- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
AS there are many in the world in i
AS there are many in the world in its state now, there was a king who had three daughters. He used continually to bring handsome presents to his two elder daughters, but did not pay any attention at all to his youngest daughter, and yet she was the prettiest and most amiable.
The king kept going from fair to fair, and from feast to feast, and from everywhere he used to bring something for the two eldest daughters. One day, when he was going to a feast, he said to his youngest daughter --
"I never bring anything home for you; tell me then what you want and you shall have it."
She said to her father: "And I do not want anything."
"Yes, yes, I am going to bring you something."
"Very well then, bring me a flower."
He goes off, and is busy buying and buying; for one a hat, for the other a beautiful piece of stuff for a dress, and for the first again a shawl; and he was returning home, when in passing before a beautiful castle, he sees a garden quite full of flowers, and he says to himself:
"What! I was going home without a flower for my daughter; here I shall have plenty of them."
He takes some then, and as soon as he has done so, a voice says to him:
"Who gave you permission to take that flower? As you have three daughters, if you do not bring me one of them before the year be finished, you shall be burnt wherever you are--you, and your whole kingdom."
The king goes off home. He gives his elder daughters their presents, and her nosegay to the youngest. She thanks her father. After a certain time this king became sad. His eldest daughter said to him:
"What is the matter with you?"
He says to her: "If one of my daughters will not go to such a spot before the end of the year, I shall be burned."
His eldest daughter answers him, "Be burned if you like; as for me, I shall not go. I have no wish at all to go, there. Settle it with the others."
The second also asks him, "You seem very sad, papa; what is the matter with you?"
He told her how he is bound to send one of his daughters, to such a place before the end of the year, otherwise he should be burned.
This one too says to him, "Manage your own business as you like, but do not reckon upon me."
The youngest, after some days, said to him, "What is the matter with you, my father, that you are so sad? Has someone done you some hurt?"
He said to her, "When I went to get your nosegay, a voice said to me, 'I must have one of your daughters, before the year be completed,'2 and now I do not know what I must do. It told me that I shall be burned."
This daughter said to him, "My father, do not be troubled about it. I will go."
And she sets out immediately in a carriage. She arrives at the castle and goes in, and she hears music and sounds of rejoicing everywhere, and yet she did not see anyone. She finds her chocolate ready (in the morning), and her dinner the same. She goes to bed, and still she does not see anyone. The next morning a voice says to her:
Shut your eyes; I wish to place my head on your. knees for a moment."
"Come, come; I am not afraid."
There appears then an enormous serpent. Without intending it, the young lady could not help giving a little shudder. An instant after the serpent went away; and the young lady lived very happily, without lacking anything. One day the voice asked her if she did not wish to go home.
She answers, "I am very happy here. I have no longing for it."
"Yes, if you like, you may go for three days."
He gives her a ring, and says to her, "If that changes colour, I shall be ill, and if it turns to blood, I shall be in great misery."3
The young lady sets out for her father's house. Her father was very glad (to see her). Her sisters said to her:
"You must be happy there. You are prettier than you were before. With whom do you live there?"
She told them, "With a serpent." They would not believe her. The three days flew by like a dream, and she forgot her serpent. The fourth day she looked at her ring, and she saw that it was changed. She rubs it with her finger, and it begins to bleed. Seeing that she goes running to her father, and says to him that she is going. She arrives at the castle, and finds everything sad. The music will not play--everything was shut up. She called the serpent (his name was Azor, and hers Fifine). She kept on calling and crying out to him, but Azor appeared nowhere. After having searched the whole house, after having taken off her shoes, she goes to the garden, and there too she cries out. She finds a corner of the earth in the garden quite frozen, and immediately she makes a great fire over this spot, and there Azor comes out, and he says to her:4
"You had forgotten me, then. If you had not made this fire, it would have been all up with me."
Fifine said to him, "Yes, I had forgotten you, but the ring made me think of you."
Azor said to her, "I knew what was going to happen; that is why I gave you the ring."
And coming into the house, she finds it as before, all full of rejoicings--the music was playing on all sides. Some days after that Azor said to her:
"You must marry me."
Fifine gives no answer. He asks her again like that three times, and still she remained silent, silent. The whole house becomes sad again. She has no more her meals ready. Again Azor asks her if she will marry him. Still she does not answer, and she remains like that in darkness several days without eating anything, and she said to herself, "Whatever it shall cost me I must say, Yes."
When the serpent asks her again, "Will you marry me?" she answers, "Not with the serpent, but with the man." As soon as she had said that the music begins as before. Azor says to her that she must go to her father's house and get all things ready that are necessary, and they will marry the next day. The young lady goes as he had told her. She says to her father that she is going to be married to the serpent to-morrow, (and asks him) if he will prepare everything for that. The father consents, but he is vexed. Her sisters, too, ask her whom she is going to marry, and they are astounded at hearing that it is with a serpent. Fifine goes back again, and Azor says to her:
"Which would you prefer, from the house to the church, serpent, or from the church to the house, (serpent)?"
Fifine says to him, "From the house to the church, serpent."
Azor says to her, "I, too."
A beautiful carriage comes to the door. The serpent gets in, and Fifine places herself at his side, and when they arrive at the king's house the serpent says to her:
"Shut the doors and the curtains, that nobody may see."
Fifine says to him, "But they will see you as you get down."
"No matter; shut them all the same."
She goes to her father. Her father comes with all his court to fetch the serpent. He opens the door, and who is astonished? Why, everybody. Instead of a serpent there is a charming young man; and they all go to the church. When they come out there is a grand dinner at the king's, but the bridegroom says to his wife:
"To-day we must not make a feast at all. We have a great business to do in the house; we will come another day for the feast."
She told that to her father, and they go on to their house. When they are come there her husband brings her in a large basket a serpent's skin, and says to her:
"You will make a great fire, and when you hear the first stroke of midnight you will throw this serpent's skin into the fire. That must be burnt up, and you must throw the ashes out of window before the last stroke of twelve has ceased striking. If you do not do that I shall be wretched for ever."
The lady says to him, "Certainly; I will do everything that I can to succeed."
She begins before midnight to make the fire. As soon as she heard the first stroke she throws the serpent's skin (on the fire), and takes two spits and stirs the fire, and moves about the skin and burns it, till ten strokes have gone. Then she takes a shovel, and throws the ashes outside as the last twelfth stroke is ending. Then a terrible voice says:
"I curse your cleverness, and what you have just done."
At the same time her husband comes in. He did not know where he was for joy. He kisses her, and does not know how to tell his wife what great good she has done him.
"Now I do not fear anything. If you had not done as I told you, I should have been enchanted for twenty-one years more. Now it is all over, and we will go at our ease tomorrow to your father's house for the wedding feast."
They go the next day and enjoy themselves very much. They return to their palace to take away the handsomest things, because they did not wish to stop any more in that corner of the mountain. They load all their valuable things in carts and waggons, and go to live with the king. This young lady has four children, two boys and two girls, and as her sisters were very jealous of her, their father sent them out of the house. The king gave his crown to his son-in-law, who was already a son of a king. As they had lived well, they died well too.
