Many philanthropic models distingui

Many philanthropic models distinguish between non-strategic and strategic philanthropy, based on whether or not the philanthropy concerns promoting business objectives (McAlister and Ferrell 2002). Non-strategic philanthropy, otherwise known as altruistic or benevolent philanthropy, involves benefitting the social welfare without concern for the financial profitability of a company. Strategic philanthropy, on the other hand, maintains the “dual objectives [of] benefitting social welfare and financial profitability” (Maas and Liket 2011). Philanthropy, whether strategic or not, is generally perceived as a discretionary activity (Griffin 2004). As a discretionary activity, philanthropy is distinguished from the other three tiers of the corporate social responsibility pyramid: being profitable, obeying the law, and being ethical are generally perceived as non-discretionary activities. Of course, what ethical obligations exist within the business context is a point of recurrent controversy. Attributed generally to Milton Friedman’s 1970 New York Times Article, entitled “The Social Responsibility of Business is to Increase Profits,” some contend that “there is one and only one social responsibility of business to use its resources and engage in activities designed to increase its profits…” (Friedman 1970). Although some believe that profiting is the only ethical responsibility of businesses, it is frequently overlooked that Friedman himself required that profit be the motive “so long as it stays within the rules of the game, which is to say, engages in open and free competition without deception or fraud” (Friedman 1970). One’s view as to the ethical obligations of the business will inherently impact whether or not one believes philanthropy is discretionary, and even further, what type of philanthropy one’s business will engage in, if any.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รุ่น philanthropic หลายแยกแยะไม่ใช่เชิงกลยุทธ์ และกลยุทธ์การกุศล ตามการกุศลเกี่ยวข้องส่งเสริมวัตถุประสงค์ของธุรกิจ (McAlister และ Ferrell 2002) หรือไม่ เชิงกลยุทธ์ไม่ใช่การกุศล หรือที่เรียกว่าเป็นกุศลเปี่ยมด้วยเมตตา หรือ altruistic เกี่ยวข้องกับประโยชน์สวัสดิการสังคมโดยไม่ต้องกังวลสำหรับผลกำไรทางการเงินของบริษัท กลยุทธ์การกุศล คง รักษา "สองวัตถุประสงค์ [] ประโยชน์สวัสดิการสังคมและผลกำไรทางการเงิน" (Maas และ Liket 2011) การกุศล ว่ากลยุทธ์ หรือ ไม่ โดยทั่วไปถือว่าเป็นกิจกรรม discretionary (กริฟฟอน 2004) เป็นกิจกรรม discretionary กุศลแตกต่างจากที่อื่น ๆ ระดับสามของปิรามิดของสังคม: มีกำไร ก็กฎหมาย และมีจริยธรรมได้โดยทั่วไปถือว่าเป็นกิจกรรมไม่ใช่ discretionary การ แน่นอน มีข้อผูกมัดอะไรจริยธรรมภายในบริบทธุรกิจเป็นจุดของการถกเถียงที่เกิดซ้ำ บันทึกโดยทั่วไปบทนิวยอร์ก 1970 มิลตันฟรีดแมน มีสิทธิ์ "สังคมความรับผิดชอบของธุรกิจเป็นการเพิ่มกำไร บางอย่างขับเคี่ยว"ว่ามี เดียวเท่านั้นเพื่อสังคมของธุรกิจเพื่อใช้ทรัพยากร และการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มผลกำไรของ..." (ฟรีดแมน 1970) แม้ว่าบางคนเชื่อว่า profiting เป็นความรับผิดชอบเฉพาะจริยธรรมของธุรกิจ มันเป็นมักมองข้ามว่า ฟรีดแมนเองจำเป็นว่า กำไรเป็นแรงจูงใจ "ตราบใดที่มันอยู่ภายในกฎของเกม ซึ่ง เกี่ยวในการแข่งขันฟรี และเปิดโดยไม่มีการหลอกลวงหรือฉ้อโกง " (ฟรีดแมน 1970) ดูของเป็นภาระหน้าที่จริยธรรมของธุรกิจจะตั้งผลกระทบหรือไม่หนึ่งเชื่อว่า กุศลเป็น discretionary กแม้เพิ่ม เติม ชนิดของของธุรกิจจะมีส่วนร่วม