‘It has been,’ I told him, ‘the bes

‘It has been,’ I told him, ‘the best six months of my entire life.’

There was a long silence.

‘Funnily enough, Clark, mine too.’

And then, just like that, my heart broke. My face crumpled, my composure went and I held him tightly and I stopped caring that he could feel the shudder of my sobbing body because grief swamped me. It overwhelmed me and tore at my heart and my stomach and my head and it pulled me under, and I couldn’t bear it. I honestly thought I couldn’t bear it.

‘Don’t, Clark,’ he murmured. I felt his lips on my hair. ‘Oh, please. Don’t. Look at me.’

I screwed my eyes shut and shook my head.

‘Look at me. Please.’

I couldn’t.

‘You’re angry. Please. I don’t want to hurt you or make you –’

‘No … ’ I shook my head again. ‘It’s not that. I don’t want … ’ My cheek was pressed to his chest. ‘I don’t want the last thing you see to be my miserable, blotchy face.’

‘You still don’t get it, Clark, do you?’ I could hear the smile in his voice. ‘It’s not your choice.’

It took some time to regain my composure. I blew my nose, took a long deep breath. Finally, I raised myself on my elbow, and I looked back at him. His eyes, so long strained and unhappy, looked oddly clear and relaxed.

‘You look absolutely beautiful.’

‘Funny.’

‘Come here,’ he said. ‘Right up close to me.’

I lay down again, facing him. I saw the clock above the door and had a sudden sense of time running out. I took his arm and wrapped it tightly around me, threading my own arms and legs around him so that we were tightly entwined. I took his hand – the good one – and wrapped my fingers in his, kissing the knuckles as I felt him squeeze mine. His body was so familiar to me now. I knew it in a way I had never known Patrick’s – its strengths and vulnerabilities, its scars and scents. I placed my face so close to his that his features became indistinct, and I began to lose myself in them. I stroked his hair, his skin, his brow, with my fingertips, tears sliding unchecked down my cheeks, my nose against his, and all the time he watched me silently, studying me intently as if he were storing each molecule of me away. He was already retreating, withdrawing to somewhere I couldn’t reach him.

I kissed him, trying to bring him back. I kissed him and let my lips rest against his so that our breath mingled and the tears from my eyes became salt on his skin, and I told myself that, somewhere, tiny particles of him would become tiny particles of me, ingested, swallowed, alive, perpetual. I wanted to press every bit of me against him. I wanted to will something into him. I wanted to give him every bit of life I felt and force him to live.

I realized I was afraid of living without him. How is it you have the right to destroy my life, I wanted to demand of him, but I’m not allowed a say in yours?

But I had promised.

So I held him, Will Traynor, ex-City whiz kid, ex-stunt diver, sportsman, traveller, lover. I held him close and said nothing, all the while telling him silently that he was loved. Oh, but he was loved.

I couldn’t say how long we stayed like that. I was dimly aware of soft conversation outside, of the shuffle of shoes, a distant church bell ringing in some far-off place. Finally, I felt him loosen a great breath, almost a shudder, and he drew his head back just an inch so that we could see each other clearly.

I blinked at him.

He gave me a small smile, almost an apology.

‘Clark,’ he said, quietly. ‘Can you call my parents in?’





27





CROWN PROSECUTION SERVICE



FAO: Director of Public Prosecutions



Confidential Advisory



Re: William John Traynor



4.9.2009



Detectives have now interviewed everyone involved in the above case, and I attach files containing all related documents accordingly.

The subject at the centre of the investigation is Mr William Traynor, a 35-year-old former partner in the firm Madingley Lewins, based in the City of London. Mr Traynor suffered a spinal injury in a road accident in 2007 and had been diagnosed C5/6 quadriplegic with very limited movement in one arm only, requiring 24-hour care. His medical history is attached.

The papers show that Mr Traynor had been at pains to regularize his legal affairs sometime before his trip to Switzerland. We have been forwarded a signed and witnessed statement of intent by his lawyer, Mr Michael Lawler, as well as copies of all relevant documentation relating to his consultations with the clinic beforehand.

Mr Traynor’s family and friends had all expressed their opposition to his stated desire to end his life prematurely but given his medical history and previous attempts on his own life (detailed in his attached hospital records), his intellect and strength of character, they were apparently unable to dissuade him, even during an extended six-month period which was negotiated with him specifically for this purpose.

It will be noted that one of the beneficiaries of Mr Traynor’s will is his paid female carer, Miss Louisa Clark. Given the limited leng

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

'แล้ว ผมบอกเขา 'ที่สุดหกเดือนของชีวิต'มีความเงียบนาน'พอ Funnily, Clark เหมืองเกินไป'แล้ว เพียงแค่ต้องการที่ หัวใจของฉัน ใบหน้ายับ ความสงบของฉันไป และขึ้นเขาแน่นผมหยุดดูแลว่าเขาสามารถรู้สึกการสั่นของร่างกายของฉัน sobbing เพราะความเศร้าโศก swamped ฉัน มันจมฉัน และฉีกที่หัวใจของฉัน และของฉันท้อง และหัวของฉัน และมันดึงฉันภายใต้ และฉันไม่สามารถทนได้ สุจริตผมคิดว่า ผมไม่สามารถทนได้'ไม่ Clark,' murmured ผมรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาบนผม ' โอ้ โปรด ไม่ ดูฉัน.'ผมเมาฉันปิดตา และส่ายหัว' มองที่ฉัน โปรด 'ฉันไม่' คุณกำลังโกรธ กรุณา ไม่อยากทำร้ายคุณ หรือทำให้คุณ '' ไม่มี... ' ผมส่ายหัวของฉันอีกครั้ง ' มันไม่เป็น ไม่ต้อง... ' แก้มของฉันถูกกดอก 'ฉันไม่ต้องการสิ่งสุดท้ายที่คุณเห็น ใบหน้าเศร้าหมอง blotchy''คุณยังไม่ได้รับมัน Clark คุณ' ฉันสามารถฟังยิ้มในเสียงของเขา 'ไม่เลือก'ใช้เวลาในการเรียกคืนความสงบของฉัน ฉันได้พัดจมูกของฉัน เอาลมหายใจลึกยาว ในที่สุด ฉันยกเองข้อศอกของฉัน และผมมองกลับมาที่เขา ดวงตาของเขา ดังนั้นยาวเครียด และ เศร้า ดูน่าใส และผ่อนคลาย'คุณดูสวยงามจริงๆ''ตลก''มานี่ เขากล่าว 'ขวาขึ้นใกล้ฉัน'สละอีก หันหน้าเข้าหาเขา ผมเห็นนาฬิกาข้างประตู และมีเวลาทำความฉับพลัน ผมเอาแขน และห่อแน่นรอบ ๆ เธรดของตัวเองแขนและขารอบเขาเพื่อให้เราได้คับ entwined ฉันเอามือ –ต่อ – และห่อนิ้วของผมของเขา จูบนิ้วผมรู้สึกว่าเขาบีบเหมือง ร่างกายของเขาถูกดังนั้นคุ้นเคยกับผมตอนนี้ ผมรู้มันในทางที่ไม่เคยรู้ Patrick ของ – จุดแข็งของตน และช่องโหว่ รอยแผลเป็น และกลิ่น ผมวางใบหน้าเพื่อให้ใกล้เคียงของเขากับคุณสมบัติของเขากลายเป็นใช้ และเริ่มสูญเสียตัวเองใน ผมแบบขีดลงผม ตา ผิวของเขา ด้วยปลายนิ้วของฉัน น้ำตาเลื่อนไม่ลงแก้มของฉัน จมูกของฉันกับเขา และทั้งหมดเวลาเขาดูฉันอย่างเงียบ ๆ เรียนฉันตั้งใจว่าเขาได้เก็บแต่ละโมเลกุลของฉันออกไป เขาแล้วชนิดถอย ถอนการอื่นจะไม่สามารถเข้าถึงเขาผมจูบเขา พยายามนำเขากลับมา ฉันจูบเขา และให้ริมฝีปากของฉันหยุดพักกับเขาเพื่อให้เราหายใจเข้า และน้ำตาจากดวงตาของฉันกลายเป็นเกลือบนผิวของเขา และผมบอกตัวเองว่า ที่ อนุภาคเล็ก ๆ ของเขาจะเป็น อนุภาคขนาดเล็กของฉัน ติดเครื่อง