At the time of Buddha, there lived

At the time of Buddha, there lived an old beggar woman called "Relying on Joy". She used to watch the kings, princes, and people making offerings to Buddha and his disciples, and there was nothing she would have liked more than to be able to do the same. So she went out begging, but at the end of a whole day all she had was one small coin. She took it to the oil-merchant to try to buy some oil. He told her that she could not possibly buy anything with so little. But when he heard that she wanted it to make an offering to Buddha, he took pity on her and gave her the oil she wanted. She took it to the monastery, where she lit a lamp. She placed it before Buddha, and made this wish:"I have nothing to offer but this tiny lamp. But through this offering, in the future may I be blessed with the lamp of wisdom. May I free all beings from their darkness. May I purify all their obstructions, and lead them to enlightenment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในเวลาของพระพุทธเจ้า อาศัยหญิงขอทานเรียกว่า "อาศัยบนจอย" เธอใช้ดูคิงส์ ปริ๊นซ์ และคนที่ถวายเพื่อพระพุทธเจ้าและสาวกของเขา และไม่มีอะไรเธอจะชอบมากกว่าเพื่อให้สามารถทำ เธอไปเธอออก แต่ในตอนท้ายของวันทั้งหมด ที่เธอมี เป็นเหรียญขนาดเล็ก เธอเอามันไปน้ำมัน-ร้านค้าเพื่อซื้อน้ำมันบาง เขาบอกเธอว่า เธออาจไม่อาจจะซื้ออะไรให้น้อยด้วย แต่เมื่อเขาได้ยินว่า เธอต้องการทำให้พระ เขาเอาสงสารกับเธอ และให้เธอน้ำมันที่เธอต้องการ เธอเอามันไปสำนักสงฆ์ ที่เธอสว่างโคมไฟ เธอวางก่อนพุทธ และทำต้องนี้: "ไม่มีอะไรที่มีแต่โคมไฟเล็ก ๆ นี้ แต่ผ่านแห่งนี้ ในอนาคต อาจฉันให้พรกับตะเกียงของภูมิปัญญา ฟรีสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจากความมืดของพวกเขาอาจ อาจฉันบริสุทธิ์สิ่งกีดขวางทั้งหมดของพวกเขา และนำพวกเขาไปสู่ตรัสรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงเวลาของพระพุทธรูปที่อาศัยอยู่ที่นั่นหญิงขอทานเก่าที่เรียกว่า "อาศัยความสุข" เธอใช้ในการชมพระมหากษัตริย์เจ้าชายและคนทำถวายพระพุทธเจ้าและสาวกของพระองค์และไม่มีอะไรที่เธอจะชอบมากกว่าที่จะสามารถทำเช่นเดียวกัน ดังนั้นเธอจึงเดินออกไปขอทาน แต่ในตอนท้ายของทั้งวันทั้งหมดที่เธอมีคือหนึ่งเหรียญขนาดเล็ก เธอเอามันไปผู้ประกอบการค้าน้ำมันในการพยายามที่จะซื้อน้ำมันบาง เขาบอกเธอว่าเธอไม่อาจซื้ออะไรที่มีน้อยมาก แต่เมื่อเขาได้ยินว่าเธอต้องการมันเพื่อให้ถวายพระพุทธรูปเขาสงสารเธอและทำให้เธอน้ำมันที่เธอต้องการ เธอเอามันไปที่วัดซึ่งเธอไฟโคมไฟ เธอวางมันก่อนที่พระพุทธรูปและทำนี้ปรารถนา... "ฉันไม่มีอะไรจะมี แต่โคมไฟเล็ก ๆ นี้ แต่ผ่านการเสนอขายครั้งนี้ในอนาคตผมอาจจะมีความสุขกับโคมไฟของภูมิปัญญาที่ผมอาจปลดปล่อยสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจากความมืดของพวกเขาพฤษภาคม ผมชำระล้างสิ่งกีดขวางทั้งหมดของพวกเขาและนำพวกเขาไปตรัสรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงเวลาของพระพุทธเจ้า มี อยู่ มีหญิงขอทานชราที่เรียกว่า " อาศัยความสุข " เธอเคยดูกษัตริย์ เจ้านาย และประชาชนถวายพระพุทธเจ้าและสาวกของพระองค์ และไม่มีอะไรที่เธอจะต้องชอบ มากกว่าที่จะสามารถที่จะทำแบบเดียวกัน ดังนั้น เธอจึงไปขอร้อง แต่ในตอนท้ายของวันทั้งหมดที่เธอมีก็คือ เหรียญเล็ก เธอเอาไปให้พ่อค้าน้ำมัน ลองซื้อน้ำมันเขาบอกว่าเธออาจจะไม่ได้ซื้ออะไรเลยน้อย แต่เมื่อเขาได้ยินว่าเธอต้องการให้บูชาพระพุทธเจ้า เขาสมเพชเธอและให้เธอน้ำมันที่เธอต้องการ เธอเอาไปให้วัดที่เธอจุดตะเกียง เธอวางไว้ที่หน้าพระพุทธรูป และทำให้ความปรารถนานี้ว่า " ผมไม่มีอะไรจะให้แต่โคมไฟเล็ก ๆ นี้ แต่ผ่านที่เสนอนี้ในอนาคตฉันอาจจะได้รับพรประทีปแห่งปัญญา ฉันอาจจะฟรีทั้งหมด มนุษย์จากความมืดของ ฉันอาจจะทำให้อุปสรรคของพวกเขาทั้งหมดและนำพวกเขาเพื่อการตรัสรู้