Day 47When I woke up as usual, from

Day 47

When I woke up as usual, from that moment my [Intuition] sprung into action.

It’s whispering to me that I should stay in the cave hiding myself quietly, and that if I move I’ll regret it.

I activated [Hiding] that got boosted from [Job-Assassin] and [Hide Presence] at the same time as I headed toward the back of the cave where Blacksmith-san, the sisters, Alchemist-san and so forth were had made themselves at home.

I relaxed, lately it has become my hobby to fill in the unexplored area in my mental map, yesterday I created a replicate of me out of my flesh and blood that stood to my waist --overall ability is halved, because it behaves in a certain way, it also has some free will-- and sent it out.

This replica had the ability [Infused Liquid Restoration] that I secured from the Grey Slime,
which is an ability that makes it so that if it receives limb damage or gets pierced by something it can to a certain degree restore itself by absorbing the necessary amount of water, which is why I tried making it.

Its current combat ability is rather low compared to (the original) me, but it is still strong to a reasonable degree, so it won't get killed. It can also run fast.

Using [Metamorphosis], the replica changed its appearance to that of a large wolf and sprinted outside, after seeing it off, I went back inside as planned.

I assigned some goblins of my generation from the logistical support group «Patri» to assist Blacksmith-san because it would be inconvenient all by herself, having considered making new cookery for the sisters' place, and having analyzed the old medicine that for some reason hadn’t degraded at all which we secured from Velvet's inheritance at Alchemist-san's place. After having done all these things, time passed.

And then it happened.

Basically, the place where Gobukichi-kun and the others were practicing is directly linked to the cave's entrance, it's a place called the Great Hall. It had the largest space within the dwelling, here Gobukichi-kun, Gobumi-chan, Redhead, and the others were hard at practice, wielding wooden swords.

At that time my [Presence Sensor] detected some enemy contacts approaching the entrance. The species name on display was "Elf". Furthermore, the name of the Elf male I drove out the other day was mixed in among them. Even I didn't expect that they would turn up this early.


Hurriedly I called the goblins inside and made preparations. Luckily, since they were already in the middle of training, they already had their equipment on, so they finished preparing in just a short time.

After a simple inspection of the equipment, we hid ourselves in the trenches we made beforehand near the Great Hall, because of that, we simply waited in place where it's easy to spring a surprise attack against the invading Elves. I had Gobue-chan continue mining for the time being, the sound of her mining that can be heard throughout the cave will be used for cover.

A short time later, the armed group of Elves entered the cave.

Hobgoblins like Gobukichi-kun notwithstanding, for the Goblins as they were to win against the twenty five quiet and swift yet bloodlust Elves armed with specialized weapons, even when facing them three to one, these are hard to deal with enemies it seems.

The mood was already full of hostile intent, but still, I first need to capture them and hear their story.

Alone, I flew out from behind cover while using my [Intimidating Roar] and [Scaled Horse's Neigh] together loudly and made them flinch, furthermore I immediately activated [Intimidating Glare] and [Snake's Evil Eye] which gave me the chance to capture them with my threads.

After lining up the captured elves, I beat up the elf who was the next clan chief (and other titles of no concern)‘s face with my red spear while I had a small talk with them.

Yeah, I seemed to have deeply injured his pride.

Because two days had passed, his fear of me had faded a little bit, once he was able to think a little clearly, he decided that he had no choice but to kill the one who looked down on them thinking, “Why does a noble Elf such as me blablabla…, if I’m not afraid of the likes of the ogre this and that…”, so he took along elite level Elves from among his subordinates, allowed himself to be controlled by his emotions and attacked, and as a result, they arrived at the current predicament of having had the tables turned on them.

I pity the Elves for working under such a boss. The two female elves from the other day also hung their heads before my eyes. I was a little curious and tried to speak to them, but they refused to listen.

The damage the subordinates had to bear for the sake of an incompetent boss struck a chord with me, so as expected, killing them as they were did not sit well with me, and I did the following more or less out of sympathy.

1. Give up on the next clan chief candidate Elf, he's dead.

2. Fight in a mock battle with Goblins and Hobgoblins other than me, without killing your opponent, make them faint or otherwise make them incapable of fighting. If you succeed at this you win.

3. If you win the mock battle, you won't get killed, if you lose, you get killed and eaten.

That was the gist of it.

As I finished explaining, I untied the threads for all of them except for the next clan chief candidate Elf male.

When I did that, one highly loyal Elf tried to kill me, but I broke his chin with a hook and gave him a concussion, I then grabbed the unsteadily moving Elf by his head and shoulders, and killed him by twisting his neck until it broke.

I told Redhead, Blacksmith, and the others to stay inside until I come back, then devoured the fresh corpse, heart and all.

Ability [Elf Language] learned

The Elves didn't stop trembling.

Because their bodies were frozen in fear, I said "The fight with the humans is close, and yet you're fine with dying unseemly deaths in this kind of place? Don't you want to live?", to put some fighting spirit in them.

Those were my own words, and yet they sounded shameless.

But still, for now it had an effect, everyone became motivated.

And then, the mock battle began.


The final result, of the 23 people who participated in the mock battle, only 17 people survived.

I had no choice but to say my condolences to the people who got Gobukichi-kun, Gobumi-chan, and Hobusato-san. Of the ordinary elves and hobgoblins it’d usually end up with elves winning nine out of ten times, but the strength of Gobukichi-kun and the others who have continued to train already greatly surpassed that of an average hobgoblin.

Though it’s regrettable for the defeated who beg for their lives, there’s no such thing as mercy for those who come to kill us, I killed them after saying that.

It’s a pity, but this is war. Besides, it was the other side that pulled the trigger first. There’s no need for sympathy.

The six who lost――all are male. No, it became that way after I rigged the matches because intentionally killing a beautiful woman or girl is unpleasant——were all delicious.

