The analyses for the four samples A

The analyses for the four samples A1–A4 were found to give
reproducible results, as was the case for the analyses for B1–B2.
Very small aluminum particles could not be identified with the
proposed elemental analysis method, which is why the 2mm
and sludge fractions were little taken into account in this study.
In order to recover aluminum scraps from 2–40 mm fractions,
remaining non-ferrous metals were firstly separated applying a
dry and a wet eddy current method. Subsequently the metal scraps
were separated using a metal detecting sensor separator after
which the aluminum scraps could be separated from the heavy
metals using a density separation method (Muchová et al., 2006).
The aluminum scraps in the +40 mm could be retrieved directly
using hand sorting. It is noted that the Al particles that were too
heavily corroded were manually discarded from further analysis.
This is justified since in an industrial separation plant (e.g. based
on eddy currents or density) the heavily corroded particles with
relatively little metallic aluminum can also not effectively be
recovered. For a standard aluminum beverage can in Europe, the deep-drawn body is commonly composed of aluminum alloy 3004
or 3104 while the top lid is made from alloy 5182. Typically the
body makes up 75% of the beverage can weight and the lid 25%.
The identification of these alloys in the different size ranges was
conducted using a combination of chemical detection methods
(Hu and Rem, 2009) and XRF analysis. The chemical method is
applied as a first separation criterion because it is faster and cheaper
than XRF analysis. For the chemical test a part of the particle surface
is polished and cleaned to remove corrosion, after which a few
droplets of a chemical liquid are applied. The presence of the targeted
alloying metal is detected visually by changes in color. For
each alloying metal a different chemical liquid was used. The
experimental procedure depicted in Fig. 1 is used for identifying
cans alloy in the retrieved aluminum scraps from the samples
A1–A4 and B1–B2. The used separation procedures for non-ferrous
metals and aluminum density recovery were verified by adding
given amounts of aluminum and copper to a subsample of bottom
ash from which all the metals were first removed. It was found that
the separation procedures have efficiencies themselves and are
determined to be better than 95%. To check reproducibility the separation
procedure was repeated for each sample. Meanwhile, the
effectiveness of the chemical test for determining Cu, Fe, and Mn
in cans alloy was verified by testing given samples of virgin beverage
cans body and pure aluminum. It proved the chemical detection
methods can reliably pick out the targeted elements from
the cans body. The chemical method was applied to a sample
(30–50% of total) of the density-separated aluminum scraps to
