Factor analysis of the 24 items ins

Factor analysis of the 24 items instrument
In the next stage of the development, i.e. the third empirical step, a
factor analysis was performed in order to reduce the number of items.
A principal component analysis with varimax rotation and Kaiser
Normalisation was used on data from a study group of 326
conveniently chosen students at the same university college in
southern Norway who followed a study programme for becoming a
registered nurse or a teacher. The female students were 24.2 years of
age and the male students (8%) were 26.8 years. Although the items in
the scale are on an ordinal scale level, the instrument was treated as
an interval scale in this procedure, since this fact does not have much
influence on the correlations between items, which are the basic input
to factor analysis (Kim and Mueller, 1978; Pett et al., 2003). The
Kaiser–Meyer–Olkin measure of sampling adequacy was 0.65, and the
Bartlett's test showed pb0.001, indicating that there was an adequate
sample and a sufficient minimum sample size for performing a factor
analysis (Pett et al., 2003). A nine factor solution explained 57.9% of
the total variances. Item 12 (Each individual is his/her own highest
moral judge) did not load with a factor loading ≥0.400 on any of the
factors and was therefore deleted.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิเคราะห์ปัจจัยตรา 24 รายการในระยะถัดไปของการพัฒนา เช่นรวมขั้นตอนสาม การมีดำเนินการวิเคราะห์ปัจจัยเพื่อลดจำนวนของสินค้าการวิเคราะห์ส่วนประกอบหลักหมุน varimax และนิคมใช้ข้อมูลจากกลุ่มศึกษา 326 normalisationเชิญเลือกโรงเรียนวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเดียวกันในนอร์เวย์ประเทศที่ศึกษาหลักสูตรสำหรับการเป็นร.น.หรือครู นักเรียนหญิงได้ 24.2 ปีอายุและนักเรียนชาย (8%) ถูกปี 26.8 แม้ว่าสินค้าในขนาดอยู่ในระดับมาตราส่วนเลขลำดับ รูปเครื่องดนตรีถือว่าเป็นมีขนาดช่วงในขั้นตอนนี้ เนื่องจากข้อเท็จจริงนี้ได้มากอิทธิพลในความสัมพันธ์ระหว่างรายการ ซึ่งเป็นการป้อนข้อมูลพื้นฐานการวิเคราะห์ปัจจัย (คิมและเลอร์ 1978 Pett et al., 2003) ที่วัดนิคม – Meyer – Olkin สุ่มตัวอย่างเพียงพอถูก 0.65 และทดสอบของในบาร์ตเลตพบ pb0.001 แสดงว่า มีความเพียงพอตัวอย่างและขนาดตัวอย่างต่ำสุดเพียงพอสำหรับการปฏิบัติตัววิเคราะห์ (Pett et al., 2003) ปัญหาปัจจัย 9 อธิบาย 57.9% ของผลต่างรวม สินค้า 12 (แต่ละคนมีเขา/เธอเองสูงสุดผู้พิพากษาทางศีลธรรม) ไม่ได้โหลดกับตัวโหลด ≥0.400 บนใด ๆปัจจัย และถูกลบดังนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวิเคราะห์ปัจจัยของเครื่องมือที่ใช้ใน 24 รายการในขั้นตอนต่อไปของการพัฒนาคือขั้นตอนการทดลองที่สามการวิเคราะห์ปัจจัยที่ได้ดำเนินการเพื่อลดจำนวนรายการที่. การวิเคราะห์องค์ประกอบหลักกับการหมุน VariMax และไกเซอร์Normalisation ถูกนำมาใช้กับข้อมูลจาก กลุ่มการศึกษา 326 นักเรียนได้รับการแต่งตั้งในทำเลที่สะดวกวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเดียวกันในภาคใต้ของนอร์เวย์ที่ตามโปรแกรมการศึกษาสำหรับการเป็นพยาบาลที่ลงทะเบียนหรือครู นักเรียนหญิงมี 24.2 ปีของอายุและนักเรียนชาย(8%) เป็น 26.8 ปี แม้ว่ารายการในระดับที่อยู่ในระดับขนาดลำดับเครื่องมือที่ถูกถือว่าเป็นระดับช่วงเวลาในขั้นตอนนี้เนื่องจากความเป็นจริงนี้ไม่ได้มากมีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ระหว่างรายการซึ่งเป็นขั้นพื้นฐานของการวิเคราะห์ปัจจัย(คิมและ มูลเลอร์, 1978. Pett, et al, 2003) วัดไกเซอร์ Meyer-Olkin ความเพียงพอของการสุ่มตัวอย่างเท่ากับ 0.65 และการทดสอบแสดงให้เห็นBartlett pb0.001 แสดงให้เห็นว่ามีความเพียงพอตัวอย่างและขนาดของกลุ่มตัวอย่างขั้นต่ำที่เพียงพอสำหรับการดำเนินการปัจจัยวิเคราะห์(Pett et al., 2003) วิธีการแก้ปัญหาปัจจัยเก้าอธิบาย 57.9% ของความแปรปรวนทั้งหมด รายการที่ 12 (บุคคลแต่ละคนมีของเขา / เธอเองสูงสุดพิพากษาศีลธรรม) ไม่ได้โหลดด้วยปัจจัยโหลด≥0.400ใด ๆ ของปัจจัยและถูกลบดังนั้นจึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์ตัวประกอบของ 24 รายการเครื่องมือ
ในขั้นตอนต่อไปของการพัฒนา คือ ขั้นตอนที่ 3 การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงประจักษ์ ,
ในการปฏิบัติเพื่อลดจำนวนของรายการที่ .
การวิเคราะห์องค์ประกอบหลักด้วยการหมุนตัว Kaiser
และการฟื้นฟูใช้ข้อมูลจากกลุ่มการศึกษาของ 326
สะดวกเลือกนักเรียน วิทยาลัยมหาวิทยาลัยเดียวกันใน
นอร์เวย์ที่ตามการศึกษาหลักสูตรสำหรับการเป็น
พยาบาล หรือครู นักเรียนหญิงอายุ 40 ปี
นักเรียนชาย ( 8% ) 26.8 ปี แม้ว่ารายการใน
ระดับบนระดับเครื่องแก้ว เครื่องมือที่ใช้คือถือว่า
ช่วงเวลามาตราส่วนในขั้นตอนนี้เนื่องจากความเป็นจริงนี้ไม่ได้มีอิทธิพลมาก
บนความสัมพันธ์ระหว่างรายการซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานในการวิเคราะห์ปัจจัย
( คิม และ มูลเลอร์ , 1978 ; ใส้ et al . , 2003 )
ไกเซอร์–เมเยอร์– olkin วัดตัวอย่างความพอเพียงคือ 0.65 และ
Bartlett ทดสอบพบ pb0.001 ระบุว่า มีตัวอย่างเพียงพอ
และเพียงพอขนาดกลุ่มตัวอย่างขั้นต่ำสำหรับการปฏิบัติการวิเคราะห์องค์ประกอบ
( ใส้ et al . , 2003 ) โซลูชั่น 9 ปัจจัยอธิบายโครงการ %
ความแปรปรวนทั้งหมดรายการที่ 12 ( แต่ละส่วนบุคคลของเขา / เธอเองสูงสุด
คุณธรรมตัดสิน ) ไม่โหลดด้วยน้ำหนักองค์ประกอบ≥ 0.400 บนใด ๆของ
ปัจจัยและดังนั้นจึงถูกลบ