The planned construction of hundred

The planned construction of hundreds of hydroelectric dams in the Amazon basin has the potential to provide invaluable ‘clean’ energy resources for aiding in securing future regional energy needs and continued economic growth. These mega-structures, however, directly and indirectly interfere with natural ecosystem dynamics, and can cause noticeable tree loss. To improve our understanding of how hydroelectric dams affect the surrounding spatiotemporal patterns of forest disturbances, this case study integrated remote sensing spectral mixture analysis, GIS proximity analysis and statistical hypothesis testing to extract and evaluate spatially-explicit patterns of deforestation (clearing of entire forest patch) and forest degradation (reduced tree density) in the 80,000 km2 neighborhoods of the Brazil's Tucuruí Dam, the first large-scale hydroelectric project in the Amazon region, over a period of 25 years from 1988 to 2013. Results show that the average rates of deforestation were consistent during the first three time periods 1988–1995 (620 km2 per year), 1995–2001 (591 km2 per year), and 2001–2008 (660 km2 per year). However, such rate dramatically fell to half of historical levels after 2008, possibly reflecting the 2008 global economic crisis and enforcement of the Brazilian Law of Environmental Crimes. The rate of forest degradation was relatively stable from 1988 to 2013 and, on average, was 17.8% of the rate of deforestation. Deforestation and forest degradation were found to follow similar spatial patterns across the dam neighborhoods, upstream reaches or downstream reaches at the distances of 5 km–80 km, suggesting that small and large-scale forest disturbances may have been influencing each other in the vicinity of the dam. We further found that the neighborhoods of the Tucuruí Dam and the upstream region experienced similar degrees of canopy loss. Such loss was mainly attributed to the fast expansion of the Tucuruí town, and the intensive logging activities alongside major roads in the upstream reservoir region. In contrast, a significantly lower level of forest disturbance was discovered in the downstream region.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การก่อสร้างแผนหลายร้อย hydroelectric เขื่อนในลุ่มน้ำอเมซอนมีศักยภาพในการให้พลังงานล้ำค่า 'สะอาด' ทรัพยากรสำหรับช่วยงานในการรักษาความปลอดภัยความต้องการพลังงานภูมิภาคในอนาคต และเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ร็อคโครงสร้าง อย่างไรก็ตาม โดยตรง และโดยอ้อมรบกวนธรรมชาติ dynamics และอาจทำให้เกิดการสูญเสียต้นไม้อย่างเห็นได้ชัด เราเข้าใจว่า hydroelectric เขื่อนส่งผลกระทบต่อการปรับปรุง รูปแบบ spatiotemporal โดยรอบของป่ารบกวน กรณีศึกษานี้รวมระยะไกลตรวจสเปกตรัมผสมวิเคราะห์ GIS