While all persons (of the human kin

While all persons (of the human kind) have a common entrance into existence, their exit
is of various, but still typical kinds. Some retain their rationality as long as their bodies
last, while others gradually loose the rational parts of their minds, and, as a limiting case, some end their lives as purely biological machines without any consciousness at all. In all these cases we will still think of our fate as something which happens to us, this does not only apply to those who retain their mental powers. But how literal shall we take our self-
ascription of these possible future stages of our lives? Clearly, I think of my death as
something happening to me, but my death at any rate is not a part of my existence. So,
can't we construe thoughts about a comatose existence as something happening to me in
the same manner? Yet, this is doubtful. We realize that we may consider it ethically
problematic to actively kill such a pure biological being, in contradistinction to cease to actively keeping it alive. And is not this because we still think of this kind of vegetative human existence as a continuation of the same individual who earlier on led a conscious
life? We may for two reasons accept this way of thinking. In the first place, we may appeal to an argument from symmetry. Just as we all start our existence on a purely
biological level, some of us end our existence in an equally vegetative way. So, since the former fact does not conflict with the zygote and the rational adult being parts of the same individual, why should we think differently about the relation between this mature person
and a vegetative sequel? Now, this argument from symmetry may appear weak, since a
vegetative exit of our existence is not a universal causal feature of persons, as their purely
biological entrance is. But there is a second argument. While the foetus and the baby merely are potential persons, we might say that even people permanently devoid of
conscious life towards the end of their existence actually retain their personhood in virtue
of having manifested the mental life characteristic of persons. Although those
manifestations are a bygone stage, the dignity, respect and concern which other persons
characteristically bestow on individuals who once developed into persons, are still there as
the remaining part of what it means to be a person. It is true that even dead people retain some of this respect, barring insensitive behaviour towards the body of dead persons. But
the kind of concern and even hope for an improvement bestowed on still living unconscious humans amounts to something more.
