135 million adults with diabetes fo

135 million adults with diabetes for 1995,
Murray and Lopez estimated 118 million
cases at all ages for 1990. McCarty and
Zimmet estimated 110 million cases at
all ages for 1994. Most recently, Amos et al. in a revision of the earlier McCarty
and Zimmet report—estimated 118 million
cases at all ages for 1995. Comparing the
1995 and 2000 country estimates of Amos
et al. and the present study, in most cases
t h e re is good agreement, although there are
a small number of important diff e rences that
bear further examination.
M c C a rty and Zimmet, and subsequently
Amos et al., also attempted to make
projections of diabetes frequency into the
future. However, they did not incorporate
projected changes in patterns of urbanization
directly into their models, as was done
in the present study. Instead, they hypothesized
that in general, populations would
move toward progressively higher prevalences
of diabetes in the future. They first
examined all available prevalence rates for an
ethnic group, and then for each country,
they selected the “most appropriate” higher
rate based on predicted future gross national
product and urbanization of each country.
The higher age-specific prevalence estimates
were then applied to a projected national age
distribution. Using this procedure, Amos et
al. estimated a world total of 147 million
cases for the year 2000 (as compared with
our estimate of 154 million) and 221 million
cases for the year 2010. Thus, the projections
of Amos et al. yield an average annual
increment to the world’s diabetic population
of 5.8 million people for the years
1995–1999 and of 7.4 million people for the
years 2000–2010. Our apparently more
c o n s e rvative approach yields an average
annual growth of the world’s diabetic population
of 3.8 million people for the years
1995–1999 (starting from a higher 1995
baseline fig u re) and of 5.8 million people for
the years 2000–2025. These altern atives ,
essentially the result of adopting “pessimistic”
or “optimistic” scenarios, probably
form useful boundaries for the likely burden
of diabetes during the first years of the 21st
century. Thus, they may be viewed as comp
lementary to one another.
The failure to include subjects 2 0
years of age in the present study should not
be taken as ignoring the importance and
severity of diabetes in childhood and adolescence.
It is simply a re flection of the fact
that their inclusion would have had little
effect on the numerical estimates. Of the 118
million cases estimated by Murray and
Lopez for 1990, only 214,000, or 0.2%,
were 15 years of age. This suggests that
frequency of diabetes in adults is a close and
efficient proxy for global frequency of diabetes
at all ages.
The division of countries into “developed”
and “developing” groups is somewhat
arbitrary and is unduly simplistic,
given that many developing countries have
complex infrastructures and considerable
economic potential. However, it does serve
to differentiate those countries that have
been industrialized for some time from the
newly emerging economies and those yet to
experience such changes. Clearly, there are