กลืน ชีวิต ทดลอง อยากจะกดทุกบิตของฉันกับเขา อยากจะสิ่งที่เป็นเขา อยากให้เขาทุกบิตของฉันรู้สึก และบังคับให้เขาอยู่ฉันรู้ว่า ชีวิตเขาโดยไม่ต้องกลัว วิธีการก็คือคุณมีสิทธิ์ที่จะทำลายชีวิตของฉัน ฉันต้องการความต้องการของเขา แต่ไม่ได้พูดคุยในคนแต่ฉันได้สัญญาผมจัดเขา ก็ Traynor เด็กหวืออดีตเมือง แกนอดีตนักดำน้ำ ซีทรีสปอร์ตแมน นัก คนรัก ผมถือเขาปิด และกล่าวว่า ไม่มีอะไร ในขณะบอกเขาอยู่เบื้องหลังว่า ที่เขารัก โอ้ แต่เขารักผมไม่บอกว่า นานเราอยู่เช่นนั้น ผมทราบแสงถึงสนทนานุ่มนอก สลับรองเท้า ห่างไกลตำแหน่งในบางสถานที่ไกลออกไป ในที่สุด ผมรู้สึกว่าเขาคลายลมดี เกือบสั่น และเขาดึงหัวของเขากลับนิ้วเพียงเพื่อให้เราได้เห็นกันอย่างชัดเจนผมคันนั้นกะพริบที่เขาเขาให้ฉันรอยยิ้มเล็ก ๆ เกือบขอโทษ'คลาร์ก เขากล่าว เงียบ ๆ 'สามารถเรียกพ่อใน'27บริการดำเนินคดีมงกุฎFAO: กรรมการสมานฉันท์สาธารณะคำแนะนำที่เป็นความลับเรื่อง: William John Traynor4.9.2009นักสืบมีตอนสัมภาษณ์คนที่เกี่ยวข้องในกรณีข้างต้น และฉันแนบไฟล์ที่ประกอบด้วยเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งหมดตามลำดับเรื่องศูนย์กลางของการตรวจสอบคือ นาย William Traynor อายุ 35 ปีอดีตหุ้นส่วน Lewins มาดิงเลย์บริษัท ในเมืองลอนดอน นาย Traynor ได้รับบาดเจ็บกระดูกสันหลังในการเกิดอุบัติเหตุทางถนนใน 2007 และได้รับวินิจฉัย C5/6 คนอัมพาตกับจำกัดการเคลื่อนไหวแขนข้างหนึ่งเท่านั้น ต้องดูแล 24 ชั่วโมง แนบประวัติทางการแพทย์ของเขาเอกสารแสดงว่า นาย Traynor ได้ที่ปวดเพื่อ regularize ฝ่ายกฎหมายของเขาบางครั้งก่อนของเขาเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์ เราได้ส่งคำสั่งเซ็นชื่อ และได้เห็นการแสดงเจตจำนง โดยทนายความของเขา นาย Michael รีลอว์เลอร์ และสำเนาของเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการให้คำปรึกษาของเขาด้วยก่อนนาย Traynor ครอบครัวและเพื่อนได้ทั้งหมดแสดงฝ่ายที่ค้านกับความปรารถนาของเขาระบุการสิ้นสุดชีวิตก่อนกำหนด แต่ให้ประวัติทางการแพทย์ของเขาและความพยายามก่อนหน้านี้ในชีวิตของเขาเอง (รายละเอียดในระเบียนของโรงพยาบาลแนบ), สติปัญญา และความแข็งแรงของตัวละครของเขา พวกเขาไม่สามารถเห็นได้ชัดว่าห้ามปรามเขา แม้ระยะหกเดือนที่เจรจากับเขาโดยเฉพาะสำหรับวัตถุประสงค์นี้จะสังเกตว่า ประโยชน์ของนาย Traynor จะเป็นคุมออกซิเจนหญิงเขาจ่าย นางสาว Louisa Clark ให้เล้งจำกัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

