The diamond has been surrounded by

The diamond has been surrounded by a mythology of a reputed curse to the effect that it brings misfortune and tragedy to persons who own it or wear it, but there are strong indications that such stories were not grounded in solid fact and were likely to have been fabricated to enhance the stone's mystery and appeal, since increased publicity usually raised the gem's value and newsworthiness.

According to specious accounts in the late nineteenth and early twentieth century, the original form of the Hope Diamond was stolen from an eye of a sculpted statue of the goddess Sita, the wife of Rama, the seventh Avatar of Vishnu. However, much like the "curse of Tutankhamun", this general type of "legend" was most likely the invention of Western authors during the Victorian era,[54] and the specific legends about the Hope Diamond's "cursed origin" were invented in the early 20th century to add mystique to the stone and increase its sales appeal as well as increase newspaper sales. It fueled speculation that humans possessing the gemstone were fated to have bad luck with varying reports of undetermined veracity. A report in 2006 in The New York Times, however, suggested that "any hard evidence linking it to tragedy has yet to be officially proven."[55]

There is evidence of several newspaper accounts which helped spread the curse story. A New Zealand newspaper article in 1888 described the supposedly lurid history of the Hope Diamond, including a claim that it was "said once to have formed the single eye of a great idol", as part of a confused description that also claimed that its namesake owner had personally "brought it from India", and that the diamond's true color was "white, [although] when held to the light, it emits the most superb and dazzling blue rays."[56] An article entitled "Hope Diamond Has Brought Trouble To All Who Have Owned It" appeared in the Washington Post in 1908.[57] An additional account of the Hope Diamond's "cursed origins" was a fanciful and anonymously written newspaper article in 1909. It was followed by another article in 1911 which detailed a rather lengthy list of supposed cases of ill-fortune but with few confirmations from other sources:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพชรได้ถูกล้อมรอบ ด้วยเทพปกรณัมแช่งโด่งเพื่อผลที่นำโชคร้ายและโศกนาฏกรรมกับคนที่เป็นเจ้าของมัน หรือสวมใส่มัน แต่มีแรงบ่งชี้ว่า เรื่องดังกล่าวไม่ถูกสูตรในความเป็นจริงที่เป็นของแข็ง และมีแนวโน้มที่จะมีการ fabricated ให้เพิ่มอุทธรณ์ และปริศนาของหินเนื่องจากเผยแพร่เพิ่มขึ้นมักจะยกค่าของพลอยและ newsworthinessตามบัญชีกว้างขวางในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ยี่สิบ แบบฟอร์มเดิมของเพชรหวังถูกขโมยจากตาของรูปปั้นแกะสลักของเทพธิดาสิตา ภรรยาของพระราม อวตารเจ็ดของพระนารายณ์ อย่างไรก็ตาม มากชอบ "แช่ง Tutankhamun" "ตำนาน" ชนิดนี้ทั่วไปอาจเป็นสิ่งประดิษฐ์ของผู้เขียนตะวันตกสมัยวิคตอเรียน, [54] และตำนานเฉพาะเกี่ยวกับของเพชรโฮป "สาปกำเนิด" ถูกคิดค้นในช่วงศตวรรษที่ 20 เพิ่มพร้อมติดหิน