“The Third Wish”A short story by Joan Aiken Once there was a man who w การแปล - “The Third Wish”A short story by Joan Aiken Once there was a man who w ไทย วิธีการพูด

“The Third Wish”A short story by Jo

“The Third Wish”
A short story by Joan Aiken

Once there was a man who was driving in his
car at dusk on a Spring evening through part of the
forest of Savernake. His name was Mr. Peters.
The primroses were just beginning but the trees
were still bare, and it was cold; the birds had
stopped singing an hour ago. As Mr. Peters
entered a straight, empty stretch of road he seemed
to hear a faint crying, and a struggling and
thrashing, as if somebody was in trouble far away
in the trees. He left his car and climbed the mossy
bank beside the road. Beyond the bank was an
open slope of beech trees leading down to thorn
bushes through which he saw the gleam of water.
He stood a moment waiting to try and discover
where the noise was coming from, and presently
heard a rustling and some strange cries in a voice
which was almost human-and yet there was
something too hoarse about it at one time and too
clear and sweet at another. Mr. Peters ran down
the hill and as he neared the bushes he saw
something white among them which was trying to
extricate itself; coming closer he found that it was
a swan that had become entangled in the thorns
growing on the bank of the canal.
The bird struggled all the more frantically as
he approached, looking at him with hate in its
yellow eyes, and when he took hold of it to free
it, hissed at him, pecked him, and thrashed
dangerously with its wings which were
powerful enough to break his arm. Nevertheless
he managed to release it from the thorns, and
carrying it tightly with one arm, holding the
snaky head well away with the other hand (for
he did not wish his eyes pecked out), he took it
to the verge of the canal and dropped it in.
The swan instantly assumed great dignity and
sailed out to the middle of the water, where it put
itself to rights with much dabbling and preening,
smoothing its feathers with little showers of drops.
Mr. Peters waited to make sure that it was all right
and had suffered no damage in its struggles.
Presently the swan, when it was satisfied with its
appearance, floated in to the bank once more. and in
a moment, instead of the great white bird, there was
a little man all in green with ~ golden crown and
long beard, standing by the water. He had fierce
glittering eyes and looked by no means friendly.
"Well, Sir," he said threateningly, "I see you are
presumptuous enough to know some of the laws of
magic. You think that because you have rescued-by
pure good fortune-the King of the Forest from a
difficulty, you should have some fabulous reward."
"I expect three wishes, no more and no less,"
answered Mr. Peters, looking at him steadily
and with composure.
"Three wishes, he wants, the clever man~ Well,
I have yet to hear of the human being who made
any good use of his three wish they mostly end up
worse off than they started. Take your three wishes
then-" he flung three dead leaves in the air "-don't
blame me if you spend the last wish in undoing the
work of the other two."
Mr. Peters caught the leaves and put two of
them carefully in his notecase. When he looked
up the swan was sailing about in the middle of
the water again, flicking the drops angrily down
its long neck.
Mr. Peters stood for some minutes reflecting on
how he should use his reward. He knew very well
that the gift of three magic wishes was one which
brought trouble more often than not, and he had no
intention of being like the forester who first wished
by mistake for a sausage, and then in a rage wished
it on the end of his wife's nose, and then had to use
his last wish in getting it off again. Mr. Peters had
most of the things which he wanted and was very
content with his life. The only thing that troubled
him was that he was a little lonely, and had no
companion for his old age. He decided to use his
first wish and to keep the other two in case of an
emergency. Taking a thorn he pricked his tongue
with it, to remind himself not to utter rash wishes
aloud. Then holding the third leaf and gazing round
him at the dusky undergrowth, the primroses, great
beeches and the blue-green water of the canal, he
said:
"I wish I had a wife as beautiful as the
forest."
2
A tremendous quacking and splashing broke
out on the surface of the water. He thought that it
was the swan laughing at him. Taking no notice he
made his way through the darkening woods to his
car, wrapped himself up in the rug and went to
sleep.
When he awoke it was morning and the birds
were beginning to call. Coming along
the track towards him was the most beautiful
creature he had ever seen, with eyes as blue-green
as the canal, hair as dusky as the bushes, and skin
as white as the feathers of swans.
"Are you the wife that I wished for?" asked
Mr. Peters.
"Yes I am," she replied. "My name is Leita."
She stepped into the car beside him and they
drove off to the church on the outskirts of the
forest, where they were married. Then he took her
to his house in a remote and lovely valley and
showed her all his treasures-the bees in their white
hives, the Jersey cows, the hyacinths, the silver
candlesticks, the blue cups and the lustre bowl for
putting primroses in. She admired everything, but
what pleased her most was the river which ran by
the foot of his garden.
"Do swans come up here?" she asked. "Yes, I
have often seen swans there on the river," he
told her, and she smiled.
Leita made him a good wife. She was gentle
and friendly, busied herself about the house
garden, polished the bowls, milked the cows and
mended his socks. But as time went by Mr.
Peters began to feel that she was not happy. She
seemed restless, wandered much in the garden,
and sometimes when he came back from the
fields he would find the house empty and she
would only return after half an hour or so with
no explanation of where she had been. On these
occasions she was always especially tender and
would put out his slippers to warm and cook his
favorite dish-Welsh rarebit with wild
strawberries-for supper.
One evening he was returning home along
the river path when he saw Leita in front of him,
down by the water. A swan had sailed up to the
verge and she had her arms round its neck and
the swan's head rested against her cheek. She was
weeping, and as he came nearer he saw that tears
were rolling, too, from the swan's eyes.
"Leita, what is it?" he asked, very troubled.
"This is my sister," she answered. "I can't
bear being separated from her."
Now he understood that Leita was really a
swan from the forest, and this made him very sad
because when a human being marries a bird it
always leads to sorrow.
