- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Why Live?Why don't you kill yoursel
Why Live?
Why don't you kill yourself? Albert Camus began his book The Myth of Sisyphus with the startling
assertion “There is but one truly serious philosophical problem and that is suicide.” A French
novelist and philosopher who won the Nobel Prize for literature in 1957, Camus said that judging
whether life is or is not worth living amounts to answering the fundamental question of philosophy. If
life is meaningless, there is no point to pursuing traditional philosophical questions about the nature
of reality, knowledge, and morality.
Why life is worth living is indeed an urgent question, but it is rarely the question of suicide. The
question of why you don't kill yourself arises only if you think that there are reasons why you would
kill yourself, and people's lives are rarely so miserable that such reasons become prominent. If
depression, disease, and despair were the overwhelming character of everyday life, then people
would have a daily struggle about whether to go on at all. Unfortunately, such a struggle is not rare
among young adults: an American survey of university students found that 10 percent said they had
seriously considered suicide during the preceding year.
Most of us face the much less drastic question of how to go on, of how to live our lives. Then the
question of the meaning of life is not the skeptical one of whether there is any meaning at all, but
rather the constructive one that can have informative answers concerning what aspects of life make it
worth living.
For most people today, religion provides a major source of answers to such questions about the
meaning of life. When I was a child in Catholic school in the 1950s, I learned from the Baltimore
Catechism that “God made me to know Him, to love Him, and to serve Him in this world, and to be
happy with Him forever in the next.” From a religious perspective, meaning arises not from any
meager aspect of our daily lives, but from our profound connections with God, who brought us into
existence and who provides the possibility of eternal happiness. However, for Camus and others like
myself who have abandoned the beliefs produced by our religious upbringings, the theological
answer to the meaning of life is implausible. Does this imply that life is absurd, ridiculous, and
pointless, so utterly devoid of meaning that suicide should be a daily preoccupation of everyone?
Not at all. The eminent clinical psychologist Martin Seligman remarked that the three great realms
of life are love, work, and play. For most people, these realms provide ample reasons to live. If your
life is rich with love of family and friends, with work that is productive and pleasant, and with
varieties of pastimes and entertainments that bring you joy, then the general issue of the meaning of
life need rarely trouble you, eliminating Camus' extreme question of suicide. In Chapters 7 and 8, I
will use evidence from psychology and neuroscience to show how love, work, and play make life
meaningful for most people, whether or not they are religious.
In the absence of the threat of absurdity, narrower issues about the meaning of life arise when the
three realms conflict. For example, couples with young children often experience severe conflicts
between love and work, when the intense needs of children compete for time and energy with the
demands of career development. Young adults need to figure out how to render compatible the
delights of playful pastimes such as sports and music with the imperative to get a job and support
themselves. One of the few advantages of growing older is that the reduction of family
responsibilities and the satisfaction or diminishing of career goals can make conflicts between the
realms of love, work, and play much more manageable. I will describe how the meaning of life is no
single thing such as a devotion to God, but rather depends on multiple dimensions that shift in
importance over the course of a person's life. Hence life need never sink into the kind of absurdity
embraced by Camus when he was writing in his twenties.
My aim in this book is to use experimental and theoretical research in psychology and neuroscience
to provide a much richer and deeper understanding of how love, work, and play provide good
reasons for living. Thus an answer to Camus' philosophical question about the meaning of life
becomes tied to scientific findings, which many philosophers and religious thinkers would consider
cheating. They think that philosophy should be concerned with truths that are eternal and absolute, not
with the messy and sometimes transient findings of empirical science. Unfortunately, philosophy has
been no more successful at finding such eternal truths than religion has been. In contrast, I will try to
show that neuropsychology is richly relevant not only to the question of the meaning of life, but also to
questions that I think are just as fundamental, concerning the nature of reality, knowledge, and
morality.
Without any ranking, here are what seem to me to be the most fundamental philosophical questions:
What is reality?
How do we know reality?
Why is life worth living?
What makes actions right or wrong?
In contrast to Camus, I think that it is useful to address the question of the meaning of life after
considering the nature of our knowledge of reality, although we will see that all these questions are
intimately interconnected. For example, the question of why life is worth living raises issues about
the moral legitimacy of ends such as love, work, and play. Moreover, issues about the nature of
knowledge and reality are crucial for the pursuit of questions about morality and the meaning of life.
We need to know what persons are and how they can gain knowledge in order to be able to figure out
how to assess the objective value of human lives and the rightness or wrongness of actions.
Sources of Wisdom
The word “philosophy” arose from Greek words for love of wisdom, but what is the wisdom that
philosophy is supposed to be seeking, and how can it be found? Wisdom is not just knowledge, as
there are many pieces of knowledge of little general importance. I know that Toronto is a city in
Ontario, but would hardly claim that this knowledge makes me wiser. Rather, we should think of
wisdom as knowledge about what matters, why it matters, and how to achieve it. Knowing what
matters should guide us to acquire other kinds of important knowledge rather than acquiring a wealth
of beliefs that may be true but rather trivial. At the deepest level, wisdom involves knowing not only
what kinds of things are important to human beings, but also why they are important. For example, to
be wise you need to have some understanding that love matters to people, that there are psychological
and biological reasons why love matters, and that there are better and worse ways of finding love.
All people need wisdom of this sort in order to conduct their lives effectively, but wisdom may
take on different forms as people go through the stages of life. Small children have scant need for
wisdom, fortunately, as their needs and plans are normally taken care of by parents and other
caregivers. But adolescents and young adults face important transitions, from play as their major
focus to concerns with careers and families that elevate the importance of work and love. Finding
coherence among work, love, and play is key to finding satisfaction and happiness in middle age. As
people grow older, they need to figure out how to shift this balance in keeping with changes in family
responsibilities and diminished capabilities due to reduced health.
The ancient Greek philosopher Epicurus eloquently expressed the need for wisdom across the life
span:
Let no one be slow to seek wisdom when he is young nor weary in the search of it when he has grown old. For no age is too early
or too late for the health of the soul. And to say that the season for studying philosophy has not yet come, or that it is past and
gone, is like saying that the season for happiness is not yet or that it is now no more. Therefore, both old and young alike ought to
seek wisdom, the former in order that, as age comes over him, he may be young in good things because of the grace of what has
been, and the latter in order that, while he is young, he may at the same time be old, because he has no fear of the things which
are to come. So we must exercise ourselves in the things which bring happiness, since, if that be present, we have everything, and,
if that be absent, all our actions are directed towards attaining it.
In Chapter 7, I will challenge the assumption of Epicurus that happiness is the meaning of life, and I
prefer to write of the health of the mind or brain rather than the soul. But I agree wholeheartedly that
old and young alike ought to seek wisdom.
Wisdom operates at different levels. Most generally, it concerns recognizing major goals such as
love, work, and play. In addition, much wisdom consists in knowledge about how to accomplish these
goals. For example, learning from experience how to have a good romantic relationship contributes to
satisfaction of the goal of having love in one's life. Moreover, wisdom includes many kinds of
knowledge that complement more specific information about primary goals and how to accomplish
them. In particular, knowing how to keep yourself healthy by eating well is valuable for ensuring that
illness won't prevent the pursuit of major goals. Wisdom of a particularly deep sort concerns knowing
why some goals such as love, work, and play are so important to people. Chapter 8 will argue that
love, work, and play are the meaning of life because they help to satisfy vital human needs.
Where can we look for all these kinds of wisdom? Philosophers have sought wisdom for thousands
of years, but there is little consensus about what they have learned. The philosopher Jerry Fodor
joked that anybody who thinks that philosophers have access to large resources of practical wis
Why don't you kill yourself? Albert Camus began his book The Myth of Sisyphus with the startling
assertion “There is but one truly serious philosophical problem and that is suicide.” A French
novelist and philosopher who won the Nobel Prize for literature in 1957, Camus said that judging
whether life is or is not worth living amounts to answering the fundamental question of philosophy. If
life is meaningless, there is no point to pursuing traditional philosophical questions about the nature
of reality, knowledge, and morality.
Why life is worth living is indeed an urgent question, but it is rarely the question of suicide. The
question of why you don't kill yourself arises only if you think that there are reasons why you would
kill yourself, and people's lives are rarely so miserable that such reasons become prominent. If
depression, disease, and despair were the overwhelming character of everyday life, then people
would have a daily struggle about whether to go on at all. Unfortunately, such a struggle is not rare
among young adults: an American survey of university students found that 10 percent said they had
seriously considered suicide during the preceding year.
Most of us face the much less drastic question of how to go on, of how to live our lives. Then the
question of the meaning of life is not the skeptical one of whether there is any meaning at all, but
rather the constructive one that can have informative answers concerning what aspects of life make it
worth living.
