11 Growth policy/strategy andinequa

11 Growth policy/strategy and
inequality in developing Asia
Hyun-Hoon Lee, Minsoo Lee, and
Donghyun Park
Introduction
Growth policy refers to the various government policies that influence the
economic growth of a country. Some of those policies are explicitly geared toward
promoting growth while others impinge upon growth even though they serve other
objectives. For example, many governments in developing countries try to foster
domestic savings and thus promote investment and the accumulation of physical
capital as an explicit means of stimulating growth. Indeed, high savings and
investment rates induced by supportive government policies were one of the key
ingredients of the East Asian Miracle. On the other hand, heavy investment in
public education aims to impart literacy, numeracy, and other basic knowledge to
as much of the population as possible. Educating the youth is in and of itself a key
policy objective in all countries. At the same time, a better educated population
and hence labor force contributes to a higher stock of human capital and hence
higher growth. Growth strategy refers to a country’s constellation of policies that
directly and indirectly affect economic growth. In fact, many developing countries
have 5- or 10-year national economic plans that specify a target growth rate and a
collection of policies – i.e., growth strategy – to achieve the target.
While the central objective of a growth strategy is to foster economic growth, a
growth strategy inevitably has significant ramifications for inequality. Virtually
all growth policies have an impact on inequality, but some specific examples
include promotion of export-oriented manufacturing, promotion of manufacturing
over services, adoption of labor-intensive versus capital-intensive production
technologies, the relative role of small and medium-sized enterprises versus big
companies, the relative role of skilled versus unskilled workers, and regional
development priorities. For example, in many developing countries, the government
pursued policies that favored the urban sector at the expense of the rural
sector, by artificially keeping down the prices of staple foods. Such policies exacerbated
inequality between urban and rural areas. In the case of developing Asia,
the top priority of policy makers up to now has been to maximize economic
growth. Growth strategy has focused almost entirely on its central objective – i.e.,
growth – with limited consideration for inequality.
More recently, however, there is a growing recognition among developing
Asia’s policy makers that sustainable growth requires including the largest

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

11 นโยบาย/กลยุทธ์การเจริญเติบโต และความไม่เท่าเทียมกันในการพัฒนาเอเชียLee Hoon ฮยอน ลี Minsoo และสวน Donghyunแนะนำเจริญเติบโตนโยบายหมายถึงนโยบายของรัฐบาลต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ บางนโยบายที่ชัดเจนที่มุ่งไปทางส่งเสริมการเจริญเติบโตในขณะที่คนอื่น ๆ impinge เมื่อเติบโตถึงแม้ว่าพวกเขาให้บริการอื่น ๆวัตถุประสงค์ ตัวอย่าง รัฐบาลหลายประเทศกำลังพัฒนาพยายามที่จะส่งเสริมประหยัดภายในประเทศ และส่งเสริมการลงทุนและสะสมของจริงดังนั้นทุนเป็นวิธีการกระตุ้นการเจริญเติบโตชัดเจน จริง ประหยัดสูง และอัตราการลงทุนที่เกิดจากนโยบายของรัฐบาลที่สนับสนุนมีกุญแจส่วนผสมของมิราเคิลเอเชียตะวันออก ในทางกลับกัน ลงทุนหนักในการศึกษาสาธารณะมีวัตถุประสงค์เพื่อสอนการวัด การคำนวณ และอื่น ๆ ความรู้พื้นฐานประชากรเป็นไปได้มากที่สุด ให้เยาวชนเป็นใน และ ของตัวเองเป็นสำคัญวัตถุประสงค์นโยบายในประเทศทั้งหมด ในเวลาเดียวกัน ดีกว่าศึกษาประชากรและดังนั้น แรงงานกองคลังทุนมนุษย์สูง และดังนั้นการเติบโตที่สูงขึ้น เติบโตถึงของประเทศกลุ่มนโยบายที่โดยตรง และทางอ้อมส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ ในความเป็นจริง ประเทศกำลังพัฒนามี 5 หรือ 10-ปีชาติเศรษฐกิจแผนที่ระบุเป้าหมายอัตราการเจริญเติบโตและคอลเลกชันของนโยบาย –เช่น เติบโต – เพื่อให้บรรลุเป้าหมายในขณะที่วัตถุประสงค์กลางของกลยุทธ์เจริญเติบโตเพื่อ เสริมสร้างการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ การgrowth strategy inevitably has significant ramifications for inequality. Virtuallyall growth policies have an impact on inequality, but some specific examplesinclude promotion of export-oriented manufacturing, promotion of manufacturingover services, adoption of labor-intensive versus capital-intensive productiontechnologies, the relative role of small and medium-sized enterprises versus bigcompanies, the relative role of skilled versus unskilled workers, and regionaldevelopment priorities. For example, in many developing countries, the governmentpursued policies that favored the urban sector at the expense of the ruralsector, by artificially keeping down the prices of staple foods. Such policies exacerbatedinequality between urban and rural areas. In the case of developing Asia,the top priority of policy makers up to now has been to maximize economicgrowth. Growth strategy has focused almost entirely on its central objective – i.e.,growth – with limited consideration for inequality.More recently, however, there is a growing recognition among developingAsia’s policy makers that sustainable growth requires including the largest

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

11 นโยบายกลยุทธ์การเจริญเติบโต / และ
ความไม่เท่าเทียมกันในการพัฒนาเอเชีย
ฮยอนฮุนลี MinSoo ลีและ
Donghyun พาร์
บทนำ
นโยบายการเจริญเติบโตหมายถึงนโยบายของรัฐบาลต่างๆที่มีผลต่อการ
เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ บางส่วนของนโยบายอย่างชัดเจนที่จะมุ่งไปสู่การ
ส่งเสริมการเจริญเติบโตในขณะที่คนอื่น ๆ ที่มีผลกระทบการเจริญเติบโตแม้ว่าพวกเขาให้บริการอื่น ๆ
วัตถุประสงค์ ตัวอย่างเช่นรัฐบาลจำนวนมากในประเทศกำลังพัฒนาพยายามที่จะส่งเสริมให้เกิด
การออมในประเทศและส่งเสริมการลงทุนและการสะสมของทางกายภาพ
ทุนเป็นวิธีการที่ชัดเจนในการกระตุ้นการเจริญเติบโต อันที่จริงการออมที่สูงและ
อัตราการลงทุนที่เกิดจากนโยบายของรัฐบาลที่ให้การสนับสนุนเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญที่
ส่วนผสมของเอเชียตะวันออกมิราเคิล ในทางกลับกันการลงทุนหนักใน
การศึกษาของประชาชนมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้การคิดคำนวณและความรู้พื้นฐานอื่น ๆ ที่จะ
เป็นมากของประชากรที่เป็นไปได้ การให้ความรู้เยาวชนที่อยู่ในตัวของมันเองที่สำคัญ
วัตถุประสงค์นโยบายในทุกประเทศ ในขณะเดียวกันประชากรมีการศึกษาที่ดีขึ้น
และกำลังแรงงานจึงก่อให้หุ้นที่สูงขึ้นของทุนมนุษย์และด้วยเหตุนี้
การเจริญเติบโตที่สูงขึ้น กลยุทธ์การเจริญเติบโตหมายถึงกลุ่มดาวของประเทศนโยบายที่
ตรงและทางอ้อมส่งผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจ ในความเป็นจริงหลายประเทศกำลังพัฒนา
มี 5 หรือ 10 ปีแผนเศรษฐกิจแห่งชาติที่ระบุเป้าหมายอัตราการเจริญเติบโตและ
การสะสมของนโยบาย - คือกลยุทธ์การเจริญเติบโต -. เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย
ในขณะที่วัตถุประสงค์กลางของกลยุทธ์การเจริญเติบโตคือการส่งเสริมเศรษฐกิจ การเจริญเติบโตของ
กลยุทธ์การเจริญเติบโตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญสำหรับความไม่เท่าเทียมกัน แทบ
ทุกนโยบายการเจริญเติบโตมีผลกระทบต่อความไม่เท่าเทียมกัน แต่ตัวอย่างที่เฉพาะเจาะจงบางอย่าง
รวมถึงการส่งเสริมการผลิตเพื่อส่งออกที่มุ่งเน้นการส่งเสริมการผลิต
มากกว่าการบริการการยอมรับของแรงงานมากเมื่อเทียบกับการผลิตทุนเข้มข้น
เทคโนโลยีบทบาทญาติของผู้ประกอบการขนาดเล็กและขนาดกลาง เมื่อเทียบกับการใหญ่
บริษัท บทบาทญาติของแรงงานที่มีทักษะกับไร้ฝีมือในภูมิภาคและ
ลำดับความสำคัญของการพัฒนา ยกตัวอย่างเช่นในประเทศกำลังพัฒนาหลายรัฐบาล
ไล่ตามนโยบายที่ได้รับการสนับสนุนภาคเมืองที่ค่าใช้จ่ายของชนบท
ภาคโดยเทียมรักษาลงราคาของอาหารหลัก นโยบายดังกล่าวที่มาของ
ความไม่เท่าเทียมกันระหว่างเขตเมืองและชนบท ในกรณีที่มีการพัฒนาเอเชีย
ให้ความสำคัญสูงสุดของผู้กำหนดนโยบายถึงตอนนี้ได้รับการเพิ่มทางเศรษฐกิจที่
เจริญเติบโต กลยุทธ์การเจริญเติบโตได้มุ่งเน้นเกือบทั้งหมดในวัตถุประสงค์ใจกลางเมือง - คือ
การเจริญเติบโต -. มีการพิจารณาที่ จำกัด สำหรับความไม่เท่าเทียมกัน
เมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่มีการรับรู้การพัฒนาเพิ่มขึ้นในหมู่
ผู้กำหนดนโยบายในเอเชียที่เติบโตอย่างยั่งยืนต้องรวมถึงการที่ใหญ่ที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

