ดิฉันนางสาวกนกวรรณ กลิ่นรัตน์ กำลัง

ดิฉันนางสาวกนกวรรณ กลิ่นรัตน์ กำลังศึกษาอยู่ชั้นอุดมศึกษาปีที่ 1 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ความทรงจำที่ดีของดิฉัน คือ ย้อนไปเมื่อสมัยวัยเด็ก ดิฉันอาศัยอยู่กับปู่และย่าที่บ้านต่างจังหวัดซึ่งพ่อและแม่ของดิฉันทำงานอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี จึงมีเหตุการณ์ๆ หนึ่ง คือ ย้อนไปประมาณเมื่อตอนดิฉันอายุ 7 ขวบ พอวันหยุดเทศกาลพ่อและแม่ของดิฉันจะกลับมาเที่ยวที่บ้าน เนื่องจากหยุดหลายวัน ทุกๆ วันที่ได้อยู่กับพ่อกับแม่ดิฉันรู้สึกมีความสุขมาก รู้สึกว่าอยากเก็บความรู้สึกนี้ไว้นานๆ จนวันหนึ่งวันที่พ่อและแม่ต้องกลับไปทำงาน ดิฉันร้องไห้ตามพ่อกับแม่จะไปอยู่ด้วย ซึ่งดิฉันตามไปด้วยไม่ได้เพราะดิฉันยังเด็กเกินไปถ้าไปอยู่กับพ่อและแม่ก็จะไม่มีใครเลี้ยง เพราะว่าพ่อกับแม่ต้องไปทำงาน จึงจำเป็นที่ต้องอยู่กับปู่กับย่าที่ต่างจังหวัด ซึ่งตอนนั้นฉันยังคงมีความคิดแบบเด็กๆ แค่ร้องไห้ตามผู้ใหญ่จนย่าทนเสียงร้องไม่ไหว จึงกดโทรศัพท์โทรไปหาพ่อของดิฉันและให้พ่อได้คุยกับดิฉัน พ่อบอกว่า “ เดี๋ยววันหยุดจะกลับมาหาใหม่ ” ดิฉันร้องไห้หนักกว่าเดิมเมื่อได้ยิน เสียงพ่อ พ่อก็ปลอบดิฉันว่าวันหยุดเดี๋ยวมาหา เดี๋ยวซื้อของเล่นมาให้ ดิฉันเลยหยุดร้องไห้ แล้วเข้านอน แล้วพอก็มาตามนัดจริงๆ ดิฉันดีใจมากที่ได้เจอพ่อและได้ของเล่น นี่คือความทรงจำที่ดีในวัยเด็กของดิฉัน ส่วนความทรงจำที่ไม่ดีของดิฉัน คือ เมื่อตอนสมัยมัธยมต้น ตัวดิฉันเองซึ่งมีน้องสาวอยู่อนุบาล วันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ และในปีนั้นเป็นปีที่บ้านดิฉันน้ำท่วมหนักมาก ดิฉันก็เลยให้ปู่พายเรือไปส่งที่หลังบ้านซึ่งน้ำท่วมไม่ถึง ซึ่งน้องสาวก็ร้องตามจะไปเล่นด้วยแต่ดิฉันไม่อยากให้ไปด้วยเพราะขี้เกียจดู แต่ปู่บอกว่าให้เอาน้องไปด้วย พอมาถึงที่แห้งแต่ไม่แห้งมากซึ่งน้ำท่วมถึงหัวเข่า ดิฉันเป็นคนที่ขึ้นจากเรือก่อน แล้วน้องก็กำลังจะขึ้นตามดิฉันมา ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจะถีบเรือ ขณะนั้นเองน้องสาวก็กำลังก้าวขึ้นจากเรือ ทำให้น้องตกน้ำไป ปู่โกรธฉันมากที่ทำน้องตกน้ำ ปู่เลยคว้าไม้พายไล่ตีดิฉันจนไม้พายหัก ดิฉันก็ได้แต่วิ่งหนี จนไปถึงบ้านย่าอีกคนหนึ่งของดิฉันเพื่อให้เขาช่วยไม่ให้โดนตี ซึ่งย่าก็ช่วยไว้ได้ พอเวลาประมาณหกโมงเย็นย่าก็พาดิฉันไปส่งที่บ้าน ซึ่งตอนนั้นดิฉันกลัวโดนตีอีก ดิฉันเลยรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วเข้านอน วันรุ่งขึ้นดิฉันตกใจกับรอยฟกช้ำบริเวณที่ต้นขา มันช้ำจนเขียวมาก ลุกนั่งลำบากมันเจ็บที่ขาข้างนั้น ซึ่งเป็นความทรงที่เจ็บมากและไม่มีวันลืม

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

I am Mrs. Saokonkuanron Klinrat. Studying higher education vol. 1 floor, Faculty of science and technology, computer science. The best memories of my childhood, when a session is back. I live with the grandfather and mother at home, where my father and mother working at the pathum Thani province is one of the hetukan is back to about 7 years of age when I'm enough my father and mother of the holidays I will be back at home, because stopping for several days every day.That is my mother, I feel very happy. That this feeling for a long storage, until one day father's day and mother to return to work. I was crying by my mom to go with it, which I didn't because I follow with the