Kapan ieu mah dua belas, kolot mah pindah kaluar ti London ka hiji desa leutik deukeut Oxford. Ieu mah ngan gadis Asian di sakola mah jeung kuring ujug-ujug ngarasa bit a ngalamun. I jadi rumaja hésé has - I hated sakola jeung Teu sangka sadaya jeng ieu ngalawan kuring. Tapi dua hal penting kajadian. Mah sadar yen keur lucu ieu kalawan cara anu pangalusna pikeun nyieun babaturan. Sugan lamun urang kukituna ari di London mah, tangtu kungsi geus diajar kumaha ka lebah lucu Terus kuring kungsi guru Art cemerlang, Bu York, anu wanti kuring indit ka nu College. Mah, tangtu meureun geus ninggalkeun sakola salaku awal mungkin, lamun kuring geus teu papanggih nya.
Tapi dina poé wawancara kuliah mah di bate, kuring bangun ahir. Aya nu tinggaleun imah maké dua sapatu aneh jeung teu aya bewara nu botol mah susu coklat geus spilled sakumna lukisan di bag mah. mangka basa kuring ahirna meunang ka stasion kuring meunang dina kareta salah Anu weruh ... lamun kuring ngalaman Isro ka mandi ari kitu mah bisa jadi geus jadi artis professional. Tapi kuring indit ka Swindon tinimbang Kuring ka Wanoja gigireun kuring dina kareta ngeunaan naon anu kajadian jeung manéhna diuk jeung ceurik jeung tawa. Tétéla manéhna produsen a program comedy dina radio. Pikeun motong carita panjang pondok, kuring meunang hiji uleman saminggu saterusna pikeun hadir dina hiji audisi for manah ... jeung sésana, sabab ngomong, nyaéta sajarah Kuring pisan lucky-mah hirup geus pinuh ku kacilakaan happy
การแปล กรุณารอสักครู่..