'จะได้รับ' ฉันบอกเขาว่า 'ที่ดีที่สุดหกเดือนของชีวิตของฉันทั้งหมด. มีความเงียบยาว. ' ขันพอคลาร์กเหมืองเกินไป. แล้วเช่นเดียวกับที่หัวใจของฉันยากจน ใบหน้าของฉันยู่ยี่สงบของฉันไปและฉันกอดเขาไว้แน่นและฉันหยุดดูแลว่าเขาจะรู้สึกสั่นของร่างกายของฉันร้องไห้เพราะความเศร้าโศกล้นมือฉัน มันจมฉันและฉีกหัวใจของฉันและท้องของฉันและหัวของฉันและมันดึงผมภายใต้และฉันไม่สามารถแบกมัน ผมคิดว่าผมไม่สามารถแบกมัน. 'อย่าคลาร์ก "เขาบ่นอยู่ ผมก็รู้สึกว่าริมฝีปากของเขาลงบนเส้นผมของฉัน 'โอ้ได้โปรด. อย่า มองมาที่ฉัน. ' ฉันเมาตาของฉันปิดและส่ายหัวของฉัน. ' มองมาที่ฉัน โปรด. ' ฉันไม่. ' คุณกำลังโกรธ กรุณา. ฉันไม่ต้องการที่จะทำร้ายคุณหรือทำให้คุณ - ' ' ไม่ ... "ผมส่ายหัวของฉันอีกครั้ง 'มันไม่ได้ว่า ฉันไม่ต้องการ ... 'แก้มของฉันถูกกดให้หน้าอกของเขา 'ฉันไม่ต้องการสิ่งสุดท้ายที่คุณเห็นจะเป็นความสุขรอยใบหน้าฉัน.' 'คุณยังไม่ได้รับมันคลาร์กคุณ?' ผมได้ยินรอยยิ้มในเสียงของเขา 'มันไม่ได้เป็นทางเลือกของคุณ. มันเอาเวลาที่จะฟื้นความสงบของฉัน ฉันพัดจมูกของฉันเอาลมหายใจลึกยาว ในที่สุดผมยกตัวเองบนข้อศอกของฉันและฉันมองกลับมาที่เขา ดวงตาของเขาเครียดนานมากและไม่มีความสุขมองผิดปกติที่ชัดเจนและผ่อนคลาย. 'คุณดูสวยงามอย่างแน่นอน.' 'ตลก.' 'มาที่นี่ "เขากล่าวว่า 'ขวาขึ้นใกล้ชิดกับฉัน.' ผมนอนลงอีกครั้งหันหน้าไปทางเขา ผมเห็นนาฬิกาเหนือประตูและมีความรู้สึกอย่างฉับพลันของเวลาวิ่งออก ผมเอาแขนของเขาและห่อมันไว้แน่นรอบ ๆ ตัวผมเกลียวแขนของตัวเองและขารอบ ๆ ตัวเขาเพื่อที่เราจะได้รับการโอบแน่น ฉันเอามือของเขา - ดี - และห่อในมือของฉันเขาจูบนิ้วที่ผมรู้สึกว่าเขาบีบเหมือง ร่างของเขาถูกเพื่อให้คุ้นเคยกับผมตอนนี้ ฉันรู้ว่ามันในทางที่ฉันไม่เคยรู้จักแพทริค - จุดแข็งและช่องโหว่ของรอยแผลเป็นและกลิ่นของมัน ฉันวางใบหน้าของฉันให้ใกล้เคียงกับของเขาว่าคุณสมบัติของเขากลายเป็นไม่ชัดและฉันเริ่มที่จะสูญเสียตัวเองในพวกเขา ผมลูบผมของเขาผิวของเขาคิ้วของเขาด้วยปลายนิ้วของฉันน้ำตาไม่ถูกตรวจสอบเลื่อนลงแก้มของฉัน, จมูกของฉันกับเขาและตลอดเวลาที่เขาดูเงียบ ๆ ผมเรียนผมตั้งใจราวกับว่าเขากำลังจัดเก็บแต่ละโมเลกุลของฉันออกไป เขาได้แล้วถอยถอนตัวไปที่อื่นผมไม่สามารถเข้าถึงเขา. ฉันจูบเขาพยายามที่จะนำเขากลับมา ฉันจูบเขาและปล่อยให้ส่วนที่เหลือริมฝีปากของฉันกับเขาเพื่อที่ลมหายใจของเราที่ปะปนกันและน้ำตาจากดวงตาของฉันกลายเป็นเกลือบนผิวของเขาและผมบอกกับตัวเองว่าอยู่ที่ไหนสักแห่งอนุภาคเล็ก ๆ ของเขาจะกลายเป็นอนุภาคเล็ก ๆ ของฉันกินกลืนกิน ยังมีชีวิตอยู่ตลอดไป ผมอยากจะกดบิตของฉันทุกกับเขา