Mental health is an individual and

Mental health is an individual and personal matter. It involves a living human organism or, more precisely, the condition of an individual human mind. A social environment or culture may be conducive either to sickness or health, but the quality produced is characteristic only of a person; therefore, it is improper to speak of a "sick society" or a "sick community." In speaking of a person's mental health, it is advisable to distinguish between attributes and actions. The individual may be classified as more or less healthy in a long-term view of his behavior or, in other words, according to his enduring attributes. Or, his actions may be regarded as more or less healthy--that is, appropriate--from the viewpoint of single, immediate, short-term situation. Standards of mentally healthy, or normal, behavior vary with the time, place, culture, and expectations of the social group. In short, different peoples have different standards. Mental health is one of many human values; it should not be regarded as the ultimate good in itself. No completely acceptable, all-inclusive concept exists for physical health or physical illness, and, likewise, none exists for mental health or mental illness. A national program against mental illness and for mental health does not depend on acceptance of a single definition and need not await it. Many scientific investigators have thought about the psychological content of positive mental health. A review of their contributions reveals six major approaches to the subject: a. Attitudes of the individual toward himself; b. Degree to which person realizes his potentialities through action; c. Unification of function in the individual's personality; d. Individual's degree of independence of social influences; e. How the individual sees the world around him; and f. Ability to take life as it comes and master it. One value in American culture compatible with most approaches to a definition of positive mental health appears to be this: An individual should be able to stand on his own two feet without making undue demands or impositions on others. The need for more intensive scientific research in mental health is underscored. (PsycINFO Database Record (c) 2012 APA, all rights reserved)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุขภาพจิตเป็นเรื่องแต่ละคน และส่วนบุคคล มันเกี่ยวข้องกับชีวิตมนุษย์หรือ ได้แม่นยำมาก สภาพของจิตใจมนุษย์เป็นแต่ละ สภาพแวดล้อมทางสังคมหรือวัฒนธรรม แต่อาจจะเจ็บป่วยหรือสุขภาพเอื้อ คุณภาพการผลิตเป็นลักษณะเฉพาะของบุคคล ดังนั้น จึงไม่เหมาะที่จะพูด "สังคมป่วย" หรือ "ป่วยชุมชน" ในการพูดของสุขภาพจิตของคน ได้แนะนำให้แยกความแตกต่างระหว่างคุณลักษณะและการดำเนินการ บุคคลอาจแบ่งเป็นสุขภาพน้อยในมุมมองระยะยาว ของพฤติกรรมของเขา หรือ ในคำอื่น ๆ ตามคุณลักษณะของเขายั่งยืน หรือเหมาะ สม - จากมุมมองของสถานการณ์เดียว ทันที ระยะสั้น การกระทำของเขาอาจถือว่าเป็นมาก หรือน้อยสุขภาพ - นั่นคือ การ มาตรฐานของพฤติกรรมจิตใจสุขภาพ หรือ ปกติ เวลา สถานที่ วัฒนธรรม และความคาดหวังของกลุ่มทางสังคมแตกต่างกันไป ในระยะสั้น คนที่แตกต่างกันมีมาตรฐานที่แตกต่างกัน สุขภาพจิตเป็นหนึ่งในมนุษย์ค่า มันควรไม่ถือเป็นดีที่สุดในตัวเอง มีแนวคิดไม่ยอมรับอย่างสมบูรณ์ รวมทั้งสุขภาพหรือเจ็บป่วยจริง และ ทำนองเดียวกัน ไม่มีภาวะหรือโรคจิต โปรแกรมแห่งชาติ กับการเจ็บป่วยโรคจิต และสุขภาพจิตไม่ขึ้นอยู่กับการยอมรับคำนิยามเดียว และต้องไม่รอ นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากมีความคิดเกี่ยวกับเนื้อหาทางจิตใจสุขภาพจิตบวก จากการทบทวนผลงานของพวกเขาเปิดเผยแนวทางสำคัญ 6 เรื่อง: ทัศนคติของบุคคลต่อตนเอง อ. บีระดับถึงบุคคลที่ตระหนัก potentialities ของเขาผ่านการกระทำ ค.