"I could use my second wish to give your
sister
human shape, so that she could be a companion to
you," he suggested.
""No, no," she cried, "I couldn't ask that of
her."
"Is it so very hard to be a human being?"
asked Mr. Peters sadly.
"Very, very hard," she answered.
"Don't you love me at all, Leita?"
"Yes, I do, I do love you," she said, and there
were tears in her eyes again. "But I miss the old life
in the forest, the cool grass and the mist rising off
the river at sunrise and the feel of the water sliding
over my feathers as my sister and
I drifted along the stream."
"Then shall I use my second wish to turn you
back into a swan again?" he asked, and his tongue
pricked to remind him of the old King's words, and
his heart swelled with grief inside him.
"Who would darn your socks and cook your
meals and see to the hens?"
"I'd do it myself as I did before I married
you," he said, trying to sound cheerful.
She shook her head. "No, I could not be as
unkind to you as that. I am partly a swan, but I am
also partly a human being now. I will stay with
you."
Poor Mr. Peters was very distressed on his wife's
account and did his best to make her life happier,
taking her for drives in the car, finding beautiful
music for her to listen to on the radio, buying
clothes for her and even suggesting a trip round the
world. But she said no to that; she would prefer to
stay in their own house near the river.
He noticed that she spent more and more time
baking wonderful cakes-jam puffs, petits fours,
3
éclairs and meringues. One day he saw her take a
basketful down to the river and he guessed that she
was giving them to her sister.
He built a seat for her by the river, and
the two sisters spent hours together there,
communicating in some wordless manner.
For a time he thought that all would be well,
but then he saw how thin and pale she was
growing.
One night when he had been late doing the
accounts he came up to bed and found her
weeping in her sleep and calling:
"Rhea! Rhea! I can't understand what you
say! Oh, wait for me, take me with you!"
Then he knew that it was hopeless and she
would never be happy as a human. He stooped
down and kissed her goodbye, then took another
leaf from his notecase, blew it out
of the window, and used up his second wish.
Next moment instead of Leita there was
a sleeping swan lying across the bed with its
head under its wing. He carried it out of the
house and down to the brink of the river,
and then he said, "Leita! Leita!" to waken her,
and gently put her into the water. She gazed
round her in astonishment for a moment, and
then came up to him and rested her head lightly
against his hand; next instant she was flying
away over the trees towards the heart of the
forest.
He heard a harsh laugh behind him, and
turning round saw the old King looking at
him with a malicious expression.
"Well, my friend! You don't seem to have
managed so wonderfully with your first two
wishes, do you? What will you do with the
last? Turn yourself into a swan? Or turn
Leita back into a girl?"
"I shall do neither," said Mr. Peters calmly.
"Human beings and swans are better in their
