Papaya is a fast-growing, semi-wood

Papaya is a fast-growing, semi-woody tropical herb. The stem is single, straight and hollow and contains prominent leaf scars. Papaya exhibits strong apical dominance rarely branching unless the apical meristem is removed, or damaged. Palmately-lobed leaves, usually large, are arranged spirally and clustered at the crown, although some differences in the structure and arrangement of leaves have been reported with Malaysian cultivars (Chan and Theo 2000). Generally, papaya cultivars are differentiated by the number of
leaf main veins, the number of lobes at the leaf margins, leaf shape, stomata type, and wax structures on the leaf surface, as well as the color of the leaf petiole. Papaya grows best in a well drained, well aerated and rich organic matter soil, pH 5.5-6.7 (Morton 1987). Waterlogging of soils often results in the death of trees within 3-4 days (Storey 1985). The plants are frost-sensitive and can only be grown between latitudes 32′ N and S (Litz 1984), with optimal growth at 22-26°C and an evenly distributed rainfall of 100-150 cm.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มะละกอเป็นสมุนไพรเขตร้อนเจริญเติบ โตอย่างรวดเร็ว กึ่งวู้ดดี้ ก้านเดี่ยว ตรง และกลวง และประกอบด้วยรอยแผลใบเด่นเป็น มะละกอจัดแสดงครอบงำ apical แข็งแรงไม่ค่อยสาขายกเว้นว่า apical meristem เอาออก หรือเสียหาย จัดรอยเกลียว และจับกลุ่มที่คราวน์ ใบ palmately lobed ขนาดใหญ่มักจะ แม้ว่าความแตกต่างในโครงสร้างและการเรียงตัวของใบไม้ได้ถูกรายงาน ด้วยพันธุ์มาเลเซีย (จันทร์และที 2000) ทั่วไป พันธุ์มะละกอการณ์จำนวน
ใบไม้เส้นเลือดหลัก หมายเลขของกลีบที่ขอบใบ รูปใบไม้ stomata ชนิด และโครงสร้างบนผิวใบไม้ ตลอดจนสีของ petiole ใบไม้ขี้ผึ้ง มะละกอเติบโตดีในดินอินทรีย์เช่นระบายน้ำ อากาศ และดีรวย ค่า pH 5.5-6.7 (1987 มอร์ตัน) Waterlogging ของดินเนื้อปูนมักจะส่งผลในการตายของต้นไม้ภายใน 3-4 วัน (ชั้น 1985) พืชสำคัญน้ำแข็ง และสามารถเติบโตได้ระหว่าง latitudes 32′ N และ S (Litz 1984), กับการเจริญเติบโตที่เหมาะสมที่ 22-26° C และมีปริมาณน้ำฝนกระจายสม่ำเสมอ 100-150 ซม.เท่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มะละกอเป็นที่เติบโตอย่างรวดเร็วสมุนไพรเขตร้อนกึ่งยืนต้น ก้านเดียวตรงและกลวงและมีรอยแผลเป็นใบที่โดดเด่น มะละกอแสดงยอดการปกครองที่แข็งแกร่งไม่ค่อยแยกเว้นแต่เนื้อเยื่อปลายถูกลบออกหรือเกิดความเสียหาย ใบ palmately-ห้อยเป็นตุ้มมักจะมีขนาดใหญ่มีการจัดเกลียวและกลุ่มที่มงกุฎแม้ว่าความแตกต่างบางอย่างในโครงสร้างและการจัดเรียงของใบที่ได้รับรายงานที่มีสายพันธุ์มาเลเซีย (จันและธีโอ 2000) โดยทั่วไปสายพันธุ์มะละกอมีความแตกต่างจากจำนวน
ใบเส้นเลือดหลักจำนวนของก้อนที่ขอบใบรูปร่างใบประเภทปากใบและขี้ผึ้งโครงสร้างบนผิวใบเป็นสีของก้านใบ มะละกอเติบโตที่ดีที่สุดในการระบายน้ำได้ดีดีมวลเบาและอุดมไปด้วยอินทรียวัตถุในดิน, ค่า pH 5.5-6.7 (มอร์ตัน 1987) ของดินน้ำขังมักจะส่งผลในการตายของต้นไม้ภายใน 3-4 วัน (ชั้น 1985) พืชที่มีน้ำค้างแข็งที่มีความสำคัญและสามารถปลูกระหว่างเส้นรุ้ง 32 'N และ S (Litz 1984) มีการเจริญเติบโตดีที่สุดที่ 22-26 องศาเซลเซียสและมีฝนตกกระจายอย่างสม่ำเสมอของ 100-150 ซม.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มะละกอเป็นไม้ยืนต้นโตเร็ว กึ่งร้อนสมุนไพร ลำต้นเดี่ยว ตรง และกลวงและมีแผลเป็นที่โดดเด่นของใบ มะละกอมาแข็งแรงไม่ค่อยแตกกิ่งยอดการปกครองเว้นเนื้อเยื่อเจริญปลายออก หรือเสียหาย palmately มักจะมีใบขนาดใหญ่ และจะจัด spirally กระจุกที่พระมหากษัตริย์แม้ว่าจะมีความแตกต่างทางโครงสร้างและการจัดเรียงตัวของใบมีรายงานกับพันธุ์มาเลเซีย ( ชาน และ ธีโอ 2000 ) โดยทั่วไปแล้ว มะละกอพันธุ์มีความแตกต่างโดยจํานวน
ใบเส้นหลัก จำนวนของกลีบที่ขอบแผ่นใบรูปใบ พิมพ์ปาก และขี้ผึ้งโครงสร้างบนผิวใบไม้ รวมทั้ง สีก้านใบ .มะละกอเติบโตที่ดีที่สุดในเนื้อดี ดีอากาศและดินอินทรีย์ เรื่องรวยอ 5.5-6.7 ( มอร์ตัน 1987 ) น้ำขังในดินมักจะส่งผลในการตายของต้นไม้ภายใน 3-4 วัน ( 2 ปี ) พืชจะแข็งไว และสามารถเติบโตขึ้นระหว่างละติจูด 32 n ’ s ( Litz 1984 ) ที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตที่ 22-26 องศา C และการกระจายของน้ำฝน 100-150 ซม.