close links between socioeconomic transition
and epidemiological transition.
The much greater predicted number of
middle-aged (45–64 years) than elderly
( 65 years) people with diabetes in the
developing countries is important. Such
subjects will have to endure the condition
during some of the most productive years

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้ใหญ่ 135 ล้าน มีโรคเบาหวานใน 1995เมอร์เรย์และโลเปซประมาณ 118 ล้านกรณีที่หมดอายุในปี 1990 McCarty และZimmet ประมาณ 110 ล้านกรณีที่ทุกวัยในปี 1994 ล่าสุด โรงแรมอมอสโคและ al. ในการปรับปรุงของ McCarty ก่อนหน้าและ Zimmet รายงานตัวประมาณ 118 ล้านกรณีที่ทุกเพศทุกวัยสำหรับ 1995 เปรียบเทียบการ1995 และ 2000 ประเทศการประเมินของal. ร้อยเอ็ดและศึกษาปัจจุบัน ในกรณีส่วนใหญ่t h e กลับเป็นข้อตกลงที่ดี แม้ว่าจะมีจำนวนเล็ก ๆ ของ diff สำคัญอี rences ที่รับตรวจสอบเพิ่มเติมM c C เป็น rty และ Zimmet และในเวลาต่อมาโรงแรมอมอสโค et al. นอกจากนี้ยังพยายามที่จะทำให้ประมาณของโรคเบาหวานความถี่เข้าในอนาคต อย่างไรก็ตาม พวกเขายังไม่รวมคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบของความเป็นเมืองโดยตรงในรูปแบบของพวกเขา เป็นเสร็จในการศึกษาปัจจุบัน แทน พวกเขาตั้งสมมติฐานว่าซึ่งโดยทั่วไป ประชากรจะย้ายไปสู่ความก้าวหน้าสูง prevalencesของโรคเบาหวานในอนาคต พวกแรกตรวจสอบราคาชุกพร้อมใช้งานสำหรับการชนกลุ่มน้อย กลุ่ม และ สำหรับแต่ละ ประเทศพวกเขาเลือก "เหมาะสม" สูงอัตราตามการคาดการณ์รวมชาติในอนาคตผลิตภัณฑ์และความเป็นเมืองของแต่ละประเทศประเมินความชุกสูงเฉพาะอายุแล้วใช้อายุชาติคาดการณ์ไว้การกระจายงาน ใช้ขั้นตอนนี้ โรงแรมอมอสโคร้อยเอ็ดal. ประเมินจำนวน 147 ล้านโลกกรณีในปี 2000 เป็น compared กับของเราประมาณ 154 ล้าน) และ 221 ล้านกรณีปี 2553 ดังนั้น ประมาณประจำการเฉลี่ยผลผลิตของโรงแรมอมอสโคร้อยเอ็ด al.เพิ่มค่าในประชากรโรคเบาหวานของโลก5.8 ล้านคนในปี1995 – 1999 และ 7.4 ล้านคนในการปี 2000-2010 ของเราอย่างเห็นได้ชัดc o n s e rvative วิธีทำให้ค่าเฉลี่ยประจำปีการเจริญเติบโตของประชากรโรคเบาหวานของโลก3.8 ล้านคนในปี1995 – 1999 (เริ่มต้นจาก 1995 สูงยูฟิกพื้นฐานอีกครั้ง) และ 5.8 ล้านคนปี 2000-2025 Atives altern เหล่านี้เป็นผลของการใช้ "ในเชิงลบ"สถานการณ์ "ในเชิงบวก" หรืออาจจะรูปแบบขอบเขตของประโยชน์สำหรับแนวโน้มภาระของโรคเบาหวานในช่วงปีแรกของ 21เซ็นจูรี่ ดังนั้น พวกเขาอาจดูเป็นค่าตอบแทนlementary หนึ่งความล้มเหลวในการรวมหัวข้อที่ 2 0ปีในการศึกษาปัจจุบันไม่ควรควรเป็นการละเว้นความสำคัญ และความรุนแรงของโรคเบาหวานในวัยเด็กและวัยรุ่นมันเป็นเพียงแค่เรื่อง flection ของจริงที่ได้จะมีเพียงเล็กน้อยผลการประเมินเป็นตัวเลข ของ 118กรณีล้านประเมิน โดยเมอร์เรย์ และโลเปซในปี 1990, 214,000 เท่านั้น 0.2% หรืออายุ 15 ปีได้ นี้แนะนำที่ความถี่ของโรคเบาหวานในผู้ใหญ่ได้ใกล้ชิด และพร็อกซีที่มีประสิทธิภาพสำหรับความถี่สากลของโรคเบาหวานในทุกเพศทุกวัยส่วนของประเทศในการ "พัฒนา"และ "การพัฒนา" กลุ่มค่อนข้างอำเภอใจและพี่ undulyระบุว่าประเทศกำลังพัฒนาได้โครงสร้างพื้นฐานที่ซับซ้อนและจำนวนมากศักยภาพทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม การให้บริการเพื่อแบ่งแยกประเทศที่มีการอุตสาหกรรมบางครั้งจากการเพิ่งเกิดใหม่เศรษฐกิจและที่ยังให้พบการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว อย่างชัดเจน มีปิดการเชื่อมโยงระหว่างการเปลี่ยนแปลงประชากรและความเปลี่ยนแปลงทำนายเลขยิ่งมากวัยกลางคน (45-64 ปี) มากกว่าผู้สูงอายุ(65 ปี) คน มีโรคเบาหวานในการประเทศกำลังพัฒนามีความสำคัญ ดังกล่าวเรื่องจะทนสภาพในบางปีมากที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