11 นโยบาย / กลยุทธ์การเจริญเติบโตและความไม่เท่าเทียมกันในการพัฒนาเอเชีย

ฮุน ฮุน ลี มินซู ลี ดงฮยอนและปาร์ค


หมายถึงการแนะนำนโยบายต่าง ๆ นโยบายของรัฐบาลที่มีผลต่อ
การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ บางส่วนของนโยบายที่ชัดเจนมุ่งสู่
ส่งเสริมการเจริญเติบโตในขณะที่คนอื่น ๆ กระทบต่อการเติบโต แม้ว่าพวกเขาจะให้บริการวัตถุประสงค์อื่น ๆ

ตัวอย่างเช่นหลายรัฐบาลในประเทศกำลังพัฒนาพยายามอุปถัมภ์
การออมในประเทศจึงส่งเสริมการลงทุนและการสะสมทุนทางกายภาพ
เป็นชัดเจนวิธีการกระตุ้นการเจริญเติบโต แน่นอน และอัตราการลงทุนและการออมสูง
ตามนโยบายรัฐบาลที่สนับสนุนเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่สำคัญ
ความมหัศจรรย์ในเอเชียตะวันออก บนมืออื่น ๆที่ลงทุนหนักใน
การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อถ่ายทอดความรู้ความรู้พื้นฐานที่ดีทางการคำนวณ และ อื่น ๆ , ความรู้พื้นฐาน

มากของประชากรมากที่สุด ให้เยาวชนอยู่ในตัวของมันเองมี
นโยบายหลักในประเทศทั้งหมด ในเวลาเดียวกัน มีการศึกษาที่ดีกว่าประชากร
ดังนั้นแรงงานจัดสรรหุ้นที่สูงขึ้นของทุนมนุษย์และด้วยเหตุนี้
การเจริญเติบโตที่สูงขึ้นกลยุทธ์การเติบโต หมายถึง กลุ่มของประเทศ นโยบายที่
โดยตรงและโดยอ้อมต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจ ในความเป็นจริงการพัฒนาประเทศ
มี 5 หรือ 10 ปีแห่งชาติแผนเศรษฐกิจที่กำหนดเป้าหมายอัตราการเติบโตและ
คอลเลกชันของนโยบายแล้ว การดำเนินการกลยุทธ์การเติบโตและบรรลุเป้าหมาย
ในขณะที่วัตถุประสงค์กลางของกลยุทธ์การเติบโต คือ เพื่อส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจ ,
กลยุทธ์การเติบโต ย่อมมีความไม่เท่าเทียมกันกระจาย . จวน
นโยบายการเจริญเติบโตทั้งหมดมีผลกระทบต่อความไม่เท่าเทียมกัน แต่บางตัวอย่างเฉพาะ
รวมการส่งเสริมอุตสาหกรรมส่งออกที่มุ่งเน้นการส่งเสริมอุตสาหกรรม
ผ่านบริการ การใช้แรงงานและทุนการผลิต
เทคโนโลยี บทบาทที่สัมพันธ์กันของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางและใหญ่
บริษัท บทบาทของญาติของแรงงานมีฝีมือและไร้ฝีมือ และจัดลำดับความสำคัญของการพัฒนาภาค

ตัวอย่างเช่น ในหลายประเทศ รัฐบาล
ติดตามนโยบายที่ชื่นชอบภาคเมืองที่ค่าใช้จ่ายของภาคชนบท
โดยตั้งใจให้ลงราคาของอาหารหลัก นโยบายดังกล่าว exacerbated
ความเหลื่อมล้ำระหว่างเมืองและชนบทในกรณีของการพัฒนาเอเชีย
อันดับแรกของผู้กำหนดนโยบายจะได้รับการขยายการเติบโตทางเศรษฐกิจ

กลยุทธ์การเจริญเติบโตได้มุ่งเน้นเกือบทั้งหมดในกลางของมัน วัตถุประสงค์ การดำเนินการ และการพิจารณาการจำกัดสำหรับ

ความแตกต่าง เมื่อเร็วๆ นี้ อย่างไรก็ตาม มีการยอมรับในการพัฒนา
เอเชียเติบโตอย่างยั่งยืน รวมทั้งนโยบายที่ต้องใหญ่ที่สุด