The king kept going from fair to fair, and from feast to feast, and from everywhere he used to bring something for the two eldest daughters. One day, when he was going to a feast, he said to his youngest daughter --
"I never bring anything home for you; tell me then what you want and you shall have it."
She said to her father: "And I do not want anything."
"Yes, yes, I am going to bring you something."
"Very well then, bring me a flower."
He goes off, and is busy buying and buying; for one a hat, for the other a beautiful piece of stuff for a dress, and for the first again a shawl; and he was returning home, when in passing before a beautiful castle, he sees a garden quite full of flowers, and he says to himself:
"What! I was going home without a flower for my daughter; here I shall have plenty of them."
He takes some then, and as soon as he has done so, a voice says to him:
"Who gave you permission to take that flower? As you have three daughters, if you do not bring me one of them before the year be finished, you shall be burnt wherever you are--you, and your whole kingdom."
The king goes off home. He gives his elder daughters their presents, and her nosegay to the youngest. She thanks her father. After a certain time this king became sad. His eldest daughter said to him:
"What is the matter with you?"
He says to her: "If one of my daughters will not go to such a spot before the end of the year, I shall be burned."
His eldest daughter answers him, "Be burned if you like; as for me, I shall not go. I have no wish at all to go, there. Settle it with the others."
The second also asks him, "You seem very sad, papa; what is the matter with you?"
He told her how he is bound to send one of his daughters, to such a place before the end of the year, otherwise he should be burned.
This one too says to him, "Manage your own business as you like, but do not reckon upon me."
The youngest, after some days, said to him, "What is the matter with you, my father, that you are so sad? Has someone done you some hurt?"
He said to her, "When I went to get your nosegay, a voice said to me, 'I must have one of your daughters, before the year be completed,'2 and now I do not know what I must do. It told me that I shall be burned."
This daughter said to him, "My father, do not be troubled about it. I will go."
And she sets out immediately in a carriage. She arrives at the castle and goes in, and she hears music and sounds of rejoicing everywhere, and yet she did not see anyone. She finds her chocolate ready (in the morning), and her dinner the same. She goes to bed, and still she does not see anyone. The next morning a voice says to her:
Shut your eyes; I wish to place my head on your. knees for a moment."
"Come, come; I am not afraid."
There appears then an enormous serpent. Without intending it, the young lady could not help giving a little shudder. An instant after the serpent went away; and the young lady lived very happily, without lacking anything. One day the voice asked her if she did not wish to go home.
She answers, "I am very happy here. I have no longing for it."
"Yes, if you like, you may go for three days."
He gives her a ring, and says to her, "If that changes colour, I shall be ill, and if it turns to blood, I shall be in great misery."3
The young lady sets out for her father's house. Her father was very glad (to see her). Her sisters said to her:
"You must be happy there. You are prettier than you were before. With whom do you live there?"
She told them, "With a serpent." They would not believe her. The three days flew by like a dream, and she forgot her serpent. The fourth day she looked at her ring, and she saw that it was changed. She rubs it with her finger, and it begins to bleed. Seeing that she goes running to her father, and says to him that she is going. She arrives at the castle, and finds everything sad. The music will not play--everything was shut up. She called the serpent (his name was Azor, and hers Fifine). She kept on calling and crying out to him, but Azor appeared nowhere. After having searched the whole house, after having taken off her shoes, she goes to the garden, and there too she cries out. She finds a corner of the earth in the garden quite frozen, and immediately she makes a great fire over this spot, and there Azor comes out, and he says to her:4
"You had forgotten me, then. If you had not made this fire, it would have been all up with me."
Fifine said to him, "Yes, I had forgotten you, but the ring made me think of you."
Azor said to her, "I knew what was going to happen; that is why I gave you the ring."
And coming into the house, she finds it as before, all full of rejoicings--the music was playing on all sides. Some days after that Azor said to her:
"You must marry me."
Fifine gives no answer. He asks her again like that three times, and still she remained silent, silent. The whole house becomes sad again. She has no more her meals ready. Again Azor asks her if she will marry him. Still she does not answer, and she remains like that in darkness several days without eating anything, and she said to herself, "Whatever it shall cost me I must say, Yes."
When the serpent asks her again, "Will you marry me?" she answers, "Not with the serpent, but with the man." As soon as she had said that the music begins as before. Azor says to her that she must go to her father's house and get all things ready that are necessary, and they will marry the next day. The young lady goes as he had told her. She says to her father that she is going to be married to the serpent to-morrow, (and asks him) if he will prepare everything for that. The father consents, but he is vexed. Her sisters, too, ask her whom she is going to marry, and they are astounded at hearing that it is with a serpent. Fifine goes back again, and Azor says to her:
"Which would you prefer, from the house to the church, serpent, or from the church to the house, (serpent)?"
Fifine says to him, "From the house to the church, serpent."
Azor says to her, "I, too."
A beautiful carriage comes to the door. The serpent gets in, and Fifine places herself at his side, and when they arrive at the king's house the serpent says to her:
"Shut the doors and the curtains, that nobody may see."
Fifine says to him, "But they will see you as you get down."
"No matter; shut them all the same."
She goes to her father. Her father comes with all his court to fetch the serpent. He opens the door, and who is astonished? Why, everybody. Instead of a serpent there is a charming young man; and they all go to the church. When they come out there is a grand dinner at the king's, but the bridegroom says to his wife:
"To-day we must not make a feast at all. We have a great business to do in the house; we will come another day for the feast."
She told that to her father, and they go on to their house. When they are come there her husband brings her in a large basket a serpent's skin, and says to her:
"You will make a great fire, and when you hear the first stroke of midnight you will throw this serpent's skin into the fire. That must be burnt up, and you must throw the ashes out of window before the last stroke of twelve has ceased striking. If you do not do that I shall be wretched for ever."
The lady says to him, "Certainly; I will do everything that I can to succeed."
She begins before midnight to make the fire. As soon as she heard the first stroke she throws the serpent's skin (on the fire), and takes two spits and stirs the fire, and moves about the skin and burns it, till ten strokes have gone. Then she takes a shovel, and throws the ashes outside as the last twelfth stroke is ending. Then a terrible voice says:
"I curse your cleverness, and what you have just done."
At the same time her husband comes in. He did not know where he was for joy. He kisses her, and does not know how to tell his wife what great good she has done him.
"Now I do not fear anything. If you had not done as I told you, I should have been enchanted for twenty-one years more. Now it is all over, and we will go at our ease tomorrow to your father's house for the wedding feast."
They go the next day and enjoy themselves very much. They return to their palace to take away the handsomest things, because they did not wish to stop any more in that corner of the mountain. They load all their valuable things in carts and waggons, and go to live with the king. This young lady has four children, two boys and two girls, and as her sisters were very jealous of her, their father sent them out of the house. The king gave his crown to his son-in-law, who was already a son of a king. As they had lived well, they died well too.
