Fig. 2b presents the electrochemica

Fig. 2b presents the electrochemical setup and the equivalent circuit for the measurement of electrochemical noise by an external measuring resistor, Rm. Here, V1 and V2 are the corrosion potentials of electrodes 1 and 2 respectively, measured with respect to a noiseless reference electrode. It is evident that the current can be calculated by either physically measuring the potential drop across Rm or by physically measuring the potentials V1 and V2 and taking their difference as the value of the potential drop across Rm. The second method has the advantage that any asymmetry between the circuit that measures potential and the circuit that measures current is avoided. For the traditional circuit, under the assumption of uncorrelated noise sources, the analysis is well known [3] and only the expression of the noise resistance is reported here for the general case of two electrodes (non-identical)Thus, in the usual case, if the two electrodes can be assumed to have identical resistances, the noise resistance provides an estimation of the electrode resistance. If a measuring resistor is added to the external circuit, one value of current and two electrode potentials are measured. The circuit of Fig. 2b, can be analyzed by the superimposition theorem, as graphically illustrated in Fig. 3. Thus, for the circuit of Fig. 3b, the current flowing across the measuring resistor is calculated by the usual equation for a current divider:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูป 2b แสดงการติดตั้งไฟฟ้าและวงจรเทียบเท่าสำหรับการวัดสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้า โดยที่ภายนอกวัดตัวต้านทาน Rm. ที่นี่ V1 และ V2 คือ ศักยภาพการกัดกร่อนของขั้ว 1 และ 2 ตามลำดับ วัดเกี่ยวกับไฟฟ้าอ้างอิงที่ไม่มีเสียง จะเห็นว่า ปัจจุบันสามารถคำนวณได้ โดยใดจริงวัดหล่นอาจ ข้าม Rm หรือโดยการวัดศักยภาพ V1 และ V2 และการความแตกต่างของพวกเขาเป็นค่าของหล่นอาจข้าม Rm. จริง วิธีสองมีข้อดีที่ว่า เป็นการหลีกเลี่ยงความไม่สมดุลใด ๆ ระหว่างวงจรที่วัดศักยภาพและวงจรที่วัดปัจจุบัน สำหรับวงจรดั้งเดิม ภายใต้สมมติฐานของแหล่งเสียง uncorrelated การวิเคราะห์เป็นรู้จักกันดี [3] และมีรายงานเฉพาะการแสดงออกของความต้านทานเสียงนี่สำหรับกรณีทั่วไปของสองขั้วไฟฟ้า (ที่ไม่เหมือนกัน) จึง ในกรณีปกติ ถ้าสามารถสันนิษฐานได้เป็นสองขั้วไฟฟ้ามีความต้านทานเหมือนกัน ความต้านทานของสัญญาณรบกวนให้มีการประเมินความต้านทานไฟฟ้า ถ้าตัวต้านทานที่วัดถูกเพิ่มไปยังวงจรภายนอก