135 ล้านผู้ใหญ่ที่มีโรคเบาหวานปี 1995
เมอร์เรซและประมาณ 118
ล้านกรณีที่ทุกเพศทุกวัยสำหรับปี1990 แม็คคาร์และ
Zimmet ประมาณ 110
ล้านกรณีที่ทุกเพศทุกวัยสำหรับปี1994 เมื่อเร็ว ๆ นี้เอมัสและอัล ในการแก้ไขก่อนหน้านี้แม็คคาร์และ Zimmet รายงานประมาณ 118 ล้านกรณีที่ทุกเพศทุกวัยสำหรับปี1995 เปรียบเทียบปี1995 และ 2000 ประมาณการของประเทศเอมัสและอัล และการศึกษาในปัจจุบันในกรณีส่วนใหญ่t เขาอีกครั้งเป็นข้อตกลงที่ดีแม้ว่าจะมีขนาดเล็กจำนวนมากต่างจ rences สำคัญที่แบกรับการตรวจสอบต่อไป. เอ็มซีซี RTY และ Zimmet และต่อมาเอมัสet al., นอกจากนี้ยังมีความพยายามที่จะทำให้การคาดการณ์ของโรคเบาหวานความถี่เข้ามาในอนาคต แต่พวกเขาไม่ได้รวมการเปลี่ยนแปลงที่คาดการณ์ไว้ในรูปแบบของการขยายตัวของเมืองโดยตรงในรูปแบบของพวกเขาเป็นที่ได้กระทำในการศึกษาในปัจจุบัน แต่พวกเขาตั้งสมมติฐานว่าโดยทั่วไปประชากรจะย้ายไปยังที่สูงขึ้นมีความก้าวหน้าชุกของโรคเบาหวานในอนาคต พวกเขาครั้งแรกที่ตรวจสอบอัตราความชุกที่มีอยู่ทั้งหมดสำหรับกลุ่มชาติพันธุ์แล้วสำหรับแต่ละประเทศที่พวกเขาเลือก"ที่เหมาะสมที่สุด" สูงอัตราขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ในอนาคตมวลรวมประชาชาติผลิตภัณฑ์และรูปแบบของแต่ละประเทศ. ความชุกเฉพาะอายุสูงกว่าประมาณการถูกนำไปใช้แล้วเพื่ออายุแห่งชาติคาดการณ์การจัดจำหน่าย ใช้ขั้นตอนนี้เอมัสและอัล ประมาณรวมโลกของ 147000000 กรณีสำหรับปี 2000 (เทียบกับประมาณการของเราที่154 ล้านบาท) และ 221,000,000 กรณีสำหรับปี 2010 ดังนั้นการคาดการณ์ของเอมัสและอัล ผลผลิตเฉลี่ยรายปีที่เพิ่มขึ้นของประชากรที่เป็นโรคเบาหวานโลก5.8 ล้านคนสำหรับปี1995-1999 และ 7.4 ล้านคนสำหรับปี2000-2010 เห็นได้ชัดมากขึ้นของเราคโดยจัดหาวิธีการ rvative อัตราผลตอบแทนเฉลี่ยการเติบโตต่อปีของประชากรที่เป็นโรคเบาหวานโลก3.8 ล้านคนสำหรับปี1995-1999 (เริ่มต้นจากที่สูง 1,995 มะเดื่อพื้นฐานยูอีกครั้ง) และ 5.8 ล้านคนสำหรับปี2000-2025 เหล่านี้ atives ALTERN, หลักผลของการใช้ "ในแง่ร้ายว่า" หรือ "มองโลกในแง่สถานการณ์" อาจจะเป็นรูปแบบที่มีประโยชน์สำหรับขอบเขตภาระแนวโน้มของโรคเบาหวานในช่วงปีแรกของ21 ศตวรรษ ดังนั้นพวกเขาอาจจะถูกมองว่าเป็นคอมพ์lementary กับอีกคนหนึ่ง. ความล้มเหลวที่จะรวมถึงอาสาสมัคร 2 0 ปีในการศึกษาครั้งนี้ไม่ควรนำมาเป็นละเลยความสำคัญและความรุนแรงของโรคเบาหวานในวัยเด็กและวัยรุ่น. มันเป็นเพียง flection อีกครั้ง ความจริงที่ว่ารวมของพวกเขาจะมีเล็กๆ น้อย ๆผลกระทบต่อประมาณการตัวเลข ของ 118 ล้านรายโดยประมาณและเมอร์เรซสำหรับปี 1990 เพียง 214,000 หรือ 0.2% อยู่ที่อายุ 15 ปี นี้แสดงให้เห็นว่าความถี่ของโรคเบาหวานในผู้ใหญ่เป็นอย่างใกล้ชิดและพร็อกซี่ที่มีประสิทธิภาพสำหรับความถี่ทั่วโลกของโรคเบาหวานที่ทุกเพศทุกวัย. การแบ่งประเทศออกเป็น "การพัฒนา" และ "การพัฒนา" กลุ่มค่อนข้างพลและง่ายเกินควรกำหนดว่าประเทศกำลังพัฒนาจำนวนมากมีโครงสร้างพื้นฐานที่ซับซ้อนและมากที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจ แต่ไม่ทำหน้าที่ที่แตกต่างประเทศผู้ที่ได้รับการพัฒนาแล้วบางครั้งจากประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ใหม่และผู้ที่ยังไม่ได้สัมผัสกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว เห็นได้ชัดว่ามีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดระหว่างการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมและการเปลี่ยนแปลงทางระบาดวิทยา. จำนวนที่คาดการณ์มากขึ้นจากวัยกลาง (45-64 ปี) กว่าผู้สูงอายุ (65 ปี) ผู้ป่วยโรคเบาหวานในประเทศกำลังพัฒนาที่มีความสำคัญ เช่นวิชาที่จะต้องทนกับสภาพในบางช่วงของปีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด