินที่นี่
ที่นั่น เขาก็ร้องว่า " จะให้ผมไปที่ไหน จะให้ผมไปที่ไหน ? เขาเกษียณในโดดเดี่ยว และ มาร์ช

ไม่โดดเดี่ยว และพบตัวเองมากขึ้นในหมู่สหายของเขา . . . . . .

นก ตอนนี้ขอหารือและปรับอาจ
ตอนเช้าพวกเขาทั้งหมดมารวมตัวกันจากป่าและทุ่งนา
นกอินทรีและ chaffinches owls และกา larks และนกกระจอก ยังไง
ฉันชื่อพวกเขาทั้งหมด แม้มีคนมาและนกกะรางหัวขวาน เสมียนของเขา
ใครมันโทรมาเพราะเขามักจะได้ยินไม่กี่วัน
ก่อนที่เขาและขนาดเล็กมาก นก ซึ่งยังไม่มีชื่อ
ประสมกับวงแม่ไก่ ซึ่งอุบัติเหตุมี
ได้ยินอะไรของเรื่องทั้งหมด เขารู้สึกประหลาดใจมากที่การชุมนุมที่ดี

อะไร อะไร อะไร จะเกิดขึ้น เธอ cackled .
แต่ไก่ก็ไก่ รักของเขา และกล่าวว่า เพียงมาก
คนรวย และบอกเธอว่าพวกเขามีในมือ มันคือ
ตัดสินใจว่าคนที่สามารถบินได้สูงสุดควรเป็นกษัตริย์
ต้นไม้กบซึ่งนั่งอยู่ในพุ่มไม้เมื่อเขาได้ยิน
ที่ร้องเตือน ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ เพราะเขาคิดว่า
น้ำตาจะหลั่งเพราะเรื่องนี้ แต่กากากา , กล่าวว่า ,
, และทั้งหมดจะผ่านออกสงบสุข

ตอนนี้ ตั้งใจว่าเช้านี้ดี พวกเขาควรที่
เมื่อเริ่มขึ้น ดังนั้นต่อจากนี้ไม่มีใครสามารถ
พูด ฉันสามารถบินสูงขึ้นมาก แต่ตอนเย็น
มา ,และผมจะไม่ทำอีก เมื่อได้รับสัญญาณ ดังนั้น
กองกำลังทั้งดอกกุหลาบขึ้นไปในอากาศ ฝุ่นเสด็จจาก
ที่ดินและมีมหาศาลและเต้น .
เต้นของปีก และดูราวกับก้อนเมฆสีดำเพิ่มขึ้น
. นกเล็กๆ แล้วทิ้งไว้ พวกเขาจะไม่ไป
ไกล และกลับลงไปที่พื้น นกขนาดใหญ่ที่จัดขึ้น
ออกมานานแล้ว แต่ไม่อาจเท่ากับ
นกอินทรีที่ติดสูงมากที่เขาจะถอนสายตา
ออกจากดวงอาทิตย์ และเมื่อเขาเห็นคนอื่นไม่ได้รับ
ไปที่เขา เขาคิดว่าทำไมคุณควรบินยังสูงกว่า คุณ
กษัตริย์ และเริ่มที่จะปล่อยให้ตัวเองลงอีกครั้ง นกใต้
เขาเคยร้องไห้กับเขา คุณต้องเป็นกษัตริย์ของเรา ไม่มีใครบิน
สูงเพื่อให้คุณ ยกเว้นผม ร้องน้อยเพื่อนโดยไม่
ชื่อที่พุ่งเข้าไปในเต้านม ปีกของนกอินทรี และ
เป็นเขาไม่เหนื่อยเลย เขาลุกขึ้น และติดสูง
เขาถึงสวรรค์นั่นเอง อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ไปไกลเท่าที่
นี้ เขาพับปีกของมันเข้าด้วยกัน และเรียกว่าลงชัดเจน
และเจาะเสียงข้าเป็นกษัตริย์ ข้าเป็นกษัตริย์ กษัตริย์ของเรา
คุณ นกร้องอย่างโกรธเกรี้ยว คุณต้องจัดการมัน
โดยเทคนิคและไหวพริบจึงทำให้อาการอื่น เขาจะเป็นกษัตริย์ที่
อาจจะถูกที่สุดในพื้นดิน วิธีทำแผ่นพับเกี่ยวกับ
ห่านกับอกกว้างของมันเมื่อมันถูกเมื่อ
เพิ่มเติมเกี่ยวกับที่ดิน วิธีการอย่างรวดเร็ว ไก่ รอยหลุม
เป็ดมาปิดที่เลวร้ายที่สุด เธอกระโดดลงคูน้ำ ,
แต่เคล็ด ขาของเธอ และมาเดินป้วนเปี้ยนไปข้างๆบ่อ
ร้องไห้ , โกง , โกง นกน้อยไร้ชื่อ
อย่างไรก็ตาม ขอออกหลุมเมาส์ลื่นลงไปในมันและ
ร้องของด้วยเสียงเล็ก ๆของเขา ข้าเป็นกษัตริย์ ข้าเป็นกษัตริย์ กษัตริย์ของเรา
คุณร้องนกยังขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว คุณ
คิดไหวพริบของคุณจะเหนือกว่า พวกเขามุ่งมั่นที่จะให้เขา
นักโทษในหลุมและอดเขา นกฮูกอยู่
เป็นเซนติเนล ด้านหน้า ของ มัน และก็อย่าให้คนเลวออก
ถ้าเธอไม่มีคุณค่าสำหรับชีวิตของเธอ