The International Labor Organisatio

The International Labor Organisation has defined minimum wages as the lowest basic wage guaranteed by law as an attempt to put a floor under the wages of a particular subgroup of the working population, that is, the working poor.In Article 7 of the ILO Convention no 131 on minimum wage fixing (1970) and its accompanying recommendation no 135, specify that the Minimum wage should not be fixed at a lower rate than one which would ensure the subsistence of the worker and his or her family.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

องค์กรแรงงานระหว่างประเทศได้กำหนดค่าจ้างขั้นต่ำเป็นค่าจ้างพื้นฐานต่ำรับประกันตามกฎหมายเป็นความพยายามที่จะวางพื้นใต้ค่าจ้างของกลุ่มย่อยเฉพาะของประชากรที่ทำงาน คือ การทำงานไม่ดี ในบทที่ 7 ของอนุสัญญา ILO 131 ไม่ว่าด้วยค่าจ้างขั้นต่ำที่กำหนด (1970) และคำแนะนำการประกอบ ไม่ 135 ระบุว่า ค่าจ้างขั้นต่ำควรไม่คงที่อัตราต่ำกว่าที่จะทำให้การดำรงชีวิตของผู้ปฏิบัติงานและครอบครัวของเขา หรือเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์การแรงงานได้กำหนดค่าจ้างขั้นต่ำตามค่าจ้างขั้นพื้นฐานต่ำสุดรับประกันตามกฎหมายเป็นความพยายามที่จะนำชั้นภายใต้ค่าจ้างของกลุ่มย่อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งของประชากรที่ทำงาน, ที่อยู่, ทำงานบทความ poor.In 7 ของอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศไม่มี 131 ในการแก้ไขค่าจ้างขั้นต่ำ (1970) และข้อเสนอแนะที่มาพร้อมกับของมันไม่ 135 ระบุว่าค่าจ้างขั้นต่ำไม่ควรได้รับการแก้ไขในอัตราที่ต่ำกว่าที่จะให้การดำรงชีวิตของคนงานและครอบครัวของเขาหรือเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์กรแรงงานระหว่างประเทศได้กำหนดค่าจ้างขั้นต่ำเป็นค่าจ้างพื้นฐานที่ถูกที่สุดรับประกัน โดยกฎหมายเป็นความพยายามที่จะทำให้พื้นใต้ค่าจ้างของกลุ่มย่อยเฉพาะของประชากรในการทํางาน คือ ทำงานไม่ดี ในข้อ 7 ของอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศไม่ออกจากค่าจ้างซ่อม ( 1970 ) และมาพร้อมกับคำแนะนำไม่ 135 คน ระบุว่า ค่าจ้างขั้นต่ำควรจะคงที่ในอัตราที่ต่ำกว่าหนึ่งซึ่งจะตรวจสอบความเป็นอยู่ของคนงานและครอบครัวของเขา หรือเธอ