วัดค่าหนึ่งของปัจจุบันและศักยภาพขั้วสอง วงจรของรูป 2b สามารถนำมาวิเคราะห์ โดยทฤษฎีบทประสิทธิภาพเยี่ยมด้าน เป็นภาพแสดงในรูปที่ 3 ดังนั้น สำหรับวงจรรูป 3b ปัจจุบันที่ไหลผ่านตัวต้านทานวัดคำนวณ โดยสมการปกติแบ่งปัจจุบัน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มะเดื่อ. 2b นำเสนอการติดตั้งไฟฟ้​​าและวงจรเทียบเท่าสำหรับการวัดเสียงไฟฟ้​​าโดยต้านทานวัดภายนอก, RM นี่ V1 และ V2 มีศักยภาพการกัดกร่อนของขั้วไฟฟ้าที่ 1 และ 2 ตามลำดับวัดที่เกี่ยวกับขั้วไฟฟ้าอ้างอิงหงิมๆ จะเห็นว่าในปัจจุบันสามารถคำนวณได้โดยการวัดร่างกายลดลงที่มีศักยภาพทั่ว Rm หรือโดยการวัดร่างกายศักยภาพ V1 และ V2 และการแตกต่างของพวกเขาเป็นค่าของการลดลงที่มีศักยภาพทั่ว Rm วิธีที่สองมีความได้เปรียบที่ไม่สมดุลระหว่างวงจรที่วัดที่มีศักยภาพและวงจรที่วัดในปัจจุบันมีการหลีกเลี่ยง สำหรับวงจรแบบดั้งเดิมภายใต้สมมติฐานของแหล่งกำเนิดเสียง uncorrelated การวิเคราะห์เป็นที่รู้จักกันดี [3] และมีเพียงการแสดงออกของความต้านทานเสียงที่มีการรายงานที่นี่สำหรับกรณีทั่วไปของสองขั้วไฟฟ้า (ไม่ใช่เหมือนกัน) ดังนั้นในกรณีปกติ ถ้าสองขั้วไฟฟ้าสามารถสันนิษฐานได้ว่าจะมีความต้านทานเหมือนต้านทานเสียงรบกวนให้การประมาณค่าของความต้านทานอิเล็ก ๆ ถ้าตัวต้านทานวัดจะถูกเพิ่มในวงจรภายนอกค่าหนึ่งในปัจจุบันและศักยภาพสองขั้วไฟฟ้าที่วัด วงจรของรูป 2b สามารถวิเคราะห์โดยทฤษฎีบทเยี่ยมที่แสดงเป็นกราฟในรูป 3. ดังนั้นสำหรับวงจรของมะเดื่อ 3B, กระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านตัวต้านทานการวัดคำนวณโดยสมการปกติสำหรับแบ่งปัจจุบัน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปที่ 2B แสดงการติดตั้งไฟฟ้าและวงจรสมมูลสำหรับการวัดเสียงรบกวนจากภายนอก ใช้วัดตัวต้านทาน , RM . ที่นี่ , v1 และ v2 จะกัดกร่อนศักยภาพของขั้วไฟฟ้าที่ 1 และ 2 ตามลำดับ โดยเทียบกับขั้วไฟฟ้าอ้างอิงไม่มีเสียง . จะเห็นได้ว่าปัจจุบันสามารถคำนวณได้ โดยทางวัดปล่อยศักยภาพใน RM หรือโดยทางวัดศักยภาพ v1 และ v2 และใช้ความแตกต่างของพวกเขาเป็นค่าของศักย์ตกคร่อม RM . วิธีที่สอง มี ประโยชน์ ที่ มีความไม่สมดุลระหว่างวงจรวัดศักยภาพและวงจรวัดกระแสจะหลีกเลี่ยง สำหรับวงจรดั้งเดิม ภายใต้สมมติฐานของแหล่งเสียง uncorrelated การวิเคราะห์เป็นที่รู้จักกันดี [ 3 ] และการแสดงออกของความต้านทานเสียงรายงานที่นี่สำหรับกรณีทั่วไปของขั้วไฟฟ้าสอง ( ไม่เหมือน ) ดังนั้น ในกรณีปกติ ถ้าสองขั้วไฟฟ้าสามารถสันนิษฐานว่ามีความต้านทานเหมือนกัน เสียงมีการประมาณค่าความต้านทานขั้วไฟฟ้า ถ้าวัดตัวต้านทานจะถูกเพิ่มไปยังวงจรภายนอก หนึ่งคุณค่าของปัจจุบัน และสองขั้วศักย์จะวัด วงจรในรูปที่ 2B สามารถวิเคราะห์โดยศึกษาตรงกันทฤษฎีบทเป็นกราฟแสดงในรูปที่ 3 ดังนั้น สำหรับวงจรในรูปที่ 3B , กระแสที่ไหลผ่านตัวต้านทาน การวัด คำนวณโดยสมการปกติเพื่อแบ่งกระแส :