0/5000
มีหลายแห่งในรัฐของตนตอนนี้ มีกษัตริย์ที่มีสามสาว เขาใช้อย่างต่อเนื่องเพื่อแสดงหล่อให้ลูกสาวคนที่สอง แต่ไม่ได้ไม่สนใจใด ๆ เลยกับลูกสาวคนเล็กของเขา และยัง เธอสวย และน่ารัก ๆ มากที่สุดพระมหากษัตริย์ยังคงไปจากแฟร์แฟร์ และจากงานเลี้ยงฉลอง และทุกที่เขาใช้จะนำบางสิ่งบางอย่างสำหรับลูกสาวคนโตสอง วันหนึ่ง เมื่อเขาไปงานฉลอง เขาว่า ลูกสาวคนเล็กของเขา-"ฉันไม่เคยให้อะไรบ้านคุณ บอก แล้วว่าคุณต้องการและคุณจะมี"เธอกล่าวว่า พ่อของเธอ: "และฉันไม่ต้องการอะไร""ใช่ ใช่ ฉันจะนำสิ่งที่""ดีแล้ว กุญแจดอกนั้น"เขาลงไป และจะซื้อและซื้อ สำหรับหมวก สำหรับอื่น ๆ ชิ้นสวยงามของสิ่ง สำหรับเครื่องแต่งกาย และแรกอีกสไบ และเขาได้กลับบ้าน ในผ่านก่อนปราสาทที่สวย ที่เขาเห็นเต็มบรรยากาศสวนดอกไม้ และพูดกับตัวเอง:"อะไร ก็เข้าหน้าแรกไม่ มีดอกไม้สำหรับลูกสาวของฉัน ที่นี่ฉันมีมากมายของพวกเขา"เขาใช้เวลาบางอย่างแล้ว และทันทีที่เขาได้ทำนั้น เสียงว่า เขา:"ที่ให้คุณรับสิทธิ์ในการใช้ดอกไม้ที่ เนื่องจากคุณมีสามสาว ถ้าคุณไม่นำฉันออก ก่อนปีจะเสร็จสิ้น คุณจะเผาทุกท่าน - คุณ และราชอาณาจักรทั้งหมดของคุณ"พระมหากษัตริย์ไปปิดบ้าน เขาให้ลูกสาวพี่ขวัญของพวกเขา และ nosegay เธออายุน้อยที่สุด เธอขอบคุณพ่อของเธอ อย่าง นี้พระก็เศร้า ลูกสาวคนโตของเขากล่าวว่า เขา:"เป็นอะไรกับคุณ"เขาบอกเธอ: "ถ้าหนึ่งลูกสาวของฉันจะไม่ไปที่จุดดังกล่าวก่อนสิ้นปี ฉันจะเขียน"ลูกสาวคนโตของเขาคำตอบของเขา "เขียนหากคุณต้องการ สำหรับฉัน ฉันจะไม่ไป ไม่ต้องเลยไป มีแล้ว จับคู่ได้กับผู้อื่น"ที่สองยังถามเขา, "คุณดูเหมือนเศร้ามาก ปาป้า เป็นอะไรกับคุณ"เขาบอกเธอว่าเขาถูกผูกไว้กับส่งมอบ ให้เหมาะก่อนสิ้นปี หรือเขาควรจะเขียนนี้ไปบอกเขา "จัดการธุรกิจของคุณเองคุณต้องการ แต่ไม่นับเมื่อฉัน"ลูก หลังบางวัน กล่าวว่า เขา "เป็นอะไรกับคุณ พ่อ ที่คุณจะเศร้าดังนั้น มีคนทำคุณเจ็บบางหรือไม่"เขากล่าวว่า เธอ, "เสียงเมื่อผมไปรับคุณ nosegay กล่าวว่า ฉัน ' ต้องมีลูกสาวของคุณ ก่อนปีหนึ่งเสร็จสมบูรณ์,'2 และตอนนี้ฉันไม่รู้สิ่งที่ฉันต้องทำ มันบอกฉันว่า ฉันจะสามารถเขียน"ลูกนี้ว่า เขา "พ่อ ไม่วิตกเกี่ยวกับเรื่องการ ฉันจะไป"และเธอตั้งออกทันทีในการขนส่ง เธอมาถึงที่ปราสาท และไป เธอได้ยินเพลงและเสียงของ rejoicing ทุก และยัง เธอไม่ได้เห็นทุกคน เธอค้นหาเธอพร้อมช็อคโกแลต (ในตอนเช้า), และอาหารค่ำของเธอเหมือนกัน เธอไปที่เตียง และยัง เธอไม่เห็นใคร เช้าวันถัดไปเสียงกล่าวว่า เธอ:ปิดตา ฉันต้องการให้ศีรษะของคุณ หัวเข่าช่วงนั้น""มา มา ฉันไม่กลัว"นอกจากปรากฏแล้วมีงูตัวขนาดใหญ่ โดยไม่ตั้งใจ หญิงสาวไม่สามารถช่วยเหลือให้หน่อย shudder ทันทีหลังจากที่พญานาคออกไป และหญิงสาวอาศัยอยู่มากอย่างมีความสุข ไม่ขาดอะไร วันหนึ่งเสียงถามเธอถ้า เธอไม่อยากกลับบ้านเธอตอบคำ "ฉันมีความสุขมากที่นี่ แล้วก็ไม่คิด""ใช่ ถ้าคุณต้องการ คุณอาจไปสามวัน"เขาทำให้เธอเป็นแหวน และพูดกับเธอ "ถ้าเปลี่ยนสี ฉันจะป่วย และถ้ามันเป็นการให้เลือด ฉันจะทุกข์มาก"3หญิงสาวตั้งออกบ้านพ่อของเธอ พ่อของเธอถูกดีใจมาก (เห็นเธอ) น้องสาวของเธอกล่าวว่า เธอ:"คุณต้องมีความสุขมี ต้องสวยกว่าอยู่ก่อน ที่คุณอยู่มี"เธอบอกว่า "มีพญา" พวกเขาจะไม่เชื่อเธอ สามวันบินโดยเหมือนฝัน และเธอลืมงูของเธอ วันสี่เธอมองที่แหวนของเธอ และเธอเห็นว่า มันถูกเปลี่ยนแปลง เธอช่าง ด้วยนิ้วมือของเธอ และเริ่มออก เห็นว่าเธอไปทำงานกับพ่อของเธอ และบอกกับเขาว่า เธอจะไป เธอมาถึงที่ปราสาท และค้นหาทุกอย่างเศร้า เพลงจะไม่เล่น - ทุกอย่างถูกปิดค่า เธอเรียกว่าพญานาค (พระ Azor และเธอ Fifine) เธอเก็บไว้ในโทรศัพท์และร้องไห้ออกไป แต่ปรากฏ Azor ไหน หลังจากมีการค้นหาทั้งบ้าน หลังจากมีการนำมาปิดรองเท้า เธอไปสวน แล้วมีเกินไปเธอทุกคนได้ยินหมด เธอพบมุมของโลกที่ในสวนค่อนข้างแช่แข็ง และทันทีที่เธอทำให้ไฟไหม้ดีกว่า Azor นี้จุด และมีออกมา และพูดกับเธอ: 4"คุณลืม ฉันนั้น ถ้าคุณไม่ได้ทำไฟนี้ ก็จะได้รับ all up with ฉัน"Fifine กล่าวว่า เขา "ใช่ ฉันลืมคุณ แต่แหวนที่ทำให้ฉันคิดถึงคุณ"Azor กล่าวว่า เธอ "ผมรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น