For most people today, religion provides a major source of answers to such questions about the
meaning of life. When I was a child in Catholic school in the 1950s, I learned from the Baltimore
Catechism that “God made me to know Him, to love Him, and to serve Him in this world, and to be
happy with Him forever in the next.” From a religious perspective, meaning arises not from any
meager aspect of our daily lives, but from our profound connections with God, who brought us into
existence and who provides the possibility of eternal happiness. However, for Camus and others like
myself who have abandoned the beliefs produced by our religious upbringings, the theological
answer to the meaning of life is implausible. Does this imply that life is absurd, ridiculous, and
pointless, so utterly devoid of meaning that suicide should be a daily preoccupation of everyone?
Not at all. The eminent clinical psychologist Martin Seligman remarked that the three great realms
of life are love, work, and play. For most people, these realms provide ample reasons to live. If your
life is rich with love of family and friends, with work that is productive and pleasant, and with
varieties of pastimes and entertainments that bring you joy, then the general issue of the meaning of
life need rarely trouble you, eliminating Camus' extreme question of suicide. In Chapters 7 and 8, I
will use evidence from psychology and neuroscience to show how love, work, and play make life
meaningful for most people, whether or not they are religious.
In the absence of the threat of absurdity, narrower issues about the meaning of life arise when the
three realms conflict. For example, couples with young children often experience severe conflicts
between love and work, when the intense needs of children compete for time and energy with the
demands of career development. Young adults need to figure out how to render compatible the
delights of playful pastimes such as sports and music with the imperative to get a job and support
themselves. One of the few advantages of growing older is that the reduction of family
responsibilities and the satisfaction or diminishing of career goals can make conflicts between the
realms of love, work, and play much more manageable. I will describe how the meaning of life is no
single thing such as a devotion to God, but rather depends on multiple dimensions that shift in
importance over the course of a person's life. Hence life need never sink into the kind of absurdity
embraced by Camus when he was writing in his twenties.
My aim in this book is to use experimental and theoretical research in psychology and neuroscience
to provide a much richer and deeper understanding of how love, work, and play provide good
reasons for living. Thus an answer to Camus' philosophical question about the meaning of life
becomes tied to scientific findings, which many philosophers and religious thinkers would consider
cheating. They think that philosophy should be concerned with truths that are eternal and absolute, not
with the messy and sometimes transient findings of empirical science. Unfortunately, philosophy has
been no more successful at finding such eternal truths than religion has been. In contrast, I will try to
show that neuropsychology is richly relevant not only to the question of the meaning of life, but also to
questions that I think are just as fundamental, concerning the nature of reality, knowledge, and
morality.
Without any ranking, here are what seem to me to be the most fundamental philosophical questions:
What is reality?
How do we know reality?
Why is life worth living?
What makes actions right or wrong?
In contrast to Camus, I think that it is useful to address the question of the meaning of life after
considering the nature of our knowledge of reality, although we will see that all these questions are
intimately interconnected. For example, the question of why life is worth living raises issues about
the moral legitimacy of ends such as love, work, and play. Moreover, issues about the nature of
knowledge and reality are crucial for the pursuit of questions about morality and the meaning of life.
We need to know what persons are and how they can gain knowledge in order to be able to figure out
how to assess the objective value of human lives and the rightness or wrongness of actions.
Sources of Wisdom
The word “philosophy” arose from Greek words for love of wisdom, but what is the wisdom that
philosophy is supposed to be seeking, and how can it be found? Wisdom is not just knowledge, as
there are many pieces of knowledge of little general importance. I know that Toronto is a city in
Ontario, but would hardly claim that this knowledge makes me wiser. Rather, we should think of
wisdom as knowledge about what matters, why it matters, and how to achieve it. Knowing what
matters should guide us to acquire other kinds of important knowledge rather than acquiring a wealth
of beliefs that may be true but rather trivial. At the deepest level, wisdom involves knowing not only
what kinds of things are important to human beings, but also why they are important. For example, to
be wise you need to have some understanding that love matters to people, that there are psychological
and biological reasons why love matters, and that there are better and worse ways of finding love.
All people need wisdom of this sort in order to conduct their lives effectively, but wisdom may
take on different forms as people go through the stages of life. Small children have scant need for
wisdom, fortunately, as their needs and plans are normally taken care of by parents and other
caregivers. But adolescents and young adults face important transitions, from play as their major
focus to concerns with careers and families that elevate the importance of work and love. Finding
coherence among work, love, and play is key to finding satisfaction and happiness in middle age. As
people grow older, they need to figure out how to shift this balance in keeping with changes in family
responsibilities and diminished capabilities due to reduced health.
The ancient Greek philosopher Epicurus eloquently expressed the need for wisdom across the life
span:
Let no one be slow to seek wisdom when he is young nor weary in the search of it when he has grown old. For no age is too early
or too late for the health of the soul. And to say that the season for studying philosophy has not yet come, or that it is past and
gone, is like saying that the season for happiness is not yet or that it is now no more. Therefore, both old and young alike ought to
seek wisdom, the former in order that, as age comes over him, he may be young in good things because of the grace of what has
been, and the latter in order that, while he is young, he may at the same time be old, because he has no fear of the things which
are to come. So we must exercise ourselves in the things which bring happiness, since, if that be present, we have everything, and,
if that be absent, all our actions are directed towards attaining it.
In Chapter 7, I will challenge the assumption of Epicurus that happiness is the meaning of life, and I
prefer to write of the health of the mind or brain rather than the soul. But I agree wholeheartedly that
old and young alike ought to seek wisdom.
Wisdom operates at different levels. Most generally, it concerns recognizing major goals such as
love, work, and play. In addition, much wisdom consists in knowledge about how to accomplish these
goals. For example, learning from experience how to have a good romantic relationship contributes to
satisfaction of the goal of having love in one's life. Moreover, wisdom includes many kinds of
knowledge that complement more specific information about primary goals and how to accomplish
them. In particular, knowing how to keep yourself healthy by eating well is valuable for ensuring that
illness won't prevent the pursuit of major goals. Wisdom of a particularly deep sort concerns knowing
why some goals such as love, work, and play are so important to people. Chapter 8 will argue that
love, work, and play are the meaning of life because they help to satisfy vital human needs.
Where can we look for all these kinds of wisdom? Philosophers have sought wisdom for thousands
of years, but there is little consensus about what they have learned. The philosopher Jerry Fodor
joked that anybody who thinks that philosophers have access to large resources of practical wis
0/5000
Why Live?Why don't you kill yourself? Albert Camus began his book The Myth of Sisyphus with the startlingassertion “There is but one truly serious philosophical problem and that is suicide.” A Frenchnovelist and philosopher who won the Nobel Prize for literature in 1957, Camus said that judgingwhether life is or is not worth living amounts to answering the fundamental question of philosophy. Iflife is meaningless, there is no point to pursuing traditional philosophical questions about the natureof reality, knowledge, and morality.Why life is worth living is indeed an urgent question, but it is rarely the question of suicide. Thequestion of why you don't kill yourself arises only if you think that there are reasons why you wouldkill yourself, and people's lives are rarely so miserable that such reasons become prominent. Ifdepression, disease, and despair were the overwhelming character of everyday life, then peoplewould have a daily struggle about whether to go on at all. Unfortunately, such a struggle is not rareamong young adults: an American survey of university students found that 10 percent said they hadseriously considered suicide during the preceding year.Most of us face the much less drastic question of how to go on, of how to live our lives. Then thequestion of the meaning of life is not the skeptical one of whether there is any meaning at all, butrather the constructive one that can have informative answers concerning what aspects of life make itworth living.For most people today, religion provides a major source of answers to such questions about themeaning of life. When I was a child in Catholic school in the 1950s, I learned from the BaltimoreCatechism that “God made me to know Him, to love Him, and to serve Him in this world, and to behappy with Him forever in the next.” From a religious perspective, meaning arises not from anymeager aspect of our daily lives, but from our profound connections with God, who brought us intoexistence and who provides the possibility of eternal happiness. However, for Camus and others likemyself who have abandoned the beliefs produced by our religious upbringings, the theologicalanswer to the meaning of life is implausible. Does this imply that life is absurd, ridiculous, andpointless, so utterly devoid of meaning that suicide should be a daily preoccupation of everyone?Not at all. The eminent clinical psychologist Martin Seligman remarked that the three great realmsof life are love, work, and play. For most people, these realms provide ample reasons to live. If yourlife is rich with love of family and friends, with work that is productive and pleasant, and withvarieties of pastimes and entertainments that bring you joy, then the general issue of the meaning oflife need rarely trouble you, eliminating Camus' extreme question of suicide. In Chapters 7 and 8, Iwill use evidence from psychology and neuroscience to show how love, work, and play make lifemeaningful for most people, whether or not they are religious.In the absence of the threat of absurdity, narrower issues about the meaning of life arise when thethree realms conflict. For example, couples with young children often experience severe conflictsbetween love and work, when the intense needs of children compete for time and energy with thedemands of career development. Young adults need to figure out how to render compatible thedelights of playful pastimes such as sports and music with the imperative to get a job and supportthemselves. One of the few advantages of growing older is that the reduction of familyresponsibilities and the satisfaction or diminishing of career goals can make conflicts between therealms of love, work, and play much more manageable. I will describe how the meaning of life is nosingle thing such as a devotion to God, but rather depends on multiple dimensions that shift inimportance over the course of a person's life. Hence life need never sink into the kind of absurdityembraced by Camus when he was writing in his twenties.My aim in this book is to use experimental and theoretical research in psychology and neuroscienceto provide a much richer and deeper understanding of how love, work, and play provide goodreasons for living. Thus an answer to Camus' philosophical question about the meaning of lifebecomes tied to scientific findings, which many philosophers and religious thinkers would considercheating. They think that philosophy should be concerned with truths that are eternal and absolute, notwith the messy and sometimes transient findings of empirical science. Unfortunately, philosophy hasbeen no more successful at finding such eternal truths than religion has been. In contrast, I will try toshow that neuropsychology is richly relevant not only to the question of the meaning of life, but also toquestions that I think are just as fundamental, concerning the nature of reality, knowledge, andmorality.Without any ranking, here are what seem to me to be the most fundamental philosophical questions:What is reality?How do we know reality?Why is life worth living?What makes actions right or wrong?In contrast to Camus, I think that it is useful to address the question of the meaning of life afterconsidering the nature of our knowledge of reality, although we will see that all these questions areintimately interconnected. For example, the question of why life is worth living raises issues aboutthe moral legitimacy of ends such as love, work, and play. Moreover, issues about the nature ofknowledge and reality are crucial for the pursuit of questions about morality and the meaning of life.We need to know what persons are and how they can gain knowledge in order to be able to figure outhow to assess the objective value of human lives and the rightness or wrongness of actions.Sources of WisdomThe word “philosophy” arose from Greek words for love of wisdom, but what is the wisdom thatphilosophy is supposed to be seeking, and how can it be found? Wisdom is not just knowledge, asthere are many pieces of knowledge of little general importance. I know that Toronto is a city inOntario, but would hardly claim that this knowledge makes me wiser. Rather, we should think ofwisdom as knowledge about what matters, why it matters, and how to achieve it. Knowing whatmatters should guide us to acquire other kinds of important knowledge rather than acquiring a wealthof beliefs that may be true but rather trivial. At the deepest level, wisdom involves knowing not onlywhat kinds of things are important to human beings, but also why they are important. For example, tobe wise you need to have some understanding that love matters to people, that there are psychologicaland biological reasons why love matters, and that there are better and worse ways of finding love.All people need wisdom of this sort in order to conduct their lives effectively, but wisdom maytake on different forms as people go through the stages of life. Small children have scant need forwisdom, fortunately, as their needs and plans are normally taken care of by parents and othercaregivers. But adolescents and young adults face important transitions, from play as their majorfocus to concerns with careers and families that elevate the importance of work and love. Findingcoherence among work, love, and play is key to finding satisfaction and happiness in middle age. As
people grow older, they need to figure out how to shift this balance in keeping with changes in family
responsibilities and diminished capabilities due to reduced health.
The ancient Greek philosopher Epicurus eloquently expressed the need for wisdom across the life
span:
Let no one be slow to seek wisdom when he is young nor weary in the search of it when he has grown old. For no age is too early
or too late for the health of the soul. And to say that the season for studying philosophy has not yet come, or that it is past and
gone, is like saying that the season for happiness is not yet or that it is now no more. Therefore, both old and young alike ought to
seek wisdom, the former in order that, as age comes over him, he may be young in good things because of the grace of what has
been, and the latter in order that, while he is young, he may at the same time be old, because he has no fear of the things which
are to come. So we must exercise ourselves in the things which bring happiness, since, if that be present, we have everything, and,
if that be absent, all our actions are directed towards attaining it.
In Chapter 7, I will challenge the assumption of Epicurus that happiness is the meaning of life, and I
prefer to write of the health of the mind or brain rather than the soul. But I agree wholeheartedly that
old and young alike ought to seek wisdom.
Wisdom operates at different levels. Most generally, it concerns recognizing major goals such as
love, work, and play. In addition, much wisdom consists in knowledge about how to accomplish these
goals. For example, learning from experience how to have a good romantic relationship contributes to
satisfaction of the goal of having love in one's life. Moreover, wisdom includes many kinds of
knowledge that complement more specific information about primary goals and how to accomplish
them. In particular, knowing how to keep yourself healthy by eating well is valuable for ensuring that
illness won't prevent the pursuit of major goals. Wisdom of a particularly deep sort concerns knowing
why some goals such as love, work, and play are so important to people. Chapter 8 will argue that
love, work, and play are the meaning of life because they help to satisfy vital human needs.
Where can we look for all these kinds of wisdom? Philosophers have sought wisdom for thousands
of years, but there is little consensus about what they have learned. The philosopher Jerry Fodor
joked that anybody who thinks that philosophers have access to large resources of practical wis
people grow older, they need to figure out how to shift this balance in keeping with changes in family
responsibilities and diminished capabilities due to reduced health.
The ancient Greek philosopher Epicurus eloquently expressed the need for wisdom across the life
span:
Let no one be slow to seek wisdom when he is young nor weary in the search of it when he has grown old. For no age is too early
or too late for the health of the soul. And to say that the season for studying philosophy has not yet come, or that it is past and
gone, is like saying that the season for happiness is not yet or that it is now no more. Therefore, both old and young alike ought to
seek wisdom, the former in order that, as age comes over him, he may be young in good things because of the grace of what has
been, and the latter in order that, while he is young, he may at the same time be old, because he has no fear of the things which
are to come. So we must exercise ourselves in the things which bring happiness, since, if that be present, we have everything, and,
if that be absent, all our actions are directed towards attaining it.
In Chapter 7, I will challenge the assumption of Epicurus that happiness is the meaning of life, and I
prefer to write of the health of the mind or brain rather than the soul. But I agree wholeheartedly that
old and young alike ought to seek wisdom.
Wisdom operates at different levels. Most generally, it concerns recognizing major goals such as
love, work, and play. In addition, much wisdom consists in knowledge about how to accomplish these
goals. For example, learning from experience how to have a good romantic relationship contributes to
satisfaction of the goal of having love in one's life. Moreover, wisdom includes many kinds of
knowledge that complement more specific information about primary goals and how to accomplish
them. In particular, knowing how to keep yourself healthy by eating well is valuable for ensuring that
illness won't prevent the pursuit of major goals. Wisdom of a particularly deep sort concerns knowing
why some goals such as love, work, and play are so important to people. Chapter 8 will argue that
love, work, and play are the meaning of life because they help to satisfy vital human needs.
Where can we look for all these kinds of wisdom? Philosophers have sought wisdom for thousands
of years, but there is little consensus about what they have learned. The philosopher Jerry Fodor
joked that anybody who thinks that philosophers have access to large resources of practical wis
การแปล กรุณารอสักครู่..
ทำไมสด?
ทำไมคุณไม่ฆ่าตัวเอง? อัลเบิร์ Camus
เริ่มหนังสือของเขาที่ตำนานของโกเม่กับตกใจยืนยัน"มี แต่ปัญหาหนึ่งปรัชญาที่ร้ายแรงอย่างแท้จริงและนั่นคือการฆ่าตัวตาย."
