Can’t say as I see Lefille being co

Can’t say as I see Lefille being convinced by that, though… he sighed inwardly. Unexpectedly, however, Lefille seemed to take his words at face value.

“Is that really okay with you? A high rank should prove extremely valuable even in Kurand and Nelferia, you know? There really isn’t anything to be gained by holding on to such a low rank.”

That was certainly true, providing that he planned to live off of the work provided by the Twilight Pavilion. That was not, however, the case.

“I’m not really that hung up on working for the guild, although I can’t say I want to be poor either. It’s fine.”

“…Just what exactly do you plan to do by going to Kurand and the Empire?”

“Well, gather some information, I guess.”

“Information?”

“Coming from the east, there’s still a lot I don’t know about things here. I need to learn.”

“…”

His harmless reasoning was met by a silent stare.

She watched him closely, her tight gaze seemingly reading right through him, interpreting the true meaning behind his words and expression.

When it came to Lefille, Suimei was determined to play the fool to the end.

“Did I say something strange?”

“No, I was just trying to decide if you were lying just now. —Actually, ‘lying’ is the wrong word. You weren’t lying, but you weren’t telling the whole truth either.”

How? Suimei didn’t think there were any logical gaps in what he’d said just now.

“…And why would you think that?” he asked with some surprise, a wry smile on his face.

“Women’s intuition.”

“Again with the unreliable stuff.”

“Hehe, I was just joking, actually. That said, I’ve met a lot of people, so I can see through a thing or two,” she offered in explanation, simultaneously praising herself. “—You haven’t lied to me, but you’re certainly hiding a ton of secrets. I’m 100% sure that’s the case.”

“…Perhaps.”

In response to Lefille’s discerning comment, Suimei gave a vague reply and shrugged his shoulders. There wasn’t any real need to vehemently reject her words. This should be fine.

“…Alright then. It doesn’t seem like this is something I should stick my nose into. I won’t say anything more about your rank,” she said finally.

“Don’t worry about it. And thank you.”

Although on the surface of things, Suimei was apologetic, but he wasn’t actually sorry for he’d handled the issue. He was, after all, a magician, and magicians were the kind of people that frequently made those who were honest and upright feel guilty. For that reason, he had no real need to apologize to Lefille, who was just such a person.

Suddenly, a sound caught his attention.

“—Oh, time for a break.”

“By that watering hole over there, huh,” Lefille said after a quick glance.

By the side of the road, was a small area that had been renovated, although that might have been a bit of an overstatement for an area that simply had some fairly flat stones that were to be used as seating. It appeared to have been designed as a rest stop along the road.

Even though his conversation with Lefille had finally reached a climax, if they had continued further, it would only have brought on more trouble, Suimei thought to himself as he and Lefille followed the others to the rest site.

When suddenly—

“…?”

Had he just heard a shout?

