A considerable amount of attention

A considerable amount of attention has focused on explaining differences in self-esteem, especially between African Americans and Whites (e.g., Crocker & Major, 1989; Gray-Little & Hafdahl, 2000; Rosenberg, 1979). One of the oldest perspectives on this issue is the reflected appraisals theory. According to Mead (1934), self-esteem is affected by the reflected appraisals of generalized others—that is, perceptions of how generalized others (e.g., majority group members, society) view an individual or group. Thus, the prediction would be that, because African Americans are a stigmatized group in the United States (see Crocker & Major, 1989, p. 608), they will have lower self-esteem than members of the majority culture. It is less clear what the prediction would be for Asians, because some stereotypes for Asians are positive (i.e., the model minority stereotype). The bigger problem, however, is that this theory is not supported by existing data—African Americans seem to consistently report higher levels of self-esteem than Whites, whereas Asian Americans report the lowest levels.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยอดมากสนใจได้เน้นอธิบายความแตกต่างในการนับถือตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างชาวอเมริกันแอฟริกันขาว (เช่น ซคูทีฟและวิชา 1989 สีเทาน้อย & Hafdahl, 2000 Rosenberg, 1979) หนึ่งมุมมองที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องนี้เป็นทฤษฎีที่สะท้อนการประเมินผล ตามทุ่งหญ้า (1934), นับถือตนเองได้รับผลกระทบโดยประเมินผลสะท้อนของตั้งค่าอื่น ๆ ทั่วมาไป — นั่นคือ เข้าใจการตั้งค่าทั่วไปอื่น ๆ (เช่น สมาชิกกลุ่มส่วนใหญ่ สังคม) ดูบุคคล หรือกลุ่ม ดังนั้น คำทำนายจะได้ว่า เนื่องจากชาวอเมริกันแอฟริกันมีกลุ่ม stigmatized ในสหรัฐอเมริกา (ดูซคูทีฟและวิชา 1989, p. 608), พวกเขาจะนับถือตนเองต่ำกว่าสมาชิกของวัฒนธรรมส่วนใหญ่ เป็นน้อยล้างคำทำนายอย่างในเอเชีย เนื่องจากบางมักในเอเชียมีค่าเป็นบวก (เช่น ในรูปแบบชนกลุ่มน้อยแบบตายตัว) ปัญหาใหญ่ อย่างไรก็ตาม คือ ว่า ทฤษฎีนี้ไม่สนับสนุนข้อมูลที่มีอยู่เช่นชาวอเมริกันแอฟริกันดูเหมือนอย่างสม่ำเสมอรายงานระดับสูงความนับถือตนเองมากกว่าขาว ในขณะที่ชาวอเมริกันเอเชียรายงานระดับต่ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จำนวนมากของความสนใจได้มุ่งเน้นไปที่การอธิบายความแตกต่างในความนับถือตนเองโดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างชาวอเมริกันแอฟริกันและคนผิวขาว (เช่นคร็อกเกอร์และเมเจอร์ 1989; สีเทาเล็ก ๆ น้อย ๆ และ Hafdahl 2000; โรเซนเบิร์ก, 1979) หนึ่งในมุมมองที่เก่าแก่ที่สุดในเรื่องนี้คือทฤษฎีการประเมินผลสะท้อนให้เห็นถึง ตามทุ่งหญ้า (1934) ภาคภูมิใจในตนเองเป็นผลมาจากการประเมินของคนอื่น ๆ ที่สะท้อนให้เห็นทั่วไปคือการรับรู้ของวิธีการทั่วไปที่คนอื่น ๆ (เช่นสมาชิกในกลุ่มส่วนใหญ่สังคม) ดูบุคคลหรือกลุ่มบุคคล ดังนั้นจึงคาดการณ์ว่าจะเป็นเพราะชาวอเมริกันแอฟริกันเป็นกลุ่ม stigmatized ในประเทศสหรัฐอเมริกา (ดูคร็อกเกอร์ & Major, 1989, น. 608) พวกเขาจะมีต่ำความนับถือตนเองกว่าสมาชิกส่วนใหญ่ของวัฒนธรรม เป็นที่ชัดเจนน้อยกว่าการคาดการณ์สิ่งที่จะเป็นชาวเอเชียเพราะแบบแผนบางอย่างสำหรับชาวเอเชียเป็นบวก (เช่นรูปแบบตายตัวของชนกลุ่มน้อย) ปัญหาที่ใหญ่กว่า แต่เป็นว่าทฤษฎีนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนโดยชาวอเมริกันที่มีอยู่ข้อมูลแอฟริกันอย่างต่อเนื่องดูเหมือนจะรายงานระดับสูงของความนับถือตนเองกว่าคนผิวขาวในขณะที่ชาวอเมริกันเอเชียรายงานระดับต่ำสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จํานวนมากของความสนใจมุ่งเน้นอธิบายความแตกต่างในความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างแอฟริกาอเมริกันและไข่ขาว ( เช่น คร็อกเกอร์&สาขา , 1989 ; สีเทาเล็ก ๆน้อย ๆ& hafdahl , 2000 ; โรเซนเบิร์ก , 1979 ) หนึ่งในมุมมองที่เก่าแก่ที่สุดในเรื่องนี้คือสะท้อนการประเมินทฤษฎี ตามทุ่งหญ้า ( 1934 )ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองได้รับผลกระทบโดยทั่วไปสะท้อนการประเมินของผู้อื่น นั่นคือ การรับรู้ว่าผู้อื่น ( เช่นส่วนใหญ่ทั่วไป , สมาชิกกลุ่ม , สังคม ) มุมมองของแต่ละบุคคลหรือกลุ่ม ดังนั้น คำทำนายจะเป็นอย่างนั้น เพราะแอฟริกาอเมริกันเป็น stigmatized กลุ่มในสหรัฐอเมริกา ( ดูคร็อกเกอร์&หลัก , 2532 , หน้า 11 )พวกเขาจะได้เห็นคุณค่าในตนเองต่ำกว่าสมาชิกใหญ่ของวัฒนธรรม มันเป็นที่ชัดเจนน้อยว่าคำทำนายจะเป็นชาวเอเชีย เพราะแบบแผนสำหรับชาวเอเชียเป็นบวก ( เช่น โมเดลของชนกลุ่มน้อยตายตัว ) ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น อย่างไรก็ตาม คือ ว่า ทฤษฎีนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนจากข้อมูลที่มีอยู่ แอฟริกัน อเมริกันดูเหมือนจะสูงกว่าระดับของการเห็นคุณค่าในตนเองเสมอรายงานมากกว่าสีขาวในขณะที่คนอเมริกันเอเชียรายงานระดับต่ำสุด