A number of epidemiological studies

A number of epidemiological studies have been performed to investigate the occurrence of adverse effects in populations of workers exposed to chloroform vapors in the workplace. In general, these studies must be interpreted cautiously, because data on actual chloroform exposure are generally lacking, and most workplace studies involved exposures to other chemicals besides chloroform.
Based on the limited data available, and subject to the cautions mentioned above, it appears that long term exposure to concentrations of 100-1,000 mg/m3 (20-200 ppm) of chloroform produce mainly neurological effects, with increased incidence of symptoms such as fatigue, nausea, vomiting, lassitude, dry mouth, and anorexia (Phoon et al., 1983; Challen et al., 1958; Li et al., 1993; Bomski et al., 1967). Some studies also observed effects on the liver, including jaundice, increased serum enzyme levels, and increased liver size (Phoon et al., 1983; Bomski et al., 1967). Available data are not adequate to define with confidence the inhalation dose-response curve in humans for either neurological or hepatic effects, but data from Li et al. (1993) suggest hepatic effects are not likely at exposure concentrations of 30 mg/m3 (6 ppm) or lower, and essentially no effects were detected at concentrations of about 13 mg/m3 (2.6 ppm). An association between chloroform exposure and increased risk of spontaneous abortion was reported for workers in biomedical research laboratories (Wennborg et al., 2000), but no data on actual exposure levels were presented, and the workers were also known to be exposed to numerous other laboratory solvents. No data were located on cancer incidence in workers exposed to chloroform vapors.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จำนวนความมีได้ทำการตรวจสอบการเกิดผลข้างเคียงในประชากรของคนงานที่สัมผัสกับ chloroform ไอระเหยในทำงาน ทั่วไป การศึกษาเหล่านี้ต้องสามารถแปลผลเดิน เพราะโดยทั่วไปจะขาดข้อมูลในคลอโรฟอร์มจริงแสง และศึกษาการทำงานส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับภาพกับสารเคมีอื่น ๆ นอกเหนือจากคลอโรฟอร์มตามข้อมูลจำกัด และ มีข้อควรระวังกล่าวถึงข้างต้น ปรากฏแสงที่ระยะยาวกับความเข้มข้น 100-1000 mg/m3 (20-200 ppm) ของคลอโรฟอร์มผลิตผลส่วนใหญ่ระบบประสาท มีอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นอาการล้า คลื่นไส้ อาเจียน lassitude ปากแห้ง และ anorexia (พูนและ al., 1983 Challen et al., 1958 Li et al., 1993 Bomski et al., 1967) บางการศึกษายังสังเกตผลตับ รวม jaundice เพิ่มระดับเอนไซม์ซีรั่ม และเพิ่มขนาดตับ (พูนและ al., 1983 Bomski et al., 1967) ข้อมูลที่มีอยู่ไม่เพียงพอเพื่อกำหนดเส้นโค้งตอบรับยาดมในมนุษย์สำหรับลักษณะพิเศษของระบบประสาท หรือตับ ด้วยความมั่นใจ แต่ข้อมูลจาก Li et al. (1993) แนะนำผลตับจะไม่ที่ความเข้มข้นแสง 30 mg/m3 (6 ppm) หรือต่ำกว่า และเป็นผลไม่พบในความเข้มข้นของประมาณ 13 mg/m3 (2.6 ppm) ความสัมพันธ์ระหว่างการสัมผัสคลอโรฟอร์มและเสี่ยงแท้ง spontaneous รายงานสำหรับผู้ปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการวิจัยทางชีวการแพทย์ (Wennborg et al., 2000), แต่ไม่มีข้อมูลในระดับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจริงถูกนำเสนอ และผู้ปฏิบัติงานถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งต้องจำนวนมากอื่นปฏิบัติหรือสารทำละลาย ข้อมูลไม่ได้อยู่อุบัติการณ์โรคมะเร็งในคนงานที่สัมผัสกับไอระเหย chloroform

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากการศึกษาทางระบาดวิทยาได้รับการดำเนินการตรวจสอบการเกิดผลข้างเคียงในประชากรของคนงานที่สัมผัสกับไอระเหยคลอโรฟอร์มในที่ทำงาน โดยทั่วไปการศึกษาเหล่านี้ต้องตีความอย่างระมัดระวังเนื่องจากข้อมูลเกี่ยวกับการสัมผัสคลอโรฟอร์มที่เกิดขึ้นจริงโดยทั่วไปมักจะขาดการศึกษาและสถานที่ทำงานส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงกับสารเคมีอื่น ๆ นอกเหนือจากคลอโรฟอร์ม.