นั่นคือเหตุผลที่ผมให้คุณแหวน"และเข้ามาในบ้าน เธอพบมันเป็นก่อน เต็มรูปแบบทั้งหมดของ rejoicings - เพลงถูกเล่นทุกด้าน บางวันหลังจากที่ Azor ว่า เธอ:"คุณต้องแต่งงานกับฉัน"Fifine ให้คำตอบไม่ เขาถามเธออีกครั้งเช่นที่สามครั้ง และยังคง เธอยังคงเงียบ เงียบ ทั้งบ้านจะเศร้าอีก ไม่มีเธอมีเธออาหารพร้อม อีก Azor ถามเธอถ้า เธอจะแต่งงานกับเขา ยัง เธอไม่ ตอบ เธอยังคงอยู่เช่นนั้นในความมืดหลายวันโดยไม่ต้องกินอะไร และเธอกล่าวว่า เพื่อตัวเอง "อะไรก็ตามมันจะต้นทุนฉันต้องบอกว่า ใช่"เมื่อพญานาคถามเธออีก "จะคุณแต่งงานกับฉันไหม" เธอตอบ "ไม่ มีพญานาค แต่ กับผู้ชาย" ทันทีที่เธอได้กล่าวว่า การที่ เพลงเริ่มเป็นก่อน Azor กล่าวกับเธอว่า เธอต้องไปบ้านพ่อของเธอ และได้รับทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมที่จำเป็น และพวกเขาจะแต่งงานในวันถัดไป หญิงสาวไปกับเขาได้บอกเธอ เธอพูดกับพ่อของเธอที่เธอเป็นไปได้แต่งงานกับงูเพื่อเหล่า, (และถามเขา) ถ้าเขาจะทำทุกอย่างที่ ความยินยอมของบิดา แต่เขา vexed น้องสาวของเธอ เกินไป ขอให้เธอซึ่งเธอกำลังจะแต่งงานกับ และพวกเขาจะ astounded ที่ฟังว่า มีพญา Fifine ไปกลับมาอีกครั้ง และ Azor กล่าวว่า เธอ:"ที่คุณต้องการ จากบ้านไปโบสถ์ พญานาค หรือ จากคริสตจักรบ้าน, (พญานาค) ? "Fifine กล่าวว่า เขา, "จากบ้านไปโบสถ์ งู"Azor กล่าวว่า เธอ, ",เกินไป. "รถสวยมาถึงประตู พญานาคที่ได้รับ และ Fifine ตัวเองที่ด้านข้างของเขา และเมื่อมาถึงที่บ้านของพระราชา พญานาคกล่าวว่า เธอ:"ปิดประตูและผ้าม่าน ที่ไม่มีใครอาจดู"Fifine กล่าวว่า เขา "แต่พวกเขาจะเห็นคุณก็ต้องลง""ไม่ว่า ปิดพวกเขาเหมือนกัน"เธอไปกับพ่อของเธอ พ่อของเธอมาพร้อมกับศาลของเขาดึงพญานาค เขาเปิดประตู และที่ประหลาดหรือไม่ ทำไม ทุกคน แทนที่จะเป็นพญานาค มีเสน่ห์ชายหนุ่ม และพวกเขาทั้งหมดไปที่คริสตจักร เมื่อพวกเขาออกมี อาหารเย็นแกรนด์ที่กษัตริย์ แต่บ่าวกล่าวกับภรรยาของเขา:"วันนี้เราต้องไม่ทำให้งานฉลองเลย เรามีธุรกิจดีทำในบ้าน เราจะมาฉลองวันอื่น"เธอบอกว่า ที่ให้พ่อของเธอ และพวกเขาไปยังบ้านของพวกเขา เมื่อพวกเขาจะมามี สามีของเธอนำเธอในตะกร้าขนาดใหญ่ของพญาผิว และกล่าวว่า เธอ:"คุณจะทำให้ไฟที่ดี และเมื่อคุณได้ยินจังหวะแรกของเที่ยงคืน คุณจะโยนผิวของพญานาคนี้เป็นไฟ ที่ต้องเผาขึ้น และคุณต้องโยนขี้เถ้าออกจากหน้าต่างก่อนที่จังหวะสุดท้ายของ twelve ได้หยุดโดดเด่น ถ้าไม่ทำที่ ผมจะได้ wretched เคยตัว"ผู้หญิงบอกเขา "แน่นอน ฉันจะทำทุกอย่างที่ฉันสามารถจะประสบความสำเร็จ"เธอเริ่มต้นก่อนเที่ยงคืนจะทำให้ไฟ ทันทีที่เธอได้ยินจังหวะแรกเธอพ่นผิวของพญานาค (ตามไฟ), และใช้สอง spits stirs ไฟ และย้ายเกี่ยวกับผิว และเผา จนถึงจังหวะที่ 10 ได้ไป แล้ว เธอจะจอบ และ throws ขี้เถ้านอกเป็นสิบสองเส้นสุดท้ายจะสิ้นสุดลง แล้วเสียงแย่กล่าวว่า:"ฉันสาปแช่งความฉลาดของคุณ และอะไรคุณแค่ทำ"ขณะเดียวกัน สามีมาใน เขาไม่รู้ที่เขามีความสุข เขาจูบเธอ และไม่รู้ว่าจะบอกภรรยาสิ่งดีดีที่เธอได้ทำให้เขา"ตอนนี้ฉันไม่กลัวอะไร ถ้าคุณไม่ได้ทำ ตามที่ฉันบอกคุณ ฉันควรได้หลังเมืองทองธานีปีเพิ่มเติม ตอนนี้ เรื่องก็จบ และเราจะไปที่ง่ายของเราพรุ่งนี้งานเลี้ยงงานแต่งงานของคุณพ่อบ้าน"พวกเขาไปในวันถัดไป และเพลิดเพลินกับตัวเองมาก พวกเขากลับไปพาพวกเขานำสิ่ง handsomest เนื่องจากพวกเขาไม่อยากหยุดอีกที่มุมของเขา พวกเขาโหลดทุกสิ่งของมีค่าในรถและ waggons และไปอยู่กับพระมหากษัตริย์ หญิงสาวนี้มีสี่เด็ก เด็กผู้ชายสองคน และหญิงสอง และเป็นน้องสาวของเธอได้มากอิจฉาของเธอ พ่อส่งพวกเขาออกจากบ้าน พระมหากษัตริย์ให้มงกุฎของเขากับลูกเขยของเขา ผู้เป็นบุตรของกษัตริย์แล้ว ขณะที่พวกเขาได้อาศัยอยู่ด้วย จะตายดีเกินไป
การแปล กรุณารอสักครู่..
AS there are many in the world in its state now, there was a king who had three daughters. He used continually to bring handsome presents to his two elder daughters, but did not pay any attention at all to his youngest daughter, and yet she was the prettiest and most amiable.
The king kept going from fair to fair, and from feast to feast, and from everywhere he used to bring something for the two eldest daughters. One day, when he was going to a feast, he said to his youngest daughter --
"I never bring anything home for you; tell me then what you want and you shall have it."
She said to her father: "And I do not want anything."
"Yes, yes, I am going to bring you something."
"Very well then, bring me a flower."
He goes off, and is busy buying and buying; for one a hat, for the other a beautiful piece of stuff for a dress, and for the first again a shawl; and he was returning home, when in passing before a beautiful castle, he sees a garden quite full of flowers, and he says to himself:
"What! I was going home without a flower for my daughter; here I shall have plenty of them."
He takes some then, and as soon as he has done so, a voice says to him:
"Who gave you permission to take that flower? As you have three daughters, if you do not bring me one of them before the year be finished, you shall be burnt wherever you are--you, and your whole kingdom."
The king goes off home. He gives his elder daughters their presents, and her nosegay to the youngest. She thanks her father. After a certain time this king became sad. His eldest daughter said to him:
"What is the matter with you?"
He says to her: "If one of my daughters will not go to such a spot before the end of the year, I shall be burned."
His eldest daughter answers him, "Be burned if you like; as for me, I shall not go. I have no wish at all to go, there. Settle it with the others."
The second also asks him, "You seem very sad, papa; what is the matter with you?"
He told her how he is bound to send one of his daughters, to such a place before the end of the year, otherwise he should be burned.
This one too says to him, "Manage your own business as you like, but do not reckon upon me."
The youngest, after some days, said to him, "What is the matter with you, my father, that you are so sad? Has someone done you some hurt?"
He said to her, "When I went to get your nosegay, a voice said to me, 'I must have one of your daughters, before the year be completed,'2 and now I do not know what I must do. It told me that I shall be burned."
This daughter said to him, "My father, do not be troubled about it. I will go."
And she sets out immediately in a carriage. She arrives at the castle and goes in, and she hears music and sounds of rejoicing everywhere, and yet she did not see anyone. She finds her chocolate ready (in the morning), and her dinner the same. She goes to bed, and still she does not see anyone. The next morning a voice says to her:
Shut your eyes; I wish to place my head on your. knees for a moment."
"Come, come; I am not afraid."
There appears then an enormous serpent. Without intending it, the young lady could not help giving a little shudder. An instant after the serpent went away; and the young lady lived very happily, without lacking anything. One day the voice asked her if she did not wish to go home.
She answers, "I am very happy here. I have no longing for it."
"Yes, if you like, you may go for three days."
He gives her a ring, and says to her, "If that changes colour, I shall be ill, and if it turns to blood, I shall be in great misery."3
The young lady sets out for her father's house. Her father was very glad (to see her). Her sisters said to her:
"You must be happy there. You are prettier than you were before. With whom do you live there?"
She told them, "With a serpent." They would not believe her. The three days flew by like a dream, and she forgot her serpent. The fourth day she looked at her ring, and she saw that it was changed. She rubs it with her finger, and it begins to bleed. Seeing that she goes running to her father, and says to him that she is going. She arrives at the castle, and finds everything sad. The music will not play--everything was shut up. She called the serpent (his name was Azor, and hers Fifine). She kept on calling and crying out to him, but Azor appeared nowhere. After having searched the whole house, after having taken off her shoes, she goes to the garden, and there too she cries out. She finds a corner of the earth in the garden quite frozen, and immediately she makes a great fire over this spot, and there Azor comes out, and he says to her:4
"You had forgotten me, then. If you had not made this fire, it would have been all up with me."
Fifine said to him, "Yes, I had forgotten you, but the ring made me think of you."
Azor said to her, "I knew what was going to happen; that is why I gave you the ring."
And coming into the house, she finds it as before, all full of rejoicings--the music was playing on all sides. Some days after that Azor said to her:
"You must marry me."
Fifine gives no answer. He asks her again like that three times, and still she remained silent, silent. The whole house becomes sad again. She has no more her meals ready. Again Azor asks her if she will marry him. Still she does not answer, and she remains like that in darkness several days without eating anything, and she said to herself, "Whatever it shall cost me I must say, Yes."
When the serpent asks her again, "Will you marry me?" she answers, "Not with the serpent, but with the man." As soon as she had said that the music begins as before. Azor says to her that she must go to her father's house and get all things ready that are necessary, and they will marry the next day. The young lady goes as he had told her. She says to her father that she is going to be married to the serpent to-morrow, (and asks him) if he will prepare everything for that. The father consents, but he is vexed. Her sisters, too, ask her whom she is going to marry, and they are astounded at hearing that it is with a serpent. Fifine goes back again, and Azor says to her:
"Which would you prefer, from the house to the church, serpent, or from the church to the house, (serpent)?"
Fifine says to him, "From the house to the church, serpent."
Azor says to her, "I, too."
A beautiful carriage comes to the door. The serpent gets in, and Fifine places herself at his side, and when they arrive at the king's house the serpent says to her:
"Shut the doors and the curtains, that nobody may see."
Fifine says to him, "But they will see you as you get down."
"No matter; shut them all the same."
She goes to her father. Her father comes with all his court to fetch the serpent. He opens the door, and who is astonished? Why, everybody. Instead of a serpent there is a charming young man; and they all go to the church. When they come out there is a grand dinner at the king's, but the bridegroom says to his wife:
"To-day we must not make a feast at all. We have a great business to do in the house; we will come another day for the feast."
She told that to her father, and they go on to their house. When they are come there her husband brings her in a large basket a serpent's skin, and says to her:
"You will make a great fire, and when you hear the first stroke of midnight you will throw this serpent's skin into the fire. That must be burnt up, and you must throw the ashes out of window before the last stroke of twelve has ceased striking. If you do not do that I shall be wretched for ever."
The lady says to him, "Certainly; I will do everything that I can to succeed."
She begins before midnight to make the fire. As soon as she heard the first stroke she throws the serpent's skin (on the fire), and takes two spits and stirs the fire, and moves about the skin and burns it, till ten strokes have gone. Then she takes a shovel, and throws the ashes outside as the last twelfth stroke is ending. Then a terrible voice says:
"I curse your cleverness, and what you have just done."
At the same time her husband comes in. He did not know where he was for joy. He kisses her, and does not know how to tell his wife what great good she has done him.
"Now I do not fear anything. If you had not done as I told you, I should have been enchanted for twenty-one years more. Now it is all over, and we will go at our ease tomorrow to your father's house for the wedding feast."
They go the next day and enjoy themselves very much. They return to their palace to take away the handsomest things, because they did not wish to stop any more in that corner of the mountain. They load all their valuable things in carts and waggons, and go to live with the king. This young lady has four children, two boys and two girls, and as her sisters were very jealous of her, their father sent them out of the house. The king gave his crown to his son-in-law, who was already a son of a king. As they had lived well, they died well too.
The king kept going from fair to fair, and from feast to feast, and from everywhere he used to bring something for the two eldest daughters. One day, when he was going to a feast, he said to his youngest daughter --
"I never bring anything home for you; tell me then what you want and you shall have it."