Limiting cases of personal identity just relying on bodily identity are clearly within
what is empirically the case. Limiting cases of the opposite kind are either purely
imaginary- being meant as imaginary, or at least highly controversial as to their causal
possibility. I am now thinking of cases where just psychological continuity is conceived to
secure personal identity. Among the first subgroup we find Lockean body-switches, like
those of the cobbler and the prince, or entrance of minds in new bodies while leaving
behind old bodies to die. We can also think of a person's body undergoing weird
metamorphoses, like what Kafka tries to imagine in his short-story about a man whose body is changed into a horrible insect. The second subgroup consists of imaginations of
post-mortem disembodied subjects. They can either, as all instances of the first subgroup,
be conceived as purely conceptual exercises, or as something more: as possible cases of
disembodied survival. However we personally conceive them, they point to a deeply
entrenched concept of a person in our culture, a concept which allows for diametrically
opposed limiting cases.- On the one hand, persons can survive as purely biological
machines and on the other hand as purely conscious minds, or at least as minds
imprisoned in bodies they were not born with. Persons are normally minds incarnated in a
permanent body, but they are not essentially so, and they are not even essentially actual
conscious minds. We can put it like this: Because psychological and bodily criteria of personal identity in normal cases both are so important, they can in limiting cases also
both serve as the sole surviving kind of criterion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่ทุกคน (ของชนิดมนุษย์) ได้เข้าร่วมเป็นชาติ ทางออกของพวกเขา มีชนิดต่าง ๆ ทั่วไปแต่ยังคง บางอย่างรักษา rationality ของพวกเขายาวเป็นศพ ล่าสุด ในขณะที่คนอื่น ๆ ค่อย ๆ หลวมส่วนเหตุผล ของจิตใจของพวกเขา และ เป็นกรณีจำกัด บางสิ้นสุดชีวิตของพวกเขาเป็นเครื่องจักรทางชีวภาพเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีสติเลย ในทุกกรณีเราจะยังคงคิดถึงชะตากรรมของเราเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา นี้ไม่เฉพาะกับผู้ที่รักษาอำนาจจิต แต่ว่าตัวเราจะเองเรา- ascription ขั้นตอนเหล่านี้ในอนาคตเป็นไปได้ของชีวิต เห็นได้ชัด ฉันคิดว่า ฉันตายเป็น สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน แต่ฉันตายในอัตราใด ๆ ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการดำรงอยู่ของฉัน ดังนั้น เราไม่ตีความความคิดเกี่ยวกับชาติ comatose เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมใน ลักษณะเดียวกันหรือไม่ ยัง นี่คือหนี้สงสัยสูญ เราตระหนักว่า เราอาจพิจารณาตามหลักจริยธรรม มีปัญหากำลังฆ่าดังกล่าวบริสุทธิ์ชีวภาพการ contradistinction ให้กำลังทำให้มันมีชีวิตอยู่ และนี่ไม่ได้เนื่องจากเรายังคิดว่า ของชนิดนี้ของการดำรงอยู่มนุษย์ผักเรื้อรังเป็นเหตุเดียวกันแต่ละที่นำสติก่อนหน้านี้ใน ชีวิต เราอาจด้วยเหตุผลสองประการรับคิดวิธีนี้ ในสถานที่แรก เราอาจดึงดูดอาร์กิวเมนต์จากสมมาตร เพียงเป็นเราทั้งหมดเริ่มต้นของเราที่มีอยู่ในตัวเพียงอย่างเดียว ชีวภาพระดับ เราจบของเราดำรงอยู่ในทางที่เท่าเทียมกันผักเรื้อรัง ดังนั้น เนื่องจากความเป็นจริงอดีตไม่ขัดแย้งกับไซโกตและผู้ใหญ่การเชือดเป็นของบุคคลเดียวกัน ทำไมควรเราคิดแตกต่างเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลนี้เป็นผู้ใหญ่ และผลสืบเนื่องที่ผักเรื้อรัง ตอนนี้ อาร์กิวเมนต์นี้จากสมมาตรอาจปรากฏอ่อน ตั้งแต่การ ออกจากผักเรื้อรังของการดำรงอยู่ของเราไม่สากลคุณลักษณะเชิงสาเหตุคน เป็นผู้หมดจด ทางชีวภาพได้ แต่มีอาร์กิวเมนต์สอง ขณะ foetus และทารกเพียง ท่านมีศักยภาพ เราอาจพูดว่า ที่แม้แต่คนอย่างถาวรไร้ ชีวิตมีสติในตอนท้ายของการดำรงอยู่ของพวกเขาจริงรักษา personhood ของตนในคุณธรรม ของมีประจักษ์ชีวิตจิตลักษณะของบุคคล แม้ว่าเหล่านั้น ลักษณะเป็นขั้นอดีต ศักดิ์ศรี ความเคารพ และบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้อง characteristically อำนวยในบุคคลที่เมื่อพัฒนาเป็นคน ยังมีที่เป็น ส่วนที่เหลือของความหมาย ของการเป็นบุคคล มันเป็นความจริงว่า คนตายแม้รักษาบางประการนี้ แบร์พฤติกรรมซ้อนต่อร่างกายของคนตาย แต่ ประเภทของปัญหา และยังหวังว่าสำหรับการปรับปรุงที่ประทานในยังคงนั่งเล่นสติมนุษย์จำนวนให้มากขึ้น กรณีข้อจำกัดของตัวบุคคลเพียงอาศัยตัวตนร่างกายอยู่อย่างชัดเจน อะไรคือ empirically กรณี ชนิดตรงกันข้ามกรณีที่จำกัดอยู่เพียงอย่างเดียว หมายถึงเป็นจำนวนจินตภาพ หรือน้อยสูงแย้งเป็นสาเหตุของการจินตภาพ ความเป็นไปได้ ผม/ดิฉันคิดกรณีที่เพียงจิตวิทยาความต่อเนื่องจะรู้สึกถึง รหัสประจำตัวส่วนบุคคลทาง จากกลุ่มย่อยแรก เราหา Lockean ร่างกายสลับ เหมือน บรรดาที่ cobbler และเจ้าชาย หรือทางจิตใจในร่างกายใหม่ขณะ หลังร่างกายเก่าตาย นอกจากนี้เรายังสามารถคิดของร่างกายของคนที่ผ่าตัดเลย metamorphoses เช่น Kafka ที่พยายามจะคิดในเรื่องสั้นของเขาเกี่ยวกับคนร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงเป็นแมลงที่น่ากลัว กลุ่มย่อยที่สองประกอบด้วย imaginations ของ ลงพ้น disembodied เรื่อง พวกเขาอาจ เป็นอินสแตนซ์ทั้งหมดของกลุ่มย่อยแรก จะรู้สึก เป็นการออกกำลังกายแนวคิดเพียงอย่างเดียว หรือ เป็นสิ่งที่เพิ่มเติม: เป็นกรณีไป disembodied อยู่รอด แต่เราเองตั้งครรภ์เหล่านั้น พวกเขาชี้ไปที่ความลึก มั่นคงแห่งรัฐแนวคิดของคนในวัฒนธรรมของเรา แนวคิดซึ่ง diametrically ข้ามจำกัดกรณี. - คง ท่านสามารถอยู่รอดเพียงอย่างเดียวเป็นชีวภาพ เครื่องจักรและสติเป็นเพียงอย่างเดียวในจิตใจ หรือน้อยเป็นจิตใจ จำคุกเป็นเวลาในการที่จะเกิดกับร่างกาย คนมีจิตใจที่ incarnated ในการ ร่างกายแบบถาวร แต่พวกเขาไม่เป็นเช่นนั้น และจะไม่ได้เป็นจริง จิตสติ เราสามารถทำเช่นนี้: เนื่องจากเงื่อนไขทางจิตใจ และร่างกายของตนบุคคลในปกติทั้งสองกรณีมีความสำคัญมาก พวกเขาสามารถในการจำกัดกรณียัง ทั้งสองทำหน้าที่เป็นหลากหลายเงื่อนไขแต่เพียงผู้เดียวที่รอดตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ทุกคน (ชนิดของมนุษย์)
