The speaker begins by asking whethe

The speaker begins by asking whether he should or will compare "thee" to a summer day. He says that his beloved is more lovely and more even-tempered. He then runs off a list of reasons why summer isn’t all that great: winds shake the buds that emerged in Spring, summer ends too quickly, and the sun can get too hot or be obscured by clouds.

He goes on, saying that everything beautiful eventually fades by chance or by nature’s inevitable changes. Coming back to the beloved, though, he argues that his or her summer (or happy, beautiful years) won’t go away, nor will his or her beauty fade away. Moreover, death will never be able to take the beloved, since the beloved exists in eternal lines (meaning poetry). The speaker concludes that as long as humans exist and can see (so as to read), the poem he’s writing will live on, allowing the beloved to keep living as well.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลำโพงเริ่ม ด้วยการถามว่า เขาควร หรือจะเปรียบเทียบ "ข้า" วันฤดูร้อน เขากล่าวว่า เขารัก even-tempered มาก และน่ารักมาก เขาก็ทำงานออกเป็นรายการสาเหตุที่ทำไมฤดูร้อนที่ไม่ดีทั้งหมดที่: ลมสั่นตาที่โผล่ออกมาในฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อนจบเร็วเกินไป และดวงอาทิตย์จะร้อนเกินไป หรือถูกบดบัง โดยเมฆเขาไป บอกว่า ทุกอย่างสวยงามในที่สุดก็จางหายไปโดยบังเอิญ หรือ โดยการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ กลับมาที่รัก แม้ว่า เขาแย้งว่า เขา หรือเธอฤดูร้อน (หรือปีที่สวยงาม มีความสุข) จะไม่หายไป หรือจะความสวยงามของ เขาจางหายไป นอกจากนี้ ความตายจะไม่สามารถเอาเป็นที่รัก รักที่มีอยู่ในบรรทัดนิรันดร์ (ความหมายกวีนิพนธ์) ลำโพงสรุปว่า ตราบใดที่มนุษย์มีอยู่ และสามารถดู (เพื่ออ่าน), เขาจะเขียนบทกวีจะอยู่ ทำให้เป็นที่รักเพื่อให้ชีวิตเป็นอย่างดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลำโพงเริ่มต้นด้วยการบอกว่าเขาควรจะเปรียบเทียบหรือ "เจ้า" วันในช่วงฤดูร้อน เขาบอกว่าที่รักของเขาเป็นที่น่ารักมากขึ้นและมากขึ้นแม้อารมณ์ จากนั้นเขาก็วิ่งออกรายการของเหตุผลว่าทำไมในช่วงฤดูร้อนไม่ได้เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม: ลมเขย่าตาที่โผล่ออกมาในฤดูใบไม้ผลิฤดูร้อนสิ้นสุดลงเร็วเกินไปและดวงอาทิตย์จะได้รับความร้อนมากเกินไปหรือถูกปกคลุมด้วยเมฆ. เขาก็บอกว่า ทุกสิ่งที่สวยงามที่สุดก็จางหายไปโดยบังเอิญหรือโดยการเปลี่ยนแปลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของธรรมชาติ กลับไปที่รักที่กำลังจะมา แต่เขาระบุว่าเขาหรือฤดูร้อนของเธอ (หรือมีความสุขปีที่สวยงาม) จะไม่หายไปหรือความงามของเขาหรือเธอจะจางหายไป นอกจากนี้การตายจะไม่สามารถที่จะใช้ที่รักตั้งแต่ที่รักอยู่ในสายนิรันดร์ (หมายถึงบทกวี) ลำโพงสรุปว่าตราบใดที่มนุษย์อยู่และสามารถดู (เพื่อให้เป็นไปอ่าน) บทกวีเขาเขียนจะอาศัยอยู่บนที่ช่วยให้คนที่รักเพื่อให้มีชีวิตอยู่ได้เป็นอย่างดี