Most of the recommendations emergin

Most of the recommendations emerging from the second, management-oriented reform
phase of the 1960s and 1970s were not implemented as intended, although the central
bureaucracy was somewhat reduced and several public corporations were merged.
Unfortunately, while curbs were placed on the size of the civil service at the national level, it
expanded at the local level and special public corporations soon appeared. With the
subsequent increase in local government personnel, justified on the grounds that numerous
functions had been delegated by the central government, it appeared that local governments
had assumed greater responsibility. But the reality was that their discretionary powers had
been reduced; political scientists of the day cynically spoke of a “new centralization,” not
unlike Muramatsu’s classic vertical control administration model (1997, 21).
Although the two oil crises of the 1970s resulted in a national deficit amounting to more
than 30 percent of the government’s annual revenue, the introduction of a sales or
consumption tax was strongly opposed by the business community, which sought fiscal
restructuring without a tax increase. Thus in 1981, at the start of the third, liberal conservative
phase of administrative reform, the Second Provisional Commission on Administrative
Reform was established to promote cutbacks in management and the devolution of power to
local government authorities. Both the Ministry of Finance and the Ministry of Home Affairs
cooperated in this effort, but progress was limited, even though the spending cuts and
increased privatization of the then-three biggest public corporations—the Japan National
Railway, Nippon Telegraph and Telephone Public Corporation, and Japan Tobacco and Salt
Public Corporation—have been claimed as major victories of the administrative reforms of the
day. In short, there was little change in central-local relations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนใหญ่แนะนำที่เกิดขึ้นจากการปฏิรูปที่สอง มุ่ง เน้นการจัดการระยะของช่วงปี 1960 และทศวรรษ 1970 ไม่ดำเนินการตามที่ตั้งใจไว้ ถึงแม้ว่าใจกลางข้าราชการลดลงค่อนข้าง และองค์กรสาธารณะต่าง ๆ ถูกผสานอับ ใน ขณะที่บ่อถูกวางบนขนาดของราชการระดับชาติ มันขยายที่ในท้องถิ่นพิเศษ และระดับสาธารณะบริษัททันที appeared ด้วยการเพิ่มขึ้นมาในรัฐบาลท้องถิ่นบุคลากร ชิดใน grounds ที่มากมายหน้าที่ได้รับมอบหมาย โดยรัฐบาลกลาง ปรากฏที่รัฐบาลท้องถิ่นมีสันนิษฐานความรับผิดชอบมากขึ้น แต่ความเป็นจริง ว่า มีอำนาจ discretionaryลดลง นักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองของวัน cynically พูดแบบ "ใหม่ชอบรวมศูนย์ ไม่ซึ่งแตกต่างจากรูปแบบการบริหารควบคุมแนวคลาสสิกของมูรามัทสึ (1997, 21)แม้ว่าวิกฤตน้ำมันสองของสาว ๆ ทำให้เกิดดุลแห่งชาติที่เกินขึ้นกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ของรายได้ประจำปีของรัฐบาล แนะนำการขาย หรือการใช้ภาษีถูกข้าม โดยธุรกิจชุมชน ที่ขอเงินขอปรับโครงสร้างโดยไม่ขึ้นภาษี ดังนั้นในปี 1981 ที่เริ่มอนุรักษนิยมเสรีนิยม สามขั้นตอนของการปฏิรูปการปกครอง นายสำรองที่สองในการบริหารจัดการการปฏิรูปก่อ cutbacks บริหารและขึ้นอำนาจในการส่งเสริมหน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่น กระทรวงการคลังและกระทรวงมหาดไทยร่วมมือในความพยายามนี้ แต่กำลังถูกจำกัด แม้ว่าการใช้ตัด และเพิ่ม privatization รัฐนั้นสามที่ใหญ่ที่สุดบริษัท — แห่งชาติญี่ปุ่นรถไฟ นิปปอนโทรเลข และโทรศัพท์สาธารณะ บริษัท และยาสูบญี่ปุ่น และเกลือบริษัทมหาชนซึ่งได้อ้างว่า เป็นชัยชนะที่สำคัญของการปฏิรูปการบริหารของการวันที่ ในระยะสั้น มีเปลี่ยนเล็กน้อยในความสัมพันธ์ท้องถิ่นกลาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนใหญ่ของคำแนะนำโผล่ออกมาจากที่สองการปฏิรูปการจัดการที่มุ่งเน้นขั้นตอนของปี 1960 และ 1970 ที่ไม่ได้ดำเนินการตามที่ตั้งใจไว้ แต่กลางข้าราชการได้รับการลดลงบ้างและองค์กรภาครัฐหลายคนรวม. แต่ในขณะที่แปะอยู่กับขนาดของ ข้าราชการพลเรือนในระดับชาติก็ขยายตัวในระดับท้องถิ่นและองค์กรภาครัฐพิเศษเร็วๆ นี้ปรากฏ ด้วยการเพิ่มขึ้นตามมาในบุคลากรภาครัฐท้องถิ่นธรรมในบริเวณที่หลายฟังก์ชั่นได้รับการแต่งตั้งโดยรัฐบาลกลางก็ปรากฏว่ารัฐบาลท้องถิ่นสันนิษฐานว่าความรับผิดชอบมากขึ้น แต่ความเป็นจริงก็คือว่าการตัดสินใจของพวกเขามีอำนาจได้รับการลดลง; นักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองของวันแกมพูดของ "อำนาจใหม่" ไม่ได้แตกต่างจากรูปแบบการบริหารการควบคุมแนวตั้งคลาสสิกMuramatsu ของ (1997, 21). แม้ว่าทั้งสองวิกฤตการณ์น้ำมันของปี 1970 ส่งผลให้การขาดดุลชาติจำนวนมากขึ้นกว่าร้อยละ30 ของรัฐบาล รายได้ประจำปีการเปิดตัวของยอดขายหรือบริโภคภาษีถูกต่อต้านอย่างรุนแรงจากธุรกิจชุมชนซึ่งพยายามการคลังปรับโครงสร้างหนี้โดยไม่มีภาษีที่เพิ่มขึ้น ดังนั้นในปี 1981 ที่เริ่มต้นของสามอนุรักษ์นิยมเสรีนิยมขั้นตอนของการปฏิรูปการบริหารชั่วคราวคณะกรรมการสองในการดูแลการปฏิรูปได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการตัดทอนในการบริหารจัดการและความรับผิดชอบของการใช้พลังงานให้กับหน่วยงานภาครัฐในท้องถิ่น ทั้งกระทรวงการคลังและกระทรวงมหาดไทยให้ความร่วมมือในความพยายามนี้ แต่ความคืบหน้าการถูก จำกัด แม้ว่าจะลดการใช้จ่ายและการเพิ่มขึ้นการแปรรูปแล้วสามที่ใหญ่ที่สุดบริษัท -ประชาชนแห่งชาติญี่ปุ่นรถไฟนิปปอนเทเลกราฟและโทรศัพท์สาธารณะคอร์ปอเรชั่นและญี่ปุ่นยาสูบและเกลือสาธารณะคอร์ปอเรชั่นได้รับการอ้างว่าเป็นชัยชนะที่สำคัญของการปฏิรูปการบริหารของวัน ในระยะสั้นมีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในความสัมพันธ์กลางท้องถิ่น