การรวมกันของฟังก์ชันในบุคลิกภาพของบุคคล d.แต่ละของระดับความเป็นอิสระของสังคมที่มีอิทธิพลต่อ e. วิธีละเห็นโลกรอบ และนี่ความสามารถในการใช้ชีวิตเป็นมา และหลักการมัน ค่าหนึ่งในวัฒนธรรมอเมริกันที่เข้ากันได้กับคำนิยามของสุขภาพจิตบวกแนวส่วนใหญ่ดูเหมือนจะ เป็นนี้: บุคคลควรจะสามารถยืนบนเท้าทั้งสองของเขาเองโดยไม่ทำให้ความต้องการไม่ครบกำหนดชำระหรือ impositions อื่น จำเป็นต้องเร่งรัดเพิ่มเติมงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพจิตจะจัด (ระเบียนฐานข้อมูล PsycINFO (c) 2012 อาป้า สงวนลิขสิทธิ์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สุขภาพจิตเป็นเรื่องของแต่ละบุคคลและส่วนบุคคล มันเกี่ยวข้องกับชีวิตของมนุษย์ที่อาศัยอยู่หรืออย่างแม่นยำมากขึ้นสภาพของจิตใจมนุษย์แต่ละคน สภาพแวดล้อมทางสังคมหรือวัฒนธรรมอาจจะเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งที่จะเอื้อต่อการเจ็บป่วยหรือสุขภาพ แต่คุณภาพการผลิตเป็นลักษณะเฉพาะของบุคคล; จึงเป็นที่ไม่เหมาะสมที่จะพูดถึง "สังคมป่วย" หรือ "ชุมชนป่วย." ในการพูดถึงสุขภาพจิตของบุคคลที่จะแนะนำให้แยกความแตกต่างระหว่างคุณลักษณะและการกระทำ บุคคลที่อาจจะจัดเป็นที่ดีต่อสุขภาพมากขึ้นหรือน้อยลงในมุมมองระยะยาวของพฤติกรรมของเขาหรือในคำอื่น ๆ ตามคุณลักษณะที่ยั่งยืนของเขา หรือการกระทำของเขาอาจจะถือเป็นสุขภาพมากขึ้นหรือน้อยลง - นั่นคือความเหมาะสม - จากมุมมองของเดียวทันทีสถานการณ์ระยะสั้น มาตรฐานของการมีสุขภาพดีจิตใจปกติหรือพฤติกรรมแตกต่างกันกับเวลา, สถานที่, วัฒนธรรมและความคาดหวังของกลุ่มทางสังคม ในระยะสั้นผู้คนที่แตกต่างกันมีมาตรฐานที่แตกต่างกัน สุขภาพจิตเป็นหนึ่งในคุณค่าของมนุษย์หลาย มันไม่ควรจะถือได้ว่าเป็นสุดยอดที่ดีในตัวเอง ไม่ได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์แนวคิดที่รวมทุกอย่างที่มีอยู่สำหรับสุขภาพทางร่างกายหรือการเจ็บป่วยทางกายและเช่นเดียวกันไม่มีใครที่มีอยู่สำหรับสุขภาพจิตหรือความเจ็บป่วยทางจิต โปรแกรมแห่งชาติกับความเจ็บป่วยทางจิตและสุขภาพจิตที่ไม่ขึ้นอยู่กับการยอมรับของความหมายเดียวและไม่จำเป็นต้องรอคอยมัน นักวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายคนมีความคิดเกี่ยวกับเนื้อหาทางจิตวิทยาของสุขภาพจิตที่เป็นบวก ทบทวนการมีส่วนร่วมของพวกเขาแสดงให้เห็นวิธีการที่สำคัญหกกับเรื่องนี้: ทัศนคติของแต่ละคนที่มีต่อตัวเอง; ข ระดับที่คนตระหนักถึงศักยภาพของเขาผ่านการกระทำ; ค การรวมกันของฟังก์ชั่นในบุคลิกภาพของแต่ละบุคคล; d ปริญญาส่วนบุคคลของความเป็นอิสระจากอิทธิพลทางสังคม อิเล็กทรอนิกส์ วิธีบุคคลที่เห็นโลกรอบตัวเขา และเอฟ ความสามารถในการใช้ชีวิตตามที่มาและต้นแบบมัน ค่าหนึ่งในวัฒนธรรมของชาวอเมริกันเข้ากันได้กับวิธีการมากที่สุดเพื่อให้ความหมายของสุขภาพจิตบวกที่ดูเหมือนจะเป็นนี้: บุคคลควรจะสามารถที่จะยืนบนของตัวเองสองเท้าโดยไม่ทำให้ความต้องการที่เกินควรหรือ impositions กับคนอื่น ๆ ความจำเป็นในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เข้มข้นมากขึ้นในการดูแลสุขภาพจิตเน้นย้ำ (PsycINFO บันทึกฐานข้อมูล (c) 2012 APA, สงวนลิขสิทธิ์)