children to live with her father, too, and she would never feed my mother wanted it to work, it's important to be with Grandpa Grandpa with the provinces. That it still has the idea of crying children, just based on the adults until Grandpa was so pressed rugged vocals phone call to my father, and my father had to talk to. His father told him, "Hey, the holidays are back." I was crying harder than before when I heard. My father, my father, it sounds to soothe that now buy now for holiday toys, I was crying, and then go to bed and stop at all however based on appearances, really. I'm very glad that my father Geraniums and toys. Here are some of the best memories of my childhood. Best bad memories of the era when I was high school early. I have a sister that is kindergarten. That day is a Saturday, Sunday, and holidays for the year is the year of the flood is very heavy, I was home. I had to paddle to the grandfather back home, where the flood to which sister was singing along to go play, but I don't want to let go, because he hated to see. But Pu said the brother. Dry, but not enough to dry the flood to knee, which I was out of the boat and a sister, I'm going to come. I do not intend to pedal boat while it was stepping out of the sister ships make the water fall to my sister. My Grandpa sister's angry working water fall, Grandpa grabbed my paddle at all until broken oars to chase hit me, but they run away until my mother a House, so he has not hit that Grandpa helped. Enough time, Grandpa took about six o'clock I delivered at home, which I fear is charged with hitting another step I'm past rushing into the bathroom to take a shower and go to bed. I was shocked with the Roy day contusion on the thighs. It's very green, Luke put cham till it hurts that leg, which is the most painful memories and never forget.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

I Miss Wan smell Hughes was educated at one of the top universities of Science and Technology. Computer Science The good memories of when I was back to childhood. I lived with the grandparents at home provinces whose father and my mother worked at Pathum Thani. It is an event that dates back to when I was about 7 years old when her father and mother of the holiday season, I will come back home. Since many holidays every day to be with my parents, I feel very happy. I wanted to keep this feeling for a long time. One day, the father and mother to return to work. I cried as my parents are going to live with. Which according to me, not because I was too young to live with their parents if they are not fed. Because parents have to work. You need to live with grandparents in the provinces. At that time I still had no idea the children. I cried as an adult voice can not tolerate drugs. Press phone call to my father and my father talked to my father and said, "I will be back for a new holiday:" I cried when I heard my father than it convinces me that I am on vacation. I bought a toy