by 9% Asian and 6% African American

by 9% Asian and 6% African American. The prevalence
of obesity was highest among African Americans
(42%) and lowest among Asians (9%). Approximately
74% of women were stimulated with
downregulation protocols, with antagonist and poor
responder protocols used in the remaining 26%. The
prevalence of PCOS increased with BMI, reaching
28% in morbidly obese women. Among women with
normal BMI who started a cycle, the mean age was
35.8 years, 43% had a clinical pregnancy, and 34%
had a live birth (data not shown).
Compared with women with low normal BMI,
those with class I, II, and III obesity had significantly
lower estradiol levels on the day of human chorionic
gonadotropin administration (2,047 pg/mL compared
with 1,756, 1,498, and 1,360, respectively, all twosided
P.002). Class II and III obese women also had
18% and 17% fewer two pronuclei embryos than the
normal referent population (9.3 compared with 7.6
and 7.7, P.03) (Table 2). Adjusting for infertility
diagnosis (including presence of PCOS), total gonadotropin
dose, or the type of stimulation protocol did
not appreciably alter these results. None of the embryo
morphology characteristics assessed differed
across BMI categories.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอเชีย 9% และ 6% แอฟริกันอเมริกัน ความชุกของโรคอ้วนสุดในหมู่ชาวอเมริกันแอฟริกัน(42%) และต่ำสุดในเอเชีย (9%) ประมาณ74% ของผู้หญิงที่ถูกกระตุ้นด้วยโปรโตคอ downregulation เป็นศัตรูกับคนจนโปรโตคอลอุปกรณ์ตอบสนองการที่ใช้ในส่วนที่เหลือ 26% ที่ชุกของ PCOS เพิ่มกับ BMI เข้าถึง28% ในผู้หญิงอ้วน morbidly ในหมู่ผู้หญิงที่มีมี BMI ปกติที่เริ่มต้นรอบ อายุเฉลี่ยปี 35.8, 43% มีการตั้งครรภ์ทางคลินิก และ 34%ได้เกิด live (ข้อมูลไม่แสดง)เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มี BMI ปกติต่ำมีคลาฉัน II และ III โรคอ้วนได้อย่างมีนัยสำคัญระดับที่ต่ำกว่า estradiol ในวัน chorionic มนุษย์จัดการ gonadotropin (2,047 pg/mL เมื่อเทียบกับ 1,756, 1,498, 1,360 ตามลำดับ ทั้งหมด twosidedP .002). คลาส II และ III ผู้หญิงอ้วนยังมี18% และโคลน pronuclei ที่สอง 17% น้อยกว่าประชากรใช้ปกติ (เมื่อเทียบกับ 7.6 9.3และ P 7.7, .03) (ตารางที่ 2) ปรับภาวะมีบุตรยากการวินิจฉัย (รวมทั้งสถานะของ PCOS), รวม gonadotropinยา หรือชนิดของโพรโทคอลกระตุ้นไม่ได้ไม่ appreciably เปลี่ยนผลลัพธ์เหล่านี้ ไม่มีตัวอ่อนประเมินลักษณะสัณฐานวิทยาแตกต่างBMI ประเภท

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยเอเชีย 9 % และ 6 % แอฟริกาอเมริกัน ความชุกของโรคอ้วนคือ
สูงสุดของแอฟริกาอเมริกัน
( 42% ) และต่ำสุดในเอเชีย ( 9% ) ประมาณ
74% ของผู้หญิงได้รับการกระตุ้นด้วย
downregulation โปรโตคอลกับปฏิปักษ์และโปรโตคอลที่ใช้ในการตอบกลับที่น่าสงสาร
เหลือ 26 %
ความชุกของ PCOS ที่มีค่าดัชนีมวลกายเพิ่มขึ้นถึง 28% ในผู้หญิงอ้วน morbidly
. ระหว่างผู้หญิงกับ
ปกติ BMI ที่เริ่มต้นรอบอายุเฉลี่ย
35.8 ปี 43 % มีการตั้งครรภ์ที่คลินิก และ 34 %
มีอยู่แท้ๆ ( ข้อมูลไม่แสดง ) .
เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มีค่าดัชนีมวลกายปกติต่ำ
พวก Class I , II , III และโรคอ้วนมีความสัมพันธ์
ลดระดับเอสตราดิออลบน วันงานของโกนาโดโทรปิน chorionic
มนุษย์ ( 2047 pg / ml เมื่อเทียบกับ 1756 1498
, , และ 1360 ตามลำดับ ทั้งหมด twosided
P  .002 ) ชั้น 2 และ 3 ผู้หญิงอ้วนมี
18% และ 17 % น้อยกว่าสอง pronuclei ตัวอ่อนกว่า
ประชากรอ้างอิงปกติ ( 9.3 เมื่อเทียบกับในปี  7.6
, P . 03 ) ( ตารางที่ 2 ) การวินิจฉัยภาวะมีบุตรยาก
( รวมถึงการปรากฏตัวของ PCOS ) , ยา Gonadotropin
ทั้งหมดหรือชนิดของโปรโตคอลการกระตุ้นทำ
ไม่ได้เปลี่ยนแปลงผลลัพธ์เหล่านี้ ไม่มีตัวอ่อน
ประเมินลักษณะสัณฐานวิทยาแตกต่าง
ข้ามประเภทดัชนีมวลกาย