ฝรั่งเศสนักประพันธ์และนักปรัชญาที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี1957,
แบร์กามูกล่าวว่าการตัดสินว่าชีวิตก็คือหรือไม่คุ้มค่าที่อาศัยอยู่จำนวนการตอบคำถามพื้นฐานของปรัชญา หากชีวิตคือความหมายมีจุดที่จะใฝ่หาคำถามปรัชญาดั้งเดิมเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริงความรู้และคุณธรรม. ชีวิตทำไมมีค่าที่อยู่อาศัยย่อมเป็นคำถามเร่งด่วน แต่มันจะไม่ค่อยมีคำถามของการฆ่าตัวตาย คำถามที่ว่าทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นเฉพาะในกรณีที่คุณคิดว่ามีเหตุผลที่คุณจะฆ่าตัวเองและชีวิตของผู้คนไม่ค่อยจะมีความสุขเพื่อให้ว่าสาเหตุดังกล่าวกลายเป็นที่โดดเด่น หากภาวะซึมเศร้าโรคและความสิ้นหวังเป็นตัวละครที่ครอบงำในชีวิตประจำวันแล้วคนจะมีการต่อสู้ในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับว่าจะไปในที่ที่ทุกคน แต่น่าเสียดายเช่นการต่อสู้ไม่ได้หายากในหมู่เยาวชน: การสำรวจชาวอเมริกันของนักศึกษามหาวิทยาลัยพบว่าร้อยละ 10 กล่าวว่าพวกเขาได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังการฆ่าตัวตายในช่วงปีก่อนหน้านี้. ส่วนใหญ่ของเราต้องเผชิญกับคำถามที่รุนแรงมากน้อยของวิธีการที่จะไปถึงวิธีการ การใช้ชีวิตของเรา แล้วคำถามของความหมายของชีวิตไม่ได้สงสัยหนึ่งว่ามีความหมายใด ๆ เลย แต่ค่อนข้างหนึ่งที่สร้างสรรค์ที่สามารถมีคำตอบเกี่ยวกับการให้ข้อมูลในสิ่งที่แง่มุมของชีวิตให้มันคุ้มค่าที่อยู่อาศัย. สำหรับคนส่วนใหญ่ในวันนี้, ศาสนาให้ แหล่งที่มาของคำตอบสำหรับคำถามเกี่ยวกับเช่นความหมายของชีวิต เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็กอยู่ในโรงเรียนคาทอลิกในปี 1950 ผมได้เรียนรู้จากบัลติมอร์ปุจฉาวิสัชนาว่า"พระเจ้าทรงกระทำให้ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์ที่จะรักพระองค์และจะรับใช้พระองค์ในโลกนี้และเพื่อให้มีความสุขกับพระองค์ตลอดไปในครั้งต่อไป "จากมุมมองของศาสนาความหมายที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากใด ๆ ด้านไม่พอเพียงของชีวิตประจำวันของเรา แต่จากการเชื่อมต่อของเราอย่างลึกซึ้งกับพระเจ้าที่นำเราไปสู่การดำรงอยู่และผู้ที่มีความเป็นไปได้ของความสุขนิรันดร์ แต่สำหรับคนอื่น ๆ Camus และเหมือนตัวเองที่ได้ละทิ้งความเชื่อที่ผลิตโดยupbringings ศาสนาของเราเทววิทยาคำตอบให้กับความหมายของชีวิตคือไม่น่าเชื่อ นี้ไม่ได้หมายความว่าชีวิตเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระและไม่มีจุดหมายดังนั้นอย่างเต็มที่ไร้ความหมายว่าการฆ่าตัวตายที่ควรจะเป็นความลุ่มหลงชีวิตประจำวันของทุกคนหรือไม่ไม่ได้ทั้งหมด นักจิตวิทยาคลินิกที่ประสบความสำเร็จมาร์ติน Seligman ตั้งข้อสังเกตว่าทั้งสามอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของชีวิตความรักการทำงานและการเล่น สำหรับคนส่วนใหญ่อาณาจักรเหล่านี้ให้เหตุผลเพียงพอที่จะมีชีวิตอยู่ หากคุณมีชีวิตที่อุดมไปด้วยความรักของครอบครัวและเพื่อน ๆ กับการทำงานที่มีประสิทธิภาพและมีความสุขและมีความหลากหลายของงานอดิเรกและความบันเทิงที่ทำให้คุณมีความสุขแล้วปัญหาทั่วไปของความหมายของชีวิตที่ต้องมีปัญหาไม่ค่อยคุณกำจัดCamus 'มาก คำถามของการฆ่าตัวตาย ในบทที่ 7 และ 8 ผมจะใช้หลักฐานจากจิตวิทยาและประสาทที่จะแสดงความรักการทำงานและเล่นทำให้ชีวิตมีความหมายสำหรับคนส่วนใหญ่หรือไม่ว่าพวกเขาจะมีศาสนา. ในกรณีที่ไม่มีการคุกคามของไร้สาระประเด็นแคบเกี่ยวกับ ความหมายของชีวิตเกิดขึ้นเมื่อสามอาณาจักรความขัดแย้ง ยกตัวอย่างเช่นคู่ที่มีเด็กเล็กมักจะได้สัมผัสกับความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างความรักและการทำงานเมื่อความต้องการที่รุนแรงของเด็กในการแข่งขันสำหรับเวลาและพลังงานที่มีความต้องการของการพัฒนาอาชีพ ผู้ใหญ่ต้องคิดหาวิธีที่จะทำให้เข้ากันได้ความสุขของงานอดิเรกที่ขี้เล่นเช่นกีฬาและดนตรีที่มีความจำเป็นที่จะได้รับงานและสนับสนุนตัวเอง หนึ่งในข้อดีของการเจริญเติบโตไม่กี่รุ่นเก่าก็คือการลดลงของครอบครัวความรับผิดชอบและความพึงพอใจหรือลดลงของเป้าหมายการทำงานที่สามารถทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรของความรักการทำงานและการเล่นมากจัดการได้มากขึ้น ฉันจะอธิบายวิธีการที่ความหมายของชีวิตไม่มีสิ่งเดียวเช่นความจงรักภักดีต่อพระเจ้าแต่ขึ้นอยู่กับหลายมิติที่เปลี่ยนในความสำคัญในช่วงเวลาของชีวิตของบุคคล ดังนั้นชีวิตต้องไม่จมลงไปในชนิดของไร้สาระกอด Camus เมื่อเขาได้เขียนในวัยยี่สิบของเขา. จุดมุ่งหมายของฉันในหนังสือเล่มนี้คือการใช้การวิจัยเชิงทดลองและทฤษฎีทางจิตวิทยาและประสาทเพื่อให้มีความเข้าใจมากยิ่งขึ้นและลึกของความรักการทำงานและเล่นให้ดีเหตุผลสำหรับการใช้ชีวิต ดังนั้นคำตอบสำหรับคำถาม Camus 'ปรัชญาเกี่ยวกับความหมายของชีวิตกลายเป็นที่เชื่อมโยงกับค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่นักปรัชญาและนักคิดหลายศาสนาจะพิจารณาการโกง พวกเขาคิดปรัชญาที่ว่าควรจะเกี่ยวข้องกับความจริงที่เป็นนิรันดร์และแน่นอนไม่ได้มีการค้นพบที่ยุ่งและบางครั้งชั่วคราวของวิทยาศาสตร์เชิงประจักษ์ แต่น่าเสียดายที่ปรัชญาได้รับการไม่ประสบความสำเร็จในการหาความจริงนิรันดร์ดังกล่าวกว่าศาสนาได้รับ ในทางตรงกันข้ามผมจะพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าไซโคเป็นมั่งคั่งที่เกี่ยวข้องไม่เพียง แต่จะเป็นคำถามของความหมายของชีวิต แต่ยังรวมถึงคำถามที่ฉันคิดว่าเป็นเพียงพื้นฐานเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริงความรู้และคุณธรรม. โดยไม่มีการจัดอันดับ นี่เป็นสิ่งที่ดูเหมือนจะให้ผมเป็นคำถามทางปรัชญาพื้นฐานที่สุด:? คือความเป็นจริงคืออะไร? ทำเรารู้จริงทำไมคือชีวิตชีวิตที่คุ้มค่า? สิ่งที่ทำให้การกระทำที่ถูกหรือผิด? ในทางตรงกันข้ามกับแบร์กามูผมคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์กับ อยู่คำถามของความหมายของชีวิตหลังจากพิจารณาธรรมชาติของความรู้ของเราในความเป็นจริงแม้ว่าเราจะเห็นว่าคำถามเหล่านี้ทั้งหมดมีความเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด ยกตัวอย่างเช่นคำถามที่ว่าทำไมชีวิตที่มีค่าที่อยู่อาศัยยกประเด็นเกี่ยวกับความถูกต้องตามกฎหมายคุณธรรมของปลายเช่นความรักการทำงานและการเล่น นอกจากนี้ยังมีประเด็นที่เกี่ยวกับธรรมชาติของความรู้และความเป็นจริงมีความสำคัญสำหรับการแสวงหาของคำถามเกี่ยวกับคุณธรรมและความหมายของชีวิต. เราจำเป็นต้องรู้ว่าสิ่งที่บุคคลและวิธีการที่พวกเขาสามารถได้รับความรู้ในการที่จะสามารถคิดออกวิธีการประเมินค่าวัตถุประสงค์ของชีวิตมนุษย์และความถูกต้องหรือ wrongness ของการกระทำ. แหล่งที่มาของภูมิปัญญาคำว่า "ปรัชญา" เกิดขึ้นจากคำภาษากรีกสำหรับความรักของภูมิปัญญา แต่สิ่งที่เป็นภูมิปัญญาที่ปรัชญาควรจะมองหาและวิธีการที่สามารถจะพบ? ภูมิปัญญาไม่ได้เป็นเพียงความรู้ในขณะที่มีหลายชิ้นส่วนของความรู้เกี่ยวกับความสำคัญทั่วไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันรู้ว่าโตรอนโตเป็นเมืองในออนตาริ แต่แทบจะไม่อ้างว่ารู้นี้ทำให้ฉันฉลาด แต่เราควรคิดว่าภูมิปัญญาเป็นความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญทำไมมันเป็นเรื่องสำคัญและวิธีการเพื่อให้บรรลุมัน รู้ว่าสิ่งที่เรื่องที่ควรให้คำแนะนำเราจะได้รับชนิดอื่น ๆ ของความรู้ที่สำคัญมากกว่าการแสวงหาความมั่งคั่งของความเชื่อที่อาจจะเป็นจริงแต่จิ๊บจ๊อย ในระดับที่ลึกที่สุดภูมิปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการรู้ไม่เพียง แต่สิ่งที่ชนิดของสิ่งที่มีความสำคัญต่อมนุษย์แต่ยังว่าทำไมพวกเขามีความสำคัญ ตัวอย่างเช่นในการจะฉลาดที่คุณจำเป็นต้องมีความเข้าใจบางอย่างที่รักเรื่องกับคนที่มีจิตวิทยาเหตุผลและชีวภาพเหตุผลเรื่องความรักและว่ามีวิธีการที่ดีขึ้นและแย่ลงของการค้นหาความรัก. ทุกคนต้องภูมิปัญญาของการจัดเรียงนี้ในการสั่งซื้อ ในการดำเนินชีวิตของพวกเขาอย่างมีประสิทธิภาพ แต่ภูมิปัญญาอาจจะใช้ในรูปแบบที่แตกต่างกันคนไปผ่านขั้นตอนของชีวิต เด็กเล็กมีความต้องการเพียงสำหรับภูมิปัญญาโชคดีที่เป็นความต้องการและแผนการของพวกเขาจะได้รับการดูแลตามปกติโดยผู้ปกครองและอื่น ๆ ที่ผู้ดูแลผู้ป่วย แต่วัยรุ่นและผู้ใหญ่วัยหนุ่มสาวต้องเผชิญกับการเปลี่ยนที่สำคัญจากการเล่นเป็นสำคัญของพวกเขาโฟกัสไปที่ความกังวลเกี่ยวกับการประกอบอาชีพและครอบครัวที่ยกระดับความสำคัญของงานและความรัก หาการเชื่อมโยงกันในหมู่การทำงาน, ความรัก, และการเล่นเป็นกุญแจสำคัญในการค้นหาความพึงพอใจและความสุขในวัยกลางคน ในฐานะที่เป็นคนที่โตขึ้นพวกเขาจะต้องคิดออกว่าจะเปลี่ยนความสมดุลนี้ในการรักษาด้วยการเปลี่ยนแปลงในครอบครัวรับผิดชอบและความสามารถลดลงเนื่องจากสุขภาพที่ลดลง. นักปรัชญากรีกโบราณ Epicurus ฉะฉานแสดงความต้องการสำหรับภูมิปัญญาทั่วชีวิตช่วง: อย่าให้ผู้ใดเป็น ช้าที่จะแสวงหาปัญญาเมื่อเขาเป็นเด็กไม่เบื่อในการค้นหาของมันเมื่อเขาได้เติบโตเก่า อายุไม่เร็วเกินไปหรือสายเกินไปสำหรับสุขภาพของจิตวิญญาณ และจะบอกว่าฤดูกาลสำหรับการศึกษาปรัชญายังไม่ได้มาหรือว่ามันเป็นอดีตและหายไปก็เหมือนบอกว่าฤดูกาลเพื่อความสุขยังไม่เป็นหรือว่าขณะนี้ไม่มีอะไรมาก ดังนั้นทั้งเด็กและคนแก่เหมือนกันควรจะแสวงหาภูมิปัญญาในอดีตในการสั่งซื้อที่เป็นอายุมามากกว่าเขาเขาอาจจะเป็นหนุ่มสาวในสิ่งที่ดีเพราะพระคุณของสิ่งที่มีได้และหลังเพื่อที่ว่าในขณะที่เขาเป็นหนุ่มสาวที่เขาอาจจะในเวลาเดียวกันจะเก่าเพราะเขามีความกลัวในสิ่งที่ไม่มีจะเกิดมา ดังนั้นเราจึงต้องใช้ตัวเองในสิ่งที่นำความสุขเพราะหากที่เป็นปัจจุบันเรามีทุกอย่างและหากที่จะขาดการกระทำของเราทั้งหมดจะถูกนำไปบรรลุมัน. ในบทที่ 7 ผมจะท้าทายสมมติฐานของ Epicurus ความสุขที่เป็นความหมายของชีวิตและฉันชอบที่จะเขียนของสุขภาพของจิตใจหรือสมองมากกว่าจิตวิญญาณ แต่ผมเห็นด้วยใจจริงที่เด็กและคนแก่เหมือนกันควรที่จะแสวงหาภูมิปัญญา. ภูมิปัญญาทำงานที่ระดับที่แตกต่าง ส่วนใหญ่โดยทั่วไปมันเกี่ยวข้องกับการตระหนักถึงเป้าหมายที่สำคัญเช่นความรักการทำงานและการเล่น นอกจากนี้ยังมีสติปัญญามากประกอบด้วยในความรู้เกี่ยวกับวิธีการเหล่านี้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย ยกตัวอย่างเช่นการเรียนรู้จากประสบการณ์ว่าจะมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติกที่ดีก่อให้เกิดความพึงพอใจของเป้าหมายของการมีความรักในชีวิตหนึ่งของ นอกจากนี้ยังรวมถึงภูมิปัญญาหลายชนิดของความรู้ที่เติมเต็มข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเป้าหมายหลักและวิธีการที่จะบรรลุพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งรู้วิธีเพื่อให้ตัวเองมีสุขภาพดีโดยการรับประทานอาหารที่ดีมีคุณค่าเพื่อให้มั่นใจว่าการเจ็บป่วยจะไม่ป้องกันการแสวงหาเป้าหมายที่สำคัญ ภูมิปัญญาของความกังวลโดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดเรียงลึกรู้ว่าทำไมบางเป้าหมายเช่นความรักการทำงานและการเล่นที่ให้ความสำคัญกับคน บทที่ 8 จะยืนยันว่าความรักการทำงานและการเล่นที่มีความหมายของชีวิตเพราะพวกเขาช่วยในการตอบสนองความต้องการของมนุษย์ที่สำคัญ. ที่เราสามารถมองหาทุกชนิดเหล่านี้ของภูมิปัญญา? นักปรัชญาได้ขอภูมิปัญญาเป็นพันๆ ปี แต่มีมติเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาได้เรียนรู้ นักปรัชญาเจอร์โดล้อว่าใครที่คิดว่านักปรัชญาที่มีการเข้าถึงทรัพยากรมากในทางปฏิบัติ Wis
ทำไมคุณไม่ฆ่าตัวเอง? อัลเบิร์ Camus
เริ่มหนังสือของเขาที่ตำนานของโกเม่กับตกใจยืนยัน"มี แต่ปัญหาหนึ่งปรัชญาที่ร้ายแรงอย่างแท้จริงและนั่นคือการฆ่าตัวตาย."
ฝรั่งเศสนักประพันธ์และนักปรัชญาที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี1957,