ผมอยากที่จะประสงค์อะไรบางอย่างในตัวเขา ผมอยากจะให้เขาบิตของทุกชีวิตฉันรู้สึกและบังคับให้เขามีชีวิตอยู่. ฉันรู้ว่าฉันกลัวของที่อยู่อาศัยโดยไม่มีเขา มันเป็นวิธีการที่คุณมีสิทธิที่จะทำลายชีวิตของฉันฉันอยากจะเรียกร้องของเขา แต่ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้พูดในคุณ? แต่ผมเคยสัญญา. ดังนั้นผมจึงจัดขึ้นเขาจะ Traynor อดีตเมืองหวือเด็กอดีต -stunt นักดำน้ำ, นักกีฬา, นักเดินทางคนรัก ฉันกอดเขาอย่างใกล้ชิดและกล่าวว่าไม่มีอะไรทั้งหมดในขณะที่เขาบอกว่าเขาเงียบ ๆ เป็นที่รัก โอ้ แต่เขาเป็นที่รัก. ฉันไม่สามารถพูดได้ว่าระยะเวลาที่เราอยู่เช่นนั้น ผมก็ตระหนักสลัวของการสนทนาอ่อนนอกของการสับเปลี่ยนของรองเท้า, ระฆังคริสตจักรที่ห่างไกลเสียงในบางสถานที่ไกลออกไป ในที่สุดผมก็รู้สึกว่าเขาคลายลมหายใจที่ดีเกือบสั่นและเขาดึงหัวของเขากลับมาเพียงแค่นิ้วเพื่อที่เราจะเห็นกันได้อย่างชัดเจน. ฉันกระพริบตาที่เขา. เขาให้ฉันมีรอยยิ้มเล็ก ๆ เกือบขอโทษ. 'คลาร์ก 'เขาพูดอย่างเงียบ ๆ 'คุณสามารถโทรหาพ่อแม่ของฉันมีอะไรบ้าง?' 27 อัยการFAO: ผู้อำนวยการสาธารณสุขการฟ้องร้องเป็นความลับที่ปรึกษาRe: วิลเลี่ยมจอห์น Traynor 2009/04/09 นักสืบได้สัมภาษณ์ทุกคนที่เกี่ยวข้องในกรณีดังกล่าวข้างต้นในขณะนี้และผมแนบไฟล์ที่มีเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งหมดตามเรื่องที่เป็นศูนย์กลางของการสอบสวนคือนายวิลเลียม Traynor อดีตคู่ 35 ปีใน บริษัท Madingley Lewins ที่อยู่ในกรุงลอนดอน นาย Traynor อาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังในการเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนนในปี 2007 และได้รับการวินิจฉัย C5 / 6 อัมพาตกับการเคลื่อนไหวที่ จำกัด มากในแขนข้างหนึ่งเท่านั้นที่ต้องการการดูแลตลอด 24 ชั่วโมง ประวัติทางการแพทย์ของเขาเป็นที่แนบมา. เอกสารที่แสดงให้เห็นว่านาย Traynor เคยที่ปวดระเบียบกิจการตามกฎหมายของเขาบางครั้งก่อนที่เขาเดินทางไปยังประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เราได้รับการส่งคำสั่งลงนามและเป็นสักขีพยานของเจตนาโดยทนายความของเขานายไมเคิลเลอร์เช่นเดียวกับสำเนาของเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการให้คำปรึกษาของเขากับคลินิกก่อน. นาย Traynor ของครอบครัวและเพื่อน ๆ ได้ทั้งหมดแสดงความขัดแย้งของพวกเขาเพื่อความปรารถนาของเขาที่ระบุไว้ ที่จะจบชีวิตของเขาก่อนเวลาอันควร แต่ให้ประวัติทางการแพทย์ของเขาและพยายามก่อนหน้านี้เกี่ยวกับชีวิตของเขาเอง (รายละเอียดในบันทึกของโรงพยาบาลที่แนบมา), สติปัญญาและความแข็งแรงของตัวละครของเขาพวกเขาก็เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถที่จะเกลี้ยกล่อมให้เขาแม้ในช่วงระยะเวลาหกเดือนขยายซึ่ง กำลังเจรจากับเขาเฉพาะสำหรับวัตถุประสงค์นี้. ก็จะมีการตั้งข้อสังเกตว่าเป็นหนึ่งในผลประโยชน์ของนาย Traynor ของจะเป็นผู้ดูแลหญิงของเขาจ่ายนางสาว Louisa คลาร์ก ได้รับเล้ง จำกัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' มันมี ' ฉันบอกเขาว่า ' ที่ดีที่สุดหกเดือนของชีวิตทั้งหมดของฉันมีความเงียบที่ยาวนาน' ขันพอ คล้าก ฉันก็ด้วย .แล้ว เหมือนกับว่า หัวใจของฉันยากจน หน้าย่นมากสงบจิตใจของฉันไปและฉันกอดเขาแน่น ฉันเลิกสนใจเขาจะรู้สึกสั่นของร่างกายของฉันร้องไห้เพราะความเศร้าโศกล้นมือเลย มันครอบงำฉัน และฉีกหัวใจของฉันและท้องของฉันและหัวของฉันและดึงฉันอยู่ และฉันก็รับไม่ได้ ผมเคยคิดจริงๆ ผมรับไม่ได้' อย่า คลาร์ก , ' เขาพึมพำ ผมรู้สึกว่าริมฝีปากบนผมของฉัน . โอ้ ได้โปรด อย่า มองมาที่ฉันผมเมาหลับตาและส่ายหัว' มองฉัน ได้โปรด . . .ผมทำไม่ได้' คุณกำลังโกรธ ได้โปรด ผมไม่อยากทำร้ายคุณหรือทำให้คุณ– '" ไม่ . . . " ฉันเขย่าหัวฉันอีก ' ไม่ใช่ ฉันไม่ต้องการ . . . ' แก้มของฉันก็กดหน้าอก ' ฉันไม่อยากให้สิ่งสุดท้ายที่คุณเห็นเป็นหน้ารอยของฉันอนาถ .คุณยังไม่เข้าใจมัน คล้าก ใช่มั้ย ' ผมได้ยิน รอยยิ้มในเสียงของเขา ' ไม่ใช่ ' ทางเลือกของคุณมันเอาเวลาที่จะฟื้นความสงบของฉัน ผมเป่าจมูก เอายาวลึก ลมหายใจ ในที่สุด ฉันเลี้ยงดูตัวเองบนข้อศอกของฉันและฉันมองไปที่เขา ตา นาน เครียดและไม่มีความสุข ดูอย่าง ชัดเจน และ ผ่อนคลาย' ' เธอดูสวยงามจริง ๆ' ' ตลก' มานี่ ' เขาพูด ทันทีปิดฉันผมล้มตัวลงนอนอีกครั้ง ซึ่งเขา ผมเห็นนาฬิกาเหนือประตูและได้ในทันทีถึงเวลาหมด ฉันเอาแขนของเขา และห่อไว้แน่นรอบผมเกลียวแขนของตัวเองและขารอบตัวเขาเพื่อให้เราแน่น ผูกกัน ฉันจับมือของเขา–ดี–และห่อนิ้วมือของเขา จูบอย่างรุนแรงที่ผมรู้สึกว่าเขาบีบฉัน ร่างกายของเขาช่างคุ้นเคยกับผมตอนนี้ ผมรู้ว่ามันเป็นวิธีที่ผมเคยรู้จักจุดแข็งและจุดอ่อนของแพทริก และ แผลเป็น และกลิ่น ผมวางไว้หน้าฉันอยู่ใกล้เขา ว่าคุณสมบัติของเขากลายเป็นที่คลุมเครือ และฉันเริ่มที่จะสูญเสียตัวเองในนั้น ฉันลูบเส้นผมของเขา ผิวของเขา คิ้วของเขาด้วยปลายนิ้วของฉัน น้ำตาไม่เลื่อนลงแก้มของฉันจมูกของฉันกับเขา และทุกครั้งที่เขาเห็นผมเงียบๆ เรียนมาอย่างตั้งใจราวกับว่าเขากำลังเก็บแต่ละโมเลกุลของฉันไป เขากำลังถอยถอนที่ไหนฉันก็ติดต่อเขาไม่ได้ฉันจูบเขา อยากให้เขากลับมา ฉันจูบเขา และปล่อยให้ริมฝีปากของฉันพิงของเขาเพื่อให้ลมหายใจปะปนกัน และน้ำตาจากตาของฉัน