select the scraps that most likely originated from cans.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิเคราะห์ตัวอย่างสี่พบ A1-A4 ให้จำลองผล เป็นกรณีวิเคราะห์ใน B1 – B2ไม่สามารถระบุอนุภาคอลูมิเนียมเล็ก ๆ กับการนำเสนอวิธีการวิเคราะห์ธาตุ ซึ่งเป็นเหตุผล 2 มม.และเศษตะกอนถูกนำมาพิจารณาในการศึกษานี้น้อยการกู้คืนเศษอลูมิเนียมจากเศษส่วน 2 – 40 มม.เลสส์โลหะที่เหลือถูกแบ่งใช้ก่อนการแห้งและวิธีเปียกเอ็ดดี้ปัจจุบัน ต่อมาเศษโลหะถูกแยกออกโดยใช้โลหะที่ตรวจจับเซนเซอร์แยกจากซึ่งเศษอลูมิเนียมสามารถแยกออกจากหนักโลหะที่ใช้วิธีแยกความหนาแน่น (Muchová และ al., 2006)เศษอลูมิเนียมใน mm + 40 สามารถเรียกได้โดยตรงใช้มือเรียงลำดับ จะสังเกตว่า อนุภาคอัลที่ถูกเกินไปหนัก corroded ถูกละทิ้งด้วยตนเองจากการวิเคราะห์เพิ่มเติมนี้เป็นธรรมตั้งแต่ในโรงงานอุตสาหกรรมแยกเป็นเช่นการเอ็ดดี้กระแสหรือความหนาแน่น) อนุภาค corroded มากด้วยค่อนข้างน้อยโลหะอลูมิเนียมยังไม่มีประสิทธิภาพได้อย่างกู้คืน สำหรับสามารถเครื่องดื่มอลูมิเนียมมาตรฐานในยุโรป เนื้อหาออกลึกโดยทั่วไปประกอบด้วยโลหะผสมอลูมิเนียม 3004หรือ 3104 ขณะที่ฝาด้านบนทำจากโลหะผสม 5182 โดยทั่วไปร่างกายทำให้ฝา 25% และ 75% ของเครื่องดื่มสามารถน้ำหนักขึ้นรหัสของโลหะเหล่านี้ในช่วงขนาดแตกต่างกันได้ดำเนินการใช้วิธีตรวจหาสารเคมี(หูและ Rem, 2009) และการวิเคราะห์ XRF วิธีทางเคมีใช้เป็นเกณฑ์แยกแรกเนื่องจากมีราคาถูกกว่า และรวดเร็วกว่าการวิเคราะห์ XRF การทดสอบสารเคมีเป็นส่วนหนึ่งของพื้นผิวของอนุภาคขัดเงา และทำความสะอาดเอากัดกร่อน หลังจากกี่หยดน้ำยาเคมีที่ใช้ สถานะของการกำหนดเป้าหมายลเท่านั้นโลหะตรวจจับสายตาเปลี่ยนสี สำหรับละโลหะลเท่านั้นที่มีใช้น้ำยาเคมีต่าง ๆ ที่ขั้นตอนการทดลองแสดงใน Fig. 1 ใช้สำหรับการระบุกระป๋องโลหะผสมในเศษอลูมิเนียมที่ดึงข้อมูลจากตัวอย่างA4-A1 และ B1 – B2 ขั้นตอนการแยกของใช้ไม่ใช่เหล็กโลหะและอลูมิเนียมความหนาแน่นกู้คืนถูกตรวจสอบ โดยการเพิ่มกำหนดยอดเงินอลูมิเนียมและทองแดงเพื่อ subsample ของด้านล่างเถ้าจากทั้งหมดที่โลหะก่อนออก จะพบว่าขั้นตอนการแยกมีประสิทธิภาพตนเอง และมีกำหนดจะดีกว่า 95% การตรวจสอบ reproducibility แยกขั้นตอนที่ซ้ำสำหรับแต่ละตัวอย่าง ในขณะเดียวกัน การประสิทธิภาพของการทดสอบทางเคมีสำหรับการกำหนด Cu, Fe และ Mnกระป๋อง โลหะผสมถูกตรวจสอบ โดยการทดสอบให้ตัวอย่างเครื่องดื่มที่บริสุทธิ์กระป๋องเนื้ออลูมิเนียมบริสุทธิ์และได้ มันพิสูจน์แล้วว่าการตรวจพบสารเคมีวิธีสามารถได้เลือกองค์ประกอบเป้าหมายจากกระป๋องร่างกายได้ วิธีการทางเคมีที่ใช้ตัวอย่าง(30 – 50% ของผลรวมของเศษอลูมิเนียมความหนาแน่นแบ่งการเลือกเศษอาหารที่อาจมาจากกระป๋อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวิเคราะห์สำหรับสี่ตัวอย่าง A1-A4 พบว่าให้
ผลการทำซ้ำเช่นกรณีสำหรับการวิเคราะห์สำหรับ B1-B2.
อนุภาคอลูมิเนียมขนาดเล็กมากไม่สามารถยึดติดกับ
วิธีการวิเคราะห์ธาตุเสนอซึ่งเป็นเหตุผลที่ 2mm?
และ เศษตะกอนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ถูกนำมาพิจารณาในการศึกษาครั้งนี้.
เพื่อกู้คืนเศษอลูมิเนียม 2-40 เศษส่วนมม
ที่เหลือโลหะที่ไม่ใช่เหล็กถูกแยกแรกใช้
แห้งและวิธีการในปัจจุบันเปียกไหลวน ต่อจากนั้นเศษโลหะ
ถูกแยกออกโดยใช้คั่นเซ็นเซอร์ตรวจจับโลหะหลังจาก
ที่เศษอลูมิเนียมสามารถแยกออกจากหนัก
โลหะใช้วิธีการแยกความหนาแน่น (Muchova et al., 2006).
อลูมิเนียมเศษใน 40 มมอาจถูกดึงโดยตรง
เรียงลำดับโดยใช้มือ มันเป็นข้อสังเกตว่าอนุภาคอัลที่ถูกเกินไป
สึกกร่อนอย่างหนักถูกโยนทิ้งด้วยตนเองจากการวิเคราะห์ต่อไป.