She said to her father: "And I do not want anything."
"Yes, yes, I am going to bring you something."
"Very well then, bring me a flower."
He goes off, and is busy buying and buying; for one a hat, for the other a beautiful piece of stuff for a dress, and for the first again a shawl; and he was returning home, when in passing before a beautiful castle, he sees a garden quite full of flowers, and he says to himself:
"What! I was going home without a flower for my daughter; here I shall have plenty of them."
He takes some then, and as soon as he has done so, a voice says to him:
"Who gave you permission to take that flower? As you have three daughters, if you do not bring me one of them before the year be finished, you shall be burnt wherever you are--you, and your whole kingdom."
The king goes off home. He gives his elder daughters their presents, and her nosegay to the youngest. She thanks her father. After a certain time this king became sad. His eldest daughter said to him:
"What is the matter with you?"
He says to her: "If one of my daughters will not go to such a spot before the end of the year, I shall be burned."
His eldest daughter answers him, "Be burned if you like; as for me, I shall not go. I have no wish at all to go, there. Settle it with the others."
The second also asks him, "You seem very sad, papa; what is the matter with you?"
He told her how he is bound to send one of his daughters, to such a place before the end of the year, otherwise he should be burned.
This one too says to him, "Manage your own business as you like, but do not reckon upon me."
The youngest, after some days, said to him, "What is the matter with you, my father, that you are so sad? Has someone done you some hurt?"
He said to her, "When I went to get your nosegay, a voice said to me, 'I must have one of your daughters, before the year be completed,'2 and now I do not know what I must do. It told me that I shall be burned."
This daughter said to him, "My father, do not be troubled about it. I will go."
And she sets out immediately in a carriage. She arrives at the castle and goes in, and she hears music and sounds of rejoicing everywhere, and yet she did not see anyone. She finds her chocolate ready (in the morning), and her dinner the same. She goes to bed, and still she does not see anyone. The next morning a voice says to her:
Shut your eyes; I wish to place my head on your. knees for a moment."
"Come, come; I am not afraid."
There appears then an enormous serpent. Without intending it, the young lady could not help giving a little shudder. An instant after the serpent went away; and the young lady lived very happily, without lacking anything. One day the voice asked her if she did not wish to go home.
She answers, "I am very happy here. I have no longing for it."
"Yes, if you like, you may go for three days."
He gives her a ring, and says to her, "If that changes colour, I shall be ill, and if it turns to blood, I shall be in great misery."3
The young lady sets out for her father's house. Her father was very glad (to see her). Her sisters said to her:
"You must be happy there. You are prettier than you were before. With whom do you live there?"
She told them, "With a serpent." They would not believe her. The three days flew by like a dream, and she forgot her serpent. The fourth day she looked at her ring, and she saw that it was changed. She rubs it with her finger, and it begins to bleed. Seeing that she goes running to her father, and says to him that she is going. She arrives at the castle, and finds everything sad. The music will not play--everything was shut up. She called the serpent (his name was Azor, and hers Fifine). She kept on calling and crying out to him, but Azor appeared nowhere. After having searched the whole house, after having taken off her shoes, she goes to the garden, and there too she cries out. She finds a corner of the earth in the garden quite frozen, and immediately she makes a great fire over this spot, and there Azor comes out, and he says to her:4
"You had forgotten me, then. If you had not made this fire, it would have been all up with me."
Fifine said to him, "Yes, I had forgotten you, but the ring made me think of you."
Azor said to her, "I knew what was going to happen; that is why I gave you the ring."
And coming into the house, she finds it as before, all full of rejoicings--the music was playing on all sides. Some days after that Azor said to her:
"You must marry me."
Fifine gives no answer. He asks her again like that three times, and still she remained silent, silent. The whole house becomes sad again. She has no more her meals ready. Again Azor asks her if she will marry him. Still she does not answer, and she remains like that in darkness several days without eating anything, and she said to herself, "Whatever it shall cost me I must say, Yes."
When the serpent asks her again, "Will you marry me?" she answers, "Not with the serpent, but with the man." As soon as she had said that the music begins as before. Azor says to her that she must go to her father's house and get all things ready that are necessary, and they will marry the next day. The young lady goes as he had told her. She says to her father that she is going to be married to the serpent to-morrow, (and asks him) if he will prepare everything for that. The father consents, but he is vexed. Her sisters, too, ask her whom she is going to marry, and they are astounded at hearing that it is with a serpent. Fifine goes back again, and Azor says to her:
"Which would you prefer, from the house to the church, serpent, or from the church to the house, (serpent)?"
Fifine says to him, "From the house to the church, serpent."
Azor says to her, "I, too."
A beautiful carriage comes to the door. The serpent gets in, and Fifine places herself at his side, and when they arrive at the king's house the serpent says to her:
"Shut the doors and the curtains, that nobody may see."
Fifine says to him, "But they will see you as you get down."
"No matter; shut them all the same."
She goes to her father. Her father comes with all his court to fetch the serpent. He opens the door, and who is astonished? Why, everybody. Instead of a serpent there is a charming young man; and they all go to the church. When they come out there is a grand dinner at the king's, but the bridegroom says to his wife:
"To-day we must not make a feast at all. We have a great business to do in the house; we will come another day for the feast."
She told that to her father, and they go on to their house. When they are come there her husband brings her in a large basket a serpent's skin, and says to her:
"You will make a great fire, and when you hear the first stroke of midnight you will throw this serpent's skin into the fire. That must be burnt up, and you must throw the ashes out of window before the last stroke of twelve has ceased striking. If you do not do that I shall be wretched for ever."
The lady says to him, "Certainly; I will do everything that I can to succeed."
She begins before midnight to make the fire. As soon as she heard the first stroke she throws the serpent's skin (on the fire), and takes two spits and stirs the fire, and moves about the skin and burns it, till ten strokes have gone. Then she takes a shovel, and throws the ashes outside as the last twelfth stroke is ending. Then a terrible voice says:
"I curse your cleverness, and what you have just done."
At the same time her husband comes in. He did not know where he was for joy. He kisses her, and does not know how to tell his wife what great good she has done him.
"Now I do not fear anything. If you had not done as I told you, I should have been enchanted for twenty-one years more. Now it is all over, and we will go at our ease tomorrow to your father's house for the wedding feast."
They go the next day and enjoy themselves very much. They return to their palace to take away the handsomest things, because they did not wish to stop any more in that corner of the mountain. They load all their valuable things in carts and waggons, and go to live with the king. This young lady has four children, two boys and two girls, and as her sisters were very jealous of her, their father sent them out of the house. The king gave his crown to his son-in-law, who was already a son of a king. As they had lived well, they died well too.
การแปล กรุณารอสักครู่..
มีมากใน โลก ใน สถานะตอนนี้ มีพระราชา ที่มีลูกสาวสามคน เขาใช้อย่างต่อเนื่อง เพื่อนำเสนอหล่อลูกสาวสองคนของเขาผู้สูงอายุ แต่ไม่ได้สนใจเลย ลูกสาวคนเล็กของเขา แต่เธอก็น่ารักและอัธยาศัยดีที่สุด
กษัตริย์เรื่อยจาก แฟร์ แฟร์ และ จากการเลี้ยงเพื่อเทศกาลและจากทุกที่ที่เขาใช้เพื่อนำบางสิ่งบางอย่างสำหรับสองคนคนโตเป็นลูกสาว วันหนึ่งขณะที่เขากำลังเลี้ยง เขาพูดกับลูกสาวคนเล็กสุดของเขา . . . .
