Environmental sustainabilitySee als

Environmental sustainability
See also: Overgrazing; Overfishing

The environmental sustainabiltiy of agriculture consists of three components: agricultural production, demand for agricultural products and food policy. (Pimentel et al., 2000) There are several gauges of environmental sustainability including the Input and Output Rules advanced by Daly, Cobb and Goodman (Daly and Cobb, 1994) and the Serafian Rule. (El Serafy, 1993) The Output Rule states that waste emissions of an action should be kept within the assimilative capacity of the local environment without unacceptable degradation of future waste absorptive capacity or othe ecosystem services. The Input Rule for renewables states that harvesting rates of renewables must be within regenerative capacity of the natural system. For non-renewables the Input Rule says that depletion rates should be under the historical rate at which renewable substitutes were developed according to the Serafian Quasi-sustainablity Rule. The key parameters of agricultural production that impact sustainability are (a) intensiveness of fossil fuel use; (b) application of excessive chemicals to the soil; (c) overharvesting that leaves insufficient residual plant material; (d) intensive water use; and (e) excessive compaction or erosion of topsoils.

Specific sustainablity practices are found in the application of polycultural cultivation; steady state fishery production; use of grazing practices that minimize erosion and are compatible with native plant survival; rotational cropping and grazing practices that allow sustaining of carbon, nitrogen and other geochemical cycles

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมดูเพิ่มเติม: Overgrazing OverfishingSustainabiltiy สิ่งแวดล้อมของการเกษตรประกอบด้วยคอมโพเนนต์ที่สาม: เกษตร ความต้องการสินค้าเกษตรและอาหารนโยบาย (Pimentel และ al., 2000) มีมาตรวัดต่าง ๆ ของความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมรวมทั้งเข้าและออกกฎขั้นสูง โดย Daly คด และคลา (Daly และคด 1994) และ กฎ Serafian (El Serafy, 1993) รัฐออกกฎที่เสียการปล่อยของการดำเนินการควรถูกเก็บไว้ภายในกำลังการผลิต assimilative ของสภาพแวดล้อมภายในโดยไม่ลดประสิทธิภาพไม่สามารถยอมรับความสามารถดูดซับเสียอนาคตหรือ othe ระบบนิเวศบริการ ป้อนกฎการเท่าระบุว่า เก็บเกี่ยวอัตราเท่าต้องอยู่ภายในกำลังการผลิตสำหรับสินค้าทั้งหมดของระบบธรรมชาติ สำหรับไม่เท่า กฎอินพุตกล่าวว่า การลดลงของราคาควรจะอยู่ภายใต้อัตราเดิมที่ทดแทนทดแทนที่ได้รับการพัฒนาตามกฎ Serafian Quasi-sustainablity พารามิเตอร์หลักของสินค้าเกษตรที่ส่งผลกระทบต่อความยั่งยืน intensiveness (a) การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล (ข) ใช้สารเคมีมากเกินไปในดิน (c) overharvesting ที่ทิ้งวัสดุที่โรงงานส่วนที่เหลือไม่เพียงพอ (d) น้ำเร่งรัดใช้ และกระชับข้อมูลมากเกินไป (e) หรือกัดเซาะของตัวการSustainablity การปฏิบัติอยู่ในแอพลิเคชันของการเพาะปลูก polycultural ท่อนประมงผลิต ใช้วิธีที่ลดการกัดเซาะ และเข้ากันได้กับการอยู่รอดของต้นไม้พื้นเมือง grazing ในการหมุนการครอบตัดและการปฏิบัติที่ช่วยให้การประคับประคองของคาร์บอน ไนโตรเจน และอื่น ๆ รอบ geochemical grazing

