Figure 9.4. Isolation of rough ER W

Figure 9.4. Isolation of rough ER When cells are disrupted, the ER fragments into small vesicles called microsomes. The microsomes derived from the rough ER (rough microsomes) are lined with ribosomes on their outer surface. Because ribosomes contain large amounts of RNA, the rough microsomes are denser than smooth microsomes and can be isolated by equilibrium density-gradient centrifugation.
When cells are disrupted, the ER breaks up into small vesicles called microsomes. Because the vesicles derived from the rough ER are covered with ribosomes, they can be separated from similar vesicles derived from the smooth ER or from other membranes (e.g., the plasma membrane). In particular, the large amount of RNA within ribosomes increases the density of the membrane vesicles to which they are attached, allowing purification of vesicles derived from the rough ER (rough microsomes) by equilibrium centrifugation in density gradients.
David Sabatini and Günter Blobel first proposed in 1971 that the signal for ribosome attachment to the ER was an amino acid sequence near the amino terminus of the growing polypeptide chain. This hypothesis was supported by the results of in vitro translation of mRNAs encoding secreted proteins, such as immunoglobulins. If an mRNA encoding a secreted protein was translated on free ribosomes in vitro, it was found that the protein produced was slightly larger than the normal secreted protein. If microsomes were added to the system, however, the in vitro-translated protein was incorporated into the microsomes and cleaved to the correct size. These experiments led to a more detailed formulation of the signal hypothesis, which proposed that an amino-terminal leader sequence targets the polypeptide chain to the microsomes and is then cleaved by a microsomal protease. Many subsequent findings have substantiated this model, including recombinant DNA experiments demonstrating that addition of a signal sequence to a normally nonsecreted protein is sufficient to direct the incorporation of the recombinant protein into the rough ER.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปที่ 9.4 ส่วน ER แยกของ ER หยาบเมื่อเซลล์อยู่ระหว่างสองวัน เป็นอสุจิขนาดเล็กที่เรียกว่า microsomes Microsomes ที่มาจาก ER หยาบ (หยาบ microsomes) เรียงรายไป ด้วย ribosomes บนพื้นผิวด้านนอกของพวกเขา เพราะ ribosomes ประกอบด้วย RNA จำนวนมาก microsomes หยาบเป็น denser กว่า microsomes ราบรื่น และสามารถแยกได้ โดยการหมุนเหวี่ยงการไล่ระดับความหนาแน่นของสมดุล เมื่อเซลล์อยู่ระหว่างสองวัน ER ที่ท่องเที่ยวในอสุจิขนาดเล็กที่เรียกว่า microsomes เนื่องจากอสุจิที่มาจากหยาบปกคลุม ด้วย ribosomes ER พวกเขาสามารถแยกจากอสุจิคล้ายมา จาก ER เรียบ หรือ จากเยื่ออื่น ๆ (เช่น