own shapes."
But for all that he looked sadly over towards
the forest where Leita had flown, and walked
slowly back to his empty house.
Next day he saw two swans swimming at the
bottom of the garden, and one of them wore the
gold chain he had given Leita after their
marriage; she came up and rubbed her head
against h
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
"ต้องที่สาม"เรื่องสั้น โดย Joan Aiken เมื่อมีคนขับรถในเขารถที่ค่ำเย็นฤดูใบไม้ผลิผ่านส่วนหนึ่งของการป่า Savernake ชื่อของเขาถูกนาย PetersPrimroses ถูกเริ่มต้นเพียงแต่ต้นไม้ได้ยังคงเปลือย และก็เย็น มีนกหยุดร้องเพลงชั่วโมงผ่านมา เป็นนาย Petersใส่ยืดตัวตรง ว่างเปล่าถนนดูฟังมัวร้องไห้ และการดิ้นรน และthrashing ว่าใครมีปัญหาห่างในต้นไม้ เขาทิ้งรถของเขา และปีนที่มอสซีธนาคารข้างถนน นอกเหนือจากธนาคารมีเปิดลาดบีชต้นไม้มุ่งทอร์นพุ่มไม้ที่เห็นคล้ายปีศาจน้ำเขายืนขณะที่รอการค้นพบ และพยายามซึ่งเสียงได้มาจาก และปัจจุบันได้ยินแบบ rustling และบางเสียงร้องประหลาดในเสียงซึ่งเป็นมนุษย์เกือบ- และยัง มีสิ่งเครือเกินไปเลยในครั้งเดียว และเกินไปใสและหวานที่อื่น นาย Peters วิ่งลงเขา และเขา neared เขาเห็นพุ่มไม้บางสิ่งบางอย่างสีขาวในหมู่พวกเขาที่พยายามextricate ตัวเอง มาใกล้ชิดเขาพบว่า มันเป็นหงส์ที่มีกลายเป็นเกี่ยวในหนามการเติบโตของคลองนกต่อสู้ทั้งหมดยิ่งเมามันเป็นเขาประดับ หาที่เขาเกลียดในความตาสีเหลือง และเมื่อเขาได้ เก็บของให้ฟรี, hissed ว่า pecked เขา และ thrashedเลิฟ ด้วยปีกของมันซึ่งมีประสิทธิภาพพอที่จะทำลายแขนของเขา อย่างไรก็ตามเขาจัดการจะปล่อยจากหนาม และแบกมันไว้แน่นกับแขนข้างหนึ่ง ถือตัวหัว snaky กันไป ด้วยอีก (สำหรับเขาไม่ต้องการตา pecked ออก), เขาได้การบริหารของคลอง และปล่อยลงในการหงส์ถือศักดิ์ศรีมากทันที และแล่นออกไปกลางน้ำ ที่ใส่เพื่อสิทธิมาก dabbling และ preeningราบเรียบของขน ด้วยน้ำเล็กน้อยหยดนาย Peters รอให้แน่ใจว่ามันถูกต้องทั้งหมดและได้รับความเดือดร้อนไม่ทำลายในการต่อสู้ปัจจุบันสวอน เมื่อได้ใจความลักษณะ ลอยในธนาคารอีกครั้ง และในช่วง แทนของนกสีขาวมาก มีคนเล็กน้อยในสีเขียว ~ มงกุฎทอง และยาวเครา ห้องน้ำ เขารุนแรงนักดวงตา และดูไม่เป็นมิตร"ดี รัก เขากล่าวว่า threateningly "ฉันเห็นคุณถือดีพอที่จะทราบว่ากฎหมายของบางอย่างมายากล คุณคิดว่า เพราะคุณได้รับโดยบริสุทธิ์ดีฟอร์เดอะคิงของป่าจากยาก คุณควรได้รางวัลบางอย่างเหลือเชื่อ""ฉันต้องประสงค์สาม ไม่มาก และไม่ น้อยตอบนาย Peters มองเขาอย่างต่อเนื่องและ มีความสงบ"สามปรารถนา อยาก คนฉลาด ~ ดีฉันยังได้ยินเสียงของมนุษย์ที่ทำการใช้ใด ๆ ของเขาต้องสามส่วนใหญ่จนแย่ ปิดกว่าจะเริ่มต้น ใช้ความปรารถนาของคุณสามแล้ว- "เขาส่วนใหญ่สามใบตายในอากาศ" -ไม่โทษฉันถ้าคุณใช้ความปรารถนาสุดท้ายในการยกเลิกการงานอีกสองอัน"นาย Peters จับใบ และใส่สองพวกเขาใน notecase ของเขาอย่างระมัดระวัง เมื่อเขามองค่าหงส์กำลังล่องเรือในน้ำอีก flicking หยด angrily ลงคอที่ยาวของมันนาย Peters ยืนบางนาทีบรรยากาศเขาควรใช้รางวัลของเขาอย่างไร เขารู้ดีว่า เป็นของขวัญแห่งความปรารถนาวิเศษสามคือหนึ่งซึ่งนำปัญหาขึ้นมักจะไม่เป็น และเขาไม่มีขอชอบ forester ที่ปรารถนาครั้งแรกโดยผิดพลาดเป็นไส้กรอก แล้วความโกรธปรารถนามันในจมูกของภรรยาของเขา และหลังจากนั้น ก็ใช้เขาต้องสุดท้ายการจะปิดอีกครั้ง นาย Peters ได้ส่วนใหญ่ของสิ่งที่เขาต้องการ และถูกมากเนื้อหา มีชีวิต สิ่งเดียวที่ปัญหาเขาได้ว่า เขาเหงาเล็กน้อย และมีไม่มีตัวช่วยสำหรับอายุมาก เขาตัดสินใจที่จะใช้ของเขาต้องก่อน และให้อีกสองกรณีของการฉุกเฉิน การมีหนามใหญ่เขา pricked