มีทางเข้าที่พบบ่อยในชีวิตออกของพวกเขามีความต่างๆ แต่ยังคงชนิดทั่วไป บางคนยังคงมีเหตุผลของพวกเขาตราบใดที่ร่างกายของพวกเขาที่ผ่านมาขณะที่คนอื่นค่อยๆหลวมส่วนเหตุผลของจิตใจของพวกเขาและเป็นกรณีที่ จำกัด บางจบชีวิตของพวกเขาเป็นเครื่องทางชีวภาพอย่างหมดจดโดยไม่ต้องมีสติในทุก ๆ
ในทุกกรณีเหล่านี้เราจะยังคงคิดว่าชะตากรรมของเราเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรานี้ไม่เพียง แต่นำไปใช้กับผู้ที่รักษาอำนาจจิตของพวกเขา
แต่วิธีการที่แท้จริงเราจะใช้ตัวเองของเราลงความเห็นของขั้นตอนเหล่านี้เป็นไปได้ในอนาคตของชีวิตของเรา? เห็นได้ชัดว่าผมคิดว่าการเสียชีวิตของฉันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม แต่การเสียชีวิตของฉันที่อัตราใดไม่เป็นส่วนหนึ่งของการดำรงอยู่ของฉัน ดังนั้นไม่สามารถที่เราตีความความคิดเกี่ยวกับการดำรงอยู่ไม่รู้สึกตัวเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมในลักษณะเดียวกันได้หรือไม่ แต่นี้เป็นที่น่าสงสัย เราตระหนักดีว่าเราอาจจะคิดว่ามันมีจริยธรรมที่มีปัญหาไปอย่างแข็งขันฆ่าดังกล่าวเป็นทางชีวภาพบริสุทธิ์ในการขัดที่จะยุติไปอย่างแข็งขันทำให้มันมีชีวิตอยู่ และไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะเรายังคงคิดว่าชนิดของการดำรงอยู่ของมนุษย์พืชเป็นความต่อเนื่องของบุคคลเดียวกันกับที่ก่อนหน้านี้เมื่อนำสตินี้ชีวิต? เราอาจจะด้วยเหตุผลสองประการยอมรับวิธีคิดนี้ ในครั้งแรกที่เราอาจอุทธรณ์ต่อข้อโต้แย้งจากสมมาตร เช่นเดียวกับที่เราทุกคนเริ่มต้นการดำรงอยู่ของเราอย่างหมดจดในระดับชีววิทยาบางส่วนของเราสิ้นสุดการดำรงอยู่ของเราในทางที่พืชอย่างเท่าเทียมกัน ดังนั้นตั้งแต่อดีตความเป็นจริงไม่ได้ขัดแย้งกับตัวอ่อนและผู้ใหญ่ที่มีเหตุผลเป็นส่วนของบุคคลเดียวกันทำไมเราควรจะคิดแตกต่างกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกผู้นี้ผู้ใหญ่และพืชผลสืบเนื่อง? ตอนนี้การโต้แย้งจากสัดส่วนนี้อาจปรากฏอ่อนแอตั้งแต่ออกจากพืชของการดำรงอยู่ของเราไม่ได้เป็นสาเหตุคุณลักษณะสากลของคนเป็นอย่างหมดจดของพวกเขาเข้าทางชีวภาพคือ แต่มีอาร์กิวเมนต์ที่สอง ในขณะที่ทารกในครรภ์และทารกเพียงเป็นบุคคลที่มีศักยภาพที่เราอาจจะบอกว่าแม้กระทั่งคนอย่างถาวรไร้ชีวิตที่ใส่ใจในตอนท้ายของการดำรงอยู่ของพวกเขาจริงยังคงมีความเป็นบุคคลของพวกเขาในคุณความดีของการมีประจักษ์ลักษณะชีวิตจิตของบุคคล แม้ว่าผู้ที่มีอาการเป็นเวทีอดีตศักดิ์ศรีความเคารพและความกังวลที่บุคคลอื่นมีลักษณะพิเศษมอบให้กับบุคคลที่ได้รับการพัฒนาครั้งเดียวเข้าสู่คนยังคงมีเป็นส่วนที่เหลือของสิ่งที่มันหมายถึงการเป็นคนที่ มันเป็นความจริงว่าแม้คนตายยังคงมีบางส่วนของส่วนนี้ยกเว้นพฤติกรรมความรู้สึกที่มีต่อร่างกายของคนที่ตายแล้ว แต่ชนิดของความกังวลและยังหวังว่าการปรับปรุงมอบให้กับมนุษย์ที่หมดสติที่อยู่อาศัยยังคงเป็นจำนวนเงินที่มากขึ้นบางสิ่งบางอย่าง. จำกัด กรณีของตัวบุคคลเพียงอาศัยร่างกายตัวตนที่ชัดเจนภายในสิ่งที่เป็นสังเกตุกรณีที่ จำกัด กรณีของชนิดตรงข้ามมีทั้งหมดจดimaginary- ถูกหมายเป็นจินตนาการหรืออย่างน้อยการถกเถียงกันมากเท่าที่จะเป็นสาเหตุของพวกเขาเป็นไปได้ ตอนนี้ฉันคิดว่ากรณีที่มีเพียงความต่อเนื่องทางด้านจิตใจจะรู้สึกในการรักษาความปลอดภัยส่วนบุคคล ท่ามกลางกลุ่มย่อยครั้งแรกที่เราพบล็อคตัวสวิทช์เช่นเดียวกับบรรดาของพายผลไม้และเจ้าชายหรือทางเข้าของจิตใจในร่างกายใหม่ในขณะที่ออกจากที่อยู่เบื้องหลังร่างเก่าที่จะตาย นอกจากนี้เรายังสามารถคิดของร่างกายของบุคคลที่ได้รับการแปลกสัณฐานเหมือนสิ่งที่คาฟคาพยายามที่จะคิดในเรื่องระยะสั้นของเขาเกี่ยวกับชายคนหนึ่งซึ่งร่างกายเปลี่ยนเป็นแมลงที่น่ากลัว กลุ่มย่อยที่สองประกอบด้วยจินตนาการของวิชาปลดชันสูตรศพ พวกเขาสามารถเป็นกรณีของกลุ่มย่อยครั้งแรกจะคิดว่าเป็นแนวความคิดการออกกำลังกายได้อย่างหมดจดหรือเป็นบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเติมเป็นกรณีที่เป็นไปของการอยู่รอดปลด แต่เราเองตั้งครรภ์พวกเขาพวกเขาชี้ไปที่ลึกแนวคิดที่ยึดที่มั่นของคนในวัฒนธรรมของเราแนวคิดซึ่งจะช่วยให้เชียรศัตรูจำกัด cases.- ในมือข้างหนึ่งคนสามารถอยู่รอดได้ทางชีวภาพอย่างหมดจดเครื่องและในทางกลับกันเป็นอย่างหมดจดจิตใจสติหรืออย่างน้อยก็เป็นความคิดที่ถูกคุมขังอยู่ในร่างกายของพวกเขาไม่ได้เกิดมาพร้อมกับ บุคคลที่เป็นปกติจิตใจเกิดมาในร่างกายถาวรแต่พวกเขาจะไม่เป็นหลักเป็นเช่นนั้นและพวกเขาจะไม่ได้เกิดขึ้นจริงเป็นหลักจิตใจสติ เราสามารถนำมันเช่นนี้เพราะเกณฑ์ที่ทางด้านจิตใจและร่างกายของตัวตนส่วนบุคคลในกรณีปกติทั้งสองมีความสำคัญดังนั้นพวกเขาสามารถในการ จำกัด กรณียังทั้งสองทำหน้าที่เป็นชนิดเดียวที่รอดชีวิตจากเกณฑ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่ทุกคน ( ของมนุษย์ ) ได้ร่วมเข้าเป็นชาติของตนออกจาก
มีต่างๆ แต่โดยทั่วไปยังคงรูปแบบ บางคนรักษาสติของพวกเขา ตราบใดที่ร่างกายของพวกเขา
สุดท้าย ในขณะที่คนอื่น ๆค่อย ๆหลวม ส่วนเหตุผลของจิตใจของพวกเขา และ เป็น จำกัด กรณีบางสิ้นสุดชีวิตของพวกเขาเป็นเครื่องที่หมดจด ไม่มีสติแท้ๆ เลยในทุกกรณีเหล่านี้ เราก็จะคิดว่า โชคชะตาเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา นี้ไม่เพียง แต่นำไปใช้กับผู้เก็บพลังทางจิตของพวกเขา แต่วิธีการที่เราจะใช้อักษรของเราเอง -
ascription เหล่านี้เป็นไปได้ในอนาคตขั้นตอนของชีวิตของเรา ? แน่นอน , ฉันคิดว่าฉันตายเป็น
อะไรเกิดขึ้นกับฉัน แต่ฉันตายในอัตราใดไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิตฉัน ดังนั้น
เราไม่สามารถตีความความคิดเกี่ยวกับตัวตน สลบ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันใน
ลักษณะเดียวกัน ? แต่มันน่าสงสัย เราตระหนักดีว่าเราอาจพิจารณาจริยธรรม
เจ้าปัญหาอย่าง ฆ่าคนที่บริสุทธิ์ทางชีวภาพได้ในความแตกต่างกันเสียที อย่างให้มันมีชีวิตอยู่และไม่ใช่เพราะเรายังคิดว่าชนิดของการดำรงอยู่ของมนุษย์และเป็นความต่อเนื่องของบุคคลเดียวกัน ที่ก่อนหน้านี้ทำให้ชีวิตมีสติ
? เราอาจจะด้วยเหตุผลสองประการยอมรับวิธีคิด . ในตอนแรก เราอาจอุทธรณ์โต้แย้งจากสมมาตร อย่างที่เราทุกคนเริ่มต้นชีวิตของเราบนหมดจด
ชีวภาพระดับ