นี้เป็นธรรมเนื่องจากในโรงแยกอุตสาหกรรม (เช่นตาม
ในกระแสไหลวนหรือความหนาแน่น) อนุภาคสึกกร่อนอย่างหนักกับ
อลูมิเนียมโลหะค่อนข้างน้อยยังสามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพ ได้รับการ
กู้คืน สำหรับเครื่องดื่มที่อลูมิเนียมมาตรฐานสามารถในยุโรปร่างกายลึกวาดประกอบด้วยทั่วไปของโลหะผสมอลูมิเนียม 3004
หรือ 3104 ในขณะที่ฝาด้านบนทำจากโลหะผสม 5182. โดยปกติ
ร่างกายทำให้ขึ้น 75% ของเครื่องดื่มที่สามารถลดน้ำหนักและฝา 25% .
บัตรประจำตัวของโลหะผสมเหล่านี้ในช่วงขนาดที่แตกต่างกันได้รับการ
ดำเนินการโดยใช้การรวมกันของวิธีการตรวจสอบสารเคมี
(Hu และ Rem, 2009) และการวิเคราะห์ XRF วิธีการทางเคมีที่ถูก
นำไปใช้เป็นเกณฑ์ในการแยกแรกเพราะมันเป็นได้เร็วขึ้นและราคาถูก
กว่าการวิเคราะห์ XRF สำหรับการทดสอบสารเคมีที่เป็นส่วนหนึ่งของพื้นผิวของอนุภาค
ขัดและทำความสะอาดเพื่อลบต่อการกัดกร่อนหลังจากที่ไม่กี่
หยดของสารเคมีของเหลวถูกนำมาใช้ การปรากฏตัวของการกำหนดเป้าหมาย
โลหะผสมมีการตรวจพบสายตาจากการเปลี่ยนแปลงในสี สำหรับ
โลหะผสมแต่ละเคมีเหลวที่แตกต่างกันถูกนำมาใช้
ขั้นตอนการทดลองที่ปรากฎในรูป 1 จะใช้สำหรับการระบุ
ในกระป๋องโลหะผสมอลูมิเนียมเศษเรียกข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง
A1-A4 และ B1-B2 ขั้นตอนการแยกใช้สำหรับการที่ไม่ใช่เหล็ก
โลหะและการกู้คืนความหนาแน่นของอลูมิเนียมได้รับการตรวจสอบโดยการเพิ่ม
จำนวนเงินที่ได้รับจากอลูมิเนียมและทองแดงเพื่อ subsample ของด้านล่าง
เถ้าจากโลหะทุกชนิดที่ถูกถอดออกมาเป็นครั้งแรก พบว่า
ขั้นตอนการแยกตัวเองมีประสิทธิภาพและได้รับการ
มุ่งมั่นที่จะจะดีกว่า 95% ในการตรวจสอบการทำสำเนาแยก
ขั้นตอนซ้ำสำหรับแต่ละตัวอย่าง ในขณะที่
การทดสอบประสิทธิภาพของสารเคมีสำหรับการกำหนด Cu, Fe, Mn และ
ในโลหะผสมกระป๋องถูกตรวจสอบโดยการทดสอบตัวอย่างที่กำหนดของเครื่องดื่มบริสุทธิ์
ร่างกายและกระป๋องอลูมิเนียมบริสุทธิ์ มันพิสูจน์แล้วว่าการตรวจหาสารเคมี
วิธีการได้อย่างน่าเชื่อถือสามารถเลือกออกองค์ประกอบที่กำหนดเป้าหมายจาก
ร่างกายกระป๋อง วิธีการทางเคมีที่ถูกนำไปใช้กับกลุ่มตัวอย่าง
(30-50% ของทั้งหมด) ของความหนาแน่นแยกเศษอลูมิเนียมที่จะ
เลือกเรื่องที่สนใจว่าส่วนใหญ่น่าจะมาจากกระป๋อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์สำหรับ 4 ตัวอย่าง A1 และ A4 พบว่าให้ผล
) เช่นเดียวกับกรณีการวิเคราะห์สำหรับ B1 และ B2
อนุภาคอลูมิเนียมขนาดเล็กมากไม่สามารถที่จะระบุด้วย
เสนอวิธีการวิเคราะห์ธาตุ ซึ่งเป็นเหตุ  2mm
กากเศษส่วนเล็กๆ นำมาพิจารณาในการศึกษานี้ .
เพื่อกู้คืนจากเศษอลูมิเนียม 2 – 40 มม. เศษส่วน
ที่เหลือเลสส์โลหะ 2 . แยกใช้
แห้งและเปียก Eddy ปัจจุบันวิธีการ ต่อมา เศษโลหะ
แยกกันโดยใช้เซ็นเซอร์ตรวจจับโลหะแยกหลังจาก
ซึ่งอลูมิเนียมเศษจะถูกแยกออกจากการแยกโลหะหนัก
ความหนาแน่นวิธี ( muchov . kgm et al . , 2006 ) .
อลูมิเนียมเศษใน 40 มม. อาจถูกดึงโดยตรงโดยใช้มือ
การเรียงลำดับมันเป็นข้อสังเกตว่า อัล อนุภาคที่เหมือนกัน
หนักสึกกร่อนถูกตนเองทิ้ง จากการวิเคราะห์เพิ่มเติม .
นี้เป็นธรรมเนื่องจากในโรงงานอุตสาหกรรม เช่น แยกตามกระแสเอ็ดดี้
บนหรือความหนาแน่น ) ที่มีอนุภาคโลหะหนักที่กร่อน
อลูมิเนียมค่อนข้างน้อยยังไม่มีประสิทธิภาพ
หาย สำหรับเครื่องดื่มอลูมิเนียมมาตรฐานในยุโรปลึกวาดร่างกายโดยทั่วไปประกอบด้วยอลูมิเนียมอัลลอยชี
หรือ 3104 ในขณะที่ฝาทำจากโลหะผสม 5182 . โดยปกติ
ร่างกายทำให้ 75% ของน้ำหนักและฝากระป๋องเครื่องดื่ม 25%
ตัวของโลหะผสมเหล่านี้ในช่วงขนาดแตกต่างกัน
ดำเนินการโดยใช้การรวมกันของวิธีการตรวจหาสารเคมี
( Hu และ REM , 2009 ) และการวิเคราะห์ XRF . โดยวิธีทางเคมีคือ
ใช้เป็นเกณฑ์แยกก่อนเพราะมันเร็วกว่า และถูกกว่า
กว่าการวิเคราะห์ XRF . สำหรับการทดสอบสารเคมีเป็นส่วนหนึ่งของพื้นผิวของอนุภาค
จะขัดและทำความสะอาดเพื่อกำจัดการกัดกร่อน ซึ่งหลังจากนั้นไม่กี่หยดของเหลว
ของสารเคมีที่ใช้ การปรากฏตัวของเป้าหมาย
อัลลอยโลหะตรวจพบสายตาโดยการเปลี่ยนแปลงสี สำหรับแต่ละธาตุผสมโลหะเหลว
เคมีต่าง ๆที่ใช้
ทดลองขั้นตอนที่ปรากฎในรูปที่ 1 จะใช้สำหรับการระบุโลหะผสม
กระป๋องในที่ดึงอลูมิเนียมเศษจากตัวอย่าง A1 และ B1
( A4 ) B2 . ที่ใช้สำหรับขั้นตอนการแยกโลหะ
และการกู้คืนถูกตรวจสอบโดยการเพิ่มความหนาแน่นของอลูมิเนียม
ได้รับปริมาณของอะลูมิเนียมและทองแดงเป็น subsample ก้น
เถ้าซึ่งโลหะทั้งหมดถูกลบออก พบว่า
การแยกกระบวนการมีประสิทธิภาพตนเองและ
ตัดสินใจได้ดีกว่า 95% ตรวจสอบตรวจสอบขั้นตอนการแยก
ทำซ้ำสำหรับแต่ละตัวอย่าง โดย
ประสิทธิผลของสารเคมีการทดสอบเพื่อกำหนด Cu , Fe และ Mn
ในกระป๋องผสมถูกยืนยันโดยการทดสอบได้รับตัวอย่างของกระป๋องเครื่องดื่ม
บริสุทธิ์ร่างกายและอลูมิเนียมบริสุทธิ์ . มันพิสูจน์ตรวจสารเคมี
วิธีที่สามารถเชื่อถือได้เลือกเป้าหมายจากกระป๋อง
องค์ประกอบร่างกาย โดยวิธีทางเคมีที่ใช้เป็นตัวอย่าง
( 30 – 50% ของทั้งหมด ) ของความหนาแน่นแยกอลูมิเนียมเศษ

เลือกเศษที่ส่วนใหญ่มาจากกระป๋อง