ลิ้นของเขากับมัน เพื่อเตือนตัวเองไม่ ผื่นสุดปรารถนาออกเสียง แล้ว เก็บใบที่ 3 และพร้อมปัดเขาที่ dusky undergrowth, primroses ดีbeeches และน้ำเขียวคลอง เขากล่าวว่า:"ฉันต้องการฉันมีภรรยาที่สวยงามเป็นป่า" 2Quacking มากและเล่นยากจนออกบนพื้นผิวของน้ำ เขาคิดว่า งั้นมีหงส์หัวเราะที่เขา การไม่แจ้งเขาทำทางของเขาผ่านป่า darkening เขาห่อตัวเองในการพรมรถยนต์ และไปนอนเมื่อเขาตื่นขึ้นมา ได้ช่วงเช้าและนกได้เริ่มต้นการโทร มาพร้อมกันติดตามต่อเขาสวยที่สุดสิ่งมีชีวิตที่เขาเคยเห็น มีตาเป็นสีฟ้า-เขียวเป็นคลอง dusky เป็นพุ่มไม้ และผิวผมสีขาวที่ขนของหมู่"คุณภรรยาที่ฉันปรารถนาสำหรับ" ขอนาย Peters"ใช่ฉัน เธอตอบ "ชื่อของฉันคือ Leita"เธอก้าวเข้าสู่รถข้าง ๆ เขาและพวกเขาขับรถออกจากโบสถ์ของป่า ที่พวกเขาแต่งงาน แล้ว เขาเอาเธอบ้านของเขาในหุบเขาห่างไกล และดี และพบเธอผึ้งสมบัติเขาสีขาวของพวกเขาโคลมพิษ ชุด ปัจจัย เงินเห็น ถ้วยสีน้ำเงิน และชามโกลเด้นสำหรับวาง primroses ใน เธอชื่นชมทุกอย่าง แต่อะไรใจเธอมากที่สุดเป็นแม่น้ำที่วิ่งตามเท้าของสวนของเขา"ทำหมู่เกิดขึ้นที่นี่" เธอถาม "ใช่ ฉันมักจะได้เห็นหมู่มีน้ำ เขาบอกเธอ และเธอยิ้มLeita ทำให้เขาเป็นภรรยาที่ดี เธออ่อนโยนและมิตร busied ตัวเองเกี่ยวกับบ้านสวน โบลิ่ง ขัดเงาเร็ว milked วัว และmended ถุงเท้าของเขา แต่เวลาไป โดยนายPeters เริ่มรู้สึกว่า เธอไม่มีความสุข เธอประจักษ์ได้เดินไปมามากในสวน สโมสรและบางครั้งเมื่อเขากลับมาจากการเขตที่เขาจะพบบ้านว่างและเธอจะกลับมาหลังจากครึ่งชั่วโมงเท่านั้น หรือกับไม่มีคำอธิบายของที่เธอเคย บนเหล่านี้โอกาสที่เธอจะชำระเงินโดยเฉพาะ และจะดับรองเท้าแตะของเขาอบอุ่น และทำอาหารของเขาrarebit ชาวเวลส์จานโปรดกับป่าสตรอเบอร์รี่-สำหรับซุปเปอร์ตอนเย็นหนึ่งที่เขาได้กลับบ้านไปเส้นทางแม่น้ำเมื่อเขาเห็น Leita หน้าเขาลงน้ำ หงส์ที่มีแล่นถึงหมิ่นและเธอมีแขนรอบคอของมัน และหัวของสวอนคัดสรรกับแก้ม เธอร้องไห้ ล้าง และเขามาชนิดเขาเห็นน้ำตาที่มีกลิ้ง เกินไป จากสายตาของหงส์"Leita มันคืออะไร" เขาถาม ปัญหามากขึ้น"นี่คือน้องสาวของฉัน เธอตอบ "ฉันไม่สามารถหมีถูกแยกออกจากเธอ"ตอนนี้เขาเข้าใจว่า Leita เป็นความจริงหงส์ป่า และนี้ทำให้เขาเศร้ามากเนื่องจากเมื่อมนุษย์ marries นกมันจะนำไปสู่ความเสียใจ"ฉันไม่ใช้ของฉันต้องสองให้ของคุณน้องสาวรูปร่างเป็นมนุษย์ เพื่อที่เธอจะเป็นตัวช่วยให้คุณ เขาแนะนำ""ไม่ ไม่ เธอร้อง "ฉันไม่ขอที่เธอ""คือมันจึงยากมากที่จะเป็นมนุษย์ถามนาย Peters เศร้า"มาก มากยาก เธอตอบ"อย่ารักฉันเลย Leita""ใช่ ฉัน ฉันรักคุณ เธอกล่าวว่า และมีมีน้ำตาในดวงตาของเธออีกครั้ง "แต่คิดชีวิตเก่าในป่า หญ้าเย็น และหมอกขึ้นปิดแม่น้ำที่พระอาทิตย์ขึ้นและความรู้สึกของน้ำบานเลื่อนกว่าชั้นผิวของฉันเป็นน้องสาวของฉัน และฉันลอยไปตามกระแสข้อมูล""แล้วจะฉันใช้ของฉันต้องสองเพื่อเปิดให้คุณกลับเข้าเป็นสวอนอีก "เขาถาม และลิ้นของเขาpricked เพื่อเตือนเขาพระเก่าคำ และswelled หัวใจกับความเศร้าโศกภายในเขา"ใครจะ darn ถุงเท้าของคุณ และทำอาหารของคุณอาหารและดูให้ไก่ได้อย่างไร""ฉันจะทำตัวเองเป็นฉันได้ก่อนฉันแต่งงานคุณ เขากล่าว พยายามเสียงร่าเริงเธอจับหัวของเธอ "ไม่ ฉันไม่สามารถเป็นunkind คุณเป็น ฉันบางส่วนเป็นสวอน แต่ฉันนอกจากนี้บางส่วนมนุษย์เดี๋ยวนี้ ฉันจะอยู่กับคุณ"จนนาย Peters อยู่มากเป็นทุกข์ของภรรยาบัญชี และไม่ได้ดีที่สุดเพื่อทำให้ชีวิตของเธอมีความสุขพาสำหรับไดรฟ์ในรถ ค้นหาสวยงามเพลงเธอฟังทางวิทยุ ซื้อเสื้อผ้าของเธอและได้แนะนำการเดินทางรอบโลก แต่เธอกล่าวว่า ไม่ว่า เธอต้องการพักในบ้านพักของตนเองเขาสังเกตเห็นว่า เธอใช้เวลามากขึ้น และเวลามากขึ้นอบเค้กแยมดี puffs, petits fours 3éclairs