While the sound hadn’t come from that far off, it hadn’t been that close either. Looking in the direction of the sound, he saw a robed young girl waving from over by the waterfront.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่สามารถพูดที่ผมเห็น Lefille ถูกเชื่อว่า แต่ ... เขาถอนหายใจในใจ โดยไม่คาดคิด แต่ Lefille ดูเหมือนจะใช้คำพูดของเขาที่มูลค่า. "คือจริงๆโอเคกับคุณ? อันดับที่สูงควรพิสูจน์คุณค่ามากแม้ใน Kurand และ Nelferia คุณรู้หรือไม่ มีจริงๆไม่ได้เป็นอะไรที่จะได้รับจากการถือครองเพื่อการดังกล่าวเป็นอันดับต่ำ. " นั่นเป็นความจริงอย่างแน่นอนให้ว่าเขาวางแผนที่จะมีชีวิตอยู่ออกจากการทำงานที่ได้รับจากทไวไลท์พาวิลเลี่ยน นั่นคือไม่ได้ แต่กรณี. "ฉันไม่ได้จริงๆที่แขวนอยู่บนที่ทำงานให้กับสมาคมแม้ว่าฉันไม่สามารถบอกว่าผมต้องการที่จะเป็นที่น่าสงสารอย่างใดอย่างหนึ่ง มันเป็นเรื่องที่ดี. " " ... เพียงแค่สิ่งที่คุณวางแผนที่จะทำโดยไปที่ Kurand และเอ็มไพร์ได้หรือไม่ " " ดีรวบรวมข้อมูลบางอย่างผมคิดว่า. " " ข้อมูล? " " มาจากทางทิศตะวันออกยังคงมีจำนวนมากฉันไม่ 'T รู้เกี่ยวกับสิ่งที่นี่ ฉันต้องการที่จะเรียนรู้. " " ... " เหตุผลที่ไม่เป็นอันตรายของเขาถูกพบโดยจ้องมองเงียบ. เธอมองเขาอย่างใกล้ชิดสายตาของเธอแน่นดูเหมือนอ่านขวาผ่านเขาแปลความหมายที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังคำพูดและการแสดงออกของเขา. เมื่อมันมาถึง Lefille, Suimei ก็ตัดสินใจที่จะเล่นคนโง่ที่จะสิ้นสุด. "ไม่ฉันพูดอะไรแปลก ๆ ?" "ไม่ฉันก็แค่พยายามที่จะตัดสินใจว่าคุณกำลังนอนอยู่เพียงแค่ตอนนี้ จริง ๆ 'โกหก' เป็นคำที่ไม่ถูกต้อง คุณไม่ได้โกหก แต่คุณไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดอย่างใดอย่างหนึ่ง. " ได้อย่างไร? Suimei ไม่ได้คิดว่ามีช่องว่างตรรกะใด ๆ ในสิ่งที่เขาต้องการเพียงแค่ตอนนี้กล่าวว่า. " ... และทำไมคุณจะคิดว่า?" เขาถามด้วยความประหลาดใจบางรอยยิ้มบอกบุญบนใบหน้าของเขา. "สัญชาตญาณของผู้หญิง." "อีกครั้งกับ สิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือ. " " อิอิผมก็แค่ล้อเล่นจริง ที่กล่าวว่าฉันได้พบผู้คนจำนวนมากดังนั้นฉันสามารถดูผ่านสิ่งหนึ่งหรือสอง "เธอนำเสนอในการอธิบายพร้อมกันยกย่องตัวเอง "นี่คุณยังไม่ได้โกหกฉัน แต่คุณกำลังหลบซ่อนตัวอยู่อย่างแน่นอนตันของลับ ฉันแน่ใจ 100% ว่าเป็นกรณี. " " ... บางที. " ในการตอบสนองต่อความคิดเห็นฉลาด Lefille ของ Suimei ให้การตอบคลุมเครือและยักไหล่ของเขา ไม่ได้มีความต้องการที่แท้จริงใด ๆ ที่จะโกรธปฏิเสธคำพูดของเธอ นี้ควรจะปรับ. " ... เอาล่ะ มันดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนี้เป็นสิ่งที่ฉันควรจะติดจมูกของฉันเป็น ผมจะไม่พูดอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับตำแหน่งของคุณ "เธอกล่าวในที่สุด. " ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ และขอขอบคุณคุณ. " แม้ว่าบนพื้นผิวของสิ่งที่ Suimei ขอโทษ แต่เขาก็ไม่ได้เสียใจสำหรับเขาจะจัดการปัญหา เขาเป็นหลังจากที่ทุกนักมายากลและนักมายากลเป็นชนิดของผู้คนที่ทำให้บ่อยครั้งที่ผู้ที่มีความซื่อสัตย์และเที่ยงธรรมรู้สึกผิด สำหรับเหตุผลที่เขาไม่มีความต้องการที่แท้จริงที่จะขอโทษ Lefille ซึ่งเป็นเพียงบุคคลดังกล่าว. ทันใดนั้นเสียงที่จับความสนใจของเขา. "โอ้, เวลาสำหรับการหยุดพัก." "โดยหลุมรดน้ำที่มีมากกว่าฮะ" Lefille กล่าวว่าหลังจากที่ได้อย่างรวดเร็ว. โดยด้านข้างของถนนเป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ แต่ที่อาจจะได้รับบิตของการคุยโวในพื้นที่นั้นก็มีหินแบนอย่างเป็นธรรมบางอย่างที่จะถูกนำมาใช้เป็นที่นั่งเป็นนักการ . มันดูเหมือนจะได้รับการออกแบบมาเป็นส่วนที่เหลือหยุดไปตามถนน. แม้ว่าการสนทนาของเขากับ Lefille ในที่สุดก็ถึงจุดสุดยอดถ้าพวกเขาได้อย่างต่อเนื่องต่อไปก็จะมีเพียงแค่นำปัญหามากขึ้น Suimei