Developmental trajectories of two s

Developmental trajectories of two self-concept constructs (self-confidence and importance beliefs) in three domains (academic, social, and self-image) were estimated in a nationally representative sample of approximately 3,500 students with disabilities ages 8 to 17 representing 11 federal disability categories. Students’ self-confidence in the three domains declined in elementary school but rebounded in secondary school, whereas their importance beliefs showed linear declines over time. The authors found significant mean differences in self-concept but similarities in the shape of trajectories across disability categories, gender, and race. Students with emotional disturbances or autism had significantly lower self-confidence in the social and self-image domains and lower academic importance beliefs than students with learning disabilities. Girls had significantly higher self-confidence and importance beliefs than boys. Compared to their white peers, Black students had significantly higher self-confidence in all domains, whereas Hispanic students had significantly lower levels of importance beliefs in the social and self-image domains.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีประเมินพัฒนา trajectories ของสอง self-concept โครงสร้าง (ความเชื่อความมั่นใจและความสำคัญ) ในสามโดเมน (สถาบันการศึกษา สังคม และภาพตัวเอง) ในตัวอย่างผลงานตัวแทนของนักศึกษาพิการอายุ 8 ถึง 17 แทน 11 กลางพิการประเภทประมาณ 3500 นักเรียนมีความมั่นใจในโดเมนที่สามปฏิเสธในระดับประถม แต่กระดอนในมัธยมศึกษาตอนต้น ในขณะที่ความเชื่อสำคัญของพวกเขาพบว่าลดอัตราการเชิงเส้นเวลา ผู้เขียนพบเฉลี่ยแตกต่างกัน self-concept แต่ความคล้ายคลึงในรูปร่างของ trajectories ประเภทพิการ เพศ และการแข่งขัน นักศึกษาที่ มีอารมณ์แปรปรวนหรือโรคออทิซึมมีนิสัยต่ำในโดเมนภาพตัวเองและสังคมและศึกษาความสำคัญความเชื่อที่ต่ำกว่านักศึกษาพิการทางการเรียน หญิงมีความเชื่อมั่นใจและสำคัญกว่าชายอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับเพื่อน ๆ ของเขาขาว นักเรียนสีดำได้ความมั่นใจอย่างมีนัยสำคัญในโดเมนทั้งหมด ในขณะที่นักเรียน Hispanic มีระดับต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญของความเชื่อความสำคัญในสังคมและภาพตัวเองโดเมน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไบร์ทพัฒนาการของทั้งสองสร้างอัตมโนทัศน์ (ความมั่นใจในตนเองและความเชื่อที่สำคัญ) ในสามโดเมน (นักวิชาการสังคมและภาพตัวเอง) อยู่ที่ประมาณในตัวอย่างที่เป็นตัวแทนทั่วประเทศประมาณ 3,500 นักเรียนที่มีความพิการวัย 8-17 ที่เป็นตัวแทนของความพิการของรัฐบาลกลาง 11 ประเภท นักศึกษามั่นใจในตนเองในสามโดเมนลดลงในโรงเรียนประถม แต่ดีดตัวขึ้นในโรงเรียนมัธยมในขณะที่ความเชื่อของพวกเขาแสดงให้เห็นถึงความสำคัญเชิงเส้นลดลงเมื่อเวลาผ่านไป ผู้เขียนพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเฉลี่ยในแนวความคิดตัวเอง แต่ความคล้ายคลึงกันในรูปของไบร์ทในแต่ละประเภทความพิการเพศและการแข่งขัน นักเรียนที่มีกับระเบิดอารมณ์หรือออทิสติกอย่างมีนัยสำคัญที่ต่ำกว่าความมั่นใจในตนเองในทางสังคมและโดเมนภาพตัวเองและลดความเชื่อความสำคัญทางวิชาการกว่านักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ หญิงมีสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญความมั่นใจในตนเองและความเชื่อที่สำคัญกว่าเด็กผู้ชาย เมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมงานของพวกเขาสีขาว, สีดำมีนักเรียนที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญความมั่นใจในตนเองในทุกขณะที่นักเรียนสเปนและโปรตุเกสมีระดับที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญของความเชื่อในความสำคัญทางสังคมและโดเมนภาพตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พัฒนาการของอัตมโนทัศน์เกี่ยวกับสองโครงสร้าง ( ความเชื่อมั่นในตนเองและความสำคัญ ความเชื่อ ) ใน 3 โดเมน ( วิชาการ , สังคม , และภาพลักษณ์ของตน ) ได้ประมาณในประเทศตัวอย่างที่เป็นตัวแทนประมาณ 3500 นักเรียนพิการอายุ 8 ถึง 17 ตัวแทนของรัฐบาลกลางพิการประเภทนักเรียนมีความมั่นใจใน 3 โดเมนลดลงในโรงเรียนประถม แต่สะท้อนกลับในโรงเรียนมัธยม ในขณะที่ความเชื่อในความสำคัญให้ลดลงโดยตรงตลอดเวลา ผู้เขียนพบว่า ความแตกต่างในความเหมือน อัตมโนทัศน์ แต่ในรูปร่างของวิถีข้ามประเภทความพิการ เพศ และเชื้อชาตินักเรียนที่มีการรบกวนอารมณ์หรือออทิสติกมีความมั่นใจลดลงอย่างมีนัยสำคัญในทางสังคมและภาพลักษณ์ของตนเอง และลดงานที่มีความสำคัญความเชื่อมากกว่านักเรียน ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ . ผู้หญิงมีความมั่นใจและความเชื่อสูงกว่าสำคัญกว่าผู้ชาย เมื่อเทียบกับเพื่อนที่ขาวดำ มีความมั่นใจในตนเอง , นักเรียนสูงกว่าทุกโดเมนส่วนนักเรียนที่มีระดับต่ำกว่าได้ ความสำคัญของความเชื่อในสังคม และภาพลักษณ์โดเมน .