และเมอแรงก์ วันหนึ่งเขาเห็นเธอใช้การbasketful ลงแม่น้ำ และเขาเดาว่า เธอมีให้กับน้องสาวของเธอเขาสร้างนั่งสำหรับเธอ โดยแม่น้ำ และน้องสาวสองคนใช้เวลาร่วมกันการสื่อสารในลักษณะบาง wordlessเวลา เขาคิดว่า ทั้งหมดจะดีแต่แล้ว เขาเห็นว่าบาง และซีดเธอการเติบโตคืนหนึ่งเมื่อเขาได้รับสายทำการบัญชีเขามานอน และพบเธอในการนอนหลับของเธอร้องไห้ และโทร:"เรีย เรีย ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่คุณพูด โอ้ ฉันรอ พาฉันกับคุณ"แล้วเขารู้ว่า มันเป็นตา และเธอไม่เคยจะมีความสุขเป็นมนุษย์ เขา stoopedลง และรั้งเธอลา แล้วเอาอีกใบไม้จาก notecase ของเขา ได้พัดออกของหน้าต่าง และเขาต้องการที่สองใช้ช่วงเวลาถัดไปแทน Leita มีสวอนนอนที่นอนบนเตียงด้วยความหัวภายใต้ปีกของมัน เขาดำเนินการจากการบ้าน และลงแม่น้ำ ต้องแล้ว เขา ว่า "Leita Leita "ให้ waken เธอและค่อย ๆ วางเธอลงในน้ำ เธอจ้องรอบเธอใน astonishment ช่วง และแล้วมาขึ้นเขา และคัดสรรหัวเธอเบา ๆกับมือ ทันทีที่เธอได้เดินทางต่อไปเก็บผ่านต้นต่อแห่งการป่าเขาได้ยินเสียงหัวเราะรุนแรงหลังเขา และพระเก่าเห็นกลมกลึงเขากับนิพจน์ที่เป็นอันตราย"ดี เพื่อนของฉัน คุณดูเหมือนจะไม่มีบริหารดังนั้นเยี่ยมยอด ด้วยสองครั้งแรกของคุณความปรารถนาดี คุณ คุณจะทำอะไรกับการสุดท้าย เปลี่ยนตัวเองเป็นหงส์ หรือเปิดLeita กลับมาเป็นผู้หญิง""ฉันจะทำ ไม่" กล่าวว่า นาย Peters เบา ๆ"มนุษย์และหมู่จะดีกว่าของพวกเขารูปร่างของตัวเอง"แต่ทั้งหมดที่เขาดูเศร้าเกินไปที่ Leita มีบิน และเดินป่าช้ากลับไปยังบ้านของเขาว่างเปล่าวันถัดไปเห็นสระว่ายน้ำในหมู่ 2ด้านล่างของสวน และหนึ่งในนั้นสวมโซ่ทองที่เขามีให้ Leita หลังของพวกเขาแต่งงาน เธอขึ้นมา และ rubbed ศีรษะของเธอกับ h
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
"ที่สามที่ต้องการ" เรื่องสั้นโดยโจแอนนาเคนเมื่อมีชายคนหนึ่งที่เป็นคนขับรถของเขาในรถที่มืดในตอนเย็นฤดูใบไม้ผลิผ่านส่วนหนึ่งของป่าซาเวอเน ชื่อของเขาคือนายปีเตอร์ส. พริมโรสเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น แต่ต้นไม้ก็ยังคงเปลือยและมันก็เย็น นกได้หยุดร้องเพลงชั่วโมงที่ผ่านมา ขณะที่นายปีเตอร์สเข้าตรงยืดที่ว่างเปล่าของถนนดูเหมือนว่าเขาจะได้ยินเสียงลมร้องไห้และดิ้นรนและการนวดเช่นถ้าคนที่อยู่ในปัญหาที่อยู่ห่างไกลในต้นไม้ เขาออกจากรถของเขาและปีนมอสส์ธนาคารข้างถนน นอกเหนือจากธนาคารเป็นลาดเปิดต้นบีชชั้นนำลงไปหนามพุ่มไม้ผ่านที่เขาเห็นแสงของน้ำ. เขายืนเป็นช่วงเวลาที่รอคอยที่จะลองและค้นพบที่เสียงมาจากและปัจจุบันได้ยินเสียงพึมพำและเสียงร้องแปลกในเสียงที่เกือบจะเป็นมนุษย์และยังมีบางสิ่งบางอย่างมากเกินไปแหบเกี่ยวกับเรื่องนี้ในครั้งเดียวและมากเกินไปที่ชัดเจนและหวานอีก นายปีเตอร์วิ่งลงเนินเขาและในขณะที่เขาใกล้พุ่มไม้ที่เขาเห็นบางสิ่งบางอย่างสีขาวในหมู่พวกเขาซึ่งได้รับการพยายามที่จะคลี่คลายเอง เข้ามาใกล้เขาพบว่ามันเป็นหงส์ที่ได้กลายเป็นทอดในหนามที่เติบโตบนฝั่งคลอง. นกพยายามทั้งหมดขึ้นเมามันเป็นเขาเข้าหามองเขาด้วยความเกลียดชังในของตาสีเหลืองและเมื่อเขาเอาไว้มันจะเป็นอิสระมัน hissed ที่เขาจิกเขาและตีอันตรายกับปีกของมันที่มีพลังมากพอที่จะทำลายแขนของเขา แต่เขามีการจัดการที่จะปล่อยมันออกมาจากหนามและแบกมันไว้แน่นด้วยแขนข้างหนึ่งถือหัวทรยศกันไปกับมืออื่นๆ (สำหรับเขาไม่ได้หวังว่าดวงตาของเขาจิกออก) เขาเอามันไปหมิ่นคลองและ ปรับตัวลดลงใน. หงส์ทันทีสันนิษฐานศักดิ์ศรีที่ยิ่งใหญ่และแล่นเรือออกไปกลางน้ำที่จะนำตัวเองไปเล่นน้ำดำน้ำที่มีสิทธิมากและว, เรียบขนด้วยการอาบน้ำหยดเล็ก ๆ น้อย ๆ . นาย