และมีเสน่ห์ดึงดูดขายเพิ่มขึ้น รวมทั้งเพิ่มยอดขายหนังสือพิมพ์ มันเป็นเชื้อเพลิงที่มนุษย์มีอัญมณีมีมีโชคร้าย มีรายงานแตกต่างกันของ veracity ถูกระบุ fated เก็งกำไร รายงานในปี 2006 ใน The New York Times อย่างไรก็ตาม แนะนำว่า "หลักฐานใด ๆ ยากที่เชื่อมโยงกับโศกนาฏกรรมยังได้รับการพิสูจน์อย่างเป็นทางการ"[55]มีหลักฐานบัญชีหนังสือพิมพ์หลายที่ช่วยเผยแพร่เรื่องราวคำสาป บทความหนังสือพิมพ์นิวซีแลนด์ใน 1888 อธิบายประวัติของเพชรโฮป รวมถึงข้อเรียกร้องว่า มันถูก "กล่าวว่า เมื่อมีตาเดียวของไอดอลที่ดีที่เกิดขึ้น" คาดคะเน lurid เป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายสับสนที่ยัง อ้างว่า เป็นเจ้าของการขนส่งสาธารณะมีตัว "มาจากอินเดีย" และที่สีจริงของเพชรเป็น "สีขาว, [แต่] เมื่อจัดขึ้นเพื่อแสง emits สุดยอดเยี่ยม และร้านสีฟ้าแสง "[56] บทความได้รับการ "หวังเพชรได้นำปัญหาไปทุกที่มีเจ้าของมัน" ปรากฏในวอชิงตันโพสต์ใน 1908[57] บัญชีเพิ่มเติมของของเพชรโฮป "สาปกำเนิด" มีบทความหนังสือพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อเขียน และ fanciful ในปี 1909 มันถูกตามบทความอื่นใน 1911 ที่มีรายละเอียดรายการค่อนข้างยาวควรกรณี โชคร้าย แต่ กับไม่ยืนยันจากแหล่งอื่น ๆ:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพชรได้รับการล้อมรอบด้วยตำนานของคำสาปที่มีชื่อเสียงเพื่อผลที่จะนำความโชคร้ายและโศกนาฏกรรมแก่บุคคลผู้เป็นเจ้าของหรือสวมใส่มัน แต่มีข้อบ่งชี้ที่ชัดเจนว่าเรื่องดังกล่าวไม่ได้มีเหตุผลในความเป็นจริงที่เป็นของแข็งและมีแนวโน้มที่จะได้รับ ประดิษฐ์เพื่อเพิ่มความลึกลับของหินและการอุทธรณ์เนื่องจากการประชาสัมพันธ์เพิ่มขึ้นมักจะยกค่าอัญมณีและข่าวสาร. ตามบัญชีที่กว้างขวางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าและต้นศตวรรษที่ยี่สิบ, รูปแบบเดิมของเพชรโฮปถูกขโมยจากตาของรูปปั้นแกะสลักของ เจ้าแม่นางสีดาภรรยาของพระราม, รูปที่เจ็ดของพระนารายณ์ แต่เหมือน "คำสาปแช่งของ Tutankhamun" ประเภทนี้ทั่วไปของ "ตำนาน" เป็นส่วนใหญ่มีแนวโน้มการประดิษฐ์ของผู้เขียนตะวันตกในช่วงยุควิคตอเรีย [54] และตำนานเกี่ยวกับความหวังเพชร "กำเนิดด่า" ถูกคิดค้นใน ต้นศตวรรษที่ 20 เพื่อเพิ่มความขลังให้กับหินและเพิ่มยอดขายของอุทธรณ์เช่นเดียวกับการเพิ่มยอดขายหนังสือพิมพ์ มันเชื้อเพลิงการเก็งกำไรว่ามนุษย์ครอบครองพลอยถูกเวรกรรมที่จะมีโชคร้ายที่แตกต่างกับรายงานของความจริงบึกบึน รายงานในปี 2006 ในนิวยอร์กไทม์ส แต่ชี้ให้เห็นว่า "หลักฐานใด ๆ ยากที่เชื่อมโยงไปยังโศกนาฏกรรมยังไม่ได้รับการพิสูจน์อย่างเป็นทางการ." [55] มีหลักฐานของบัญชีหนังสือพิมพ์หลายอย่างที่ช่วยกระจายเรื่องคำสาปแช่ง บทความในหนังสือพิมพ์นิวซีแลนด์ในปี 1888 อธิบายประวัติความเป็นมาน่ากลัวที่คาดคะเนของเพชรโฮปรวมทั้งอ้างว่ามันก็กล่าวว่า "ครั้งเดียวที่จะมีรูปตาเดียวของไอดอลที่ดี" เป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายสับสนว่ายังอ้างว่าชื่อของมัน เจ้าของมีบุคคล "นำมันจากอินเดีย" และสีที่แท้จริงของเพชรก็คือ "สีขาว [แม้ว่า] เมื่อจัดขึ้นเพื่อแสงที่มันเปล่งรังสีสีฟ้าส่วนใหญ่ที่ยอดเยี่ยมและพราว." [56] บทความที่ชื่อ "เพชรโฮปมี นำปัญหาทุกคนที่ได้เป็นเจ้าของมัน "ปรากฏในวอชิงตันโพสต์ในปี 1908 [57] บัญชีเพิ่มเติมของเพชรโฮปของ" ต้นกำเนิดสาปแช่ง "เป็นบทความในหนังสือพิมพ์เพ้อฝันและการเขียนโดยไม่ระบุชื่อในปี 1909 ตามมาด้วยบทความในปี 1911 อีก ซึ่งรายละเอียดรายการที่ค่อนข้างยาวของกรณีควรโชคร้าย แต่มีไม่กี่ยืนยันจากแหล่งอื่น ๆ :