พลาสมาเมมเบรน) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จำนวนมากของ RNA ภายใน ribosomes เพิ่มความหนาแน่นของอสุจิเยื่อที่ที่แนบ ทำให้บริสุทธิ์ของอสุจิจากหยาบ ER (หยาบ microsomes) โดยการหมุนสมดุลในไล่ระดับความหนาแน่นDavid Sabatini Günter Blobel ก่อนนำเสนอและในปี 1971 ที่ สัญญาณสำหรับการแนบไรโบโซมกับ ER ได้มีกรดอะมิโนลำดับใกล้สถานีอะมิโนของสายโซ่ polypeptide เติบโต สมมติฐานนี้ได้รับการสนับสนุน โดยผลลัพธ์ของการแปลในหลอดทดลองของ mRNAs ที่เข้ารหัสโปรตีนหลั่ง เช่น immunoglobulins ถ้ามี mRNA ที่เข้ารหัสโปรตีน secreted ถูกแปลอยู่ในหลอดทดลองฟรี ribosomes พบว่า โปรตีนที่ผลิตได้มากกว่าโปรตีน secreted ปกติเล็กน้อย ถ้า microsomes ถูกเพิ่มลงในระบบ อย่างไรก็ตาม ในโปรตีนในหลอดทดลองที่มีแปลรวมไว้ในการ microsomes และแหวกขนาดถูกต้อง การทดลองเหล่านี้นำไปสู่การกำหนดรายละเอียดของสมมติฐานสัญญาณ ซึ่งเสนอว่า มีผู้นำกรดอะมิโนนัลลำดับเป้าหมายโซ่ polypeptide microsomes แล้วได้แหวก โดยรติเอส microsomal ผลตามมามากมายมีพิสูจน์แบบนี้ รวมทั้งการทดลองควบรวมดีเอ็นเอที่แสดงให้เห็นว่า นอกจากนี้ลำดับสัญญาณการโปรตีนปกติ nonsecreted ไม่เพียงพอโดยตรงประสานของ recombinant โปรตีนใน ER หยาบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปที่ 9.4 แยก ER หยาบเมื่อเซลล์จะหยุดชะงักเอ่อเศษเป็นขนาดเล็กที่เรียกว่าไมโครถุง ไมโครที่ได้จากการเอ่อหยาบ (ไมโครพท์คร่าวๆ) เรียงรายไปด้วยไรโบโซมบนพื้นผิวด้านนอกของพวกเขา เพราะไรโบโซมมีจำนวนมากของ RNA ที่ไมโครหยาบหนาแน่นกว่าไมโครราบรื่นและสามารถแยกได้โดยสมดุลความหนาแน่นลาดหมุนเหวี่ยง.
เมื่อเซลล์จะหยุดชะงักเอ่อแบ่งขึ้นเป็นถุงเล็ก ๆ ที่เรียกว่าไมโคร เพราะถุงมาจาก ER หยาบถูกปกคลุมไปด้วยไรโบโซมที่พวกเขาสามารถแยกออกจากถุงที่คล้ายกันมาจาก ER เรียบหรือจากเยื่ออื่น ๆ (เช่นเยื่อหุ้มพลาสม่า) โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำนวนมากของ RNA ภายในไรโบโซมเพิ่มความหนาแน่นของถุงเมมเบรนที่พวกเขาจะแนบที่ช่วยให้การทำให้บริสุทธิ์ของถุงมาจาก ER หยาบ (ไมโครพท์คร่าวๆ) โดยสมดุลการหมุนเหวี่ยงในการไล่ระดับสีหนาแน่น.
เดวิด Sabatini และGünter Blobel เสนอครั้งแรก ในปี 1971 ว่าสัญญาณสำหรับสิ่งที่แนบไรโบโซมที่จะเอ่อเป็นลำดับกรดอะมิโนที่อยู่ใกล้กับสถานีอะมิโนของห่วงโซ่ polypeptide การเจริญเติบโต สมมติฐานนี้ได้รับการสนับสนุนโดยผลของการแปลในหลอดทดลองของ mRNAs เข้ารหัสโปรตีนที่หลั่งเช่นภูมิคุ้มกันบกพร่อง หากมีการเข้ารหัส mRNA โปรตีนที่หลั่งได้รับการแปลในไรโบโซมฟรีในหลอดทดลองพบว่าโปรตีนที่ผลิตมีขนาดใหญ่กว่าโปรตีนที่หลั่งปกติเล็กน้อย ถ้าไมโครถูกเพิ่มเข้าไปในระบบ แต่โปรตีนในหลอดทดลองแปลเป็น บริษัท ในไมโครและเกาะติดขนาดที่ถูกต้อง การทดลองเหล่านี้นำไปสู่การกำหนดรายละเอียดของสมมติฐานสัญญาณซึ่งเสนอว่าลำดับผู้นำอะมิโนขั้วเป้าหมายห่วงโซ่ polypeptide เพื่อไมโครและมีการเกาะติดอยู่แล้วโดยน้ำย่อยไมโคร ผลการวิจัยที่ตามมาหลายคนได้พิสูจน์รุ่นนี้รวมทั้งการทดลอง recombinant ดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นของลำดับสัญญาณกับโปรตีนปกติ nonsecreted จะเพียงพอที่จะรวมตัวกันโดยตรงของโปรตีนเข้าไปใน ER หยาบ