ปีเตอร์สรอเพื่อให้แน่ใจว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้องและได้รับความเสียหายในการต่อสู้ของมันไม่. ปัจจุบันหงส์เมื่อมันเป็นที่น่าพอใจด้วยลักษณะลอยในธนาคารอีกครั้ง และในช่วงเวลาที่แทนของนกใหญ่สีขาวมีคนส่วนน้อยในสีเขียวที่มี~ มงกุฎสีทองและเครายาวยืนอยู่ในน้ำ เขามีความรุนแรงตาระยิบระยับและมองโดยไม่มีหมายถึงมิตร. "ดีครับ" เขากล่าวข่มขู่ว่า "ผมเห็นคุณมีความเกรงใจมากพอที่จะรู้ว่าบางส่วนของกฎหมายของมายากล. คุณคิดว่าเพราะคุณได้รับการช่วยเหลือโดยโชคลาภบริสุทธิ์ที่ดี-the พระมหากษัตริย์ของป่าจากความยากลำบากที่คุณควรจะมีบางส่วนที่ได้รับรางวัลยอดเยี่ยม. "" ผมคาดหวังว่าสามปรารถนาไม่มากและไม่น้อย "ตอบนายปีเตอร์มองเขาอย่างต่อเนื่องและมีความสงบ." สามความปรารถนาของเขาต้องการ คนฉลาด ~ ดีที่ผมยังไม่ได้ยินเสียงของมนุษย์ที่ทำให้การใช้งานที่ดีใดๆ ในสามของความปรารถนาของเขาพวกเขาส่วนใหญ่จบลงด้วยการที่เลวร้ายยิ่งกว่าพวกเขาเริ่มต้น. ใช้เวลาสามความปรารถนาของคุณthen- "เขาโยนสามใบตายในอากาศ "Don 'โทษฉันถ้าคุณใช้ความปรารถนาสุดท้ายในการยกเลิกส่วนการทำงานของอีกสอง." นาย ปีเตอร์สจับใบและใส่สองของพวกเขาอย่างระมัดระวังใน notecase ของเขา เมื่อเขามองขึ้นหงส์กำลังแล่นเกี่ยวกับในช่วงกลางของน้ำอีกครั้งสะบัดหยดลงด้วยความโกรธคอยาว. นาย ปีเตอร์สยืนบางนาทีสะท้อนให้เห็นถึงวิธีการที่เขาควรจะใช้รางวัลของเขา เขารู้ดีว่าของขวัญในสามของความปรารถนามายากลเป็นคนหนึ่งที่นำปัญหาบ่อยกว่าไม่ได้และเขาไม่มีความตั้งใจที่จะเป็นเหมือนป่าไม้ที่อยากแรกโดยไม่ได้ตั้งใจสำหรับไส้กรอกและจากนั้นในความโกรธอยากได้ในท้ายที่สุดจมูกของภรรยาของเขาและจากนั้นมีการใช้ความปรารถนาสุดท้ายของเขาในการได้รับมันออกอีกครั้ง นายปีเตอร์มีมากที่สุดในสิ่งที่เขาต้องการและเป็นอย่างมากเนื้อหาที่มีชีวิตของเขา สิ่งเดียวที่ทุกข์เขาได้ว่าเขาเป็นเพียงเล็กน้อยเหงาและไม่มีสหายสำหรับอายุของเขา เขาตัดสินใจที่จะใช้เขาปรารถนาแรกและเพื่อให้อีกสองในกรณีฉุกเฉิน การหนามเขา pricked ลิ้นของเขากับมันเพื่อเตือนตัวเองไม่ได้ที่จะพูดผื่นประสงค์ออกเสียง แล้วถือใบที่สามและจ้องรอบเขาที่พงคล้ำ, พริมโรสที่ดีบีชและน้ำทะเลสีฟ้าสีเขียวของคลองเขากล่าวว่า: "ฉันหวังว่าฉันมีภรรยาที่สวยงามเป็นที่ป่า." 2 quacking อย่างมาก และสาดโพล่งออกมาบนพื้นผิวของน้ำ เขาคิดว่ามันเป็นหงส์หัวเราะที่เขา การแจ้งให้ทราบว่าเขาทำทางของเขาผ่านป่ามืดของเขารถห่อตัวเองขึ้นมาในพรมและไปนอน. เมื่อเขาตื่นขึ้นมามันเป็นช่วงเช้าและนกเป็นจุดเริ่มต้นที่จะเรียก มาพร้อมแทร็คต่อเขาเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดของสิ่งมีชีวิตที่เขาเคยเห็นกับตาเป็นสีเขียวเป็นคลองผมเป็นดำเป็นพุ่มไม้และผิวเป็นสีขาวเป็นขนหงส์. "คุณภรรยาที่ฉัน อยากให้? " ถามนาย ปีเตอร์ส. "ใช่ฉัน" เธอตอบ "ชื่อของฉันคือ Leita." เธอก้าวเข้าไปในรถข้างเขาและพวกเขาขับรถออกไปที่โบสถ์ในเขตชานเมืองของป่าที่พวกเขาแต่งงานกัน จากนั้นเขาก็พาเธอไปที่บ้านของเขาในหุบเขาห่างไกลและน่ารักและแสดงให้เห็นว่าเธอสมบัติทั้งหมดของเขาผึ้งในสีขาวของพวกเขาลมพิษวัวนิวเจอร์ซีย์ผักตบชวาที่เงินเชิงเทียน, ถ้วยสีฟ้าและชามเงาสำหรับใส่ในพริมโรสเธอชื่นชมทุกอย่าง แต่สิ่งที่พอใจมากที่สุดคือแม่น้ำของเธอซึ่งวิ่งจากเท้าของสวนของเขา. "ทำหงส์ขึ้นมาที่นี่?" เธอถาม. "ใช่ฉันได้เห็นหงส์มักจะมีในแม่น้ำ" เขาบอกเธอและเธอก็ยิ้ม. Leita ทำให้เขากลายเป็นภรรยาที่ดี เธอเป็นคนที่อ่อนโยนและเป็นมิตรกับตัวเองยุ่งเกี่ยวกับบ้านสวน, ขัดชามรีดนมวัวและซ่อมถุงเท้าของเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไปโดยนายปีเตอร์สเริ่มรู้สึกว่าเธอไม่ได้มีความสุข เธอดูเหมือนกระสับกระส่ายมากเดินในสวนและบางครั้งเมื่อเขากลับมาจากทุ่งเขาจะหาบ้านที่ว่างเปล่าและเธอเท่านั้นที่จะกลับมาหลังจากครึ่งชั่วโมงหรือเพื่อให้มีคำอธิบายที่เธอได้รับไม่มี