แบร์กามูกล่าวว่าการตัดสินว่าชีวิตก็คือหรือไม่คุ้มค่าที่อาศัยอยู่จำนวนการตอบคำถามพื้นฐานของปรัชญา หากชีวิตคือความหมายมีจุดที่จะใฝ่หาคำถามปรัชญาดั้งเดิมเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริงความรู้และคุณธรรม. ชีวิตทำไมมีค่าที่อยู่อาศัยย่อมเป็นคำถามเร่งด่วน แต่มันจะไม่ค่อยมีคำถามของการฆ่าตัวตาย คำถามที่ว่าทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นเฉพาะในกรณีที่คุณคิดว่ามีเหตุผลที่คุณจะฆ่าตัวเองและชีวิตของผู้คนไม่ค่อยจะมีความสุขเพื่อให้ว่าสาเหตุดังกล่าวกลายเป็นที่โดดเด่น หากภาวะซึมเศร้าโรคและความสิ้นหวังเป็นตัวละครที่ครอบงำในชีวิตประจำวันแล้วคนจะมีการต่อสู้ในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับว่าจะไปในที่ที่ทุกคน แต่น่าเสียดายเช่นการต่อสู้ไม่ได้หายากในหมู่เยาวชน: การสำรวจชาวอเมริกันของนักศึกษามหาวิทยาลัยพบว่าร้อยละ 10 กล่าวว่าพวกเขาได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังการฆ่าตัวตายในช่วงปีก่อนหน้านี้. ส่วนใหญ่ของเราต้องเผชิญกับคำถามที่รุนแรงมากน้อยของวิธีการที่จะไปถึงวิธีการ การใช้ชีวิตของเรา แล้วคำถามของความหมายของชีวิตไม่ได้สงสัยหนึ่งว่ามีความหมายใด ๆ เลย แต่ค่อนข้างหนึ่งที่สร้างสรรค์ที่สามารถมีคำตอบเกี่ยวกับการให้ข้อมูลในสิ่งที่แง่มุมของชีวิตให้มันคุ้มค่าที่อยู่อาศัย. สำหรับคนส่วนใหญ่ในวันนี้, ศาสนาให้ แหล่งที่มาของคำตอบสำหรับคำถามเกี่ยวกับเช่นความหมายของชีวิต เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็กอยู่ในโรงเรียนคาทอลิกในปี 1950 ผมได้เรียนรู้จากบัลติมอร์ปุจฉาวิสัชนาว่า"พระเจ้าทรงกระทำให้ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์ที่จะรักพระองค์และจะรับใช้พระองค์ในโลกนี้และเพื่อให้มีความสุขกับพระองค์ตลอดไปในครั้งต่อไป "จากมุมมองของศาสนาความหมายที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากใด ๆ ด้านไม่พอเพียงของชีวิตประจำวันของเรา แต่จากการเชื่อมต่อของเราอย่างลึกซึ้งกับพระเจ้าที่นำเราไปสู่การดำรงอยู่และผู้ที่มีความเป็นไปได้ของความสุขนิรันดร์ แต่สำหรับคนอื่น ๆ Camus และเหมือนตัวเองที่ได้ละทิ้งความเชื่อที่ผลิตโดยupbringings ศาสนาของเราเทววิทยาคำตอบให้กับความหมายของชีวิตคือไม่น่าเชื่อ นี้ไม่ได้หมายความว่าชีวิตเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระและไม่มีจุดหมายดังนั้นอย่างเต็มที่ไร้ความหมายว่าการฆ่าตัวตายที่ควรจะเป็นความลุ่มหลงชีวิตประจำวันของทุกคนหรือไม่ไม่ได้ทั้งหมด นักจิตวิทยาคลินิกที่ประสบความสำเร็จมาร์ติน Seligman ตั้งข้อสังเกตว่าทั้งสามอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของชีวิตความรักการทำงานและการเล่น สำหรับคนส่วนใหญ่อาณาจักรเหล่านี้ให้เหตุผลเพียงพอที่จะมีชีวิตอยู่ หากคุณมีชีวิตที่อุดมไปด้วยความรักของครอบครัวและเพื่อน ๆ กับการทำงานที่มีประสิทธิภาพและมีความสุขและมีความหลากหลายของงานอดิเรกและความบันเทิงที่ทำให้คุณมีความสุขแล้วปัญหาทั่วไปของความหมายของชีวิตที่ต้องมีปัญหาไม่ค่อยคุณกำจัดCamus 'มาก คำถามของการฆ่าตัวตาย ในบทที่ 7 และ 8 ผมจะใช้หลักฐานจากจิตวิทยาและประสาทที่จะแสดงความรักการทำงานและเล่นทำให้ชีวิตมีความหมายสำหรับคนส่วนใหญ่หรือไม่ว่าพวกเขาจะมีศาสนา. ในกรณีที่ไม่มีการคุกคามของไร้สาระประเด็นแคบเกี่ยวกับ ความหมายของชีวิตเกิดขึ้นเมื่อสามอาณาจักรความขัดแย้ง ยกตัวอย่างเช่นคู่ที่มีเด็กเล็กมักจะได้สัมผัสกับความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างความรักและการทำงานเมื่อความต้องการที่รุนแรงของเด็กในการแข่งขันสำหรับเวลาและพลังงานที่มีความต้องการของการพัฒนาอาชีพ ผู้ใหญ่ต้องคิดหาวิธีที่จะทำให้เข้ากันได้ความสุขของงานอดิเรกที่ขี้เล่นเช่นกีฬาและดนตรีที่มีความจำเป็นที่จะได้รับงานและสนับสนุนตัวเอง หนึ่งในข้อดีของการเจริญเติบโตไม่กี่รุ่นเก่าก็คือการลดลงของครอบครัวความรับผิดชอบและความพึงพอใจหรือลดลงของเป้าหมายการทำงานที่สามารถทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรของความรักการทำงานและการเล่นมากจัดการได้มากขึ้น ฉันจะอธิบายวิธีการที่ความหมายของชีวิตไม่มีสิ่งเดียวเช่นความจงรักภักดีต่อพระเจ้าแต่ขึ้นอยู่กับหลายมิติที่เปลี่ยนในความสำคัญในช่วงเวลาของชีวิตของบุคคล ดังนั้นชีวิตต้องไม่จมลงไปในชนิดของไร้สาระกอด Camus เมื่อเขาได้เขียนในวัยยี่สิบของเขา. จุดมุ่งหมายของฉันในหนังสือเล่มนี้คือการใช้การวิจัยเชิงทดลองและทฤษฎีทางจิตวิทยาและประสาทเพื่อให้มีความเข้าใจมากยิ่งขึ้นและลึกของความรักการทำงานและเล่นให้ดีเหตุผลสำหรับการใช้ชีวิต ดังนั้นคำตอบสำหรับคำถาม Camus 'ปรัชญาเกี่ยวกับความหมายของชีวิตกลายเป็นที่เชื่อมโยงกับค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่นักปรัชญาและนักคิดหลายศาสนาจะพิจารณาการโกง พวกเขาคิดปรัชญาที่ว่าควรจะเกี่ยวข้องกับความจริงที่เป็นนิรันดร์และแน่นอนไม่ได้มีการค้นพบที่ยุ่งและบางครั้งชั่วคราวของวิทยาศาสตร์เชิงประจักษ์ แต่น่าเสียดายที่ปรัชญาได้รับการไม่ประสบความสำเร็จในการหาความจริงนิรันดร์ดังกล่าวกว่าศาสนาได้รับ ในทางตรงกันข้ามผมจะพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าไซโคเป็นมั่งคั่งที่เกี่ยวข้องไม่เพียง แต่จะเป็นคำถามของความหมายของชีวิต แต่ยังรวมถึงคำถามที่ฉันคิดว่าเป็นเพียงพื้นฐานเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริงความรู้และคุณธรรม. โดยไม่มีการจัดอันดับ นี่เป็นสิ่งที่ดูเหมือนจะให้ผมเป็นคำถามทางปรัชญาพื้นฐานที่สุด:? คือความเป็นจริงคืออะไร? ทำเรารู้จริงทำไมคือชีวิตชีวิตที่คุ้มค่า? สิ่งที่ทำให้การกระทำที่ถูกหรือผิด? ในทางตรงกันข้ามกับแบร์กามูผมคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์กับ อยู่คำถามของความหมายของชีวิตหลังจากพิจารณาธรรมชาติของความรู้ของเราในความเป็นจริงแม้ว่าเราจะเห็นว่าคำถามเหล่านี้ทั้งหมดมีความเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด ยกตัวอย่างเช่นคำถามที่ว่าทำไมชีวิตที่มีค่าที่อยู่อาศัยยกประเด็นเกี่ยวกับความถูกต้องตามกฎหมายคุณธรรมของปลายเช่นความรักการทำงานและการเล่น นอกจากนี้ยังมีประเด็นที่เกี่ยวกับธรรมชาติของความรู้และความเป็นจริงมีความสำคัญสำหรับการแสวงหาของคำถามเกี่ยวกับคุณธรรมและความหมายของชีวิต. เราจำเป็นต้องรู้ว่าสิ่งที่บุคคลและวิธีการที่พวกเขาสามารถได้รับความรู้ในการที่จะสามารถคิดออกวิธีการประเมินค่าวัตถุประสงค์ของชีวิตมนุษย์และความถูกต้องหรือ wrongness ของการกระทำ. แหล่งที่มาของภูมิปัญญาคำว่า "ปรัชญา" เกิดขึ้นจากคำภาษากรีกสำหรับความรักของภูมิปัญญา แต่สิ่งที่เป็นภูมิปัญญาที่ปรัชญาควรจะมองหาและวิธีการที่สามารถจะพบ? ภูมิปัญญาไม่ได้เป็นเพียงความรู้ในขณะที่มีหลายชิ้นส่วนของความรู้เกี่ยวกับความสำคัญทั่วไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันรู้ว่าโตรอนโตเป็นเมืองในออนตาริ แต่แทบจะไม่อ้างว่ารู้นี้ทำให้ฉันฉลาด แต่เราควรคิดว่าภูมิปัญญาเป็นความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญทำไมมันเป็นเรื่องสำคัญและวิธีการเพื่อให้บรรลุมัน รู้ว่าสิ่งที่เรื่องที่ควรให้คำแนะนำเราจะได้รับชนิดอื่น ๆ ของความรู้ที่สำคัญมากกว่าการแสวงหาความมั่งคั่งของความเชื่อที่อาจจะเป็นจริงแต่จิ๊บจ๊อย ในระดับที่ลึกที่สุดภูมิปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการรู้ไม่เพียง แต่สิ่งที่ชนิดของสิ่งที่มีความสำคัญต่อมนุษย์แต่ยังว่าทำไมพวกเขามีความสำคัญ ตัวอย่างเช่นในการจะฉลาดที่คุณจำเป็นต้องมีความเข้าใจบางอย่างที่รักเรื่องกับคนที่มีจิตวิทยาเหตุผลและชีวภาพเหตุผลเรื่องความรักและว่ามีวิธีการที่ดีขึ้นและแย่ลงของการค้นหาความรัก. ทุกคนต้องภูมิปัญญาของการจัดเรียงนี้ในการสั่งซื้อ ในการดำเนินชีวิตของพวกเขาอย่างมีประสิทธิภาพ แต่ภูมิปัญญาอาจจะใช้ในรูปแบบที่แตกต่างกันคนไปผ่านขั้นตอนของชีวิต เด็กเล็กมีความต้องการเพียงสำหรับภูมิปัญญาโชคดีที่เป็นความต้องการและแผนการของพวกเขาจะได้รับการดูแลตามปกติโดยผู้ปกครองและอื่น ๆ ที่ผู้ดูแลผู้ป่วย แต่วัยรุ่นและผู้ใหญ่วัยหนุ่มสาวต้องเผชิญกับการเปลี่ยนที่สำคัญจากการเล่นเป็นสำคัญของพวกเขาโฟกัสไปที่ความกังวลเกี่ยวกับการประกอบอาชีพและครอบครัวที่ยกระดับความสำคัญของงานและความรัก หาการเชื่อมโยงกันในหมู่การทำงาน, ความรัก, และการเล่นเป็นกุญแจสำคัญในการค้นหาความพึงพอใจและความสุขในวัยกลางคน ในฐานะที่เป็นคนที่โตขึ้นพวกเขาจะต้องคิดออกว่าจะเปลี่ยนความสมดุลนี้ในการรักษาด้วยการเปลี่ยนแปลงในครอบครัวรับผิดชอบและความสามารถลดลงเนื่องจากสุขภาพที่ลดลง. นักปรัชญากรีกโบราณ Epicurus ฉะฉานแสดงความต้องการสำหรับภูมิปัญญาทั่วชีวิตช่วง: อย่าให้ผู้ใดเป็น ช้าที่จะแสวงหาปัญญาเมื่อเขาเป็นเด็กไม่เบื่อในการค้นหาของมันเมื่อเขาได้เติบโตเก่า อายุไม่เร็วเกินไปหรือสายเกินไปสำหรับสุขภาพของจิตวิญญาณ และจะบอกว่าฤดูกาลสำหรับการศึกษาปรัชญายังไม่ได้มาหรือว่ามันเป็นอดีตและหายไปก็เหมือนบอกว่าฤดูกาลเพื่อความสุขยังไม่เป็นหรือว่าขณะนี้ไม่มีอะไรมาก ดังนั้นทั้งเด็กและคนแก่เหมือนกันควรจะแสวงหาภูมิปัญญาในอดีตในการสั่งซื้อที่เป็นอายุมามากกว่าเขาเขาอาจจะเป็นหนุ่มสาวในสิ่งที่ดีเพราะพระคุณของสิ่งที่มีได้และหลังเพื่อที่ว่าในขณะที่เขาเป็นหนุ่มสาวที่เขาอาจจะในเวลาเดียวกันจะเก่าเพราะเขามีความกลัวในสิ่งที่ไม่มีจะเกิดมา ดังนั้นเราจึงต้องใช้ตัวเองในสิ่งที่นำความสุขเพราะหากที่เป็นปัจจุบันเรามีทุกอย่างและหากที่จะขาดการกระทำของเราทั้งหมดจะถูกนำไปบรรลุมัน. ในบทที่ 7 ผมจะท้าทายสมมติฐานของ Epicurus ความสุขที่เป็นความหมายของชีวิตและฉันชอบที่จะเขียนของสุขภาพของจิตใจหรือสมองมากกว่าจิตวิญญาณ แต่ผมเห็นด้วยใจจริงที่เด็กและคนแก่เหมือนกันควรที่จะแสวงหาภูมิปัญญา. ภูมิปัญญาทำงานที่ระดับที่แตกต่าง ส่วนใหญ่โดยทั่วไปมันเกี่ยวข้องกับการตระหนักถึงเป้าหมายที่สำคัญเช่นความรักการทำงานและการเล่น นอกจากนี้ยังมีสติปัญญามากประกอบด้วยในความรู้เกี่ยวกับวิธีการเหล่านี้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย ยกตัวอย่างเช่นการเรียนรู้จากประสบการณ์ว่าจะมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติกที่ดีก่อให้เกิดความพึงพอใจของเป้าหมายของการมีความรักในชีวิตหนึ่งของ นอกจากนี้ยังรวมถึงภูมิปัญญาหลายชนิดของความรู้ที่เติมเต็มข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเป้าหมายหลักและวิธีการที่จะบรรลุพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งรู้วิธีเพื่อให้ตัวเองมีสุขภาพดีโดยการรับประทานอาหารที่ดีมีคุณค่าเพื่อให้มั่นใจว่าการเจ็บป่วยจะไม่ป้องกันการแสวงหาเป้าหมายที่สำคัญ ภูมิปัญญาของความกังวลโดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดเรียงลึกรู้ว่าทำไมบางเป้าหมายเช่นความรักการทำงานและการเล่นที่ให้ความสำคัญกับคน บทที่ 8 จะยืนยันว่าความรักการทำงานและการเล่นที่มีความหมายของชีวิตเพราะพวกเขาช่วยในการตอบสนองความต้องการของมนุษย์ที่สำคัญ. ที่เราสามารถมองหาทุกชนิดเหล่านี้ของภูมิปัญญา? นักปรัชญาได้ขอภูมิปัญญาเป็นพันๆ ปี แต่มีมติเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาได้เรียนรู้ นักปรัชญาเจอร์โดล้อว่าใครที่คิดว่านักปรัชญาที่มีการเข้าถึงทรัพยากรมากในทางปฏิบัติ Wis
การแปล กรุณารอสักครู่..
ทำไมยังมีชีวิตอยู่
ทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตาย ? การ์นิเย่เริ่มต้นหนังสือของเขาเรื่องของซิซีฟัสด้วยที่ทำให้ตกใจ
ยืนยัน " มี แต่หนึ่งที่ร้ายแรงจริงๆ และนั่นคือปรัชญาปัญหาฆ่าตัวตาย " นักประพันธ์และนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส
ที่ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับวรรณคดีใน 1957 คามิวบอกว่าตัดสิน
ไม่ว่าชีวิตจะไม่มีค่าปริมาณการตอบคำถามพื้นฐานของปรัชญา ถ้า
ชีวิตไร้ความหมาย ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะไล่ตามแบบปรัชญาคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติ
ความจริง ความรู้ และคุณธรรม
ทำไมชีวิตเป็นชีวิตที่คุ้มค่า ย่อมเป็นคำถามเร่งด่วน แต่ก็ไม่ค่อยได้เรื่อง การฆ่าตัวตาย
คำถามที่ว่าทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นเท่านั้น ถ้าคุณคิดว่ามันคือเหตุผลว่าทำไมคุณต้อง
ฆ่าตัวเอง และชีวิตของคนแทบแย่ว่าเหตุผลดังกล่าวกลายเป็นที่โดดเด่น ถ้า
ภาวะซึมเศร้า , โรค , และสิ้นหวังเป็นตัวละครที่ยุ่งยากในชีวิตประจําวัน แล้วคน
จะต่อสู้ทุกวัน ว่าจะไปต่อเลย ขออภัย เช่นการต่อสู้ไม่ยาก
ในผู้ใหญ่ : สำรวจชาวอเมริกันของนักศึกษาพบว่า 10 เปอร์เซ็นต์กล่าวว่าพวกเขา
อย่างจริงจังฆ่าตัวตายในระหว่างปีที่แล้ว .
ส่วนใหญ่ที่เราเผชิญมากน้อยรุนแรงคำถามว่าจะไปอย่างไร ชีวิตของเรา จากนั้น
ถามความหมายของชีวิตไม่ใช่สงสัยหนึ่งว่าไม่มีความหมายเลย แต่
ค่อนข้างสร้างสรรค์ที่ได้ตอบข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ด้านของชีวิตให้คุ้มค่าอยู่
.
