The construction of the temple star

The construction of the temple started in the 14th century, when King Saen Muang Ma planned to bury the ashes of his father there. After 10 years of building time it was left unfinished, later to be continued after the death of the king by his widow. Probably due to stability problems it took until the mid-15th century to be finished during the reign of king Tilokaraj. It was then 82 m high and had a base diameter of 54 m, at that time the largest building of all Lanna. In 1468, the Emerald Buddha was installed in the eastern niche. In 1545, the upper 30 m of the structure collapsed after an earthquake, and shortly thereafter, in 1551, the Emerald Buddha was moved to Luang Prabang.[2]

In the early 1990s the chedi was reconstructed, financed by UNESCO and the Japanese government. However the result is somewhat controversial, as some claim the new elements are in Central Thai style, not Lanna style. For the 600th anniversary of the chedi in 1995, a copy of the Emerald Buddha made from black jade was placed in the reconstructed eastern niche. The icon is named official Phra Phut Chaloem Sirirat, but is commonly known as Phra Yok.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การก่อสร้างของวัดเริ่มต้นในศตวรรษที่ 14 เมื่อกษัตริย์แสนเมืองมาวางแผนที่จะฝังเถ้าถ่านของพ่อของเขาที่นั่น หลังจาก 10 ปีของการสร้างเวลาก็เหลือที่ยังไม่เสร็จหลังจากนั้นจะต่อเนื่องหลังจากการตายของพระมหากษัตริย์โดยภรรยาม่ายของเขา อาจจะเกิดจากปัญหาความมั่นคงมันต้องใช้เวลาจนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 15 จะแล้วเสร็จในรัชสมัยของกษัตริย์ Tilokaraj แล้วมันเป็น 82 เมตรสูงและมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางฐาน 54 เมตรในเวลานั้นเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดของล้านนาทั้งหมด ใน 1468, ศรีรัตนศาสดารามถูกติดตั้งในช่องตะวันออก ใน 1545, บน 30 เมตรของโครงสร้างทรุดตัวลงหลังจากเกิดแผ่นดินไหวและหลังจากนั้นไม่นานใน 1551, พระศรีรัตนศาสดารามถูกย้ายไปยังหลวงพระบาง. [2] ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 เจดีย์ที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยทุนของยูเนสโกและรัฐบาลญี่ปุ่น . แต่ผลที่ได้คือความขัดแย้งบ้างเป็นบางส่วนเรียกร้ององค์ประกอบใหม่ในรูปแบบไทยภาคกลางไม่ใช่สไตล์ล้านนา สำหรับการครบรอบปีที่ 600 ของเจดีย์ในปี 1995, สำเนาของพระแก้วมรกตที่ทำจากหยกสีดำวางอยู่ในช่องตะวันออกสร้างขึ้นใหม่ ไอคอนการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการของพระผุดเฉลิมศิริรัตน์ แต่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นพระหยก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

The construction of the temple started in the 14th century when King, Saen Muang Ma planned to bury the ashes of his father. There. After 10 years of building time it was, left unfinished later to be continued after the death of the king by his. Widow. Probably due to stability problems it took until the mid - 15th century to be finished during the reign of King Tilokaraj.The construction of the temple started in the 14th century when King, Saen Muang Ma planned to bury the ashes of his father. There. After 10 years of building time it was, left unfinished later to be continued after the death of the king by his. Widow. Probably due to stability problems it took until the mid - 15th century to be finished during the reign of King Tilokaraj.The construction of the temple started in the 14th century when King, Saen Muang Ma planned to bury the ashes of his father. There. After 10 years of building time it was, left unfinished later to be continued after the death of the king by his. Widow. Probably due to stability problems it took until the mid - 15th century to be finished during the reign of King Tilokaraj.The construction of the temple started in the 14th century when King, Saen Muang Ma planned to bury the ashes of his father. There. After 10 years of building time it was, left unfinished later to be continued after the death of the king by his. Widow. Probably due to stability problems it took until the mid - 15th century to be finished during the reign of King Tilokaraj.