TL Note : I laughed translating this part. - xzpwnz

Ability [Inhabitant of the Forest] learned
Ability [Elemental] learned
Ability [Archery Proficiency] learned
Ability [Tracking] learned
Ability [Hiding] learned

When I finished eating the losers, I turned around to the winning elves who were staring blankly in a dazed state, after putting all their equipped magical items in one place, I tied them up with thread again.

They screamed that they weren’t released, but I declared that I didn’t particularly say they’d be “released”.

Only that you wouldn’t be killed, I couldn’t know if they misunderstood being released. Although I help those who are one-sidedly oppressed such as Redhead, I won’t be a hypocrite and have an ounce of mercy for the “Enemy” that has attacked.

This mercy is “Not killing”.

That’s how it is……Breaking it down there are ten men and seven women, let’s cooperate to increase the number. Oh, I said I hated doing it by force before, and I will never do it by force. It’s true.

But I administer the stimulant made from my body fluids to all of them, I had them thrown in jail and gave a strict order that they shall not be touched unless they wanted to be touched themselves.

Because they may relieve each other in the same room, they were placed in their own separate prison cell.

Though the male elves can’t bear any children, well, they could still be used for relieving one’s libido. They look good anyway.

But geez, I’m rather grateful for their timing. The goblins of the same generation as me, and the older goblins could no longer be satisfied with just the female goblins, and a lot of stress has accumulated. Because of the harsh training we’ve had until now, they’ve somehow been distracted from this issue, but they’ve gotten used to the training so their limit is fast approaching.

That’s why I am grateful for this.

….. Are you saying I’m acting like a villain? Nope, it’s troubling me that you’ve gotten the wrong idea. In the first place, it was the other side who started it.

They had lost as a result of trying to kill us, and yet you tell us, who were attacked, to release the prisoners peacefully? That's just not possible. We were unreasonably attacked, so if we strike them back there's no way that would count as being villains.

We didn't even have rules regarding prisoners of war to begin with, so even doing things like this is no problem. What one does with them is a question for them based on their own feelings.

Also, although it's me saying this about myself, let me say it first. I still believe I made the rules relatively fair, in which I did.

At such a sight, the Elf ringleader began to say something, but I ignored him.

After the 17 Elves had been taken to jail, the one Elf left behind became material for various things. Things like new torture methods and lectures on vital spots of humanoids.