อยู่บนพื้นฐานของข้อมูลที่ จำกัด ที่มีอยู่และอาจมีข้อควรระวังดังกล่าวข้างต้นก็ปรากฏว่า การสัมผัสระยะยาวที่จะมีความเข้มข้นของ 100-1,000 mg / m3 (20-200 ppm) คลอโรฟอร์มผลิตส่วนใหญ่เป็นผลกระทบทางระบบประสาทที่มีอุบัติการณ์ที่เพิ่มขึ้นของอาการเช่นอ่อนเพลียคลื่นไส้อาเจียนอ่อนเพลีย, ปากแห้งและอาการเบื่ออาหาร (ฟุน et al, 1983; challen et al, 1958;. Li et al, 1993;.. Bomski, et al, 1967) การศึกษาบางคนยังตั้งข้อสังเกตผลต่อตับรวมทั้งดีซ่านเพิ่มระดับเอนไซม์ในเลือดตับและขนาดที่เพิ่มขึ้น (ฟุน et al, 1983;.. Bomski, et al, 1967) ข้อมูลที่มีอยู่ไม่เพียงพอที่จะกำหนดด้วยความมั่นใจโค้งปริมาณการตอบสนองการสูดดมในมนุษย์ทั้งผลกระทบทางระบบประสาทหรือตับ แต่ข้อมูลจาก Li et al, (1993) ชี้ให้เห็นผลกระทบที่ตับไม่น่าที่ระดับความเข้มข้นของการเปิดรับ 30 mg / m3 (6 ppm) หรือต่ำกว่าและเป็นหลักไม่มีผลตรวจพบที่ความเข้มข้นประมาณ 13 mg / m3 (2.6 ppm) ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับคลอโรฟอร์มและความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการทำแท้งที่เกิดขึ้นเองได้รับการรายงานสำหรับคนงานในห้องปฏิบัติการวิจัยทางการแพทย์ (Wennborg et al., 2000) แต่ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับระดับแสงของภาพที่เกิดขึ้นจริงที่ถูกนำเสนอและคนงานยังเป็นที่รู้จักกันที่จะเผชิญกับอื่น ๆ อีกมากมาย ตัวทำละลายในห้องปฏิบัติการ ไม่มีข้อมูลที่ตั้งอยู่บนอัตราการเกิดโรคมะเร็งในคนงานที่สัมผัสกับไอระเหยคลอโรฟอร์ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จำนวนของการศึกษาระบาดวิทยามีการทำการศึกษาผลกระทบในการเกิดของประชากรของคนงานที่สัมผัสกับไอระเหยเข้าไปในที่ทำงาน ทั่วไป การศึกษาเหล่านี้ต้องตีความด้วยความระมัดระวัง เพราะข้อมูลสารคลอโรฟอร์มจริงมักจะขาด และสถานประกอบการส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับสารเคมีอื่น ๆนอกเหนือจากการศึกษาชม
คลอโรฟอร์มบนพื้นฐานของข้อมูลที่มีอยู่จำกัด และอาจมีข้อควรระวังที่กล่าวถึงข้างต้น ปรากฏว่า ในระยะยาวการความเข้มข้นของระบบมิลลิกรัม / ลูกบาศก์เมตร ( 20-200 ppm ) คลอโรฟอร์มผลิตส่วนใหญ่ระบบประสาทผลพร้อมเพิ่มอุบัติการณ์ของอาการ เช่น อ่อนเพลีย คลื่นไส้ อาเจียน ความเซื่องซึม ปากแห้ง และอาการเบื่ออาหาร ( พูน et al . , 1983 ; challen et al . , 1958 ; Li et al . , 1993 ; bomski et al . ,1967 ) บางการศึกษาพบว่าผลกระทบต่อตับ รวมทั้ง เซรั่ม โรคดีซ่าน เพิ่มระดับเอนไซม์ และเพิ่มขนาดของตับ ( พูน et al . , 1983 ; bomski et al . , 1967 ) ข้อมูลที่มีอยู่ไม่เพียงพอที่จะระบุด้วยความมั่นใจการสูดดมความคิดเห็นเส้นโค้งในมนุษย์ทั้งสมองหรือตับผล แต่ข้อมูลจาก Li et al .( 1993 ) แนะนำผลตับไม่อาจเปิดรับความเข้มข้น 30 มิลลิกรัม / ลูกบาศก์เมตร ( 6 ppm ) หรือต่ำกว่า และเป็นหลักไม่มีผลตรวจพบระดับความเข้มข้นประมาณ 13 มก. / ลบ . ม. ( 2.6 ppm ) ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับคลอโรฟอร์ม และเพิ่มความเสี่ยงของการแท้งเองมีรายงานว่า คนงานในห้องปฏิบัติการวิจัยทางการแพทย์ ( wennborg et al . , 2000 )แต่ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับระดับของแสงที่เกิดขึ้นจริงที่ถูกนำเสนอ และคนงานยังรู้จักที่จะเผชิญกับการทดลองในห้องปฏิบัติการต่าง ๆ ไม่มีข้อมูลอยู่ในอุบัติการณ์โรคมะเร็งในคนงานที่สัมผัสด้วยไอระเหย .