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพชรถูกล้อมรอบด้วยตำนานคำสาปที่มีผลที่ทำให้โชคร้ายและโศกนาฏกรรมให้ผู้ที่เป็นเจ้าของ หรือ ใส่ แต่ มีข้อบ่งชี้ที่แข็งแกร่งเช่นเรื่องราวที่ไม่ได้ถูกกักบริเวณในความเป็นจริงที่เป็นของแข็งและมีแนวโน้มที่จะได้รับการสร้างเพื่อเพิ่มความลึกลับของหินและอุทธรณ์ เนื่องจากชื่อเสียงมักจะเพิ่มขึ้น เพิ่มมูลค่าของอัญมณีและเป็น

ตามบัญชีที่กว้างขวาง ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ยี่สิบรูปแบบเดิมของเพชรที่ถูกขโมยไปจากสายตาของ แกะสลักรูปปั้นของเทพธิดาสีดา ภรรยาของพระรามอวตารที่เจ็ดของวิษณุ แต่เหมือน " คำสาปของฟาโรห์ทุตอังค์อามุน " , ประเภททั่วไปของ " ตำนาน " น่าจะเป็นการประดิษฐ์ของนักเขียนตะวันตกในยุควิคทอเรีย[ 54 ] และเฉพาะตำนานเกี่ยวกับเพชร " คำสาปที่มา " ถูกคิดค้นขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 20 การเพิ่ม Mystique กับหินและเพิ่มยอดขายของอุทธรณ์ ตลอดจนเพิ่มยอดขายหนังสือพิมพ์ มันเชื้อเพลิงเห็นว่ามนุษย์มีพลอยถูกกำหนดให้มี โชคร้ายที่แตกต่างกับรายงานของบึกบึนจริง . รายงานในปี 2006 ในนิวยอร์กไทม์ส , อย่างไรก็ตามแนะนำว่า " มีหลักฐานเชื่อมโยงกับโศกนาฏกรรมที่ยังไม่ได้พิสูจน์อย่างเป็นทางการ . " [ 55 ]

มีหลักฐานหนังสือพิมพ์หลายบัญชีซึ่งช่วยกระจายคำสาป เรื่องราว นิวซีแลนด์เป็นบทความในหนังสือพิมพ์ใน 1888 อธิบายประวัติตามที่คาดคะเนน่าตกใจของเพชร รวมทั้งอ้างว่ามันเป็น " เคยพูดว่าจะปั้นตาเดียวของไอดอลที่ยิ่งใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายที่สับสนยังอ้างว่าชื่อเจ้าของมีตัวตน " เอามาจากอินเดีย " และสีที่แท้จริงของเพชรสีขาว " , [ แต่ ] เมื่อถูกแสง มันก็ปล่อยที่ยอดเยี่ยมที่สุดและพราวแสงสีฟ้า . " [ 56 ] บทความเรื่อง " เพชรโฮปได้นำ รบกวนทุกคนที่ได้เป็นเจ้าของ " ที่ปรากฏในวอชิงตันโพสต์ใน 1908 .[ 57 ] บัญชีเพิ่มเติมของเพชรคือ " ต้นกำเนิด " ถูกสาปเป็นเพ้อฝันและไม่ระบุชื่อ เขียนบทความในหนังสือพิมพ์ในปี 1909 . ตามมาด้วยบทความอื่นใน 1911 ซึ่งรายละเอียดรายการค่อนข้างยาวนัด กรณีของโชคร้าย แต่ไม่ยืนยันจากแหล่งข้อมูลอื่น ๆ :