Of course, he ended up in my s

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

47 วันเมื่อฉันตื่นนอนตามปกติ จากช่วงเวลาที่ ฉัน [สัญชาตญาณ] เปิดเผยไปสู่การปฏิบัติมันเป็นวิสเปอริ่งฉันว่า ฉันควรอยู่ในถ้ำที่ซ่อนตัวอย่างเงียบ ๆ และว่า ถ้าไม่ย้าย เราจะเสียใจมันฉันเรียกใช้ [ซ่อน] ที่ได้เพิ่มขึ้นจาก [งานฆาตกร] และ [ซ่อน] ในเวลาเดียวกันฉันมุ่งหน้าไปทางด้านหลังของถ้ำที่ลานประลองซัง น้องสาว ซานกล และอื่น ๆ ที่ ได้ทำเองที่บ้านฉันผ่อนคลาย เมื่อเร็ว ๆ นี้มันได้กลายเป็นงานอดิเรกของฉันในบริเวณ unexplored ในแผนที่ของฉันจิตใจ เมื่อวานนี้ฉันสร้างแบบจำลองของฉันจากฉันเนื้อ และเลือดที่ยืนกับเอวของฉัน - ความสามารถโดยรวมจะถูกแบ่ง ครึ่ง เพราะมันปฏิบัติการ ยังมีฟรีบาง จะ - และส่งออกแบบจำลองนี้มีความสามารถ [ลงตัวเหลวคืน] ที่ฉันปลอดภัยจากน้ำเมือกสีเทาซึ่งเป็นความสามารถในการที่ทำนั้นถ้าได้รับความเสียหายขา หรือรับ pierced บางอย่าง มันสามารถระดับบางคืนเอง โดยดูดจำนวนน้ำ ซึ่งเป็นเหตุผลที่พยายามทำให้มันจำเป็น มีความสามารถในการต่อสู้ปัจจุบันค่อนข้างต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับ (ต้นฉบับ) ฉัน แต่ก็ยังแข็งแรงระดับที่เหมาะสม เพื่อจะได้ฆ่า มันสามารถเรียกใช้ได้อย่างรวดเร็วใช้ [เปลี่ยนแปลง], จำลองการเปลี่ยนลักษณะของที่หมาป่าขนาดใหญ่ และ sprinted หลังจากเห็นปิด ภายนอก ฉันก็กลับภายในเป็นไปตามแผนฉันกำหนดผีมังกรบางรุ่นของฉันจากกลุ่มสนับสนุน logistical «Patri » ช่วยโกดังสินค้า-ซานเนื่องจากมันจะถูกละเลยทั้งหมด ด้วยตนเอง ไม่ถือว่าทำอาหารใหม่ของน้องสาว และมีวิเคราะห์ยาเก่าที่ดังไม่ได้เสื่อมโทรมทั้งหมดที่เราปลอดภัยจากการสืบทอดของกำมะหยี่สกลซาน หลังจากทำสิ่งเหล่านี้ เวลาผ่านไปแล้ว ก็เกิดขึ้นทั่วไป สถานที่ Gobukichi kun และคนอื่น ๆ มีฝึกเชื่อมต่อกับทางเข้าของถ้ำ เป็นสถานที่ที่เรียกว่าห้องโถงใหญ่ มันมีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในการที่อยู่อาศัย ที่นี่ Gobukichi-kun, Gobumi จัง แดง และคนอื่น ๆ ได้อย่างเต็มที่ฝึก wielding ดาบไม้ว่าเวลาของฉัน [สถานะเซ็นเซอร์] พบติดต่อบางศัตรูใกล้ทางเข้า ชื่อพันธุ์บนจอแสดงผลเป็น "เอลฟ์" นอกจากนี้ ชื่อของเอลฟ์ชายผมขับรถออกวันถูกผสมในระหว่างกัน แม้ผมไม่ได้คาดหวังว่า จะต้องเปลี่ยนค่านี้ก่อนรีบฉันเรียกผีมังกรภายใน และทำการเตรียม โชคดี เนื่องจากพวกเขาแล้วระหว่างการฝึกอบรม พวกเขาแล้วมีอุปกรณ์ของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาเสร็จสิ้นการเตรียมในเพียงเวลาสั้น ๆหลังจากตรวจสอบเรื่องของอุปกรณ์ เราซ่อนตัวเองใน trenches ที่เราทำไว้ล่วงหน้าใกล้กับหอประชุมใหญ่ เนื่องจากที่ เราเพียงแค่รอในสถานที่ซึ่งง่ายต่อการโจมตีแปลกใจกับเอลฟ์บุกรุกฤดูใบไม้ผลิ ผมทำเหมืองสำหรับเวลาเป็น จะใช้เสียงของเธอทำเหมืองที่จะได้ยินตลอดถ้ำสำหรับปะจัน Gobueเวลาสั้น ๆ ภายหลัง กลุ่มติดอาวุธของเอลฟ์ป้อนถ้ำ Hobgoblins เช่น Gobukichi-kun ประกาศ ผีมังกรเป็นพวกชนะยี่สิบห้าเงียบ และรวดเร็วยังติดอาวุธ โดยเฉพาะอาวุธ แม้ว่าพวกเอลฟ์ bloodlust สาม-หนึ่ง เหล่านี้ยากที่จะจัดการกับศัตรูเหมือนอารมณ์แล้วก็เต็มไป ด้วยความตั้งใจเป็นศัตรู แต่ยัง แรกต้องจับพวกเขา และได้ยินเรื่องราวของพวกเขาคนเดียว ฉันบินออกพอครอบคลุมในขณะที่ใช้ของฉัน [Intimidating ร้อง] และ [ปรับม้าเห็น] กันดัง และทำให้พวกเขา flinch นอกจากนี้ ฉันทันทีเรียก [Intimidating แสงบาดตา] [งูถลึงตา] และที่ให้ผมมีโอกาสที่จะจับกับกระทู้ของฉันหลังจากซับค่าแถนจับ ฉันชนะขึ้นเอลฟ์ผู้เป็นหัวหน้าตระกูลถัดไป (และชื่ออื่น ๆ ของความกังวล) ของผิวหน้า ด้วยหอกสีแดงของฉันในขณะที่ผมเล็กน้อยพูดคุยกับพวกเขาใช่ ฉันดูเหมือนจะมีการบาดเจ็บลึกภาคภูมิใจเนื่องจากได้ผ่านวันที่สอง ความกลัวของฉันเขามีสีจางลงนิดเดียว เมื่อเขาคิดน้อยชัดเจน เขาตัดสินใจว่า เขาไม่เลือก แต่ฆ่าคนมองลงไปในนั้นคิด, "ทำไมไม่เอลฟ์โนเบิลเช่นฉัน blablabla..., ถ้าผมไม่ชอบของ ogre นี้ และที่กลัว..."