" ผมไม่เคยเอาอะไรมาบ้านคุณ บอกฉันแล้วว่าคุณต้องการอะไร แล้วคุณจะได้มัน "
เธอพูดกับพ่อของเธอ " และฉันไม่ต้องการอะไร "
" ครับ ใช่ ผมจะเอาอะไร "
" งั้นเอาดอกไม้ "
เขาไปปิดและยุ่งอยู่กับการซื้อ และ ซื้อ เพราะ หนึ่ง หมวก สำหรับอีกชิ้นที่สวยงามของสิ่งที่สำหรับแต่งตัว และแรกอีกครั้ง ผ้าคลุม และเขากลับมาบ้าน เมื่อผ่านไปก่อนที่ปราสาทสวยงาม เขาเห็นสวนที่ค่อนข้างเต็มรูปแบบของดอกไม้ และเขาบอกกับตัวเอง
" อะไร ! ฉันกำลังกลับบ้านโดยไม่ต้องดอกไม้ สำหรับลูกสาวของฉัน นี่ฉันจะต้องมากมายของพวกเขา . "
เขาใช้เวลาบางส่วนแล้วและทันทีที่เขาได้ทำเช่นนั้น เสียงที่พูดกับเขา :
" ใครอนุญาติให้ใช้ดอกไม้ที่คุณ คุณมีลูกสาวสามคน ถ้าคุณไม่พาฉันหนึ่งของพวกเขาก่อนปีจะเสร็จ เธอจะถูกเผา ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน . . . . . คุณ ราชอาณาจักรของคุณทั้งหมด . "
กษัตริย์ไปปิดบ้าน เขาทุ่มเทให้ผู้อาวุโส ลูกสาวของตนเสนอ และท้องทุ่งกว้างให้น้อยที่สุด เธอขอบคุณพ่อของเธอหลังจากระยะเวลาหนึ่งกษัตริย์กลายเป็นเศร้า ลูกสาวคนโตของเขากล่าวแก่พวกเขา :
" เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ?
เขาพูดกับเธอ : " ถ้าหนึ่งในลูกสาวของฉันจะไม่ไปถึงจุดก่อนสิ้นปีผมจะเผา "
ลูกสาวคนโตของเขาตอบเขา " ถูกเผาถ้าคุณชอบ สำหรับผม ผมจะไม่ไป ผมไม่ปรารถนาเลยที่จะไปที่นั่น จัดการกับคนอื่น ๆ
"ที่สองก็ถามเขาว่า " คุณดูเศร้ามากค่ะ อะไรเป็นอะไร ?
เค้าบอกเธอว่าเขาจะต้องส่งลูกสาวคนหนึ่งของเขา เช่นสถานที่ก่อนสิ้นปี ไม่งั้นเขาจะเผา
อันนี้ด้วย พูดกับเขา , " การจัดการธุรกิจของคุณเองตามที่คุณต้องการ แต่ไม่คิดว่าเมื่อฉัน . "
อายุน้อยที่สุด หลายวันต่อมา จึงตรัสแก่เขาว่า " เกิดอะไรขึ้นกับคุณ พ่อที่คุณกำลังเศร้า มีใครทำแกเจ็บบ้าง ? "
เขาพูดกับเธอ , " เมื่อฉันไปเอาช่อดอกไม้ช่อเล็กๆของเธอ เสียงที่บอกฉันว่า ฉันต้องมีหนึ่งของบุตรสาว ก่อนปีที่จะเสร็จสมบูรณ์ ' และตอนนี้ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องทำ มันบอกผมว่าผมจะถูกเผา "
ลูกสาวพูดกับเขาว่า " พ่อ อย่ากังวลกับมัน เราจะไป "
เธอชุดออกไปทันทีในการขนส่งเธอมาถึงที่ปราสาทและเข้าไป เธอได้ยินเสียงเพลงและเสียงแห่งความยินดีเต็มไปหมด แต่เธอก็ไม่พบใคร เธอพบว่าช็อกโกแลตของเธอพร้อม ( ในตอนเช้า ) และเย็นเหมือนเธอ เธอเข้านอน เธอไม่พบใคร เช้าวันต่อมา เสียงที่พูดกับเธอ :
ปิดตาของคุณ ฉันต้องการที่จะวางหัวของคุณ เข่าหน่อย "
" มา มา ข้าไม่กลัว
"มีปรากฏขึ้นแล้วเป็นงูขนาดใหญ่ โดยไม่ตั้งใจได้ หญิงสาวไม่อาจช่วยให้สั่นเล็ก ๆน้อย ๆ ทันทีหลังจากที่งูตัวนั้นไป และหญิงสาวอยู่ได้อย่างมีความสุข โดยไม่ขาดอะไรเลย วันหนึ่งเสียงถามเธอถ้าเธอไม่ต้องการที่จะกลับบ้าน
เธอตอบ " ผมมีความสุขมากที่นี่ ผมจะไม่โหยหามัน . "
" ค่ะ ถ้าคุณชอบ คุณอาจไปสำหรับ 3 วัน
"เขาให้แหวนเธอ และบอกกับเธอว่า " ถ้ามันเปลี่ยนสี ผมจะป่วย และถ้ามันกลายเป็นเลือด , ผมจะดีความทุกข์ยาก " 3
ชุดคุณหนูจากบ้านบิดา พ่อของเธอดีใจมาก ( ไปหาเธอ ) น้องสาวของเธอพูดกับเธอ :
" คุณต้องมีความสุขที่นั่น เธอน่ารักกว่าที่เคยเป็นมาก่อน กับใคร คุณอยู่ที่นั่น ?
บอกเธอ " กับงู" พวกเขาจะไม่เชื่อเธอ 3 วันบินเหมือนความฝัน เธอลืมตัวเธอ วันที่สี่ เธอมองแหวนของเธอ เธอเห็นมันเปลี่ยน เธอ rubs กับนิ้วของเธอ และมันเริ่มมีเลือดออก เห็นได้ว่าเธอก็ไปทำงานกับพ่อ และบอกกับเขาว่าเธอจะ เธอมาถึงที่ปราสาทและพบทุกสิ่งที่เศร้า
กษัตริย์เรื่อยจาก แฟร์ แฟร์ และ จากการเลี้ยงเพื่อเทศกาลและจากทุกที่ที่เขาใช้เพื่อนำบางสิ่งบางอย่างสำหรับสองคนคนโตเป็นลูกสาว วันหนึ่งขณะที่เขากำลังเลี้ยง เขาพูดกับลูกสาวคนเล็กสุดของเขา . . . .
