Before Pevsner and his colleagues p

Before Pevsner and his colleagues penned their editorial in the Review and with quick pace since the 1960s, architectural theory has provided a philosophical gloss for architectural criticism design practices and education, for better or worse. Consequently, much of what counts as scholarship on architecture has come to resemble a history of philosophical ideas, while contingencies of practice have provided theorists with more than one philosophical dilemma and bugbear to contend with. There has been continued critical reappraisal of the discipline's terms,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนโคลัสและเพื่อนร่วมงานเขียนของบรรณาธิการ ในการทบทวน และ มีจังหวะรวดเร็วตั้งแต่ปี 1960 ทฤษฎีสถาปัตยกรรมได้ให้ลิปกลอสปรัชญาวิจารณ์สถาปัตยกรรมออกแบบปฏิบัติและการศึกษา สำหรับดีขึ้นหรือแย่ลง ดังนั้น มากของสิ่งที่นับเป็นทุนบนสถาปัตยกรรมมาให้คล้ายกับประวัติศาสตร์ความคิดทางปรัชญา ในขณะที่ภาระผูกพันของการปฏิบัติได้ให้ทฤษฎีปรัชญาขึ้นเขียงและ bugbear มากกว่าหนึ่งเคี่ยว ได้รับยังคงมี reappraisal สำคัญของข้อกำหนดของระเบียบวินัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อน Pevsner และเพื่อนร่วมงานของเขาเขียนบรรณาธิการของพวกเขาในการทบทวนและกับการก้าวอย่างรวดเร็วตั้งแต่ปี 1960 ทฤษฎีสถาปัตยกรรมได้ให้ความมันวาวปรัชญาการออกแบบสถาปัตยกรรมและการวิจารณ์การศึกษาให้ดีขึ้นหรือแย่ลง ดังนั้นมากของสิ่งที่นับเป็นทุนการศึกษาเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมที่มีมาให้มีลักษณะคล้ายกับประวัติศาสตร์ของปรัชญาความคิดในขณะที่ภาระผูกพันของการปฏิบัติได้ให้ทฤษฎีกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกปรัชญามากกว่าหนึ่งและตุ๊กแกต้องต่อสู้กับ ได้มีการประเมินราคาใหม่อย่างต่อเนื่องที่สำคัญของข้อตกลงวินัยของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่ เพฟเนอร์และเพื่อนร่วมงานของเขาที่เขียนบทบรรณาธิการในการทบทวนและรวดเร็วทันตั้งแต่ปี 1960 , ทฤษฎีทางสถาปัตยกรรมให้มีเงาการออกแบบสถาปัตยกรรมวิจารณ์ปรัชญาสำหรับการปฏิบัติและการศึกษาสำหรับดีขึ้นหรือแย่ลง ดังนั้นมากของสิ่งที่ถือว่าเป็นทุนการศึกษาในสถาปัตยกรรมได้มาคล้ายประวัติศาสตร์ความคิดทางปรัชญา ในขณะที่ภาระผูกพันของการปฏิบัติได้ให้นักทฤษฎีที่มีมากกว่าหนึ่งที่มีภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกและแบร์ต้องแข่งกัน มีอย่างต่อเนื่องที่สำคัญการพิจารณาเงื่อนไขของวินัย