ถ้ามีกุศล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบการกุศลหลายความแตกต่างระหว่างที่ไม่ใช่เชิงกลยุทธ์และใจบุญสุนทานเชิงกลยุทธ์ขึ้นอยู่กับว่าหรือไม่กังวลทำบุญส่งเสริมวัตถุประสงค์ทางธุรกิจ (McAlister และเฟอร์เรลล์ 2002) ทำบุญที่ไม่ใช่เชิงกลยุทธ์ที่เรียกว่าทำบุญเห็นแก่ผู้อื่นหรือเมตตาเกี่ยวข้องกับการฟิตสวัสดิการสังคมโดยไม่ต้องกังวลสำหรับการทำกำไรทางการเงินของ บริษัท กลยุทธ์การทำบุญในมืออื่น ๆ ที่ยังคง "วัตถุประสงค์คู่ [ของ] ฟิตสวัสดิการสังคมและการทำกำไรทางการเงิน" (Maas และ Liket 2011) ใจบุญสุนทานไม่ว่าจะเป็นยุทธศาสตร์หรือไม่ที่รับรู้โดยทั่วไปจะเป็นกิจกรรมการตัดสินใจ (กริฟฟิ 2004) เป็นกิจกรรมการตัดสินใจใจบุญสุนทานมีความโดดเด่นจากคนอื่น ๆ สามชั้นของพีระมิดความรับผิดชอบต่อสังคม: เป็นผลกำไรเชื่อฟังกฎหมายและจริยธรรมเป็นที่รับรู้โดยทั่วไปจะเป็นกิจกรรมที่ไม่ใช่การตัดสินใจ แน่นอนว่าสิ่งที่ตามภาระหน้าที่ทางจริยธรรมอยู่ในบริบททางธุรกิจที่เป็นจุดของความขัดแย้งกำเริบ ประกอบโดยทั่วไปมิลตันฟรีดแมนปี 1970 นิวยอร์กไทม์สบทความชื่อ "ความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจคือการเพิ่มผลกำไร" บางคนยืนยันว่า "มีเพียงหนึ่งเดียวและความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจที่จะใช้ทรัพยากรที่มีอยู่และมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มความมัน ผลกำไร ... "(ฟรีดแมน 1970) แม้ว่าบางคนเชื่อว่า profiting เป็นความรับผิดชอบทางจริยธรรมเฉพาะของธุรกิจก็จะมองข้ามบ่อยว่าฟรีดแมนตัวเองต้องมีผลกำไรเป็นแรงจูงใจ "ตราบใดที่มันอยู่ในกฎของเกมซึ่งก็คือการพูดว่ามีส่วนร่วมในการแข่งขันที่เปิดกว้างและฟรี โดยไม่มีการหลอกลวงหรือการฉ้อโกง "(ฟรีดแมน 1970) มุมมองของคนที่เป็นภาระหน้าที่ทางจริยธรรมของธุรกิจโดยเนื้อแท้จะส่งผลกระทบหรือไม่ว่าใครเชื่อว่าการทำบุญคือการตัดสินใจและยิ่งสิ่งที่ประเภทของธุรกิจหนึ่งทำบุญจะมีส่วนร่วมในกรณีใด ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รุ่นการกุศลมากมายแยกแยะระหว่างยุทธศาสตร์และกลยุทธ์องค์กรมูลนิธิตามหรือไม่ ทำบุญเกี่ยวกับการส่งเสริมวัตถุประสงค์ทางธุรกิจ ( แม็คอลิสเตอร์ และ แฟร์ริล 2002 ) มูลนิธิองค์กรไม่แสวงหากลยุทธ์หรือที่เรียกว่า เมตตา เอื้อเฟื้อ หรือทำบุญเกี่ยวข้องกับ benefitting สวัสดิการสังคมโดยไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสถานะทางการเงินของบริษัทมูลนิธิเชิงกลยุทธ์ , บนมืออื่น ๆ , ดูแล " วัตถุประสงค์ที่สอง [ ของ ] benefitting สวัสดิการ และผลตอบแทนทางการเงิน " ( มาส และ LIKET 2011 ) ความใจบุญสุนทาน ไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์ หรือ ไม่ เป็นที่รับรู้โดยทั่วไปว่าเป็นกิจกรรมที่ดี ( Griffin 2004 ) เป็นกิจกรรมที่ดี ,มูลนิธิจะแตกต่างจากอื่น ๆสามชั้นของความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจพีระมิด : มีกําไร เจตนารมณ์กฎหมายและจริยธรรมโดยทั่วไปจะรับรู้ว่าไม่ใช่การตัดสินใจต่างๆ แน่นอนว่าสิ่งที่ภาระผูกพันทางจริยธรรมอยู่ในบริบททางธุรกิจที่เป็นจุดดำเนินการข้อพิพาท โดยทั่วไปของมิลตัน ฟรีดแมน 1970 นิวยอร์กไทม์สบทความเรื่อง " ความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจคือการเพิ่มผลกำไร " ยืนยันว่า " มีเพียงหนึ่งของธุรกิจและความรับผิดชอบต่อสังคม การใช้ทรัพยากร และมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มผลกำไร . . . . . . . " ( ฟรีดแมน 1970 ) แม้ว่าบางคนเชื่อว่ากำไรเป็นเพียงจริยธรรมความรับผิดชอบของธุรกิจมันมักถูกมองข้ามว่าฟรีดแมนตัวเองต้องกำไรที่เป็นแรงจูงใจ " ตราบใดที่มันยังอยู่ในกฎของเกม ซึ่งต้องบอกว่า เกี่ยวในเปิดและการแข่งขันฟรี โดยไม่มีการหลอกลวงหรือฉ้อโกง " ( ฟรีดแมน 1970 ) หนึ่งมุมมองกับพันธะทางจริยธรรมของธุรกิจจะรวมผลกระทบหรือไม่หนึ่งเชื่อว่าการทำบุญเป็นดุลพินิจ และแม้แต่เพิ่มเติมสิ่งที่ประเภทของมูลนิธิของธุรกิจ จะ มีส่วนร่วมใน ถ้าใด ๆ