I stopped crying and go to bed and when I came by appointment. I'm very happy to see his father and toys. This is the great memories of my childhood. The bad memories of when I was in high school early. The mine, which has a sister in kindergarten. That day is Saturday and Sunday. And in that year was that I had a very heavy floods. My grandfather had to paddle back to the house, which did not reach flood. The sisters sang along to play with, but I do not want to see because they are lazy. But my grandfather told me to go with them. After arriving at the dry, but not dried, which flooded knee. It was the first to disembark. Then I was going to come up on me. I do not intend to pedal boats. He and his sister are emerging from the vessel. Make you fell in, I am very angry that my grandfather made water fall. I grab my paddle hitting me until a broken paddle. I was not running away Until one of my grandmother's house so he will not get hit. The drugs help them It took about six o'clock grandmother took me to the house. At that time I was afraid of being hit again. So I rushed to the bathroom to take a shower and go to bed. The next day, I was shocked with a bruised thigh. It hurt so much green Sit it seemed that sore leg. This is a very sore and he will never forget.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดิฉันนางสาวกนกวรรณกลิ่นรัตน์กำลังศึกษาอยู่ชั้นอุดมศึกษาปีที่ 1 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ความทรงจำที่ดีของดิฉันความย้อนไปเมื่อสมัยวัยเด็กจึงมีเหตุการณ์ๆหนึ่งความย้อนไปประมาณเมื่อตอนดิฉันอายุ 7 ขวบพอวันหยุดเทศกาลพ่อและแม่ของดิฉันจะกลับมาเที่ยวที่บ้านเนื่องจากหยุดหลายวันทุกๆวันที่ได้อยู่กับพ่อกับแม่ดิฉันรู้สึกมีความสุขมากจนวันหนึ่งวันที่พ่อและแม่ต้องกลับไปทำงานดิฉันร้องไห้ตามพ่อกับแม่จะไปอยู่ด้วยซึ่งดิฉันตามไปด้วยไม่ได้เพราะดิฉันยังเด็กเกินไปถ้าไปอยู่กับพ่อและแม่ก็จะไม่มีใครเลี้ยงเพราะว่าพ่อกับแม่ต้องไปทำงานซึ่งตอนนั้นฉันยังคงมีความคิดแบบเด็กๆแค่ร้องไห้ตามผู้ใหญ่จนย่าทนเสียงร้องไม่ไหวจึงกดโทรศัพท์โทรไปหาพ่อของดิฉันและให้พ่อได้คุยกับดิฉันพ่อบอกว่า " เดี๋ยววันหยุดจะกลับมาหาใหม่ "เสียงพ่อพ่อก็ปลอบดิฉันว่าวันหยุดเดี๋ยวมาหาเดี๋ยวซื้อของเล่นมาให้ดิฉันเลยหยุดร้องไห้แล้วเข้านอนแล้วพอก็มาตามนัดจริงๆดิฉันดีใจมากที่ได้เจอพ่อและได้ของเล่นนี่คือความทรงจำที่ดีในวัยเด็กของดิฉันความเมื่อตอนสมัยมัธยมต้นตัวดิฉันเองซึ่งมีน้องสาวอยู่อนุบาลวันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์และในปีนั้นเป็นปีที่บ้านดิฉันน้ำท่วมหนักมากดิฉันก็เลยให้ปู่พายเรือไปส่งที่หลังบ้านซึ่งน้ำท่วมไม่ถึงแต่ปู่บอกว่าให้เอาน้องไปด้วยพอมาถึงที่แห้งแต่ไม่แห้งมากซึ่งน้ำท่วมถึงหัวเข่าดิฉันเป็นคนที่ขึ้นจากเรือก่อนแล้วน้องก็กำลังจะขึ้นตามดิฉันมาดิฉันไม่ได้ตั้งใจจะถีบเรือทำให้น้องตกน้ำไปปู่โกรธฉันมากที่ทำน้องตกน้ำปู่เลยคว้าไม้พายไล่ตีดิฉันจนไม้พายหักดิฉันก็ได้แต่วิ่งหนีจนไปถึงบ้านย่าอีกคนหนึ่งของดิฉันเพื่อให้เขาช่วยไม่ให้โดนตีซึ่งย่าก็ช่วยไว้ได้ซึ่งตอนนั้นดิฉันกลัวโดนตีอีกดิฉันเลยรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วเข้านอนวันรุ่งขึ้นดิฉันตกใจกับรอยฟกช้ำบริเวณที่ต้นขามันช้ำจนเขียวมากลุกนั่งลำบากมันเจ็บที่ขาข้างนั้น