เขาเอาตามระดับยอดเอลฟ์จากผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา อนุญาตให้ตนเองสามารถควบคุมอารมณ์ของเขา และโจมตี และเป็นผล พวกเขามาถึงสภาพปัจจุบันของการไม่มีตารางที่เปิดอยู่ให้ฉันสงสารเอลฟ์สำหรับทำงานภายใต้การเป็นเจ้านาย เอลฟ์หญิงสองจากวันอื่น ๆ ยังแขวนศีรษะของพวกเขาก่อนที่ตาของฉัน ผมอยากรู้เล็กน้อย และพยายามพูดคุยกับพวกเขา แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะฟังความเสียหายที่ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ได้รับเพื่อเจ้านายไร้ความสามารถหลงคอร์ดกับฉัน ดังนั้นตามที่คาดไว้ ไม่ได้นั่งฆ่าพวกเขาเป็นพวกเขาดีกับฉัน และฉันได้ต่อไปนี้มากน้อยไม่เห็นใจ1. ให้ขึ้นบนหน้าตระกูลประธานกรรมการเอลฟ์ เขาจะตาย2. ต่อสู้ในการจำลองต่อสู้กับผีมังกรและ Hobgoblins ไม่ใช่ฉัน ไม่ฆ่าฝ่ายตรงข้าม ทำให้หน้ามืดตามัว หรือมิฉะนั้น ทำให้หมันต่อสู้ ถ้าคุณประสบความสำเร็จที่คุณชนะ 3. ถ้าคุณชนะการต่อสู้จำลอง คุณจะไม่ได้ตาย ถ้าคุณสูญเสีย คุณได้รับการฆ่า และกินที่เป็นส่วนสำคัญของมันเสร็จฉันอธิบาย ฉัน untied เธรดทั้งหมดออกยกเว้นต่อตระกูลประธานกรรมการเอลฟ์ชายเมื่อไม่ได้ที่ เอลฟ์หนึ่งสูงซื่อสัตย์พยายามฆ่าฉัน แต่ฉันยากจนเขาชินกับตะขอ และการสั่นสะเทือนให้เขา ฉันคว้าเอลฟ์ unsteadily เคลื่อนไหวหัวและไหล่ของเขา แล้วฆ่าเขา โดยบิดคอของเขาจนได้ยากจนผมบอกแดง โกดังสินค้า และอื่น ๆ อยู่ภายในจนกระทั่งกลับมา แล้วกลืนศพสด หัวใจ และทั้งหมดเรียนรู้ความสามารถ [ภาษาเอลฟ์]เอลฟ์ไม่หยุดงก ๆเนื่องจากร่างกายถูกแช่แข็งในความกลัว ฉันกล่าวว่า "การต่อสู้กับมนุษย์อยู่ใกล้ และยัง คุณดีกับตาย unseemly ตายในสถานที่แบบนี้ คุณไม่ต้องการอยู่หรือไม่ ให้บางวิญญาณต่อสู้ได้นั้นเป็นคำพูดของฉันเอง แล้วยัง พวกเขาแต่เพียงแห่ง shamelessแต่ยังคง สำหรับตอนนี้ มันมีลักษณะพิเศษ ทุกคนเป็นแรงจูงใจแล้ว เริ่มการต่อสู้จำลองผลที่สุดท้าย 23 คนที่เข้าร่วมการต่อสู้จำลอง 17 คนรอดชีวิตผมไปพูดรแสดงของฉันกับคนที่มี Gobukichi kun จาน Gobumi และ Hobusato ซัง เอลฟ์ธรรมดาและ hobgoblins จะมีมักจะสิ้นสุดขึ้นกับเอลฟ์ชนะเก้าจากสิบครั้ง แต่ความแข็งแรงของ Gobukichi kun และบุคคลอื่นที่มีต่อการฝึกมากแล้วแล้วที่ hobgoblin เฉลี่ยแม้ว่าจะเป็นพอที่การแพ้ที่วอนขอชีวิต ไม่มีสิ่งดังกล่าวเป็นความเมตตาสำหรับผู้ที่มาฆ่าเรา ฉันฆ่าพวกเขาหลังจากบอกที่ก็สงสาร แต่นี้เป็นสงคราม นอกจาก มันเป็นด้านอื่น ๆ ที่ดึงทริกเกอร์ก่อน ไม่จำเป็นเห็นใจหกที่ lost――all ชาย ไม่ มันเป็นวิธีหลังจากฉัน rigged ตรงกันเนื่องจากตั้งใจฆ่าผู้หญิงสวย หรือผู้หญิงจะไม่ — — ได้อร่อยทั้งนั้นTL หมายเหตุ: ผมหัวเราะแปลส่วนนี้ -xzpwnzเรียนรู้ความสามารถ [Inhabitant ของป่า]สามารถ [ธาตุ] เรียนรู้เรียนรู้ความสามารถ [ความชำนาญในการยิงธนู][ติดตาม] ความสามารถเรียนรู้สามารถ [ซ่อน] เรียนรู้เมื่อกินเสร็จแล้วกินที่ losers ฉันเปิดสถานเอลฟ์ชนะที่ถูกจ้องมอง blankly ในสภาพงุนงง หลังจากวางสินค้าทั้งหมดของอุปกรณ์วิเศษที่เดียว ฉันติดให้ด้ายอีกพวกเขากรีดร้องไม่ได้นำออกใช้ แต่ฉันประกาศว่า ฉันไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งบอกว่า พวกเขาจะ "ออก"เท่าที่คุณจะไม่ถูกฆ่า ฉันไม่รู้ว่าถ้าพวกเขา misunderstood ที่นำออกใช้ ถึงแม้ว่าฉันช่วยผู้ one-sidedly ได้ถูกรุกรานเช่นแดง ผมไม่ขยิบ และมีออนซ์ความเมตตาของ "ศัตรู" ที่มีโจมตีเมตตานี้คือ "ไม่ฆ่า"ที่จะมี...แบ่งมันมีสิบคนและหญิง 7 ลองร่วมมือกันเพื่อเพิ่มจำนวน โอ้ ฉันกล่าวว่า ผมขี้เกียจทำแรงก่อน และฉันไม่เคยจะทำ โดยแรง มันเป็นความจริงแต่ฉันจัดการกระตุ้นทำจากของเหลวที่ร่างกายของฉันทั้งหมดของพวกเขา ฉันมีพวกเขาในคุก และให้สั่งเข้มงวดที่พวกเขาจะไม่สัมผัสยกเว้นว่าพวกเขาอยากจะสัมผัสตัวเองเนื่องจากพวกเขาอาจบรรเทากันในห้องเดียว พวกเขาถูกวางในเซลล์คุกต่างหากของตนเองแต่เอลฟ์ชายไม่หมีรอง ดี ยังใช้สำหรับปลดปล่อยความใคร่ของ พวกเขาดูดีแต่ geez ฉันแทนที่จะขอบคุณสำหรับช่วงเวลาของพวกเขา ผีมังกรรุ่นเดียวกันเป็นฉัน และผีมังกรเก่าอาจไม่พอใจกับเพียงแค่ผีมังกรหญิง และมีสะสมของความเครียด เนื่องจากการฝึกรุนแรงเราเคยจนถึงขณะนี้ พวกเขาอย่างใดเคยต้องคอยกังวลจากปัญหานี้ แต่พวกเขาได้รับใช้ในการฝึกจึงจำกัดของดิฉันคือเหตุผลที่ทำไมฉันขอบคุณสำหรับการนี้….. คุณว่า ผมกำลังทำหน้าที่เป็นวายร้ายหรือไม่ Nope มันมีปัญหาผมว่า คุณได้รับความคิดที่ไม่ถูกต้อง ในสถานที่แรก มันเป็นด้านอื่น ๆ ที่เริ่มต้นนั้น พวกเขาได้หายไปจากการพยายามฆ่าเรา และยัง คุณบอก ที่ถูกโจมตี การปลดปล่อยนักโทษสงบ ที่เป็นไปไม่ได้ เราได้ท่องโจมตี ดังนั้นถ้าเราตีกลับ มีวิธีที่จะนับเป็น คนร้ายเรายังไม่มีกฎเกี่ยวกับเชลยศึกจะเริ่มต้นด้วย ดังนั้นแม้จะทำเช่นนี้จะไม่มีปัญหา สิ่งที่หนึ่งไม่ได้เป็นคำถามนั้นขึ้นอยู่กับความรู้สึกของตนเองยัง แม้ว่าฉันพูดนี้เกี่ยวกับตัวเอง ผมพูดครั้งแรก ผมยังเชื่อว่า กฎที่ค่อนข้างแฟร์ ฉันไม่ได้ทำเช่นเห็น ตัวการใหญ่ค้าเอลฟ์เริ่มพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกละเว้นเขาหลังจากเอลฟ์ 17 ได้ถูกนำมาเข้าคุก หนึ่งเอลฟ์ทิ้งกลายเป็นวัสดุสำหรับสิ่งต่าง ๆ สิ่งที่ชอบวิธีการทรมานใหม่และบรรยายในจุดสำคัญของ humanoidsแน่นอน เขาสิ้นสุดในของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันที่ 47 เมื่อผมตื่นขึ้นมาตามปกติจากช่วงเวลาของฉัน [ปรีชา] ที่ผุดไปสู่การปฏิบัติ. มันกระซิบกับฉันว่าฉันควรจะอยู่ในถ้ำที่ซ่อนตัวอยู่กับตัวเองอย่างเงียบ ๆ และว่าถ้าผมย้ายฉันจะต้องเสียใจไป. ฉันเปิดใช้งาน [ซ่อน ] ที่ได้รับแรงหนุนจาก [Job-Assassin] และ [ซ่อน Presence] ในเวลาเดียวกันขณะที่ผมมุ่งหน้าไปยังด้านหลังของถ้ำที่ช่างตีเหล็กซังพี่สาวน้องสาว, เล่นแร่แปรธาตุซังและอื่น ๆ ถูกได้ทำให้ตัวเองที่บ้าน. ฉัน ผ่อนคลายเมื่อเร็ว ๆ นี้มันได้กลายเป็นงานอดิเรกของฉันที่จะเติมในพื้นที่สำรวจในแผนที่ทางจิตของฉันเมื่อวานนี้ผมสร้างขึ้นซ้ำของฉันออกจากเนื้อหนังและเลือดของฉันที่ยืนอยู่กับความสามารถของเอวของฉันจะลดลงครึ่งหนึ่ง --overall เพราะมันจะทำงานในบางอย่าง วิธีการก็ยังมีบาง will-- ฟรีและส่งออก. จำลองนี้มีความสามารถ [Infused เหลวฟื้นฟู] ที่ฉันปลอดภัยจากการสีเทาเมือกซึ่งเป็นความสามารถที่ทำให้มันเพื่อที่ว่าถ้าได้รับความเสียหายหรือขาได้รับการเจาะ โดยบางสิ่งบางอย่างที่จะสามารถในระดับหนึ่งคืนตัวเองโดยการดูดซับจำนวนเงินที่จำเป็นของน้ำซึ่งเป็นเหตุผลที่ผมพยายามทำให้มัน. ความสามารถในการต่อสู้ในปัจจุบันค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับ (เดิม) ผม แต่มันก็ยังคงแข็งแกร่งในระดับที่เหมาะสม ดังนั้นมันจะไม่ได้รับการฆ่า นอกจากนี้ยังสามารถทำงานได้อย่างรวดเร็ว. ใช้ [เปลี่ยนแปลง] แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงลักษณะที่ปรากฏในการที่ของหมาป่าขนาดใหญ่และวิ่งออกไปข้างนอกหลังจากที่ได้เห็นมันออกผมก็กลับภายในตามที่วางแผนไว้. ผมได้รับมอบหมายก๊อบลินบางส่วนของรุ่นของฉันจากกลุ่มสนับสนุนจิสติกส์ «พาทริ»เพื่อช่วยช่างตีเหล็กซังเพราะมันจะไม่สะดวกทั้งหมดด้วยตัวเองมีการพิจารณาการปรุงอาหารใหม่สำหรับสถานที่ที่น้องสาวและมีการวิเคราะห์ยาเก่าที่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่ได้สลายตัวที่ทุกคนที่เราปลอดภัยจากการรับมรดกของกำมะหยี่ ในสถานที่ที่นักเล่นแร่แปรธาตุซัง หลังจากที่มีการทำสิ่งเหล่านี้เวลาผ่านไป. แล้วมันเกิดขึ้น. โดยทั่วไปสถานที่ที่ Gobukichi คุงและคนอื่น ๆ ที่ได้รับการฝึกมีการเชื่อมโยงโดยตรงกับปากถ้ำของมันเป็นสถานที่ที่เรียกว่าห้องโถงใหญ่ มันมีพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดภายในที่อยู่อาศัยที่นี่ Gobukichi คุง Gobumi จัง, แดง, และคนอื่น ๆ ได้ยากในการปฏิบัติกวัดแกว่งดาบไม้. ในเวลานั้นของฉัน [เซ็นเซอร์ตรวจจับ] ตรวจพบบางรายชื่อศัตรูใกล้ประตูทางเข้า ชื่อสายพันธุ์บนจอแสดงผลก็คือ "เอลฟ์" นอกจากนี้ชื่อของเอลฟ์ชายผมขับรถออกไปในวันอื่น ๆ ได้รับการผสมในหมู่พวกเขา แม้ฉันไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะเปิดขึ้นในช่วงต้นนี้. รีบฉันเรียกว่าก๊อบลินที่อยู่ภายในและทำให้การเตรียมการ โชคดีเพราะพวกเขามีอยู่แล้วในช่วงกลางของการฝึกอบรมที่พวกเขามีอยู่แล้วบนอุปกรณ์ของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาเสร็จสิ้นการเตรียมความพร้อมในเวลาเพียงสั้น. หลังจากการตรวจสอบง่ายของอุปกรณ์ที่เราซ่อนตัวเองอยู่ในสนามเพลาะที่เราทำก่อนซึ่งอยู่ใกล้กับห้องโถงใหญ่ เพราะการที่เราก็รออยู่ในสถานที่ที่มันเป็นเรื่องง่ายที่จะฤดูใบไม้ผลิจู่โจมกับบุกรุกเอลฟ์ ผมมี Gobue จังยังคงทำเหมืองแร่ในขณะนี้เสียงของการทำเหมืองของเธอที่สามารถได้ยินกันทั่วถ้ำจะใช้สำหรับปก. หลังจากนั้นไม่นานกลุ่มติดอาวุธของเอลฟ์เข้าไปในถ้ำ. Hobgoblins เช่น Gobukichi คุง แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับก๊อบลินที่พวกเขาจะชนะกับยี่สิบหเงียบสงบและรวดเร็วยังกระหายเลือดเอลฟ์ที่ติดอาวุธด้วยอาวุธพิเศษแม้ในขณะที่พวกเขาหัน 00:57 เหล่านี้เป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับศัตรูดูเหมือนว่า. อารมณ์ที่เต็มอยู่แล้วของเจตนาที่ไม่เป็นมิตร แต่ยังคงครั้งแรกที่ผมต้องจับพวกเขาและได้ยินเรื่องราวของพวกเขา. คนเดียวผมบินออกมาจากหลังปกในขณะที่ใช้ของฉัน [ข่มขู่คำราม] และ [สเกลฮี้ม้า] กันเสียงดังและทำให้พวกเขาสะดุ้งนอกจากนี้ผมใช้งานได้ทันที [ข่มขู่แสงจ้า ] และ [ตาชั่วร้ายงู] ซึ่งทำให้ผมมีโอกาสที่จะจับพวกเขาด้วยหัวข้อของฉัน. หลังจากแถวเอลฟ์จับผมตีขึ้นเอลฟ์ผู้เป็นหัวหน้าในตระกูลถัดไป (และชื่ออื่น ๆ ที่ไม่มีความกังวล) ของใบหน้าที่มีของฉัน หอกสีแดงในขณะที่ผมมีการพูดคุยเล็กกับพวกเขา. ใช่ฉันดูเหมือนจะมีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างลึกซึ้งภาคภูมิใจของเขา. เพราะสองวันที่ผ่านมา, ความกลัวของเขาฉันได้จางหายไปนิด ๆ หน่อย ๆ เมื่อเขาก็สามารถที่จะคิดว่าเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างเห็นได้ชัดเขาตัดสินใจ ว่าเขาไม่มีทางเลือก แต่ที่จะฆ่าคนที่มองลงไปที่พวกเขาคิดว่า "ทำไมไม่สูงส่งเอลฟ์เช่นฉัน blablabla ... ถ้าฉันไม่กลัวของชอบของยักษ์นี้และที่ ... " ดังนั้นเขาจึง พร้อมระดับหัวกะทิเอลฟ์จากบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาปล่อยให้ตัวเองถูกควบคุมโดยอารมณ์ของเขาและโจมตีและเป็นผลให้พวกเขามาถึงสถานการณ์ปัจจุบันของต้องมีตารางเปิดพวกเขา. ฉันสงสารเอลฟ์สำหรับการทำงานภายใต้เช่นเจ้านาย . สองหญิงเอลฟ์จากวันอื่น ๆ ยังแขวนหัวของพวกเขาก่อนที่ตาของฉัน ผมอยากรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ และพยายามที่จะพูดคุยกับพวกเขา แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะรับฟัง. ความเสียหายที่ผู้ใต้บังคับบัญชาต้องแบกรับเพื่อประโยชน์ของเจ้านายไร้หลงคอร์ดกับฉันดังนั้นตามที่คาดไว้ฆ่าพวกเขาขณะที่พวกเขาไม่ได้นั่ง ดีกับฉันและฉันก็ทำต่อไปนี้มากหรือน้อยจากความเห็นอกเห็นใจ. 1 ให้ขึ้นในผู้สมัครชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเอลฟ์ต่อไปเขาตาย. 2 ต่อสู้ในการรบจำลองกับก๊อบลินและ Hobgoblins อื่น ๆ กว่าผมโดยไม่ต้องฆ่าฝ่ายตรงข้ามของคุณให้พวกเขาเป็นลมหรือทำให้พวกเขาสามารถในการต่อสู้ หากคุณประสบความสำเร็จในครั้งนี้คุณจะชนะ. 3 หากคุณชนะการต่อสู้จำลองคุณจะไม่ได้รับการฆ่าถ้าคุณสูญเสียคุณจะได้รับฆ่าและกิน. นั่นคือส่วนสำคัญของมัน. ขณะที่ผมเสร็จสิ้นการอธิบายผมผูกหัวข้อสำหรับพวกเขาทั้งหมดยกเว้นหัวหน้าตระกูลต่อไป ผู้สมัครเพศชายเอลฟ์. เมื่อฉันได้ที่หนึ่งซื่อสัตย์สูงเอลฟ์พยายามจะฆ่าฉัน แต่ฉันยากจนคางของเขาด้วยตะขอและทำให้เขาสั่นสะเทือนจากนั้นผมก็คว้าโทงเทงย้ายเอลฟ์โดยหัวของเขาและไหล่และฆ่าเขาโดยการบิด คอของเขาจนกว่าจะยากจน. ผมบอกแดง, ช่างตีเหล็กและอื่น ๆ ที่จะเข้าพักภายในจนกว่าฉันจะกลับมาแล้วกินศพสดหัวใจและ. ความสามารถ [เอลฟ์ภาษา] เรียนรู้เอลฟ์ไม่ได้หยุดสั่น. เพราะร่างกายของพวกเขา ถูกแช่แข็งในความกลัวผมบอกว่า "การต่อสู้กับมนุษย์อยู่ใกล้และยังคุณดีกับตายเสียชีวิตที่ไม่สมควรในประเภทของสถานที่แห่งนี้? คุณไม่ต้องการที่จะมีชีวิตอยู่?" ที่จะนำจิตวิญญาณการต่อสู้บางอย่างในพวกเขาสิ่งเหล่านี้เป็นคำพูดของตัวเองและพวกเขาก็ยังฟังดูไร้ยางอาย. แต่ยังคงสำหรับตอนนี้มันมีผลกระทบทุกคนกลายเป็นแรงบันดาลใจ. และแล้วการต่อสู้จำลองเริ่ม. ผลสุดท้ายของ 23 