กลายเป็นเกลือบนผิวของเขา และผมบอกกับตัวเองว่า บางที อนุภาคเล็ก ๆของเค้าจะกลายเป็นอนุภาคเล็กๆ ของ ฉัน กิน กลืนมีชีวิตอยู่ตลอดไป อยากกดทุกบิตของฉันกับเขา ฉันต้องการจะมีอะไรในตัวเขา ฉันต้องการให้เขาทุกบิตของชีวิตฉัน และบังคับให้เขามีชีวิตอยู่ผมตระหนักได้ว่าผมกลัวอยู่โดยไม่มีเขา ทำไมคุณต้องทำลายชีวิตของฉัน ฉันต้องการความต้องการของเค้า แต่ผมไม่ได้บอกคุณแต่ผมได้สัญญาไว้ดังนั้น ฉันกอดเขา จะหวืออดีตเทรเนอร์เมือง , เด็ก , แฟนเก่าแกนนักดำน้ำ , นักกีฬา , นักท่องเที่ยว , คนรัก ฉันกอดเขาปิดและกล่าวว่าไม่มีอะไร ตลอดเวลาที่เขาบอกให้เงียบๆ ว่าเขารัก โอ้ แต่เขารักฉันพูดไม่ได้ว่านานเท่าไหร่ที่เราอยู่แบบนี้ ผมมีรูปทราบนุ่มสนทนานอกของสับเปลี่ยนรองเท้า , ระฆังโบสถ์ดังไกลในที่ห่างไกล ในที่สุด ฉันก็รู้สึกว่าเขาผ่อนลมหายใจที่ดีเกือบสะดุ้ง เขาดึงหัวของเขากลับเพียงหนึ่งนิ้ว เพื่อที่เราจะได้เห็นกันอย่างชัดเจนฉันกระพริบตาใส่เขาเขาให้ฉันยิ้มเล็กๆ เกือบคำขอโทษ' คลาร์ก ' เขาพูดอย่างเงียบๆ ' คุณสามารถเรียกพ่อแม่ของฉัน ? '27มงกุฎศาลบริการองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ : การฟ้องร้องของผู้อำนวยการเป็นความลับ ที่ปรึกษาRe : วิลเลียม จอห์น เทรเนอร์4.9.2009นักสืบได้สัมภาษณ์ทุกคนที่เกี่ยวข้องในคดีข้างต้น และผมแนบไฟล์ที่มีทั้งหมดเอกสารที่เกี่ยวข้องตามเรื่องที่ศูนย์กลางของการสอบสวนคือวิลเลี่ยม เทรเนอร์ , 35 ปี อดีตหุ้นส่วนเก่าใน lewins Madingley บริษัท ตั้งอยู่ในเมืองลอนดอน นายเทรเนอร์บาดเจ็บกระดูกสันหลังในอุบัติเหตุในปี 2007 และได้รับการวินิจฉัย C5 / 6 ที่มี จำกัด มากในการเคลื่อนไหว อัมพาต แขนข้างหนึ่งเท่านั้น ต้องดูแล 24 ชั่วโมง ประวัติทางการแพทย์ของเขาที่แนบมาเอกสารที่แสดงให้เห็นว่าคุณ เทรเนอร์ได้รับหนักทหารประจำการนิติการของเขาก่อนการเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์ เราได้รับการส่งต่อ และเป็นพยานลงนามแถลงการณ์แสดงเจตนาโดยทนายของเขา นายไมเคิล ลอว์เลอร์ รวมทั้งสำเนาของเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการหารือกับคลินิกก่อนครอบครัวและเพื่อนของคุณ เทรเนอร์ที่มีทั้งหมด มีการต่อต้านของเขากล่าวว่าต้องการที่จะจบชีวิตของเขาก่อนเวลาอันควร แต่จากประวัติทางการแพทย์ของเขาและพยายามก่อนหน้านี้ในชีวิตของเขาเอง ( รายละเอียดในของเขาแนบประวัติโรงพยาบาล ) ของเขา สติปัญญาและความแข็งแกร่งของตัวละคร พวกเขาเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถที่จะห้ามปรามเขา แม้ในระหว่างการขยายงวดหกเดือนซึ่งเป็น เจรจากับเขาเพื่อการนี้โดยเฉพาะจะสังเกต