ห้องวิเคราะห์ และทดสอบสมมติฐานทางสถิติเพื่อแยก และประเมินรูปแบบ spatially ชัดเจนของการทำลายป่า (หักบัญชีของป่าทั้งแพทช์) และป่าสลายตัว (ความหนาแน่นของต้นไม้ลดลง) ในละแวกใกล้เคียง km2 80000 ของเขื่อน Tucuruí ของบราซิล ขนาดใหญ่ hydroelectric โครงการแรกในภูมิภาค Amazon ในช่วง 25 ปีจาก 1988 ถึงปี 2013 ผลลัพธ์แสดงว่า อัตราเฉลี่ยของการทำลายป่าสอดคล้องกันระหว่างสามแรกช่วงปี 1988-1995 (620 km2 ปี), 1995-2001 (591 km2 ปี), และ 2001-2008 (660 km2 ปี) อย่างไรก็ตาม อัตราดังกล่าวอย่างมากล้มครึ่งหนึ่งของระดับประวัติศาสตร์หลังจาก 2008 อาจสะท้อนให้เห็นถึงวิกฤตเศรษฐกิจโลกและการบังคับใช้บราซิลกฎหมายของสิ่งแวดล้อมอาชญากรรม 2008 อัตราการสลายตัวของป่าคือค่อนข้างมีเสถียรภาพจาก 1988 ถึงปี 2013 และ เฉลี่ย 17.8% ของอัตราการตัดไม้ทำลายป่านั้น ตัดไม้ทำลายป่าและสร้างป่าพบตามรูปแบบพื้นที่ที่คล้ายกันในละแวกใกล้เคียงเขื่อน จนถึงขั้นต้นน้ำ หรือปลายน้ำจนถึงที่ระยะทาง 5 km – 80 km แนะนำที่ รบกวนป่าขนาดเล็ก และขนาดใหญ่อาจมีการชักกันตั้งเขื่อน เราเพิ่มเติมพบว่า ละแวกใกล้เคียงเขื่อน Tucuruí และภูมิภาคขั้นต้นน้ำมีประสบการณ์คล้ายองศาของการสูญเสียของฝาครอบ ขาดทุนดังกล่าวได้ส่วนใหญ่เกิดจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วของเมือง Tucuruí และการเร่งรัดบันทึกกิจกรรมควบคู่ไปกับถนนสายหลักในพื้นที่อ่างเก็บน้ำขั้นต้นน้ำ รบกวนป่าระดับต่ำในทางตรงกันข้าม ถูกค้นพบในพื้นที่ปลายน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การก่อสร้างตามแผนของหลายร้อยเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำในลุ่มน้ำอเมซอนมีศักยภาพที่จะให้ทรงคุณค่า 'สะอาด' แหล่งพลังงานสำหรับการช่วยเหลือในการรักษาความปลอดภัยความต้องการพลังงานในระดับภูมิภาคในอนาคตและการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ล้านโครงสร้างเหล่านี้ แต่ตรงและทางอ้อมกับการเปลี่ยนแปลงรบกวนระบบนิเวศธรรมชาติและสามารถก่อให้เกิดการสูญเสียต้นไม้ที่เห็นได้ชัด เพื่อปรับปรุงความเข้าใจของเราวิธีการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนส่งผลกระทบต่อที่อยู่รอบ ๆ รูปแบบ spatiotemporal ระเบิดป่ากรณีศึกษานี้บูรณาการระยะไกลการวิเคราะห์ส่วนผสมสเปกตรัมการวิเคราะห์ความใกล้ชิดระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และการทดสอบสมมติฐานทางสถิติในการสกัดและประเมินรูปแบบการสันนิฐาน-ที่ชัดเจนในการตัดไม้ทำลายป่า (สำนักหักบัญชีของแพทช์ป่าทั้งหมด ) และความเสื่อมโทรมของป่า (ความหนาแน่นของต้นไม้ที่ลดลง) ใน 80,000 กิโลเมตร 2 ละแวกใกล้เคียงของบราซิลทูคูรุยเขื่อนแรกขนาดใหญ่โครงการไฟฟ้าพลังน้ำในภูมิภาคอะเมซอนในช่วงระยะเวลา 25 ปีนับจาก 1988 ถึง 2013 ผลแสดงว่าอัตราเฉลี่ยของ ตัดไม้ทำลายป่ามีความสอดคล้องในช่วงแรกของสามช่วงเวลา 1988-1995 (620 กิโลเมตร 2 ต่อปี) 1995-2001 (591 กิโลเมตร 2 ต่อปี) และ 2001-2008 (660 กิโลเมตร 2 ต่อปี) อย่างไรก็ตามอัตราดังกล่าวลดลงอย่างมากถึงครึ่งหนึ่งของระดับประวัติศาสตร์หลังจากที่ 2008 อาจจะสะท้อนให้เห็นถึงวิกฤตเศรษฐกิจทั่วโลก 2008 และการบังคับใช้ของกฎหมายบราซิลอาชญากรรมสิ่งแวดล้อม อัตราการย่อยสลายป่าค่อนข้างคง 1988-2013 และโดยเฉลี่ยเป็น 