สำหรับคนส่วนใหญ่วันนี้ ศาสนามีแหล่งของคำตอบของคำถามดังกล่าวเกี่ยวกับ
ความหมายของชีวิต เมื่อฉันเป็นเด็กในโรงเรียนคาทอลิกในอังกฤษ ผมได้เรียนรู้จากบัลติมอร์
คำสอนว่า " พระเจ้าทำให้ผมรู้จักพระองค์ รักพระองค์ และปรนนิบัติพระองค์ในโลกนี้และจะเป็นตลอดไป
ยินดีกับเขาต่อไป " จากมุมมองทางศาสนา หมายถึง เกิดขึ้นไม่ขาดแคลนจาก
ด้านของชีวิตประจำวันของเรา แต่จากความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพระเจ้า ผู้ทรงนำเราเข้าสู่
การดำรงอยู่ที่มีความเป็นไปได้ของความสุขนิรันดร์ อย่างไรก็ตาม คามิว และคนอื่น ๆชอบ
ตัวเองที่ได้ละทิ้งความเชื่อทางศาสนาของเรา ผลิตโดย upbringings ศาสนศาสตร์
,ตอบความหมายของชีวิตคือไม่น่าเชื่อ นี่หมายความว่าชีวิตเป็นเรื่องเหลวไหล ไร้สาระ และไร้ประโยชน์อย่างเต็มที่
จึงไร้ความหมาย ที่ฆ่าตัวตาย ควรเข้าไปในชีวิตประจำวันของทุกคน
ไม่ใช่ทั้งหมด นักจิตวิทยาทางคลินิกที่มีมาร์ติน เซลิกแมนกล่าวว่าทั้งสามมหาอาณาจักร
ของชีวิต ความรัก การงาน และเล่น สำหรับคนส่วนใหญ่ อาณาจักรเหล่านี้ให้เหตุผลเพียงพอที่จะมีชีวิตอยู่ ถ้าของคุณ
ชีวิตที่อุดมไปด้วยความรักของครอบครัวและเพื่อนกับงานที่มีประสิทธิภาพและน่ารื่นรมย์ และพันธุ์ของ pastimes และความบันเทิง
ที่ทำให้เธอมีความสุขแล้วปัญหาทั่วไปของความหมายของชีวิต ต้องรบกวนคุณ
แทบขจัดคามิว ' มากคำถามของการฆ่าตัวตาย ในบทที่ 7 และ 8 ผม
จะใช้หลักฐานจากจิตวิทยาและประสาทวิทยาศาสตร์ แสดงว่ารักงานและเล่นให้ชีวิต
มีความหมายสำหรับคนส่วนใหญ่ หรือไม่มีศาสนา
ในกรณีที่ไม่มีการคุกคามของไร้สาระ ประเด็นแคบเกี่ยวกับความหมายของชีวิตเกิดขึ้นเมื่อ
สามอาณาจักรที่ขัดแย้งกัน ตัวอย่างเช่นคู่กับเด็กเล็กมักจะพบความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่าง
ความรักและการทำงานเมื่อความต้องการที่รุนแรงของเด็กแข่งขันกับเวลาและพลังงานด้วย
ความต้องการในการพัฒนาอาชีพผู้ใหญ่ต้องการที่จะคิดออกวิธีการที่จะให้เข้ากันได้
ความสุขของ pastimes ขี้เล่นเช่นกีฬาและดนตรีด้วยขวางทำงานและสนับสนุน
ตัวเอง หนึ่งในข้อดีที่ไม่กี่ของการเจริญเติบโตที่มีอายุมากกว่าคือการรับผิดชอบครอบครัว
และความพึงพอใจหรือลดลงของเป้าหมายอาชีพสามารถสร้างความขัดแย้งระหว่าง
อาณาจักรแห่งรัก งาน
ทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตาย ? การ์นิเย่เริ่มต้นหนังสือของเขาเรื่องของซิซีฟัสด้วยที่ทำให้ตกใจ
ยืนยัน " มี แต่หนึ่งที่ร้ายแรงจริงๆ และนั่นคือปรัชญาปัญหาฆ่าตัวตาย " นักประพันธ์และนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส
ที่ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับวรรณคดีใน 1957 คามิวบอกว่าตัดสิน
ไม่ว่าชีวิตจะไม่มีค่าปริมาณการตอบคำถามพื้นฐานของปรัชญา ถ้า
ชีวิตไร้ความหมาย ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะไล่ตามแบบปรัชญาคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติ
ความจริง ความรู้ และคุณธรรม
ทำไมชีวิตเป็นชีวิตที่คุ้มค่า ย่อมเป็นคำถามเร่งด่วน แต่ก็ไม่ค่อยได้เรื่อง การฆ่าตัวตาย
คำถามที่ว่าทำไมคุณไม่ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นเท่านั้น ถ้าคุณคิดว่ามันคือเหตุผลว่าทำไมคุณต้อง
ฆ่าตัวเอง และชีวิตของคนแทบแย่ว่าเหตุผลดังกล่าวกลายเป็นที่โดดเด่น ถ้า
ภาวะซึมเศร้า , โรค , และสิ้นหวังเป็นตัวละครที่ยุ่งยากในชีวิตประจําวัน แล้วคน
จะต่อสู้ทุกวัน ว่าจะไปต่อเลย ขออภัย เช่นการต่อสู้ไม่ยาก
ในผู้ใหญ่ : สำรวจชาวอเมริกันของนักศึกษาพบว่า 10 เปอร์เซ็นต์กล่าวว่าพวกเขา
อย่างจริงจังฆ่าตัวตายในระหว่างปีที่แล้ว .
ส่วนใหญ่ที่เราเผชิญมากน้อยรุนแรงคำถามว่าจะไปอย่างไร ชีวิตของเรา จากนั้น
ถามความหมายของชีวิตไม่ใช่สงสัยหนึ่งว่าไม่มีความหมายเลย แต่
ค่อนข้างสร้างสรรค์ที่ได้ตอบข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ด้านของชีวิตให้คุ้มค่าอยู่
.
สำหรับคนส่วนใหญ่วันนี้ ศาสนามีแหล่งของคำตอบของคำถามดังกล่าวเกี่ยวกับ
ความหมายของชีวิต เมื่อฉันเป็นเด็กในโรงเรียนคาทอลิกในอังกฤษ ผมได้เรียนรู้จากบัลติมอร์
คำสอนว่า " พระเจ้าทำให้ผมรู้จักพระองค์ รักพระองค์ และปรนนิบัติพระองค์ในโลกนี้และจะเป็นตลอดไป
ยินดีกับเขาต่อไป " จากมุมมองทางศาสนา หมายถึง เกิดขึ้นไม่ขาดแคลนจาก
ด้านของชีวิตประจำวันของเรา แต่จากความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพระเจ้า ผู้ทรงนำเราเข้าสู่
การดำรงอยู่ที่มีความเป็นไปได้ของความสุขนิรันดร์ อย่างไรก็ตาม คามิว และคนอื่น ๆชอบ
ตัวเองที่ได้ละทิ้งความเชื่อทางศาสนาของเรา ผลิตโดย upbringings ศาสนศาสตร์
,ตอบความหมายของชีวิตคือไม่น่าเชื่อ นี่หมายความว่าชีวิตเป็นเรื่องเหลวไหล ไร้สาระ และไร้ประโยชน์อย่างเต็มที่
จึงไร้ความหมาย ที่ฆ่าตัวตาย ควรเข้าไปในชีวิตประจำวันของทุกคน
ไม่ใช่ทั้งหมด นักจิตวิทยาทางคลินิกที่มีมาร์ติน เซลิกแมนกล่าวว่าทั้งสามมหาอาณาจักร
ของชีวิต ความรัก การงาน และเล่น สำหรับคนส่วนใหญ่ อาณาจักรเหล่านี้ให้เหตุผลเพียงพอที่จะมีชีวิตอยู่ ถ้าของคุณ
ชีวิตที่อุดมไปด้วยความรักของครอบครัวและเพื่อนกับงานที่มีประสิทธิภาพและน่ารื่นรมย์ และพันธุ์ของ pastimes และความบันเทิง
ที่ทำให้เธอมีความสุขแล้วปัญหาทั่วไปของความหมายของชีวิต ต้องรบกวนคุณ
แทบขจัดคามิว ' มากคำถามของการฆ่าตัวตาย ในบทที่ 7 และ 8 ผม
จะใช้หลักฐานจากจิตวิทยาและประสาทวิทยาศาสตร์ แสดงว่ารักงานและเล่นให้ชีวิต
มีความหมายสำหรับคนส่วนใหญ่ หรือไม่มีศาสนา
ในกรณีที่ไม่มีการคุกคามของไร้สาระ ประเด็นแคบเกี่ยวกับความหมายของชีวิตเกิดขึ้นเมื่อ
สามอาณาจักรที่ขัดแย้งกัน ตัวอย่างเช่นคู่กับเด็กเล็กมักจะพบความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่าง
ความรักและการทำงานเมื่อความต้องการที่รุนแรงของเด็กแข่งขันกับเวลาและพลังงานด้วย
ความต้องการในการพัฒนาอาชีพผู้ใหญ่ต้องการที่จะคิดออกวิธีการที่จะให้เข้ากันได้
ความสุขของ pastimes ขี้เล่นเช่นกีฬาและดนตรีด้วยขวางทำงานและสนับสนุน
ตัวเอง หนึ่งในข้อดีที่ไม่กี่ของการเจริญเติบโตที่มีอายุมากกว่าคือการรับผิดชอบครอบครัว
และความพึงพอใจหรือลดลงของเป้าหมายอาชีพสามารถสร้างความขัดแย้งระหว่าง
อาณาจักรแห่งรัก งาน
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- คุณอยากเปลี่ยนผู้อำนวยการหรือไม่
- Yes if you want
- คุณอยากเปลี่ยนผู้อำนวยการหรือไม่
- items
- Good dreams don't sleep late now for a b
- ถ้าเรามีใจรักและลงมือทำความสำเร็จของเราน
- ใช้ไม้ในการปลูกสร้างบ้านเรือนเครื่องมือเ
- Be honest with me ok
- จากที่เขาได้เที่ยวชมประเทศไทยฉันก็หวังว่
- it went fine
- Do you have your own websites?
- สูงที่สุด
- The number found when subtracting one nu
- ช่วยลดปริมาณขยะลง
- Thinking too much can only cause problem
- เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
- alike
- ฉันตั้งใจอ่านหนังสือ
- ฉันเคารพการตัดสินใจของคุณ
- ฉันเรียนอยู่ที่โรงเรียนสุโขทัยวิทยาคมชั้
- ก๋วยเตี๋ยว
- สามารถสอบเข้าเรียนต่อได้ตามความสนใจและศั
- Because I like cartoon very much and I b
- To compare the accuracy of your data.