คนที่เข้าร่วมในการต่อสู้จำลองเท่านั้น 17 คนที่รอดชีวิต. ฉันได้ แต่ไม่มีทางเลือกที่จะพูดแสดงความเสียใจกับคนที่ได้รับ Gobukichi คุง Gobumi จังและ Hobusato ซัง ของเอลฟ์สามัญและหนุ่มแน่นก็มักจะจบลงด้วยเอลฟ์ชนะเก้าในสิบครั้ง แต่ความแข็งแรงของ Gobukichi คุงและคนอื่น ๆ ที่มีอย่างต่อเนื่องในการฝึกอบรมแล้วแซงอย่างมากที่หลอกเด็กเฉลี่ย. แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับ พ่ายแพ้ที่ขอชีวิตของพวกเขาไม่มีสิ่งดังกล่าวเป็นความเมตตาแก่ผู้ที่มาฆ่าเราผมฆ่าพวกเขาหลังจากที่บอกว่า. ก็สงสาร แต่นี่คือสงคราม นอกจากนี้ยังเป็นอีกด้านหนึ่งที่เหนี่ยวไกครั้งแรก ไม่มีความจำเป็นสำหรับความเห็นอกเห็นใจไม่ได้. หกที่สูญเสีย - ทั้งหมดเป็นเพศชาย ไม่มีมันก็กลายเป็นวิธีการที่หลังจากที่ผมหัวเรือใหญ่ตรงกันเพราะจงใจฆ่าหญิงสาวสวยหรือสาวเป็นที่พอใจ - ล้วนอร่อย. TL หมายเหตุ: ผมหัวเราะแปลในส่วนนี้ - xzpwnz ความสามารถ [ชาวเมืองป่า] เรียนรู้ความสามารถ [ธาตุ] เรียนรู้ความสามารถ [ยิงธนูความชำนาญ] เรียนรู้ความสามารถ [ติดตาม] เรียนรู้ความสามารถ [ซ่อน] เรียนรู้เมื่อฉันเสร็จสิ้นการรับประทานอาหารที่แพ้ฉันหันไปรอบ ๆ เพื่อชนะเอลฟ์ที่ถูกจ้องมอง blankly ใน รัฐงุนงงหลังจากวางรายการทั้งหมดที่มีมนต์ขลังของพวกเขาติดตั้งในสถานที่หนึ่งที่ผมผูกพวกเขาขึ้นด้วยด้ายอีกครั้ง. พวกเขากรีดร้องว่าพวกเขาไม่ได้รับการปล่อยตัว แต่ผมบอกว่าผมไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกล่าวว่าพวกเขาต้องการจะ "ปล่อย" เฉพาะที่คุณจะไม่ถูกฆ่าผมไม่ทราบว่าพวกเขาเข้าใจผิดได้รับการปล่อยตัว ถึงแม้ว่าผมจะช่วยให้ผู้ที่เป็นหนึ่ง sidedly กดขี่เช่นแดงผมจะไม่เสแสร้งและมีความเมตตาต่อออนซ์สำหรับ "ศัตรู" ที่มีการโจมตี. เมตตานี้ "ไม่ฆ่า". นั่นเป็นวิธีที่มันเป็น ...... ทำลายมันลงมีสิบคนและหญิงเจ็ดคนให้ความร่วมมือในการเพิ่มจำนวน โอ้ฉันบอกว่าฉันเกลียดที่จะทำมันด้วยความรุนแรงก่อนและผมจะไม่ทำมันโดยการบังคับ มันเป็นความจริง. แต่ฉันจัดการกระตุ้นที่ทำจากของเหลวในร่างกายของฉันทั้งหมดของพวกเขาผมได้พวกเขาโยนในคุกและให้คำสั่งที่เข้มงวดว่าพวกเขาจะไม่ถูกแตะต้องเว้นแต่พวกเขาต้องการที่จะสัมผัสตัวเอง. เพราะพวกเขาอาจจะบรรเทากันและกันใน ห้องเดียวกันพวกเขาจะถูกวางไว้ในห้องขังพวกเขาเองต่างหาก. แม้ว่าเอลฟ์ชายไม่สามารถแบกลูกที่ดีพวกเขายังคงสามารถนำมาใช้ในการลดความใคร่ของคน ๆ หนึ่ง พวกเขาดูดีอยู่แล้ว. แต่ geez ฉันค่อนข้างขอบคุณสำหรับระยะเวลาของพวกเขา ก๊อบลินของคนรุ่นเดียวกับผมและก๊อบลินเก่าไม่สามารถมีความพึงพอใจที่มีเพียงแค่ก๊อบลินหญิงและเครียดมากได้สะสม เพราะการฝึกอบรมที่รุนแรงเราได้จนถึงตอนนี้พวกเขาได้รับอย่างใดฟุ้งซ่านจากปัญหานี้ แต่พวกเขาได้อากาศที่ใช้ในการฝึกอบรมเพื่อให้ขีด จำกัด ของพวกเขาเป็นไปอย่างรวดเร็วใกล้. นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกขอบคุณสำหรับการนี้. ... .. มี คุณบอกว่าผมทำตัวเหมือนคนร้ายหรือไม่? Nope ก็หนักใจผมว่าคุณเคยคิดที่ผิด ในครั้งแรกที่มันเป็นด้านอื่น ๆ ที่เริ่มต้นมัน. พวกเขาได้สูญเสียเป็นผลมาจากความพยายามที่จะฆ่าเราและยังให้คุณบอกเราที่ถูกโจมตีจะปล่อยนักโทษอย่างสงบ? นั่นเป็นเพียงไปไม่ได้ เราถูกโจมตีอย่างไม่มีเหตุผลดังนั้นหากเราหยุดพวกเขากลับมีวิธีการที่จะนับเป็นคนร้ายเป็นไม่มี. เราไม่ได้มีกฎระเบียบเกี่ยวกับนักโทษของสงครามจะเริ่มต้นด้วยดังนั้นแม้การทำสิ่งเช่นนี้จะไม่มีปัญหา สิ่งหนึ่งไม่กับพวกเขาเป็นคำถามสำหรับพวกเขาขึ้นอยู่กับความรู้สึกของตัวเอง. นอกจากนี้แม้ว่าจะฉันพูดนี้เกี่ยวกับตัวเองให้ฉันบอกว่ามันเป็นครั้งแรก ผมยังเชื่อว่าฉันทำกฎระเบียบค่อนข้างยุติธรรมในการที่ฉันไม่. ที่เช่นสายตา, ผู้นำเอลฟ์เริ่มที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉันไม่สนใจเขา. หลังจากที่ 17 เอลฟ์ได้รับการดำเนินการเพื่อคุกหนึ่งเอลฟ์ทิ้งไว้ข้างหลังกลายเป็นวัสดุ สำหรับสิ่งต่างๆ สิ่งที่ต้องการวิธีการทรมานใหม่และการบรรยายในจุดสำคัญของดาวเคราะห์. แน่นอนเขาสิ้นสุดลงในหน้าของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันที่ 47