17.8% ของอัตราการตัดไม้ทำลายป่า ตัดไม้ทำลายป่าและความเสื่อมโทรมของป่าพบว่าเป็นไปตามรูปแบบการกระจายที่คล้ายกันทั่วละแวกใกล้เคียงเขื่อนต้นน้ำต้นน้ำหรือต้นน้ำปลายน้ำที่ระยะทาง 5 กิโลเมตร 80 กิโลเมตรบอกว่าขนาดเล็กและการรบกวนป่าขนาดใหญ่ที่อาจจะได้รับอิทธิพลต่อกันและกันในบริเวณใกล้เคียงของ เขื่อน เรายังพบว่าในละแวกใกล้เคียงของเขื่อนทูคูรุยและภูมิภาคต้นน้ำที่มีประสบการณ์ที่คล้ายกันองศาของการสูญเสียหลังคา การสูญเสียดังกล่าวส่วนใหญ่ประกอบกับการขยายตัวที่รวดเร็วของเมืองทูคูรุยและกิจกรรมการเข้าสู่ระบบอย่างเข้มข้นควบคู่ไปกับถนนสายหลักในภูมิภาคอ่างเก็บน้ำต้นน้ำ ในทางตรงกันข้ามระดับที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญของความวุ่นวายป่าที่ถูกค้นพบในภูมิภาคต่อเนื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การก่อสร้างตามแผนของร้อยพลังน้ำเขื่อนในลุ่มน้ำอเมซอนมีศักยภาพที่จะให้ทรัพยากรพลังงานที่ทรงคุณค่า ' สะอาด ' เพื่อช่วยเหลือในการรักษาความปลอดภัยความต้องการพลังงานในภูมิภาคในอนาคต และการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง เหล่านี้โครงสร้างใหญ่ อย่างไรก็ตาม ทั้งทางตรง และทางอ้อม ยุ่งกับพลวัตของระบบนิเวศธรรมชาติและสามารถทำให้เกิดการสูญเสียต้นไม้ที่สามารถเพื่อปรับปรุงความเข้าใจของวิธีการพลังน้ำเขื่อนมีผลต่อรอบ spatiotemporal รูปแบบของการรบกวนป่า กรณีศึกษานี้รวมการวิเคราะห์ส่วนผสมของสเปกตรัมจากระยะไกล ,ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และการวิเคราะห์ เช่น การทดสอบสมมติฐานเชิงสถิติเพื่อแยกความแตกต่างที่ชัดเจนของการตัดไม้ทำลายป่าและประเมินรูปแบบการแก้ไข และป่าเสื่อมโทรม ป่าทั้งป่า ) ( ลดความหนาแน่นของต้นไม้ ) ในย่าน 80 , 000 ตารางกิโลเมตร ของบราซิล เป็นเมืองแรก tucuru เขื่อนขนาดใหญ่ โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำในภูมิภาค Amazon ตลอดระยะเวลา 25 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ถึงปี 2013 .ผลการศึกษาพบว่า อัตราเฉลี่ยของการตัดไม้ทำลายป่าที่สอดคล้องในช่วงสามช่วงเวลา 1988 – 1995 ( 620 ตารางกิโลเมตรต่อปี ) ปี 1995 – 2001 ( 591 กิโลเมตรต่อปี ) และพ.ศ. 2544 – 2008 ( 660 ตารางกิโลเมตรต่อปี ) อย่างไรก็ตามอัตราดังกล่าวลดลงถึงครึ่งหนึ่งของระดับเดิมอย่างรวดเร็ว หลังจากปี 2008 อาจจะสะท้อนให้เห็นถึง 2008 วิกฤตเศรษฐกิจโลกและการบังคับใช้ของกฎหมายบราซิลอาชญากรรมสิ่งแวดล้อมอัตราการย่อยสลายป่าไม้ที่ค่อนข้างมั่นคง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ถึงปี 2013 และโดยเฉลี่ยเป็น 17.8 % ของอัตราการทำลายป่า การทำลายป่าและความเสื่อมโทรมของป่าที่พบตามรูปแบบทางพื้นที่ที่คล้ายกันข้ามเขื่อนต้นน้ำถึงปลายน้ำ หรือย่าน ถึงระยะ 5 กม. - 80 กิโลเมตรแนะนำว่า ขนาดเล็ก และขนาดใหญ่ในป่าอาจจะมีอิทธิพลต่อกันและกัน ในบริเวณเขื่อน เรายังพบว่า ย่านของเมือง tucuru เขื่อนและพื้นที่ต้นน้ำที่มีองศาที่คล้ายกันของเรือนยอด การสูญเสีย ความสูญเสียดังกล่าว เป็นหลัก ประกอบกับการขยายตัวอย่างรวดเร็วของ tucuru เมืองเมืองและเร่งรัดการจัดกิจกรรมควบคู่ไปกับถนนสายหลักในเขตอ่างเก็บน้ำ . ในทางตรงกันข้าม , ระดับที่ลดลงของการรบกวนป่าถูกค้นพบในภูมิภาคนี้ต่อไปในอนาคต