One question that has jarred my min

One question that has jarred my mind for years is the first thing almost every adult told me when they first found out I was moving to China, “Wow! Colleges will love you because of that, you can just write all about your experiences in China.” I hated that, I don’t think of my life as growing up in Ohio, Belgium, Illinois and China. I look at the progression of my life through music and how it has influenced me as a person, ultimately to discover that there is no such thing as strangers when you have the same taste in music.

Music has always been apart of my life; it has become a medium of experiencing my own thoughts and a reflection of my identity. The development in exploring and experiencing music is what transitioned me from a kid conforming to the typical "preppy" suburban lifestyle, to an individualistic adult with a voice. I began to connect the emotions and experiences I’ve had in life with the music I was listening to. The song "Ocean Man" conjures the image of when my friends and I would skateboard all day, from our houses to the heart of Shanghai. We would be dipping and ducking amongst the masses as we rolled through our smoggy reality. The song “Messes of Men” reminds me of the sorrow in my step as I boarded a plane leaving China.

After struggling to fit in at Shanghai American School for over a year, it appeared that my venture into the subculture of skateboarding allowed me to connect with people. Although, it had nothing to do with skateboarding, that was merely the strengthening factor to my friendship with some guys. In actuality, music was the communal factor that brought us together. Certain songs started to become an identity for our group, songs we all enjoyed. Even in the blazing heat of the summer, we could be sitting on our self-claimed bench and sing those songs as we strutted our stuff on our skateboards. Music is what drove bonds in a rather diverse group of guys. It taught me that, there is no such thing as strangers when you...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำถามหนึ่งที่มีใจ jarred ปีเป็นผู้ใหญ่สิ่งแรกเกือบทุกบอกฉันเมื่อพวกเขาแรกพบผมถูกย้ายไปยังประเทศจีน "Wow วิทยาลัยจะรักคุณ เพราะที่ คุณสามารถเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ในประเทศจีน" ผมขี้เกียจที่ ฉันไม่คิดว่า ชีวิตของฉันเป็นการเติบโตขึ้นในรัฐโอไฮโอ เบลเยียม อิลลินอยส์ และจีน ผมมองที่ความก้าวหน้าของชีวิตผ่านเพลงและวิธีนั้นมีผลฉันเป็นบุคคล สุดสัมผัสว่ามีสิ่งดังกล่าวเป็นคนแปลกหน้าเมื่อคุณมีรสชาติเหมือนในเพลงเพลงเสมอได้นอกเหนือจากชีวิต มันได้กลายเป็นสื่อของการประสบความคิดของตัวเองและสะท้อนให้เห็นถึงตัวตนของฉัน การพัฒนาในการสำรวจ และพบเพลงเป็นอะไร transitioned ผมจากเด็กสอดคล้องกับปกติ "preppy" ชานเมืองวิถีชีวิต การผู้ใหญ่ individualistic ด้วยเสียง เริ่มเชื่อมต่ออารมณ์และประสบการณ์ที่ได้ในชีวิตกับเพลงที่ผมฟังไป เพลง "ทะเลคน" conjures ภาพเมื่อเพื่อนของฉันและฉันจะ skateboard ทั้งวัน จากบ้านไปห้องพัก เราจะได้จุ่ม และหลบท่ามกลางฝูงเราสะสมผ่านจริง smoggy ของเรา เพลง "Messes ของผู้ชาย" นึกถึงความเสียใจในขั้นตอนของฉันฉันโดยสารเครื่องบินที่ออกจากจีนหลังจากดิ้นรนให้พอดีกับในโรงเรียนอเมริกันเซี่ยงไฮ้ในปี ซึ่งปรากฏว่า กิจการของฉันลงในวัฒนธรรมของสเก็ตบอร์ดอนุญาตให้ฉันเชื่อมต่อกับคน แม้ว่า มีอะไรกับสเก็ตบอร์ด ที่เป็นเพียงปัจจัยที่เข้มแข็งเพื่อมิตรภาพของฉันบางคน ใน actuality เพลงเป็นตัวชุมชนที่นำเข้าด้วยกัน เพลงบางเพลงที่เริ่มต้นเป็น รหัสประจำตัวสำหรับกลุ่มของเรา เพลงที่เราชอบ แม้ในความร้อนเห็นได้ชัดของฤดูร้อน เราอาจจะนั่งบนบัลลังก์ของเราอ้างว่าตนเอง และร้องเพลงเหล่านั้นเป็นเรา strutted สิ่งของเราบนเกาะของเรา เพลงจะขับรถอะไรขายหุ้นกู้ในกลุ่มคนที่ค่อนข้างหลากหลาย มันสอนผมว่า ไม่มีสิ่งดังกล่าวเป็นคนแปลกหน้าเมื่อคุณ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำถามหนึ่งที่ได้จาร์เรดใจของฉันมานานหลายปีเป็นสิ่งแรกที่เกือบทุกผู้ใหญ่บอกผมเมื่อแรกพบผมได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศจีน "ว้าว! วิทยาลัยจะรักคุณเพราะการที่คุณก็สามารถเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณในประเทศจีน. "ฉันเกลียดที่ฉันไม่คิดว่าในชีวิตของฉันที่เติบโตขึ้นมาในรัฐโอไฮโอ, เบลเยียม, อิลลินอยส์และจีน ฉันมองไปที่ความก้าวหน้าในชีวิตของฉันผ่านทางดนตรีและวิธีการที่มีอิทธิพลต่อผมเป็นคนที่ในที่สุดจะพบว่าไม่มีสิ่งนั้นเป็นคนแปลกหน้าเมื่อคุณมีรสชาติเหมือนกันในเพลงเพลงได้เสมอส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน; มันได้กลายเป็นสื่อกลางในการประสบความคิดของตัวเองและสะท้อนให้เห็นถึงตัวตนของฉัน การพัฒนาในการสำรวจและประสบเพลงคือสิ่งที่เปลี่ยนฉันจากเด็กสอดคล้องกับแบบฉบับ "กระโหลก" วิถีชีวิตย่านชานเมืองที่ผู้ใหญ่แต่ละตัวด้วยเสียง ฉันเริ่มที่จะเชื่อมต่ออารมณ์ความรู้สึกและประสบการณ์ที่ผมมีในชีวิตกับเพลงที่ผมฟัง เพลง "มหาสมุทรชาย" เสกภาพของเมื่อเพื่อนของฉันและฉันจะสเกตบอร์ดทุกวันจากบ้านของเราที่จะใจกลางเซี่ยงไฮ้ เราจะจุ่มและชัดเจนในหมู่ฝูงในขณะที่เรากลิ้งผ่านความเป็นจริง smoggy ของเรา เพลง "Messes ของมนุษย์" ทำให้ผมนึกถึงความเศร้าโศกในขั้นตอนของฉันเป็นฉันขึ้นเครื่องบินออกจากประเทศจีนหลังจากที่ดิ้นรนเพื่อให้พอดีกับในเซี่ยงไฮ้ที่โรงเรียนอเมริกันมานานกว่าปีก็ปรากฏว่า บริษัท ของฉันเป็นวัฒนธรรมของสเก็ตบอร์ดที่ได้รับอนุญาตให้ผม เชื่อมต่อกับผู้คน แม้ว่าจะไม่มีอะไรจะทำอย่างไรกับสเก็ตบอร์ดที่เป็นเพียงปัจจัยเสริมสร้างมิตรภาพของฉันกับผู้ชายบาง ในความเป็นจริงเพลงเป็นปัจจัยชุมชนที่นำเราเข้าด้วยกัน บางเพลงเริ่มที่จะกลายเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มของเรา, เพลงเราทุกคนมีความสุข แม้จะอยู่ในความร้อนที่เห็นได้ชัดของฤดูร้อนที่เราสามารถจะนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเองอ้างว่าของเราและร้องเพลงเพลงเหล่านั้นในขณะที่เราอวดโฉมสิ่งที่เราสเก็ตบอร์ดของเรา ดนตรีเป็นสิ่งที่ขับรถออกพันธบัตรในกลุ่มที่มีความหลากหลายค่อนข้างของผู้ชาย มันสอนผมว่าไม่มีสิ่งนั้นเป็นคนแปลกหน้าเมื่อคุณ ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำถามหนึ่งที่มีหูในใจของฉันสำหรับปีเป็นสิ่งแรกที่ผู้ใหญ่เกือบทุกคนบอกว่า ตอนแรกที่เจอผมได้ย้ายไปจีน " ว้าว ! วิทยาลัย จะ รัก คุณ เพราะ คุณสามารถเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณในประเทศจีน ฉันเกลียดที่ฉันไม่คิดชีวิตของฉันเติบโตขึ้นในโอไฮโอ , เบลเยียม , อิลลินอยส์ และจีนฉันมองความก้าวหน้าของชีวิตของฉันผ่านทางดนตรีและวิธีการมันมีผลต่อฉันเป็นคน สุดท้ายค้นพบว่าไม่มีสิ่งดังกล่าวเป็นคนแปลกหน้าเมื่อคุณได้ลิ้มรสเดียวกันในเพลง

ดนตรีเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน มันได้กลายเป็นสื่อความคิดของตัวเองและสะท้อนประสบ ตัวตนของฉันการพัฒนาในการสำรวจและพบเพลงคือสิ่งที่เปลี่ยนฉันจากเด็กตามปกติ " preppy " ชานเมืองไลฟ์สไตล์กับผู้ใหญ่ส่วนตัวกับเสียง ฉันเริ่มที่จะเชื่อมต่ออารมณ์และประสบการณ์ที่ผมมีในชีวิตกับเพลงที่ผมฟัง เพลง " ทะเลชาย " conjures ภาพของเมื่อเพื่อนของฉันและฉันจะบอร์ดทั้งวันจากบ้านเราไปหัวใจของเซี่ยงไฮ้ เราก็จะจุ่มหลบในหมู่มวลชนที่เรารีดผ่านความเป็นจริงเต็มไปด้วยหมอกควันของเรา เพลง " ความยุ่งยากของผู้ชาย " เตือนฉันของความเศร้าโศกในขั้นตอนที่ผมขึ้นเครื่องบินไปประเทศจีน

หลังจากดิ้นรนเพื่อให้พอดีกับในโรงเรียนอเมริกันเซี่ยงไฮ้มานานกว่าหนึ่งปีปรากฎว่า ผมเอาเป็นวัฒนธรรมย่อยของสเก็ตบอร์ด อนุญาตให้ฉันเพื่อเชื่อมต่อกับคน แต่มันไม่เกี่ยวกับ สเก็ตบอร์ด นั่นเป็นเพียงการเพิ่มปัจจัย มิตรภาพของฉันกับใครบางคน ในความเป็นจริงแล้ว ดนตรีเป็นปัจจัยของชุมชนที่นำเราเข้าด้วยกัน บางเพลงก็เริ่มกลายเป็นเอกลักษณ์สำหรับกลุ่มของเรา เพลงที่เราชอบแม้ในที่ที่มีความร้อนของฤดูร้อน เราอาจจะนั่งบนม้านั่ง และอ้างว่าตนเองของเราร้องเพลงบรรดาเรา strutted ของเราบนสเก็ตบอร์ดของเรา ดนตรีเป็นสิ่งที่ทำให้พันธบัตรในกลุ่มค่อนข้างหลากหลายของพวก มันสอนว่า ไม่มีสิ่งดังกล่าวเป็นคนแปลกหน้าเมื่อเธอ . . . . . . .