เมื่อฉันตื่นขึ้นมาตามปกติ จากช่วงเวลานั้น สัญชาตญาณ [ ] ใช้ในการกระทํา .

มันกระซิบบอกฉันว่าฉันควรจะอยู่ในถ้ำปิดบังตัวเองอย่างเงียบๆ และถ้าผมย้าย ผมจะเสียใจ

เปิด [ ซ่อน ] ที่ได้เพิ่มขึ้นจาก [ ] สังหาร งานและสถานะ [ ซ่อน ] ในเวลาเดียวกับที่ฉันมุ่งหน้าไปทางด้านหลังของถ้ำที่ช่างตีเหล็กซาน , น้องสาว ,นักเล่นแร่แปรธาตุ ซาน และอื่น ๆคือทำเองที่บ้าน . . . .

ฉันผ่อนคลาย เมื่อเร็ว ๆนี้มันได้กลายเป็นงานอดิเรกของฉันเพื่อเติมในพื้นที่ unexplored ในแผนที่จิตใจของผม เมื่อวานผมสร้างเลียนแบบฉันออกจากเลือดและเนื้อของฉันที่ยืนเอวฉัน -- ความสามารถโดยรวมจะลดลงครึ่งหนึ่ง เนื่องจากประพฤติตนบางอย่างมันก็มีจะฟรี . . .

ส่งมันออกมาแบบจำลองนี้มีความสามารถในการฟื้นฟู [ ] ที่ผมผสมของเหลวที่มีความปลอดภัยจากโคลนสีเทา
ซึ่งความสามารถที่ทำให้มันเพื่อที่ว่าถ้ามันได้รับความเสียหาย หรือได้รับการเจาะโดยมีสมาชิกได้ในระดับหนึ่ง โดยการเรียกคืนเองจำนวนเงินที่จำเป็นของน้ำ , ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันพยายามทำมัน

ความสามารถในการต่อสู้ในปัจจุบันค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับ ( ต้นฉบับ ) ฉันแต่มันยังคงแข็งแกร่งในระดับที่เหมาะสม เพื่อไม่ให้ถูกฆ่า มันสามารถวิ่งได้เร็ว การใช้ [

] , แบบจําลองเปลี่ยนรูปลักษณ์ของมันที่เป็นหมาป่าที่มีขนาดใหญ่และวิ่งหนีจุกตูดออกไป หลังจากที่เห็นมัน แต่ฉันกลับเข้าไป

ตามที่วางแผนไว้ฉันได้รับมอบหมายบางปีศาจรุ่นของฉันจากกลุ่มสนับสนุน logistical «เพอร์ทรี่»ช่วยช่างตีเหล็กซาน เพราะจะไม่สะดวกทั้งหมด ด้วยตนเอง มีการพิจารณาการปรุงอาหาร สำหรับสถานที่ใหม่ของ 2 พี่น้อง และมีใช้ยาเก่าที่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่ทรามเลยซึ่งเราเก็บมาจากมรดกกำมะหยี่อยู่ที่นักเล่นแร่แปรธาตุซานค่ะหลังจากที่มีการทำเรื่องเหล่านี้ เวลาผ่านไป

แล้วมันเกิดขึ้น

โดยทั่วไป ที่ gobukichi คุงและคนอื่นๆ กำลังฝึกเชื่อมโยงโดยตรงกับทางเข้าของถ้ำ เป็นสถานที่ที่เรียกว่า ห้องโถงใหญ่ มันมีพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดภายในที่อยู่อาศัยที่นี่ gobukichi คุง gobumi ชาน ผมแดงและคนอื่น ๆถูกฝึกหนักกวัดแกว่งดาบไม้

ตอนนั้นเซ็นเซอร์สถานะของฉัน [ ] ตรวจพบศัตรูบางคนติดต่อใกล้ทางเข้า ชื่อสายพันธุ์บนจอแสดงผลเป็น " เอลฟ์ " นอกจากนี้ ชื่อของเอลฟ์ชาย ฉันขับรถไปวันอื่น ๆปะปนอยู่ในหมู่พวกเขา ผมไม่ได้คาดหวังว่า พวกเขาจะเปิดแต่เช้า


รีบเรียกปีศาจภายใน และเตรียมตัว พังเนื่องจากพวกเขามีอยู่แล้วในช่วงกลางของการฝึกพวกเขามีอุปกรณ์ของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาพร้อมในเพียงเวลาสั้น ๆ .

หลังจากการตรวจสอบง่ายของอุปกรณ์ เราซ่อนตนเองอยู่ลึกๆที่เราทำไว้ล่วงหน้า ใกล้หอดี เพราะว่า เราเพียงแค่รอในสถานที่ที่มันง่ายที่จะฤดูใบไม้ผลิจู่โจมต่อต้านบุกรุกเอลฟ์ ผมมี gobue ชานยังคงเหมืองแร่สำหรับเวลานี้