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม
ดูเพิ่มเติม: Overgrazing; overfishing สิ่งแวดล้อม sustainabiltiy การเกษตรประกอบด้วยสามส่วน: การผลิตทางการเกษตร, ความต้องการสินค้าเกษตรและนโยบายอาหาร (Pimentel et al., 2000) มีหลายมาตรวัดของความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมรวมทั้งกฎอินพุตและเอาต์พุตสูงโดยมีดาลี่อบบ์กับกู๊ดแมน (เดลีและ Cobb, 1994) และกฎ Serafian (El Serafy, 1993) กล่าวว่าการส่งออกกฎการปล่อยของเสียของการดำเนินการควรจะเก็บไว้ในความจุที่เหมือนกันของสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นโดยไม่ต้องย่อยสลายที่ยอมรับไม่ได้ของความจุการดูดซึมของเสียในอนาคตหรือการบริการของระบบนิเวศอื่น ๆ ที่ กฎข้อที่ป้อนสำหรับพลังงานหมุนเวียนที่ระบุว่าอัตราการเก็บเกี่ยวของพลังงานหมุนเวียนจะต้องอยู่ในความจุที่เกิดใหม่ของระบบธรรมชาติ สำหรับพลังงานหมุนเวียนที่ไม่ใช่กฎอินพุตกล่าวว่าอัตราการสูญเสียที่ควรจะเป็นตามอัตราที่ทางประวัติศาสตร์ที่ทดแทนทดแทนได้รับการพัฒนาให้เป็นไปตามกฎเสมือนเสถียรภาพ Serafian พารามิเตอร์ที่สำคัญของการผลิตการเกษตรการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่มีผลกระทบ (ก) ความเข้มของการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล; (ข) การประยุกต์ใช้สารเคมีมากเกินไปดิน; (ค) overharvesting ที่ใบพืชที่เหลือไม่เพียงพอ; (ง) การใช้น้ำอย่างเข้มข้น; . และ (จ) การบดอัดมากเกินไปหรือการพังทลายของดินบนมีเสถียรภาพของการปฏิบัติที่ระบุสามารถพบได้ในการประยุกต์ใช้ในการเพาะปลูก polycultural; การผลิตประมงมั่นคงของรัฐ; การใช้งานของการปฏิบัติที่ทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่ลดการกัดเซาะและเข้ากันได้กับความอยู่รอดของพืชพื้นเมือง; การปลูกพืชการหมุนและการปฏิบัติทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่ช่วยให้ยั่งยืนของคาร์บอนไนโตรเจนและรอบธรณีเคมีอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมยังเห็น : overgrazing ; overfishing

sustainabiltiy สิ่งแวดล้อมการเกษตรประกอบด้วยสามองค์ประกอบ : การผลิตการเกษตร ความต้องการสินค้าเกษตรและนโยบายอาหาร ( ไพเมนเทิล et al . , 2000 ) มีหลายวัดของความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงการนำเข้าและส่งออกกฎขั้นสูง โดย เดลี่ ค็อบ กู๊ดแมน ( ดาลี่ และ คอบบ์ และ1994 ) และ serafian กฎ ( เอล serafy , 1993 ) กฎออก ระบุว่า การปล่อยของเสียของการกระทำจะถูกเก็บไว้ภายในความจุแบบของสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นโดยการยอมรับของอนาคตเสียความสามารถดูดซึมหรือบริการอื่น ๆ .กฎข้อมูลสำหรับรายงานระบุว่าอัตราการเก็บเกี่ยวพลังงานต้องปฏิรูปภายในความจุของระบบธรรมชาติ ไม่ใช่รายงานข้อมูลกฎว่าอัตราการพร่องควรภายใต้อัตราประวัติศาสตร์ที่ทดแทนพลังงานทดแทนถูกพัฒนาไปตาม serafian กึ่ง sustainablity กฎคีย์พารามิเตอร์การผลิตทางการเกษตรที่ยั่งยืนต่อ ( a ) ความเข้มข้นของพลังงานของการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ; ( b ) การใช้สารเคมีมากเกินไป ในดิน ; ( c ) overharvesting ที่ใบวัสดุพืชที่เหลือไม่เพียงพอ ; ( d ) การใช้น้ำเข้มข้น และ ( จ ) การบดอัดมากเกินไปหรือการพังทลายของดินชั้นบน .

การปฏิบัติ sustainablity เฉพาะพบในการเพาะ polycultural ; การผลิตประมงความมั่นคงของรัฐ การใช้วิธีปฏิบัติที่ลดการกัดกร่อนและเข้ากันได้กับการแทะเล็มพืชพื้นเมือง ; การปลูกและการปฏิบัติที่อนุญาตให้แทะเล็มอย่างยั่งยืนของคาร์บอนไนโตรเจนและวัฏจักรธรณี อื่น ๆ