" ผมไม่เคยเอาอะไรมาบ้านคุณ บอกฉันแล้วว่าคุณต้องการอะไร แล้วคุณจะได้มัน "
เธอพูดกับพ่อของเธอ " และฉันไม่ต้องการอะไร "
" ครับ ใช่ ผมจะเอาอะไร "
" งั้นเอาดอกไม้ "
เขาไปปิดและยุ่งอยู่กับการซื้อ และ ซื้อ เพราะ หนึ่ง หมวก สำหรับอีกชิ้นที่สวยงามของสิ่งที่สำหรับแต่งตัว และแรกอีกครั้ง ผ้าคลุม และเขากลับมาบ้าน เมื่อผ่านไปก่อนที่ปราสาทสวยงาม เขาเห็นสวนที่ค่อนข้างเต็มรูปแบบของดอกไม้ และเขาบอกกับตัวเอง
" อะไร ! ฉันกำลังกลับบ้านโดยไม่ต้องดอกไม้ สำหรับลูกสาวของฉัน นี่ฉันจะต้องมากมายของพวกเขา . "
เขาใช้เวลาบางส่วนแล้วและทันทีที่เขาได้ทำเช่นนั้น เสียงที่พูดกับเขา :
" ใครอนุญาติให้ใช้ดอกไม้ที่คุณ คุณมีลูกสาวสามคน ถ้าคุณไม่พาฉันหนึ่งของพวกเขาก่อนปีจะเสร็จ เธอจะถูกเผา ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน . . . . . คุณ ราชอาณาจักรของคุณทั้งหมด . "
กษัตริย์ไปปิดบ้าน เขาทุ่มเทให้ผู้อาวุโส ลูกสาวของตนเสนอ และท้องทุ่งกว้างให้น้อยที่สุด เธอขอบคุณพ่อของเธอหลังจากระยะเวลาหนึ่งกษัตริย์กลายเป็นเศร้า ลูกสาวคนโตของเขากล่าวแก่พวกเขา :
" เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ?
เขาพูดกับเธอ : " ถ้าหนึ่งในลูกสาวของฉันจะไม่ไปถึงจุดก่อนสิ้นปีผมจะเผา "
ลูกสาวคนโตของเขาตอบเขา " ถูกเผาถ้าคุณชอบ สำหรับผม ผมจะไม่ไป ผมไม่ปรารถนาเลยที่จะไปที่นั่น จัดการกับคนอื่น ๆ
"ที่สองก็ถามเขาว่า " คุณดูเศร้ามากค่ะ อะไรเป็นอะไร ?
เค้าบอกเธอว่าเขาจะต้องส่งลูกสาวคนหนึ่งของเขา เช่นสถานที่ก่อนสิ้นปี ไม่งั้นเขาจะเผา
อันนี้ด้วย พูดกับเขา , " การจัดการธุรกิจของคุณเองตามที่คุณต้องการ แต่ไม่คิดว่าเมื่อฉัน . "
อายุน้อยที่สุด หลายวันต่อมา จึงตรัสแก่เขาว่า " เกิดอะไรขึ้นกับคุณ พ่อที่คุณกำลังเศร้า มีใครทำแกเจ็บบ้าง ? "
เขาพูดกับเธอ , " เมื่อฉันไปเอาช่อดอกไม้ช่อเล็กๆของเธอ เสียงที่บอกฉันว่า ฉันต้องมีหนึ่งของบุตรสาว ก่อนปีที่จะเสร็จสมบูรณ์ ' และตอนนี้ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องทำ มันบอกผมว่าผมจะถูกเผา "
ลูกสาวพูดกับเขาว่า " พ่อ อย่ากังวลกับมัน เราจะไป "
เธอชุดออกไปทันทีในการขนส่งเธอมาถึงที่ปราสาทและเข้าไป เธอได้ยินเสียงเพลงและเสียงแห่งความยินดีเต็มไปหมด แต่เธอก็ไม่พบใคร เธอพบว่าช็อกโกแลตของเธอพร้อม ( ในตอนเช้า ) และเย็นเหมือนเธอ เธอเข้านอน เธอไม่พบใคร เช้าวันต่อมา เสียงที่พูดกับเธอ :
ปิดตาของคุณ ฉันต้องการที่จะวางหัวของคุณ เข่าหน่อย "
" มา มา ข้าไม่กลัว
"มีปรากฏขึ้นแล้วเป็นงูขนาดใหญ่ โดยไม่ตั้งใจได้ หญิงสาวไม่อาจช่วยให้สั่นเล็ก ๆน้อย ๆ ทันทีหลังจากที่งูตัวนั้นไป และหญิงสาวอยู่ได้อย่างมีความสุข โดยไม่ขาดอะไรเลย วันหนึ่งเสียงถามเธอถ้าเธอไม่ต้องการที่จะกลับบ้าน
เธอตอบ " ผมมีความสุขมากที่นี่ ผมจะไม่โหยหามัน . "
" ค่ะ ถ้าคุณชอบ คุณอาจไปสำหรับ 3 วัน
"เขาให้แหวนเธอ และบอกกับเธอว่า " ถ้ามันเปลี่ยนสี ผมจะป่วย และถ้ามันกลายเป็นเลือด , ผมจะดีความทุกข์ยาก " 3
ชุดคุณหนูจากบ้านบิดา พ่อของเธอดีใจมาก ( ไปหาเธอ ) น้องสาวของเธอพูดกับเธอ :
" คุณต้องมีความสุขที่นั่น เธอน่ารักกว่าที่เคยเป็นมาก่อน กับใคร คุณอยู่ที่นั่น ?
บอกเธอ " กับงู" พวกเขาจะไม่เชื่อเธอ 3 วันบินเหมือนความฝัน เธอลืมตัวเธอ วันที่สี่ เธอมองแหวนของเธอ เธอเห็นมันเปลี่ยน เธอ rubs กับนิ้วของเธอ และมันเริ่มมีเลือดออก เห็นได้ว่าเธอก็ไปทำงานกับพ่อ และบอกกับเขาว่าเธอจะ เธอมาถึงที่ปราสาทและพบทุกสิ่งที่เศร้า
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- CHIEF ADMINISRATIVE OFFICER CAO
- Established since 1877, Kad Kong Ta is t
- ผู้บริหารต้องรู้จักบริหารวัตถุดิบให้มีปร
- ร้านขายขนมไทยเป็นของที่ระลึก
- ฉันคิดว่ามันสะดวกและรวดเร็ว
- ในกรณีขับรถประมาทต้องใช้หลักทรัพย์ในการป
- fast food restaurant
- ในกรณีขับรถประมาทต้องใช้หลักทรัพย์ในการป
- Translate the Written Word
- this dude
- อยากดูดกัญชา
- CHIEF ADMINISRATIVE OFFICER CAO
- ฝ่ายบัญชี
- If they had played well,they.....the mat
- คุณพักตึกหมายเลขไหน
- พัทยาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยมาก
- ฉันจะถามคุณอีกหลายคำถาม
- Identical
- ความเกลียด
- อย่างละ 1 ม้วน
- เช่าพื้นที่ การสร้างร้าน ซื้ออุปกรณ์
- addition
- เข้าสู่
- แม่ถือพระแต่ตามองไปที่กุมารทอง