คิดกับตัวเองในขณะที่เขาและ Lefille ตาม คนอื่น ๆ ไปยังเว็บไซต์อื่น ๆ ที่เหลือ. เมื่อ suddenly- " ... ?" มีเขาเพียงแค่ได้ยินเสียงร้องได้หรือไม่ในขณะที่เสียงไม่ได้มาจากที่ไกลออกก็ไม่เคยที่ใกล้ทั้ง มองไปในทิศทางของเสียงที่เขาเห็นหญิงสาวในชุดเสื้อคลุมโบกจากกว่าโดยริมน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่สามารถพูดได้ว่าผมเห็น lefille เป็นแบบนั้นหรอกนะ . . . . . . . เขาถอนหายใจอยู่ในใจ อย่างไม่คาดคิด อย่างไรก็ตาม lefille ดูเหมือนจะใช้คำพูดของเขาที่มูลค่า ." ไม่เป็นไรเหรอ ? การจัดอันดับสูงควรจะพิสูจน์คุณค่าอย่างมาก แม้ใน kurand และ nelferia คุณรู้มั้ย ? มีจริงๆไม่มีอะไรที่จะได้รับโดยถือในระดับต่ำเช่น .มันเป็นจริงอย่างแน่นอน ให้การว่า เขาวางแผนที่จะอยู่ออกจากการทำงานโดยสนธยา Pavilion นั่นไม่ใช่ อย่างไรก็ตาม คดีนี้" ผมไม่ได้แขวนขึ้นบน ทำงานให้สมาคม แม้ว่าผมจะไม่ได้อยากยากจนเหมือนกัน ไม่เป็นไรหรอก "" . . . . . . . เพียงแค่ว่าสิ่งที่คุณวางแผนที่จะทำโดยไป kurand และอาณาจักร "" อืม รวบรวมข้อมูลบางอย่างที่ฉันคิดว่า . "" ข้อมูล "" ที่มาจากตะวันออก มันยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งนี้ ฉันต้องการที่จะเรียนรู้ " ." . . . . . . . "เหตุผลที่ไม่เป็นอันตรายของเขาถูกพบโดยจ้องมองเงียบเธอเฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิด สายตาของเธอแน่น ดูเหมือนจะอ่านออกแน่ ตีความหมายที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังคำพูดและการแสดงออกเมื่อมันมาถึง lefille suimei , ตั้งใจที่จะเล่นโง่จนถึงที่สุด" ฉันพูดอะไรผิดรึเปล่า ? "" เปล่า ฉันแค่พยายามที่จะตัดสินใจถ้าคุณกำลังนอนอยู่ตอนนี้ - จริงๆ แล้ว " โกหก " เป็นคำที่ไม่ถูกต้อง คุณไม่ได้โกหก แต่คุณไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดให้ "ยังไง ? suimei ไม่ได้คิดมีตรรกะช่องว่างในสิ่งที่เขาพูด" . . . . . . . ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น " เขาถามด้วยความแปลกใจ รอยยิ้มบอกบุญไม่รับบนใบหน้าของเขา" สัญชาตญาณของผู้หญิง " ." อีกเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือ "" ฮ่าๆ ผมล้อเล่น จริงๆแล้ว ที่กล่าวว่าฉันได้พบผู้คนมากมาย ดังนั้นฉันสามารถดูได้ผ่านสิ่งหนึ่งหรือสอง " เธอเสนอคำอธิบาย พร้อมยกย่องตัวเอง " เธอไม่ได้โกหกฉัน แต่นายต้องปิดบังตันของความลับ ผมเชื่อ 100% ว่าเป็นอย่างนั้น "" . . . . . . . บางที "ในการตอบสนองของผู้ lefille แสดงความคิดเห็น suimei ให้ตอบคลุมเครือและยักไหล่ของเขา มีไม่ใด ๆที่แท้จริงต้องร้อนแรงปฏิเสธคำพูดเธอ มันควรจะดี" . . . . . . . ก็ได้ มันดูไม่เหมือนว่ามีบางอย่างที่ผมควรติดจมูกของฉันใน ผมจะไม่พูดอะไรมากเกี่ยวกับตำแหน่งของคุณ " เธอกล่าวในที่สุด" ไม่ต้องเป็นห่วง และขอบคุณคุณ”แม้ว่าบนพื้นผิวของสิ่ง suimei คือเสียใจ แต่เขาไม่ได้จริง ๆ ขอโทษ เขาจะจัดการปัญหา เขาเป็น , หลังจากทั้งหมด , นักมายากล , และผู้วิเศษ เป็นคนที่มักทำให้ผู้ที่ซื่อสัตย์และเที่ยงธรรม รู้สึกผิด สำหรับเหตุผลที่ เขาไม่ต้องขอโทษ lefille ใครเป็นคนเช่นจู่ๆ เสียงที่ดึงดูดความสนใจของเขา" โอ้ ได้เวลาพัก ." ที่หลุมรดน้ำตรงนั้นนะ " lefille กล่าวว่าหลังจากที่ได้อย่างรวดเร็ว .โดยด้านข้างของถนน เป็นขนาดเล็ก พื้นที่ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ แต่อาจได้รับบิตของการกล่าวเกินจริง สำหรับพื้นที่ที่เพียงแค่มีบางค่อนข้างแบน ก้อนหินที่ถูกใช้เป็นที่นั่งเล่น ดูเหมือนมันถูกออกแบบมาเป็นจุดพักระหว่างทางแม้ว่าการสนทนาของเขากับ lefille ในที่สุดก็ถึงจุดสุดยอด ถ้าพวกเขามี ต่อ ต่อไปก็จะนำปัญหาที่มากขึ้น suimei คิดว่าตัวเองเป็นเขาและ lefille ตามคนอื่นไปเว็บไซต์- เมื่อจู่ๆ" . . . . . . . ? "เขาแค่ได้ยินเสียงโวยวายในขณะที่ยังเสียงไม่ได้มาจากที่ไกลออกไป มันไม่ได้ใกล้เคียงเลย มองในทิศทางของเสียง เขาเห็นหญิงสาวโบกมือจาก robed โดยริมน้ำ