เหล่านี้โอกาสเธออยู่เสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งนุ่มและจะนำออกรองเท้าแตะของเขาเพื่อให้ความอบอุ่นและปรุงอาหารของเขาที่ชื่นชอบของจานเวลส์rarebit กับป่าสตรอเบอร์รี่สำหรับอาหารมื้อเย็น. เย็นวันหนึ่งเขาได้รับกลับบ้านพร้อมเส้นทางแม่น้ำเมื่อเขาเห็น Leita ในด้านหน้าของเขา ลงน้ำ หงส์แล่นขึ้นไปที่หมิ่นและเธอก็อ้อมแขนของเธอรอบคอและหัวหงส์ที่วางกับแก้มของเธอ เธอเป็นคนที่ร้องไห้และในขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้เขาเห็นว่าน้ำตาถูกกลิ้งเกินไปจากสายตาของหงส์. "Leita มันคืออะไร?" เขาถามว่ามีปัญหามาก. "นี่คือน้องสาวของฉัน" เธอตอบ "ฉันไม่สามารถแบกรับการแยกออกจากเธอ." ตอนนี้เขาเข้าใจว่าเป็น Leita จริงๆหงส์จากป่าและสิ่งนี้ทำให้เขาเสียใจมากเพราะเมื่อมนุษย์แต่งงานกับนกมันมักจะนำไปสู่ความเศร้าโศก. "ฉันสามารถใช้ของฉัน ความปรารถนาที่จะให้คนที่สองของคุณน้องสาวรูปร่างของมนุษย์เพื่อที่เธอจะเป็นสหายไปคุณ"เขาบอก." "ไม่ไม่" เธอร้องไห้ "ฉันไม่สามารถขอให้ของเธอ." "มันจึงยากมาก ที่จะเป็นมนุษย์? "ขอให้นายปีเตอร์เศร้า." มากยากมาก "เธอตอบ." คุณไม่รักฉันเลย Leita? "" ใช่ฉันทำฉันรักคุณ "เธอกล่าว และมีน้ำตาในดวงตาของเธออีกครั้ง". แต่ผมพลาดชีวิตเก่าในป่าหญ้าเย็นและหมอกที่เพิ่มขึ้นออกจากแม่น้ำที่พระอาทิตย์ขึ้นและความรู้สึกของน้ำเลื่อนมากกว่าขนของฉันเป็นน้องสาวของฉันและฉันลอยไปตามกระแส. "" แล้วฉันจะต้องใช้ความปรารถนาของฉันที่สองที่จะเปิดให้คุณกลับเข้ามาในหงส์อีกครั้ง? "เขาถามและลิ้นของเขา pricked ที่จะทำให้เขานึกถึงคำพูดเก่าของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและหัวใจของเขาพองด้วยความโศกเศร้าในตัวเขา." ใครจะ สาปถุงเท้าของคุณและปรุงอาหารของคุณอาหารและเห็นไก่ได้หรือไม่"" ฉันทำเองเป็นผมก่อนที่ผมจะแต่งงานกับคุณ"เขากล่าวว่าพยายามที่จะเสียงร่าเริง. เธอส่ายหัวของเธอ "ไม่ฉันไม่อาจจะเป็นที่ไร้ความปรานีให้คุณเป็นที่. ผมบางส่วนหงส์ แต่ฉันยังเป็นส่วนหนึ่งเป็นมนุษย์ในขณะนี้. ฉันจะอยู่กับคุณ." น่าสงสารนายปีเตอร์เป็นทุกข์มากในภรรยาของเขาบัญชีและทำดีที่สุดของเขาที่จะทำให้ชีวิตของเธอมีความสุขพาเธอสำหรับไดรฟ์ในรถหาที่สวยงามเพลงให้เธอฟังวิทยุซื้อเสื้อผ้าสำหรับเธอและบอกแม้กระทั่งการเดินทางรอบที่โลก แต่เธอบอกว่าไม่มีที่มิ เธอต้องการที่จะอยู่ในบ้านของตัวเองที่อยู่ใกล้แม่น้ำ. เขาสังเกตเห็นว่าเธอใช้เวลามากขึ้นและเวลาการอบที่ยอดเยี่ยมพัฟเค้กแยม Petits Fours, 3 éclairsและเมอแรงค์ วันหนึ่งเขาเห็นเธอใช้เวลากระจาดลงไปในแม่น้ำและเขาเดาว่าเธอได้ให้พวกเขาไปยังน้องสาวของเธอ. เขาสร้างที่นั่งของเธอโดยแม่น้ำและน้องสาวสองคนใช้เวลาอยู่ด้วยกันมีการสื่อสารในบางลักษณะที่พูดไม่ออก. สำหรับ เวลาที่เขาคิดว่าทั้งหมดจะดีแต่แล้วเขาก็เห็นว่าบางและอ่อนเธอได้รับการเจริญเติบโต. คืนหนึ่งเมื่อเขาได้รับในช่วงปลายทำบัญชีเขาขึ้นมาที่เตียงและพบว่าเธอร้องไห้ในการนอนหลับของเธอและเรียก: "นกกระจอกเทศ! นกกระจอกเทศ! ฉันไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่คุณพูด! โอ้รอฉันพาฉันกับคุณ! "จากนั้นเขาก็รู้ว่ามันเป็นความหวังและเธอไม่เคยจะมีความสุขเป็นมนุษย์ เขาก้มลงจูบลาเธอแล้วใช้เวลาอีกใบจากnotecase ของเขาเป่ามันออกมาจากหน้าต่างและใช้ความปรารถนาที่สองของเขา. ช่วงเวลาถัดไปแทน Leita มีหงส์หลับนอนอยู่ทั่วเตียงด้วยหัวภายใต้ปีกของมัน. เขาถือมันออกมาจากบ้านและลงไปที่ปากของแม่น้ำและจากนั้นเขากล่าวว่า"Leita Leita!" การลุกขึ้นของเธอและค่อยๆวางเธอลงไปในน้ำ เธอมองไปรอบ ๆ ของเธอในความประหลาดใจสักครู่และแล้วก็มาถึงเขาและวางหัวของเธอเบาๆกับมือของเขา; ทันทีต่อไปเธอกำลังบินอยู่ห่างออกไปมากกว่าต้นไม้ที่มีต่อหัวใจของป่า. เขาได้ยินเสียงหัวเราะที่รุนแรงอยู่ข้างหลังเขาและรอบการเปลี่ยนเห็นเก่าคิงมองไปที่เขาด้วยการแสดงออกที่เป็นอันตราย. "ดีเพื่อนของฉันคุณดูเหมือนจะไม่ จะมีการจัดการเพื่อให้เยี่ยมยอดกับครั้งแรกของคุณสองปรารถนาของคุณ? สิ่งที่คุณจะทำอย่างไรกับที่ผ่านมาเปิดตัวเองเป็นหงส์หรือไม่หรือเปิดLeita กลับเข้ามาในหญิงสาวคนหนึ่ง? "" ผมจะทำไม่ได้ "นายปีเตอร์กล่าวว่าใจเย็น"มนุษย์และหงส์ที่ดีของพวกเขาในรูปร่างของตัวเอง." แต่สำหรับทุกสิ่งที่เขามองเศร้ามากกว่าที่มีต่อป่าที่ Leita บินและเดินช้าๆ กลับไปที่บ้านที่ว่างเปล่าของเขา. วันต่อมาเขาเห็นสองหงส์ว่ายน้ำที่ด้านล่างของสวนและหนึ่งในนั้นสวมโซ่ทองเขาได้รับ Leita หลังจากพวกเขาแต่งงาน; เธอมาขึ้นและลูบหัวของเธอกับเอช









































































































































































































































การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
" ประสงค์ " 3
เรื่องสั้นโดยโจน ไอเค็น

เมื่อมีชายคนหนึ่งขับรถในรถของเขา
ที่มืดบนเย็นฤดูใบไม้ผลิผ่านส่วนหนึ่งของ
ป่า savernake . ชื่อของเขาคือ คุณปีเตอร์
พริมโรสเพิ่งเริ่มต้น แต่ต้นไม้
ยังเปลือย , และมันเป็นเย็น นกมี
หยุดร้องเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ขณะที่นายปีเตอร์
เข้าตรง ยืดของถนนที่ว่างเปล่า เขาดู
ได้ยินเสียงแว่วร้องและดิ้นรนและ
นวด เช่น ถ้าใครมีปัญหาไกล
ในต้นไม้ เขาทิ้งรถของเขาและปีนธนาคารสาหร่ายทะเล
ข้างถนน นอกเหนือจากธนาคารเป็น
ลาดเปิดบีชต้นไม้นำลงหนาม
พุ่มไม้ซึ่งเขาเห็นแววของน้ำ .
เขายืนอยู่สักครู่รอที่จะลองและค้นพบว่าเสียงนั้นมาจาก

และปัจจุบันได้ยินเสียงกรอบแกรบ และส่งเสียงร้องแปลกๆ ในเสียงที่เกือบจะเป็นมนุษย์ และยังได้

มีอะไรเหมือนกัน แหบแห้ง เกี่ยวกับมันในครั้งเดียวและด้วย
ชัดเจนและหวานที่อีก นายปีเตอร์วิ่งลงเนินและเขา

อยู่ใกล้พุ่มไม้ เขาเห็นบางอย่างสีขาวของพวกเขาซึ่งพยายาม
คลี่คลายตัวเอง มาใกล้ๆ เขาพบว่ามันเป็น
หงส์ที่ได้กลายเป็นทอดในหนาม
growing on the bank ของ the canal .
. struggled all the more frantically as
he แป้น looking at แห่งฉัน hate ไม่รู้ its
yellow , โดย he took รู้ว่าของที่ไม่ free เก็บกวาดที่ , แห่ง him chat.This โอเรียนเต็ล , ( thrashed
. with อยู่อย่าง fed which
enough to สำหรับความคิด หักแขนของเขา อย่างไรก็ตาม
เขาจัดการที่จะปล่อยจากหนามและ
แบกมันแน่นด้วยแขนข้างหนึ่งถือ
เหมือนงู หัวก็หายไปกับมืออื่น ๆ (
เขาไม่ปรารถนาสายตาจิกออก ) เขาเอา
เพื่อจะของคลองและลดลงใน .
หงส์ทันทีว่าศักดิ์ศรีที่ยิ่งใหญ่และ
แล่นออกไปกลางน้ำ ที่ใส่
สิทธิมากฉีดเอง และ ว ,
) ขนของมันน้อยอาบน้ำหยด .
คุณปีเตอร์รอเพื่อให้แน่ใจว่า ไม่เป็นไร
และไม่มีความเสียหายในการต่อสู้ .
ปัจจุบันหงส์ เมื่อมันพอใจกับลักษณะที่ปรากฏของ
, ลอยในธนาคารอีกครั้ง และใน
สักครู่ แทนสีขาวของนกใหญ่ มีชายน้อยเขียวทั้งหมด
~
มงกุฎทองและเครายาว ยืนอยู่บนน้ำ เขาดุร้าย
อร่ามตาและมองไม่ Friendly .
" เอ่อ ครับ " เขากล่าว threateningly ," ผมเห็นคุณ
อวดดีพอที่จะรู้ว่าบางส่วนของกฎหมายของ
มายากล คุณคิดว่าเพราะคุณมีการช่วยเหลือโดย
เพียวโชคดีเจ้าป่าจาก
ยาก คุณควรได้รางวัลนิยายบาง . "
" ผมคาดว่าสามข้อ ไม่มีมากขึ้นและไม่น้อย "
" นายปีเตอร์ มองเขาด้วยความสงบและมั่นคง
.
" ความปรารถนาสามเขา ต้องการ ฉลาด เท่ดี
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: